திருப்புகழ் 685 மருமல்லி யார் (திருவலிதாயம்)

திருப்புகழ் 685 மருமல்லி யார் (திருவலிதாயம்) – விளக்கம்

அருணகிரிநாதர் அருளிய திருப்புகழ் வரிசையில், சென்னைக்கு அருகில் உள்ள பாடி (திருவலிதாயம்) திருத்தலத்திற்குரிய “மருமல்லி யார்” என்று தொடங்கும் 685-வது பாடலின் ஆழமான விளக்கத்தை இங்கே காணலாம். இது மிகவும் சிறிய, ஆனால் சந்த நயம் மிக்க அழகான பாடலாகும்.

1. நறுமணம் வீசும் கூந்தலின் மயக்கம்

பாடலின் தொடக்கத்தில், அருணகிரிநாதர் உலகியல் இன்பங்களில் மனிதன் கொள்ளும் ஈடுபாட்டைக் குறிப்பிடுகிறார். வாசனை மிகுந்த மல்லிகை (மருமல்லி) மலர்கள் நிறைந்த கூந்தலை உடையவர்கள் பெண்கள். அந்த நறுமணமும், அழகும் மனித மனதை எளிதில் ஈர்க்கக்கூடியவை. அத்தகைய அழகில் மயங்கி, உண்மையான ஆன்மீகப் பாதையை மறக்கும் சூழலை “மடமாதர்” என்ற வார்த்தையின் மூலம் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

2. நாய் போன்ற அடியேனின் நிலை

பெண்களின் அழகில் மயங்கியதால் ஏற்படும் விளைவு “மருள்” எனப்படும் புத்தி மயக்கமாகும். தெளிந்த அறிவு இல்லாமல், காம இச்சையில் சிக்குவதை இது குறிக்கிறது. தன்னைத் தாழ்த்திக்கொள்ளும் அருணகிரிநாதர், தன்னை ஒரு “நாய் அடியேன்” (நாய் போன்ற இழிவான நிலையில் உள்ள அடியவன்) என்று உருக்கமாகக் குறிப்பிடுகிறார். ஒரு நாய் எப்படி உணவிற்காக அலைகின்றதோ, அதுபோல சிற்றின்பத்திற்காகத் தான் அலைவதை அவர் வெறுக்கிறார்.

3. அலைச்சலை நிறுத்த வேண்டுதல்

“அலையாமல்” – இதுவே இந்த அடியவரின் முக்கிய வேண்டுதல். ஆசைகள் மனிதனை ஓர் இடத்திலோ, ஒரு மனநிலயிலோ நிலையாக இருக்க விடுவதில்லை. இங்கும் அங்கும் அலைக்கழிக்கும். இந்த மன அலைச்சலும், உடல் அலைச்சலும் நீங்க வேண்டும். நிலையற்ற இன்பங்களைத் தேடி ஓடும் ஓட்டம் தடைபட வேண்டும் என்பதே முருகனிடம் வைக்கும் கோரிக்கையாகும்.

4. இரு திருவடிகளைப் பேணுதல்

அலைச்சல் நின்ற பிறகு மனம் எதில் ஈடுபட வேண்டும்? “இரு நல்ல ஆகும் உனது அடி பேண” – அதாவது நன்மை பயக்கக்கூடிய, உன்னுடைய இரண்டு திருவடிகளையும் போற்றி வணங்க வேண்டும். உலகப் பற்றுகளை விட்டுவிட்டு, இறைவனின் திருவடிகளைப் பற்றிக்கொள்வதே பிறவிப் பெருங்கடலைக் கடக்கும் வழியாகும். அந்தத் திருவடித் தாமரைகளைத் தியானிக்கும் பாக்கியம் எனக்கு வேண்டும் என்கிறார்.

5. உறுதியான நல்மனம் வேண்டும்

இறைவனின் திருவடிகளைப் பேணுவதற்கு ஒரு தகுதி தேவை. அதுதான் மன உறுதியாகும். “இனவல்ல மான மனது அருளாயோ” என்று கேட்கிறார். அதாவது, உன்னை வழிபடுவதற்கு ஏற்ற, உறுதியான (வல்ல), மானம் காக்கக்கூடிய (பெருமை மிக்க) நல்ல மனதை நீ எனக்குத் தந்தருள வேண்டும். சஞ்சலப்படும் மனதை மாற்றி, பக்தி செய்யும் திடமான மனதைத் தருவாயாக என்று வேண்டுகிறார்.

6. கருநெல்லி போன்ற திருமாலின் மருகன்

முருகப்பெருமானின் மாமனாகிய திருமாலின் அழகை இங்கே வர்ணிக்கிறார். திருமால் “கருநெல்லி” (கருமையான நெல்லிக்கனி) போலவும், கருமேகம் போலவும் கரிய நிறம் கொண்டவர். “ஹரி” என்று அழைக்கப்படும் அந்தத் திருமாலின் அன்பு மருமகனே (மருகோனே) என்று முருகனை உறவு முறை கொண்டாடி அழைக்கிறார்.

7. வள்ளிப் பிராட்டியின் மணாளன்

மலைவளம் மிகுந்த குறிஞ்சி நிலத்தின் தலைவி வள்ளி நாச்சியார். மிகுந்த பெருமை (கன) உடையவள் அவள். அந்த வள்ளித் தேவியின் அன்புக்குக் கட்டுப்பட்டுக் கணவனாகத் திகழ்பவன் முருகன். “முருகேசா” என்று அவனது திருநாமத்தைச் சொல்லி, வள்ளியின் கேள்வனே என்று அழைப்பதன் மூலம், இறைவனின் எளிய கருணை உள்ளத்தைப் போற்றுகிறார்.

8. வலிதாயம் உறையும் தவராஜ சிங்கமே

திருவலிதாயம் என்று அழைக்கப்படும் (இன்றைய பாடி) திருத்தலத்தில் வீற்றிருப்பவனே. மிகவும் உயர்ந்த தவம் செய்கின்ற முனிவர்கள் (திகழ் வல்ல மாதவர்கள்) போற்றி வணங்கும் பெருமாளே. அரிய தவத்தைச் செய்பவர்களுக்கெல்லாம் தலைவனாக விளங்கும் வலிதாய நாதனே, என் மனக்குறை தீர்க்க வேண்டும் என்று பாடலை நிறைவு செய்கிறார்.

சுருக்கம்

இத்திருப்புகழ் சிற்றின்ப ஆசைகளால் ஏற்படும் மன அலைச்சலை நீக்க வழி தேடுகிறது. மல்லிகை சூடிய பெண்களின் மயக்கத்தில் நாய் போல அலைந்து திரியாமல், உன்னுடைய இரு திருவடிகளையும் உறுதியாகப் பற்றிக்கொள்ளும் நல் மனதை எனக்குத் தர வேண்டும் என்று வேண்டுகிறது. கருநிறத் திருமாலின் மருகனும், வள்ளியின் கணவனும், தவசீலர்கள் போற்றும் திருவலிதாயம் (பாடி) தலத்தில் உறையும் முருகனே எனக்கு அருள் புரிய வேண்டும் என்பதே இப்பாடலின் சாரமாகும்.

The Essence of Thiruppugazh 685 marumalli yAr (thiruvalidhAyam)

The 685th hymn of Thiruppugazh is a short, rhythmic, and beautiful prayer set in the temple town of Thiruvalidhayam (historically known as Padi, near Chennai). In this song, Saint Arunagirinathar prays for mental strength to overcome sensory distractions and focus on the Divine.

1. The Fragrance of Infatuation

The song opens with the imagery of “Marumalli” (fragrant jasmine). The poet describes women who adorn their hair with these intoxicating flowers. This scent symbolizes the allure of worldly desires and sensory pleasures. Arunagirinathar admits that his mind is often captured by this external beauty, leading him into a state of “Marul” (delusion or confusion), where the transient seems permanent.

2. The Wandering of the Dog-Like Soul

Using a humble and harsh metaphor, the poet refers to himself as “Naay Adiyen” (a dog-like slave). Just as a stray dog wanders aimlessly from door to door driven by hunger and instinct, the poet feels his soul is wandering (“Alayamal”) in search of cheap, worldly pleasures. He recognizes this restlessness as a spiritual illness and pleads for it to stop.

3. The Anchor of the Two Sacred Feet

To counter this aimless wandering, the poet identifies the only stable refuge: the Lord’s “Thiruvadi” (Holy Feet). He describes them as “Iru Nalla Aagum” (The two that grant all goodness). He expresses a deep desire to “Pena”—to cherish, protect, and worship these feet. This signifies a shift from chasing fleeting worldly objects to holding onto the eternal Divine presence.

4. The Prayer for a Strong and Noble Mind

This is the core request of the hymn. Arunagirinathar asks, “Arulayo?” (Won’t you grant me?). He specifically asks for a “Valla Mana” (Strong Mind) and “Mana” (Honour/Dignity). He realizes that to remain steadfast in devotion and resist the pull of the senses, one needs a mind that is powerful, disciplined, and dignified. He asks for the inner strength to stay focused on the path of devotion.

5. The Nephew of the Dark-Hued Vishnu

The poet describes Murugan’s lineage by praising his uncle, Lord Vishnu (Hari). He uses a unique metaphor, describing Vishnu’s complexion as “Karu Nelli Meni.” This compares the Lord’s dark, lustrous skin to the dark variety of the Indian Gooseberry (Nelli). It highlights the beauty and the preservation aspect of the Godhead, reminding us that Murugan shares this divine glory.

6. The Lord of Valli

Murugan is addressed as “Murugesa” and the husband (“Kanava”) of “Kana Valli.” The word Kana implies greatness or weight. Valli, the hunter princess, represents the soul that loves God purely and passionately. By calling Him Valli’s husband, the poet appeals to the Lord’s accessible and compassionate nature, hoping He will accept the poet’s love just as He accepted Valli’s.

7. The Lord of Thiruvalidhayam

The hymn grounds the divine in a specific location: Thiruvalidhayam. This ancient temple (now in Padi, Chennai) is historically significant. The poet visualizes the Lord residing (“Uraivone”) permanently in this sacred space. It suggests that while God is everywhere, His presence is particularly potent and accessible to devotees at this holy shrine.

8. Worshipped by Great Ascetics

In the final line, Murugan is hailed as “Perumale” (The Great One) who is worshipped by “Thigazh Valla Maadhavargal.” These are the great ascetics and sages who shine with the power of their penance. The poet implies that if even the most disciplined sages worship Murugan to attain liberation, then surely a confused soul like himself should do the same.

Summary

This Thiruppugazh is a prayer for mental stability and strength. Arunagirinathar acknowledges his weakness for sensory pleasures (symbolized by jasmine-adorned beauty) and his aimless, dog-like wandering. He begs Lord Murugan of Thiruvalidhayam—the nephew of the dark-hued Vishnu and husband of Valli—to grant him a strong, honorable mind capable of holding onto the Holy Feet, just as the great sages do.