திருப்புகழ் 37 ஓராது ஒன்றை (திருச்செந்தூர்)

Thiruppugazh 37 OrAdhuondRai (thiruchchendhUr)

மயூரகிரிநாதா உன் திருவடிகள் சரணம்
– மயூரகிரிநாதனுக்கு அரோகரா –
– குன்றக்குடி முருகனுக்கு அரோகரா –

திருப்புகழ் 36 ஏவினை நேர்விழி (திருச்செந்தூர்)    –    திருப்புகழ் 38 கட்டழகு விட்டு (திருச்செந்தூர்)

பாடல்

தானா தந்தத் தானா தந்தத்
தானா தந்தத் – தனதானா

ஓரா தொன்றைப் பாரா தந்தத்
தோடே வந்திட் – டுயிர்சோர

ஊடா நன்றற் றார்போல் நின்றெட்
டாமால் தந்திட் – டுழல்மாதர்

கூரா வன்பிற் சோரா நின்றக்
கோயா நின்றுட் – குலையாதே

கோடார் செம்பொற் றோளா நின்சொற்
கோடா தென்கைக் – கருள்தாராய்

தோரா வென்றிப் போரா மன்றற்
றோளா குன்றைத் – தொளையாடீ

சூதா யெண்டிக் கேயா வஞ்சச்
சூர்மா அஞ்சப் – பொரும்வேலா

சீரார் கொன்றைத் தார்மார் பொன்றச்
சேவே றெந்தைக் – கினியோனே

தேனே யன்பர்க் கேயா மின்சொற்
சேயே செந்திற் – பெருமாளே.

பதம் பிரித்தது

தானா தந்தத் தானா தந்தத்
தானா தந்தத் – தனதானா

ஓராது ஒன்றைப் பாராது அந்தத்
தோடே வந்திட்டு – உயிர் சோர

ஊடா நன்று அற்றார் போல் நின்று
எட்டா மால் தந்திட்டு – உழல் மாதர்

கூரா அன்பில் சோரா நின்று அக்கு
ஓயா நின்று உட் – குலையாதே

கோடு ஆர் செம்பொன் தோளா நின் சொல்
கோடாது என் கைக்கு – அருள் தாராய்

தோரா வென்றிப் போரா மன்றல்
தோளா குன்றைத் – தொளை ஆடீ

சூதாய் எண் திக்கு ஏயா வஞ்சச்
சூர் மா அஞ்சப் – பொரும் வேலா

சீர் ஆர் கொன்றைத் தார் மார்பு ஒன்றச்
சே ஏறு எந்தைக்கு – இனியோனே

தேனே அன்பர்க்கு ஏயாம் இன் சொல்
சேயே செந்தில் – பெருமாளே.

English

thānā thanthath thānā thanthath
thānā thanthath – thanathānā

OrA thonRaip parA thanthath
thOdE vanthit – tuyirchOra

UdA nanRaR RArpOl ninRet
tAmAl thanthit – tuzhalmAthar

kUrA vanpiR chOrA ninRak
kOyA ninRut – kulaiyAthE

kOdAr chempot RoLA ninchoR
kOdA thenkaik – karuLthArAy

thOrA venRip pOrA manRat
ROLA kunRaith – thoLaiyAdee

chUthA yendik kEyA vanchach
chUrmA anchap – porumvElA

CheerAr konRaith thArmAr ponRach
chEvE Renthaik – kiniyOnE

thEnE yanpark kEyA minchoR
chEyE chenthiR – perumALE.

English Easy Version

thānā thanthath thānā thanthath
thānā thanthath – thanathānā

OrAdhu ondRai parAdhu andhath
thOdE vandhittu – uyir sOra

oodA nandru atRAr pOl nindru
ettAmAl thandhittu – uzhal mAdhar

koorA anbil sOrA nindru
akkOyA nindru utku – ulaiyAdhE

kOdAr sem pon thOLA nin sol
kOdAdhu en kaikku – aruL thArAy

thOrA vendri pOrA mandral
thOLA kundrai – thoLai Adi

soodhAy eN dhikkE AyA vanja
soor mA anja – porum vElA

seer Ar kondRai thAr mArbu ondRa
sEvERu endhaikku – iniyOnE

thEnE anbarkkE Am in sol
sEyE sendhil – perumALE

திருப்புகழ் 37 ஓராது ஒன்றை (திருச்செந்தூர்) – விளக்கம்

அருணகிரிநாதர் அருளிய “ஓரா தொன்றைப் பாரா…” என்று தொடங்கும் இத்திருப்புகழ், திருச்செந்தூர் முருகப்பெருமானைப் போற்றிப் பாடப்பட்டதாகும். இதில் விலைமாதர்களின் மாய வலையில் சிக்கித் தவிக்கும் மனித மனம், அதிலிருந்து விடுபட முருகப்பெருமானின் திருவருளை வேண்டும் பாங்கு விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. பிற்பகுதியில் முருகனின் மாபெரும் வீரமும் பெருமையும் போற்றப்படுகின்றன. இப்பாடலின் ஆழமான விளக்கத்தை எட்டுத் தலைப்புகளின் கீழ் விரிவாகக் காண்போம்:

1. ஆராயாமல் உயிரை வாட்டும் வஞ்சனை

விளைவுகளைப் பற்றிச் சிறிதும் சிந்திக்காமலும், உண்மை நிலையை ஆராய்ந்து பார்க்காமலும் விலைமாதர்கள் ஆடவர்களை நெருங்கி வருவார்கள். ஆடவர்களின் உயிர் மெல்ல மெல்லத் தேய்ந்து சோர்வடையும்படியாகத் தங்கள் சிற்றின்ப மாயைகளில் அவர்களைச் சிக்க வைப்பார்கள் என்று அருணகிரிநாதர் பாடலைத் தொடங்குகிறார்.

2. பொய்யான ஊடலும் நன்மையற்ற செயலும்

ஆடவர்களிடம் பொய்யாகக் கோபங்கொண்டு ஊடல் செய்வார்கள். எவ்வித நற்குணமும் இல்லாதவர்களைப் போல முரண்பட்டு நிற்பார்கள். ஆடவர்களுக்கு எளிதில் அகப்படாமல் எட்டவே நின்று, அவர்களின் ஆசையைத் தூண்டிவிட்டுப் பெருந்துயரத்தைத் தருவார்கள் இந்த வஞ்சகப் பெண்கள்.

3. பொய்யன்பில் நெஞ்சம் குலையாதிருக்க வேண்டுதல்

இத்தகைய பெண்களின் உண்மையற்ற, கூர்மையில்லாத பொய்யான அன்பில் சிக்கி அடியேன் மிகவும் சோர்வடைந்து நிற்கின்றேன். எந்தப் பயனுமில்லாமல் வீணாக நின்று, என் உள்ளம் உடைந்து சிதைந்து போகாமல் இருக்க நீயே எனக்கு நல்வழி காட்ட வேண்டும் என்று அவர் முருகனிடம் மன்றாடுகிறார்.

4. செம்பொன் தோளனின் திருவருள் ஏக்கம்

ஒருபோதும் வளைந்து கொடுக்காத, வலிமையான, செம்பொன்னால் ஆன அழகிய தோள்களை உடைய முருகப்பெருமானே! அடியார்களைக் காப்பேன் என்று நீ அளித்த வாக்குச் சிறிதும் தவறாமல், உனது திருவருளை அடியேனின் கைகளில் நீயே நேரடியாகத் தந்தருள வேண்டும் என்று அருணகிரிநாதர் உருகி வேண்டுகிறார்.

5. தோல்வியறியாப் போரும், குன்றைத் துளைத்த வீறும்

பாடலின் பிற்பகுதி முருகனின் எல்லையில்லா வீரத்தைப் பேசுகிறது. எந்தப் போரிலும் தோல்வியையே சந்திக்காத, வெற்றியையே குணமாகக் கொண்ட ஒப்பற்ற வீரன் முருகன். நறுமணம் வீசும் தோள்களை உடைய அவன், கொடிய அசுரர்களின் அரணாக நின்ற கிரௌஞ்ச மலையைத் துளைத்துப் பொடியாக்கிய மாவீரன் ஆவான்.

6. எட்டுத் திசைகளும் அஞ்சிய சூரனை வென்ற வேல்

வஞ்சனை நிறைந்தவனும், சூதாடுவதைப் போலத் தந்திரங்கள் செய்பவனும், எட்டுத் திசைகளிலும் தன் கொடுங்கோலாட்சியைச் செலுத்தியவனுமான சூரபத்மன், மாமரமாக (சூர்மா) மாறிப் போர்க்களத்தில் நின்றான். அத்தகைய கொடிய அசுரன் அஞ்சி நடுங்கும்படியாகப் போர் செய்து அவனை வென்ற வேலாயுதத்தை ஏந்தியவன் முருகவேள்.

7. கொன்றை சூடிய சிவபெருமானின் திருமகன்

சிறப்புப் பொருந்திய கொன்றை மலர் மாலையைத் தனது திருமார்பில் அணிந்தவரும், காளை வாகனத்தின் (இடபம் / சேறு) மீது ஏறி வருபவருமான எமது தந்தையாகிய சிவபெருமானுக்கு மிகவும் இனிமையான திருமகனாக அவதரித்தவன் முருகப்பெருமான்.

8. அடியார்க்கு இனிய செந்திலாண்டவன்

உண்மையான அடியார்களுக்குத் தேனைப் போன்று தித்திக்கும் இனிமையானவனும், மென்மையான சொற்களைப் பேசுபவனும் ஆகிய அழகிய குமரனே! கடல் அலைகள் தழுவும் திருச்செந்தூரில் வீற்றிருக்கும் பெருமாளே! என்னைக் காம மாயையிலிருந்து காத்து அருள்புரிவாயாக என இப்பாடல் நிறைவுறுகிறது.

சுருக்கம்

இத்திருப்புகழ், விலைமாதர்களின் வஞ்சனையிலிருந்து விடுபட்டு இறைவனின் திருவருளைப் பெறும் உன்னத வழியை உணர்த்துகிறது. ஆராயாமல் வந்து உயிரை வாட்டியும், பொய்யாக ஊடல் செய்தும், எட்டாமல் நின்று ஏங்கவைத்தும் ஆடவர்களைத் துன்புறுத்தும் விலைமாதர்களின் பொய்யான அன்பில் சிக்கித் தன் உள்ளம் சிதையக் கூடாது என அருணகிரிநாதர் முருகனிடம் வேண்டுகிறார். தோல்வியறியாத வீரனாகவும், கிரௌஞ்ச மலையைத் துளைத்தவனாகவும், வஞ்சகச் சூரபத்மனை வென்ற வேலாயுதத்தை ஏந்திய மாவீரனாகவும் முருகனைப் போற்றுகிறார். கொன்றை சூடிய சிவபெருமானின் இனிமையான திருமகனாகவும், அடியார்களுக்குத் தேன் போன்றவனாகவும் விளங்கும் திருச்செந்தூர்ப் பெருமானின் கருணையே உலக மாயைகளை அகற்றி நல்வாழ்வு அருளும் என்பதே இப்பாடலின் சுருக்கமாகும்.

The Essence of Thiruppugazh 37 OrAdhuondRai (thiruchchendhUr)

This song is a desperate plea for “Upadesa” (Divine Instruction). Arunagirinathar describes the exhaustion of a mind that looks outward at the world instead of inward at the Truth. He begs Lord Murugan to place the “Flawless Golden Word” (Wisdom) into his hands to save him from spiritual hollowness.

1. The Tragedy of the Unexamined Life

Arunagirinathar begins by diagnosing the root cause of human suffering: “OrAdhu” (Not researching/Not realizing). He laments that he has failed to research and realize the “Ondrai” (The One Supreme Truth). Instead, his mind is fixated on “Para” (The “Other” / External objects). By focusing entirely on external worldly matters and ignoring the internal reality, the soul enters a state of fainting or exhaustion (Uyir Sora). The poet highlights that a life lived without spiritual inquiry is a life of depletion.

2. The Stranger to the Soul

The poet describes the alienation caused by lust and attachment. He feels “Uda Nanru Atrar Pol”—like a stranger or someone totally disconnected from his own wellbeing. He stands confused (Mal Thanthu) because of the influence of “Uzhal Mathar” (Wandering Women). This implies that sensory distractions make a person a stranger to their own self. He wanders aimlessly, losing his identity and strength in the pursuit of fleeting pleasures.

3. The Hollow Fruit Metaphor

Arunagirinathar uses a striking agricultural metaphor to describe his spiritual state: “Koya Ninru.”

• Koy refers to a fruit that has no kernel or pulp inside; a hollow shell.

• Kulaiyathe means do not let me perish or rot. He feels that despite his physical appearance, he is spiritually hollow inside because of the “Sharp Cruelty” (Kura Vanpu) of his attachments. He begs Murugan not to let him wither away like a useless, empty fruit that falls from the tree unconsumed.

4. The Prayer for the Golden Word

This is the central request of the song. Arunagirinathar asks for a specific gift: “Nin Sol” (Your Word/Mantra). He compares this divine wisdom to “Chempon” (Red Gold) that is “Kodaru” (Flawless/Without defect). He asks Murugan to place this precious, flawless wisdom directly into his hands (En Kaiku Arul Tharay). This signifies a direct transmission of knowledge (Diksha) from Guru to disciple, which is the only cure for the “hollowness” mentioned earlier.

5. The Invincible Warrior

The song shifts from the frailty of the devotee to the power of the Deity. Arunagirinathar addresses Murugan as “Thora Venri Pora”—The Warrior of Defeatless Victory. Unlike human battles where the outcome is uncertain, Murugan’s battle against ignorance is always a guaranteed victory. He is the “Manrath Thola”—the One with broad, powerful shoulders that dominate the battlefield of the universe.

6. The Piercer of the Mountain

The poet recalls the destruction of the demon Surapadman. He describes how Murugan pierced and hollowed out (Tholai Yadi) the Krauncha Mountain (Kunru). Surapadman had used “Chuthu” (Deception/Trickery) to hide in the form of a mango tree and a mountain. Murugan, seeing through this magic, destroyed the deception. The implication is: “You destroyed the mountain of the Demon; please destroy the mountain of my Ego.”

7. The Delight of the Cassia-Wearer (Shiva)

Arunagirinathar invokes the presence of Lord Shiva. He describes Shiva as the one wearing the “Konrai” (Cassia) flower garland, which is rich in beauty (Cheerar). Murugan is described as the “Cheye” (Child) who is sweet (Iniyone) to this Father. By pleasing Murugan, one pleases the Supreme Lord Shiva. This verse establishes Murugan as the conduit to the Ultimate Reality represented by Shiva.

8. The Honey of Tiruchendur

The song concludes with a sensory description of the Divine. To the true devotees (Anbar), Murugan is not a fierce warrior, but “Thene” (Sweet Honey). He is the “Min Sol Cheye”—the Child who speaks words that flash like lightning (illuminating the darkness of ignorance). The poet surrenders to this Perumale (Great One) who resides in Tiruchendur, confirming that the “Flawless Word” he asked for in the beginning is available at this sacred shrine.

Summary

“OrAdhuondRai” is a prayer for Substance over Hollowness. Arunagirinathar confesses that by looking outward (Para) instead of inward, he has become like a “hollow fruit” (Koy)—existing but empty inside. He realizes that the only way to fill this void is to receive the “Flawless Golden Word” (Upadesa) from Lord Murugan. The song assures us that the Invincible Warrior who pierced the massive Krauncha Mountain can easily pierce the devotee’s ignorance and fill them with the “Honey” of wisdom at Tiruchendur.