Thiruppugazh 73 niRukkunjchUdhana (thiruchchendhUr)
மயூரகிரிநாதா உன் திருவடிகள் சரணம்
– மயூரகிரிநாதனுக்கு அரோகரா –
– குன்றக்குடி முருகனுக்கு அரோகரா –
திருப்புகழ் 72 நிலையாப் பொருளை (திருச்செந்தூர்) – திருப்புகழ் 74 பங்கம் மேவும் பிறப்பு (திருச்செந்தூர்)
பாடல்
தனத்தந் தானன தத்தன தத்தன
தனத்தந் தானன தத்தன தத்தன
தனத்தந் தானன தத்தன தத்தன – தனதான
நிறுக்குஞ் சூதன மெய்த்தன முண்டைகள்
கருப்பஞ் சாறொட ரைத்துள வுண்டைகள்
நிழற்கண் காணவு ணக்கிம ணம்பல – தடவாமேல்
நெருக்கும் பாயலில் வெற்றிலை யின்புறம்
ஒளித்தன் பாகஅ ளித்தபி னிங்கெனை
நினைக்கின் றீரிலை மெச்சலி தஞ்சொலி – யெனவோதி
உறக்கண் டாசைவ லைக்குள ழுந்திட
விடுக்கும் பாவிகள் பொட்டிகள் சிந்தனை
யுருக்குந் தூவைகள் செட்டைகு ணந்தனி – லுழலாமே
உலப்பின் றாறெனு மக்கர முங்கமழ்
கடப்பந் தாருமு கப்ரபை யுந்தினம்
உளத்தின் பார்வையி டத்தினி னைந்திட – அருள்வாயே
கறுக்குந் தூயமி டற்றன ருஞ்சிலை
யெடுக்குந் தோளனி றத்தம ரெண்கரி
கடக்குந் தானவ னைக்கொல ரும்புயன் – மருகோனே
கனத்தஞ் சாபுரி சிக்கல்வ லஞ்சுழி
திருச்செங் கோடுஇ டைக்கழி தண்டலை
களர்ச்செங் காடுகு றுக்கைபு றம்பயம் – அமர்வோனே
சிறுக்கண் கூர்மத அத்திச யிந்தவ
நடக்குந் தேரனி கப்படை கொண்டமர்
செலுத்தும் பாதகன் அக்ரமன் வஞ்சனை – யுருவானோன்
செருக்குஞ் சூரக லத்தையி டந்துயிர்
குடிக்குங் கூரிய சத்திய மர்ந்தருள்
திருச்செந் தூர்நக ரிக்குள்வி ளங்கிய – பெருமாளே.
பதம் பிரித்தது
தனத்தந் தானன தத்தன தத்தன
தனத்தந் தானன தத்தன தத்தன
தனத்தந் தானன தத்தன தத்தன – தனதான
நிறுக்கும் சூதன மெய்த் தன முண்டைகள்
கருப்பஞ் சாறொடு அரைத்து உள உண்டைகள்
நிழற்கண் காண உணக்கி மணம் பல – தடவா மேல்
நெருக்கும் பாயலில் வெற்றிலை இன்புறம்
ஒளித்து அன்பாக அளித்த பின் இங்கு எனை
நினைக்கின்றீர் இலை மெச்சல் இதம் சொலி – என ஓதி
உறக் கண்டு ஆசை வலைக்குள் அழுந்திட
விடுக்கும் பாவிகள் பொட்டிகள் சிந்தனை
உருக்கும் தூவைகள் செட்டை குணந்தனில் – உழலாமே
உலப்பு இன்று ஆறு எனும் அக்கரமும் கமழ்
கடப்பந் தாரும் முகப் ப்ரபையும் தினம்
உளத்தின் பார்வை இடத்து நினைந்திட – அருள்வாயே
கறுக்கும் தூய மிடற்றனர் அரும் சிலை
எடுக்கும் தோளன் நிறத்து அமர் எண் கரி
கடக்கும் தானவனைக் கொல் அரும் புயன் – மருகோனே
கனத்த அஞ்சாபுரி சிக்கல் வலஞ்சுழி
திருச்செங்கோடு இடைக்கழி தண்டலை
களர்ச் செங்காடு குறுக்கை புறம்பயம் – அமர்வோனே
சிறுக் கண் கூர் மத அத்தி சயிந்தவ
நடக்கும் தேர் அநிகப் படை கொண்டு அமர்
செலுத்தும் பாதகன் அக்ரமன் வஞ்சனை – உருவானோன்
செருக்கும் சூர் அகலத்தை இடந்து உயிர்
குடிக்கும் கூரிய சத்தி அமர்ந்து அருள்
திருச்செந்தூர் நகரிக்குள் விளங்கிய – பெருமாளே.
English
thanaththan thānana thaththana thaththana
thanaththan thānana thaththana thaththana
thanaththan thānana thaththana thaththana – thanathāna
niRukkunj cUthana meyththana muNdaikaL
karuppanj chARoda raiththuLa vuNdaikaL
nizhaRkaN kANavu Nakkima Nampala – thadavAmEl
nerukkum pAyalil vetRilai yinpuRam
oLiththan pAkaa Liththapi ningenai
ninaikkin Reerilai mecchali thamcholi – yenavOthi
uRakkaN dAsaiva laikkuLa zhunthida
vidukkum pAvikaL pottikaL sinthanai
yurukkun thUvaikaL settaiku Nanthani – luzhalAmE
ulappin RARenu makkara mumkamazh
kadappan thArumu kaprapai yunthinam
uLaththin pArvaiyi daththini nainthida – aruLvAyE
kaRukkun thUyami datRana rumchilai
yedukkun thOLani Raththama reNkari
kadakkun thAnava naikkola rumpuyan – marukOnE
kanaththan jApuri sikkalva lamchuzhi
thiruchcheng kOdui daikkazhi thaNdalai
kaLarccheng kAduku Rukkaipu Rampayam – amarvOnE
siRukkaN kUrmatha aththisa yinthava
nadakkun thErani kappadai koNdamar
seluththum pAthakan akraman vanjanai – yuruvAnOn
serukkunj cUraka laththaiyi danthuyir
kudikkung kUriya saththiya marntharuL
thiruchchen thUrnaka rikkuLvi Langiya – perumALE.
English Easy Version
thanaththan thānana thaththana thaththana
thanaththan thānana thaththana thaththana
thanaththan thānana thaththana thaththana – thanathāna
niRukkum sUthana mey thana muNdaikaL
karuppam sARodu araiththu uLa uNdaikaL
nizhal kaN kANa uNakki maNam pala – thadavA mEl
nerukkum pAyalil vetRilaiyin puRam
oLiththu anpAga aLiththa pin ingu enai
ninaikkinReer ilai mecchal itham soli – ena Odhi
uRa kaNdu Asai valaikkuL azhunthida
vidukkum pAvikaL pottikaL sinthanai
urukkum thUvaikaL settai guNam thanil – uzhalAmE
ulappu inRu ARu enum akkaramum kamazh
kadappam thArum muga prapaiyum thinam
uLaththin pArvai idaththil ninainthida – aruLvAyE
kaRukkum thUya midatRanarum silai
edukkum thOL aNi raththam amar eN kari
kadakkum thAnavanai kol arum puyan – marugOnE
kanaththa thanjApuri sikkal valamsuzhi
thiru sem kOdu idaikkazhi thaNdalai
kaLar sem kAdu kuRukkai puRampayam – amarvOnE
siRu kaN kUr matha aththi sayinthava
nadakkum thEr aNiga padai koNdu amar
seluththum pAthakan akraman vanjanai – uruvAnOn
serukkum sUr akalaththai idanthu uyir
kudikkum kUriya saththi amarnthu aruL
thiru senthUr nakarikkuL viLangiya – perumALE
திருப்புகழ் 73 நிறுக்குஞ் சூதன (திருச்செந்தூர்) – விளக்கம்
அருணகிரிநாதர் அருளிய திருப்புகழில், திருச்செந்தூர் தலத்தின் மீது பாடப்பட்ட “நிறுக்குஞ் சூதன” எனத் தொடங்கும் 73-வது பாடல், விலைமாதரின் வஞ்சகச் செயல்களைத் தெளிவாக விளக்கி, அவர்களின் வலையில் விழாமல் முருகப்பெருமானின் திருவுருவத்தையும், ஆறெழுத்து மந்திரத்தையும் தியானிக்கும் வரத்தைக் கேட்கும் அற்புதமான பாடலாகும். மேலும், இப்பாடலில் முருகப் பெருமான் வீற்றிருக்கும் பல்வேறு தலங்களும், சூரபத்மனை அழித்த வீரமும் போற்றப்படுகின்றன.
இப்பாடலின் ஆழமான விளக்கத்தை எட்டுத் தலைப்புகளின் கீழ் விரிவாகக் காண்போம்.
1. விலைமாதரின் வஞ்சகச் செயல்கள்
உலக இன்பங்களில் மயங்கிக் கிடக்கும் மனிதர்களை ஏமாற்றுவதற்காக, விலைமாதர்கள் பலவிதமான வஞ்சகச் செயல்களில் ஈடுபடுகின்றனர். பொய்யான அன்பைக் காட்டி, ஆடவர்களின் நெஞ்சை உருக்கும்படி நடிப்பதில் அவர்கள் வல்லவர்கள். தங்களின் உடல் அழகை ஒரு வியாபாரப் பொருளாகக் கருதி, ஆடவர்களைத் தங்கள் வலையில் வீழ்த்துவதற்கான சூழ்ச்சிகளைத் தொடர்ந்து செய்து கொண்டே இருப்பார்கள். இத்தகைய விலைமாதர்களின் சேர்க்கை மனிதர்களை அழிவுப்பாதைக்கு அழைத்துச் செல்லும் என்பதை அருணகிரிநாதர் எச்சரிக்கிறார்.
2. மருந்து கொடுத்து மயக்கும் கொடிய குணம்
ஆடவர்களைத் தங்கள் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவருவதற்காக, இந்த விலைமகளிர் கொடிய தந்திரங்களைக் கையாளுவார்கள். கரும்புச் சாற்றோடு சில மயக்கக் கூடிய மூலிகைகளைச் சேர்த்து அரைத்து, வசிய மருந்து உருண்டைகளைச் செய்வார்கள். அந்த உருண்டைகளை வெயிலில் காயவைக்காமல் நிழலிலேயே உலர்த்தி, அதன் மேல் பலவிதமான நறுமணப் பொருட்களைத் தடவித் தயார் நிலையில் வைத்திருப்பார்கள். இது ஆடவர்களின் அறிவை மழுங்கடித்துத் தங்கள் வசம் இழுக்கும் ஒரு கொடிய சூழ்ச்சியாகும்.
3. போலியான அன்பும் பசப்பு வார்த்தைகளும்
தாங்கள் தயாரித்து வைத்த அந்த வசிய மருந்தை, படுக்கை அறையில் ஆடவர்களுக்குக் கொடுக்கும் வெற்றிலையின் பின்பக்கம் யாருக்கும் தெரியாமல் தடவிக் கொடுப்பார்கள். அதைச் சாப்பிட்டு மயங்கும் ஆடவர்களிடம், “நீங்கள் என் மீது உண்மையான அன்பு வைக்கவில்லை, இதெல்லாம் வெறும் வாய்வார்த்தைதான்” என்று பொய்யாகச் சலித்துக் கொள்வது போல் பசப்பு வார்த்தைகளைப் பேசுவார்கள். இத்தகைய கொடிய பாவிகளின் மாய வலையில் நான் வீழ்ந்து விடாமல் என்னைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்று அருணகிரிநாதர் இறைவனை வேண்டுகிறார்.
4. ஆறெழுத்து மந்திரமும் கடம்ப மாலையும்
விலைமாதர்களின் மாயையிலிருந்து விடுபட, முருகப்பெருமானின் திருவருள் ஒன்றே துணை என்பதை உணர்ந்த அருணகிரிநாதர் ஒரு வரத்தைக் கேட்கிறார். “எக்காலத்தும் அழியாத ‘சரவணபவ’ என்னும் உனது ஆறெழுத்து மந்திரமும், நீ அணிந்திருக்கும் நறுமணம் கமழும் கடம்ப மலர் மாலையும், உனது ஆறு திருமுகங்களின் பேரொளியும் என் மனக்கண்ணில் தினமும் தோன்றி நிலைத்திருக்க வேண்டும். அந்தப் பாக்கியத்தை அடியேனுக்கு நீ தந்தருள வேண்டும்” என்று உருகி வேண்டுகிறார்.
5. சிவபெருமான் மற்றும் திருமாலின் மருகனே
பாடலின் பிற்பாதியில் முருகப்பெருமானின் பெருமையும் அவனது இறைப் பின்னணியும் போற்றப்படுகின்றன. ஆலகால விஷத்தை உண்டதால் கறுத்த திருமிடற்றை (கழுத்தை) உடைய சிவபெருமானின் திருமகனே! கையில் தனுசு என்னும் வில்லை ஏந்தியவரும், கரிய மேகம் போன்ற நிறத்தை உடையவரும், அசுரர்களை அழித்தவருமான திருமாலின் (இராமபிரான் மற்றும் கண்ணன்) அன்புக்குரிய மருகனே! என்று இறைவனின் பெருமைகளை அருணகிரிநாதர் எடுத்துரைக்கிறார்.
6. முருகவேள் வீற்றிருக்கும் திருத்தலங்கள்
முருகப்பெருமான் அடியார்களுக்கு அருள்பாலிப்பதற்காகப் பல புண்ணிய திருத்தலங்களில் விரும்பி வீற்றிருக்கிறான். அஞ்சாபுரி (தஞ்சாவூர்), சிக்கல், திருவலஞ்சுழி, திருச்செங்கோடு, திருவிடைக்கழி, தண்டலை, தலைச்செங்காடு, திருக்குறுக்கை மற்றும் திருப்புறம்பயம் ஆகிய பல புகழ்பெற்ற திருத்தலங்களில் வீற்றிருந்து பக்தர்களுக்கு அருள்புரியும் கருணைப் பெருமானே என்று முருகனின் திருத்தலங்களை இப்பாடல் வரிசைப்படுத்துகிறது.
7. சூரபத்மனின் கொடிய படைகளும் செருக்கும்
தேவர்களைத் துன்புறுத்திய சூரபத்மனின் ஆணவமும் அவனது படை பலமும் இப்பாடலில் விவரிக்கப்படுகிறது. சிறிய கண்களையும் கூர்மையான அறிவையும் மதத்தையும் கொண்ட யானைப்படை, குதிரைப்படை, அசைகின்ற தேர்ப்படை மற்றும் காலாட்படை ஆகிய நால்வகைப் படைகளையும் கொண்டு போர் செய்தவன் சூரபத்மன். அவன் ஒரு கொடிய பாவி, அக்கிரமக்காரன், வஞ்சனையே உருவானவன் மற்றும் பெருஞ்செருக்கு (ஆணவம்) கொண்டவன் என்று அவனது கொடுமைகள் சுட்டிக்காட்டப்படுகின்றன.
8. சூரனை அழித்த வேலும் திருச்செந்தூர் மகிமையும்
அப்படிப்பட்ட பெருஞ்செருக்கு கொண்ட கொடிய சூரபத்மனின் மார்பைப் பிளந்து, அவனது உயிரைக் குடித்த மிகவும் கூர்மையான, வலிமை பொருந்திய வேலாயுதத்தைத் தன் திருக்கரத்தில் ஏந்தியவன் முருகப்பெருமான். அசுரர்களை அழித்து, தேவர்களைக் காத்த அந்த வெற்றிகரமான பெருமான், கடலலைகள் வீசும் அழகிய திருச்செந்தூர் என்னும் புண்ணிய நகரத்தில் மிகவும் சிறப்பாக வீற்றிருந்து அருள்பாலிக்கிறான் என்று பாடல் நிறைவடைகிறது.
சுருக்கம்
“நிறுக்குஞ் சூதன” எனத் தொடங்கும் இத்திருப்புகழில் அருணகிரிநாதர், விலைமாதர்களின் வஞ்சகச் செயல்களை மிகத் தெளிவாகப் படம் பிடித்துக் காட்டுகிறார். கரும்புச் சாற்றில் மயக்க மருந்து கலந்து, அதனை வெற்றிலையில் வைத்துக் கொடுத்து, பசப்பு வார்த்தைகள் பேசி ஆடவர்களை மயக்கும் விலைமாதர்களின் மாய வலையில் தன் மனம் சிக்காமல் இருக்க வேண்டும் என்று வேண்டுகிறார். அதற்குப் பதிலாக, முருகனின் ஆறெழுத்து மந்திரமும், கடம்ப மாலையும், திருமுகத்தின் ஒளியும் தன் நெஞ்சில் நித்தமும் நிலைத்திருக்க அருள்புரியும்படி கேட்கிறார்.
மேலும், விஷமுண்ட சிவபெருமானின் மைந்தனும் திருமாலின் மருகனுமாகிய முருகப்பெருமான் சிக்கல், திருச்செங்கோடு, திருவிடைக்கழி உள்ளிட்ட பல திருத்தலங்களில் வீற்றிருப்பதைக் கூறுகிறார். யானை, குதிரை, தேர், காலாட்படை எனப் பெரும்படைகளைக் கொண்டு வஞ்சகப் போர் புரிந்த கொடிய சூரபத்மனின் மார்பைப் பிளந்து அழித்த வேலாயுதத்தை ஏந்தியவனாய், திருச்செந்தூரில் வீற்றிருக்கும் முருகப்பெருமானே என்னைக் காத்தருள்வாயாக என்பதே இப்பாடலின் சுருக்கமான கருத்தாகும்.
The Essence of Thiruppugazh 73 niRukkunjchUdhana (thiruchchendhUr)
This song is a vivid cautionary tale. Arunagirinathar exposes the “Manufactured Nature of Lust,” describing how worldly attraction is often a carefully constructed product designed to entrap the mind. He contrasts this false, sticky sweetness with the sharp, liberating power of Murugan’s Vel.
1. The Sugarcane-Rice Trap
Arunagirinathar begins with a unique and somewhat graphic metaphor for the physical body. He describes the breasts of courtesans as “Soodhana Meythana Undaigal”—balls of cooked food/flesh that are carefully prepared. He compares them to a mixture of rice flour and “Karuppan Charu” (Sugarcane juice). Just as a sweetmeat is shaped, dried in the shade (Nizhal Kan Kana), and perfumed to look appetizing, the poet argues that physical beauty is a manufactured illusion. It is “cooked up” and decorated to look sweet, but it is ultimately perishable matter designed to entrap the senses.
2. The Bedside Manipulation
The poet moves from the physical appearance to the psychological game. He depicts a scene in the bedroom (Payal). The woman, while chewing betel leaves (Vetrilai), hides her lack of true love (Olithu Anbu) and engages in “Alithu Abinayam”—false acting. She complains to the man, “You don’t think of me enough; you don’t praise me enough!” (Mecchal Idham Soli). Arunagirinathar exposes this as a transactional script used to manipulate the man’s ego and extract more wealth, rather than genuine affection.
3. The Net of the “Pottigal”
Arunagirinathar uses harsh language to describe these temptresses. He calls them “Pavigal” (Sinners) and “Pottigal” (Deceitful women/Whores). He realizes that their intent is to catch men in the “Aasai Valai” (Net of Desire). He laments that his mind melts (Urukku) and wanders (Uzhala) in their “Settai” (Mischief/Evil conduct). He questions why he should waste his life entangled in this “net” of manufactured love when he knows it is a lie.
4. The Imperishable Six Letters
To counter the “Manufactured Trap” of the first verse, the poet prays for the “Eternal Truth.” He refers to the “Ulappil Aru Enum Akkaram”—The Imperishable Six Letters (Sa-Ra-Va-Na-Bha-Va). He asks for the grace to meditate on these letters constantly. He wants to visualize the “Kadappa Thar” (Garland of Kadamba flowers) and the radiant face of the Lord (Muka Prabai) within the “vision of his heart” (Ulathin Parvai). He seeks to replace the image of the woman with the image of the Lord.
5. The Nephew of the Bow-Wielder
The song shifts to the lineage of Murugan. Arunagirinathar praises Lord Vishnu (Rama/Krishna). He describes Vishnu as the one who holds the “Karukkum Tuyam Idaru Silai”—the bow that destroys enemies/obstacles. He mentions Vishnu’s strong shoulders that broke the tusks of the elephant (Kari) and killed the Danavas (Demons). Murugan is addressed as the “Marukone” (Nephew) of this mighty warrior. This verse reminds the devotee that Murugan shares the genetic code of the Supreme Protector.
6. The Map of Grace
Arunagirinathar lists several holy places associated with Murugan, showing his travel and devotion. He mentions:
- Thanjapuri: Thanjavur.
- Sikkal: The place where Murugan received the Vel.
- Valamchuzhi: Swami Malai (or a nearby shrine).
- Tiruchengode: The hill temple.
- Idaikazhi: The shrine of the Sangam poets.
- Kurukkai & Purampayam: Ancient shrines. By listing these places, the poet emphasizes that the Lord is omnipresent across the Tamil land, residing wherever there is sanctity.
7. The Army of the Lawless
The poet describes the massive scale of the enemy forces. He details the army of Surapadman:
- Sirukkan Kurma: Elephants with small, angry eyes.
- Sainthavam: Horses (from the Sindhu region).
- Ther: Chariots. Surapadman is described as “Pathakan” (Sinner), “Akraman” (Lawless/Unjust), and the embodiment of “Vanjanai” (Deceit). This description serves to highlight the magnitude of the “Evil Ego” that threatens the soul.
8. The Life-Drinking Vel
The song concludes with the ultimate victory. Arunagirinathar describes the Vel (Spear) as “Kuriya Saththi”—the Sharp Shakti. This Vel does not merely wound; it “Uyir Kudikkum”—it drinks the life force of the arrogant demon (Serukkum Sur). It digs into his chest (Agalathai Idanthu) and destroys him completely. The poet surrenders to this powerful Lord who resides in Tiruchendur, the battlefield where this “Life-Drinking Vel” reigns supreme.
Summary
“NiRukkunjchUdhana” is a song of Exposure and Excision. Arunagirinathar exposes the “sugary trap” of lust, describing it as a manufactured product (“cooked balls of rice and sugar”) and a psychological scam performed by deceitful women (Pottigal). To escape this sticky web, he prays to meditate on the “Imperishable Six Letters” (Saravanabhava). The song culminates in a display of martial power, listing the holy temples of the Chola region and describing Murugan’s Sharp Spear (Saththi) that “drinks the life” of the lawless demon Surapadman at Tiruchendur.
Thiruppugal – திருப்புகழ்