ஏழாம்திருமொழி – ஆலைநீள்கரும்பு

கண்ணனதுபிள்ளைச்செயல்களைக்காணப்பெறாததேவகியின்புலம்பல்

708 ஆலைநீள்கரும்பன்னவன்தாலோ
அம்புயுத்தடங்கண்ணினன்தாலோ
வேலைநீர்நிறத்தன்னவன்தாலோ
வேழப்போதகமன்னவன்தாலோ
ஏலவார்குழலென்மகன்தாலோ
என்றென்றுன்னைஎன்வாயிடைநிறைய
தாலொலித்திடும்திருவினையில்லாத்
தாயரில்கடையாயினதாயே. (2) 1

709 வடிக்கொளஞ்சனமெழுதுசெம்மலர்க்கண்மருவி
மேலினிதொன்றினைநோக்கி
முடக்கிச்சேவடிமலர்ச்சிறுகருந்தாள்
பொலியுநீர்முகில்குழவியேபோல
அடக்கியாரச்செஞ்சிறுவிரலனைத்தும்
அங்கையோடணைந்தானையிற்கிடந்த
கிடக்கைகண்டிடப்பெற்றிலனந்தோ!
கேசவா! கெடுவேன்கெடுவேனே. 2

710 முந்தைநன்முறையுன்புடைமகளிர்
முறைமுறைதந்தம்குறங்கிடையிருத்தி
எந்தையே! என்றன்குலப்பெருஞ்சுடரே!
எழுமுகில்கணத்தெழில்கவரேறே!
உந்தையாவன்என்றுரைப்பநின்செங்கேழ்
விரலினும்கடைக்கண்ணினும்காட்ட
நந்தன்பெற்றனன்நல்வினையில்லா
நங்கள்கோன்வசுதேவன்பெற்றிலனே. 3

711 களிநிலாவெழில்மதிபுரைமுகமும்
கண்ணனே! திண்கைமார்வும்திண்டோளும்
தளிமலர்க்கருங்குழல்பிறையதுவும்
தடங்கொள்தாமரைக்கண்களும்பொலிந்த
இளமையின்பத்தைஇன்றென்றன்கண்ணால்
பருகுவேற்கிவள்தாயெனநினைந்த
அளவில்பிள்ளைமையின்பத்தையிழந்த
பாவியேனெனதாவிநில்லாதே. 4

712 மருவுநின்திருநெற்றியில்சுட்டியசைதர
மணிவாயிடைமுத்தம்
தருதலும் உன்தன்தாதையைப்போலும்
வடிவுகண்டுகொண்டுள்ளமுள்குளிர
விரலைச்செஞ்சிறுவாயிடைச்சேர்த்து
வெகுளியாய்நின்றுரைக்கும்அவ்வுரையும்
திருவிலேனொன்றும்பெற்றிலேன்எல்லாம்
தெய்வநங்கையசோதைபெற்றாளே. 5

713 தண்ணந்தாமரைக்கண்ணனே! கண்ணா!
தவழ்ந்தெழுந்துதளர்ந்ததோர்நடையால்
மண்ணில்செம்பொடியாடிவந்துஎன்தன்
மார்வில்மன்னிடப்பெற்றிலேனந்தோ
வண்ணச்செஞ்சிறுகைவிரலனைத்தும்
வாரிவாய்க்கொண்டஅடிசிலின்மிச்சல்
உண்ணப்பெற்றிலேன்ஓ! கொடுவினையேன்
என்னைஎஞ்செய்யப்பெற்றதெம்மோயே? 6

714 குழகனே! என்றன்கோமளப்பிள்ளாய்!
கோவிந்தா! என்குடங்கையில்மன்னி
ஒழுகுபேரெழிலிளஞ்சிறுதளிர்போல்
ஒருகையாலொருமுலைமுகம்நெருடா
மழலைமென்னகையிடையிடையருளா
வாயிலேமுலையிருக்கவென்முகத்தே
எழில்கொள்நின்திருக்கண்ணிணைநோக்கத்
தன்னையும்இழந்தேனிழந்தேனே. 7

715 முழுதும்வெண்ணெயளைந்துதொட்டுண்ணும்
முகிழிளஞ்சிறுத்தாமரைக்கையும்
எழில்கொள்தாம்புகொண்டடிப்பதற்கெள்கு
நிலையும்வெண்தயிர்தோய்ந்தசெவ்வாயும்
அழுகையுமஞ்சிநோக்குமந்நோக்கும்
அணிகொள்செஞ்சிறுவாய்நெளிப்பதுவும்
தொழுகையும்இவைகண்டஅசோதை
தொல்லையின்பத்திறுதிகண்டாளே. 8

716 குன்றினால்குடைகவித்ததும்கோலக்
குரவைகோத்ததும்குடமாட்டும்
கன்றினால்விளவெறிந்ததும்காலால்
காளியன்தலைமிதித்ததுமுதலா
வென்றிசேர்பிள்ளைநல்விளையாட்டமனைத்திலும்
அங்கென்னுள்ளமுள்குளிர
ஒன்றும்கண்டிடப்பெற்றிலேனடியேன்
காணுமாறினியுண்டெனிலருளே. 9

717 வஞ்சமேவியநெஞ்சுடைப்பேய்ச்சி
வரண்டுநார்நரம்பெழக்கரிந்துக்க
நஞ்சமார்தருசுழிமுலையந்தோ!
சுவைத்துநீயருள்செய்துவளர்ந்தாய்
கஞ்சன்நாள்கவர்கருமுகிலெந்தாய் !
கடைப்பட்டேன்வெறிதேமுலைசுமந்து
தஞ்சமேலொன்றிலேனுய்ந்திருந்தேன்
தக்கதேநல்லதாயைப்பெற்றாயே. 10

718 மல்லைமாநகர்க்கிறையவன்தன்னை
வான்செலுத்திவந்தீங்கணைமாயத்து
எல்லையில்பிள்ளைசெய்வனகாணாத்
தெய்வத்தேவகிபுலம்பியபுலம்பல்
கொல்லிகாவலன்மாலடிமுடிமேல்
கோலமாம்குலசேகரன்சொன்ன
நல்லிசைத்தமிழ்மாலைவல்லார்கள்
நண்ணுவாரொல்லைநாரணனுலகே. (2) 11

1 thought on “ஏழாம்திருமொழி – ஆலைநீள்கரும்பு”

Leave a ReplyCancel reply