திருப்புகழ் 736 காணொணாதது (தேவனூர்)

திருப்புகழ் 736 காணொணாதது (தேவனூர்) – விளக்கம்

அருணகிரிநாதர் அருளிய இப்பாடல், விழுப்புரம் மாவட்டம் திருக்கோவிலூருக்கு அருகில் உள்ள தேவனூர் என்னும் திருத்தலத்தில் எழுந்தருளியுள்ள முருகப்பெருமானைப் போற்றுகிறது. இப்பாடல் மிக உயர்ந்த வேதாந்த தத்துவங்களை விளக்குவதோடு, முருகப்பெருமான் பிரம்மனைத் தண்டித்த வரலாற்றையும், வள்ளியை மணந்த லீலையையும் அழகாக எடுத்துரைக்கிறது. இறைவனை “திருடா” என்று உரிமையோடு அழைக்கும் சுவையான பாடல் இது.

உருவமும் அருவமும் கடந்த பரம்பொருள்

இறைவன் சாதாரணக் கண்களால் காண முடியாதவர் (காணொணாதது). அவர் உருவமாகவும் இருக்கிறார், அதே சமயம் உருவமற்ற அருவமாகவும் (உருவோடு அருவது) இருக்கிறார். அவர் பேச்சிற்கு எட்டாதவர்; ஆனால், பேச்சுத் திறனையும், சொற்களின் பொருளையும் தருபவர் அவரே. நான்கு வேதங்களின் முடிவாகிய வேதாந்தத்தின் சாரமாக நிறைந்து நிற்பவர் அவரே.

பஞ்ச பூத உடலில் ஒளிந்திருக்கும் ஆன்மா

நிலம், நீர், தீ, காற்று, ஆகாயம் ஆகிய பஞ்ச பூதங்களால் ஆன இந்த உடலில் (காய பாசம்), உயிருக்கு உயிராக உறைபவர் இறைவன். ஆனால், மாயையினால் செய்யப்பட்ட இந்த உடலால், தனக்குள்ளேயே இருக்கும் அந்த இறைவனை அறிய முடிவதில்லை (உடல் அறியா வகையது). பக்குவம் பெற்ற அடியவர்களுக்கு, குருவாக எதிரே வந்து (காய மானவர் எதிரே அவர் என), உபதேசம் செய்து ஆட்கொள்பவர் அவரே.

அண்ட வெளியின் பேரொளி

வெறும் புறக்கண்களால் பார்க்க முடியாத (பேணொணாதது), பரந்த வெளியாகவும், அந்த வெளிக்குள் சுடரும் ஞான ஒளியாகவும் திகழ்பவர் முருகன். படைக்கும் கடவுளான பிரம்மாவும், காக்கும் கடவுளான திருமாலும் தேடியும் அறிய முடியாத நுட்பமான வடிவம் அது. உலகத்தில் பல்வேறு பேதங்களோடு விரிந்து வளர்ந்திருப்பவரும் அவரே.

விந்து நாதமும் துரியாதீத நிலையும்

சிவசக்தியின் வடிவமான விந்து மற்றும் நாதத் தத்துவங்களின் பெயராக விளங்குபவர். எல்லாக் கலைகளுக்கும் அறிவாகத் திகழ்பவர். விழிப்பு, கனவு, உறக்கம், துரியம் ஆகிய நான்கு நிலைகளையும் கடந்த ‘துரியாதீத’ (துரிய அதீதம்) நிலையில் இருப்பவர். வினைகள் மிகுந்த என்னுடைய கர்மவினைகள் அழியவும், தவத்தின் பயன் கிடைக்கவும் (முடி தவப் பேறும் ஆய்), என் உள்ளத்தில் அருளாக நிறைந்து விளங்கும் ஒப்பற்ற ‘ஒன்று’ (ஏகம்) நீயே.

எமனுக்குக் கட்டளையிட்ட வீரன்

அசுரர்கள் இந்த உலகத்தை வீணாக்குவதை ஏற்காமல், அவர்களை அழித்தார் முருகன். எமனைப் பார்த்து, “நீ இவர்களுடைய உயிரைக் கவர்ந்து செல்வாயாக” (நமன் நீ கொளு என) என்று கட்டளையிட்டு, அசுரர் கூட்டத்தின் மீது வேலாயுதத்தைச் செலுத்திய கரங்களை உடையவர். உமாதேவியின் ஞானப்பாலை உண்ட கோமகன் (கோ) முருகன்.

பிரம்மன் குடுமியில் குட்டிய வரலாறு

நான்கு முகங்களை உடைய பிரம்ம தேவனோடு (வேத நான்முக மறையோன்) விளையாடியவர் முருகன். பிரணவ மந்திரத்தின் பொருள் தெரியாதபோது, பிரம்மனின் குடுமியிலேயே தனது கையால் குட்டி (குடுமியிலே கரமொடு வீற மோதின), அவருக்குத் தண்டனை கொடுத்துச் சிறையில் அடைத்தவர். இதன் மூலம் தானே முழுமுதற் கடவுள் என்பதை நிரூபித்தவர்.

வள்ளியின் உள்ளம் கவர்ந்த திருடன்

மலைவளம் மிகுந்த குறிஞ்சி நிலத்தில், மிக உயர்ந்த பரண் (இதண்) மீது காவல் காத்துக்கொண்டிருந்தவள் வள்ளி. அந்தப் பரண் மீது ஏறிச் சென்று, வள்ளியைச் சந்தித்து, அவள் மீது காதல் மயக்கம் (மயல்) கொண்டு, பல லீலைகளைச் செய்தவர். அவளை எப்படியாவது அடைய வேண்டும் என்று நாடிச் சென்ற ‘திருடன்’ (கள்வன்) நீ. (பக்தர்களின் உள்ளத்தைக் கவர்வதாலும், வள்ளியின் உள்ளத்தைத் திருடியதாலும் அருணகிரிநாதர் முருகனை ‘திருடா’ என்று செல்லமாக அழைக்கிறார்). வரம் தரும் கந்தக் கடவுள் நீ.

யோகிகள் உள்ளமும் தேவனூரும்

உலகப் பற்றுக்களைத் துறந்து, மக்களோடு சேராமல், தனித்து வெளியே திரிகின்ற மெய்ஞான யோகிகள் (சேரொணா வகை வெளியே திரியும்), தங்கள் உள்ளத்தில் எப்போதும் உன்னைத் தியானிக்கிறார்கள். அத்தகைய யோகிகளின் மனக்குகையிலும், தேவர்கள் போற்றும் ‘தேவனூர்’ என்னும் திருத்தலத்திலும் விரும்பி உறைகின்ற குமரக் கடவுளே! அமரர்களின் தலைவனே! உன்னை வணங்குகிறேன்.

சுருக்கம்

காண முடியாத உருவமாகவும், வேதங்களின் முடிவாகவும், பஞ்ச பூதங்களில் உறைபவனாகவும், துரியாதீதப் பொருளாகவும் விளங்கும் பரம்பொருள் நீயே. அசுரர்களை அழித்து எமனுக்கு உணவளித்த வீரனே! பிரணவம் அறியாத பிரம்மனின் குடுமியில் குட்டிய குருவே! பரண் மீது இருந்த வள்ளியின் உள்ளத்தைக் கவர்ந்த திருடனே! யோகிகள் உள்ளத்திலும், தேவனூர் தலத்திலும் வீற்றிருக்கும் குமரப்பெருமானே! என்னுடைய வினைகளை நீக்கி, உனது அருளைத் தந்தருள வேண்டும் என்பதே இப்பாடலின் சாராம்சமாகும்.

The Essence of Tiruppukazh 736 Kaanoṇātatu (Tēvanūr)

This song is a masterpiece of Vedanta and Siddhanta philosophy. While many Thiruppugazh songs focus on the physical form of the Lord, this song begins by defining Murugan as the Formless Absolute (Brahman) that is beyond the senses, speech, and even the scriptures, before grounding Him in the local temple of Devanur.

1. The Paradox of Existence

The song opens with a series of mystical paradoxes. Arunagirinathar describes the Lord as “KanOnadhadhu”—That which cannot be seen by the physical eyes. He is both “Uruvu” (Form) and “Aruvu” (Formless). He is “Peso Nadhadhu”—That which cannot be spoken of or limited by language. Yet, He is the source that grants the power of speech (“Urai Tharuvadhu”). The poet asserts that Murugan is the “Conclusion” and “Fulfillment” (“Mudivay Niraivadhu”) of the Four Vedas, implying that all scriptures eventually point to this indefinable Truth.

2. The Stranger Within the Body

Arunagirinathar meditates on the relationship between the Soul and the Body. He states that the Lord resides within this “Pancha Bhuta Kaya”—the body made of the Five Elements (Earth, Water, Fire, Air, Space). However, this presence is a mystery (“Mayamay”); the body does not realize that the Divine is dwelling within it (“Udal Ariya Vagai”). The Lord appears before the soul like a stranger or another human (“Manavar”), hiding His true cosmic nature to interact with us.

3. The Light in the Void

The poet continues to describe the transcendence of God. He is “Peno Nadhadhu”—He cannot be grasped merely by ritualistic worship or cherishing. He is the “Veliye Oliyadhu”—the Light that shines in the Great Void/Space of Consciousness. His nature is so subtle that even Vishnu (Mayanar) and the Creator Brahma (Ayan) cannot understand Him (“Ariya Vagai”). He grows and expands as the universe, manifesting as both “Difference” and “Non-Difference” (“Bedha Abedhamodu”).

4. Beyond the Fourth State (Turiya)

This verse is pure Yoga philosophy. Arunagirinathar identifies Murugan as the source of Vindhu (Primal Light) and Nada (Primal Sound). He describes the Lord as “Turiya Atheetham”—the state beyond Turiya. In Yoga, Turiya is the fourth state of consciousness (beyond waking, dreaming, and sleeping). Murugan is the Reality even beyond that. The poet prays to attain that singular state (“Ondru Neeye”) where his karma ends and Divine Grace fills him completely.

5. The Commander of Death

The song shifts from abstract philosophy to the fierce mythology of Murugan. The poet describes the war against the Asuras. Murugan did not just fight; He ordered Yama (the God of Death – Naman) to take their lives (“Uyir Nee Kol”). He threw the Vel to crush the demons who refused to yield. The poet addresses Him as the King who drank milk from the breast of Uma (Parvati), linking this destructive power to the nurturing power of the Mother Goddess.

6. The Knuckle-Knock on the Creator

Arunagirinathar recalls the famous episode where Murugan punished Brahma, the Creator. He describes Brahma as the “Four-faced Vedic Scholar” (“Vedha Nanmuka Maraiyon”). When Brahma failed to explain the meaning of the Pranava Mantra (OM), the child Murugan playfully (“Vilaiyadi”) knocked him on his tuft of hair/head (“Kudumiyile”) with His fist. This verse celebrates Murugan as the Brahma-Sastha—the one who punishes even the Creator for ignorance.

7. The Divine Thief of the Hills

The poet highlights the Lord’s romantic playfulness. He describes the scene in the Kurinji landscape (mountains). Murugan sought out Valli on the high loft (“Sen Onayidum”) used for guarding crops. He performed many “Leelas” (divine games) to confuse her with love (“Mayal Kola”). Arunagirinathar affectionately calls Him “Thiruda” (Thief)—the one who stole Valli’s heart. This contrasts sharply with the earlier verses: the Unknowable Light becomes a playful Thief for the sake of love.

8. The Resident of the Yogi’s Heart

The song concludes by defining the true “Temple” of the Lord. While He resides in the “SeroNa Vagai Veli” (The Unapproachable Space), He is firmly installed in the hearts (“Ulam”) of the “Jnana Yogis”—those who wander in truth. The poet affirms that this same Supreme Being, the Lord of the Celestials (“Amarargal Thambirane”), has come to reside in the town of Devanur as the young Kumara.

Summary

Thiruppugazh 736 is a journey from the Formless to the Form.

Arunagirinathar begins with high philosophy, defining Lord Murugan as the indescribable Reality that is beyond sight, speech, and the scriptures. He describes the Lord as the “Light in the Void” and the state beyond Turiya (consciousness), who hides within the human body unknown to the soul.

He then transitions to the Lord’s glorious deeds: punishing the Creator Brahma for ignorance, commanding Death to take the Asuras, and playing the role of a “Thief” to steal Valli’s heart. The song concludes that this Supreme Absolute, who dwells in the hearts of enlightened Yogis, is the deity residing at Devanur.

– குன்றக்குடி முருகனுக்கு அரோகரா –

மயூரகிரி வலைத்தளத்தை மேம்படுத்தவும், பராமரிக்கவும் தங்களின் மேலான நிதி உதவியை அன்புடன் வேண்டுகிறோம். “தர்மம் தலைகாக்கும்.”
We request your support in developing and maintaining Mayuragiri to celebrate our literary heritage. Your contribution helps us sustain this digital initiative.

GPay / UPI ID: [9524444664]
UPI handle: 9524444664@jupiteraxis
(For Bank Transfer details:)
Name: Subramaniyan Saravanan
Account number: 77770124337656
IFSC Code: FDRL0007777
Alternate IFSC: FDRL0000001
Branch: Neo Banking – Jupiter

கீழே உள்ள QR குறியீட்டை (QR Code) ஸ்கேன் செய்தும் நீங்கள் உங்கள் நன்கொடையை வழங்கலாம்.
You can also scan the QR code below to make your contribution.