Thiruppugazh 2 Pakkarai Vichithramani (Vinayagar)
மயூரகிரிநாதா உன் திருவடிகள் சரணம்
– மயூரகிரிநாதனுக்கு அரோகரா –
– குன்றக்குடி முருகனுக்கு அரோகரா –
திருப்புகழ் 1 கைத்தல நிறைகனி (வயலூர்) – திருப்புகழ் 3 உம்பர் தரு (விநாயகர்)
பாடல்
தத்ததன தத்ததன தத்ததன தத்ததன
தத்ததன தத்ததன – தனதான
பக்கரைவி சித்ரமணி பொற்கலணை யிட்ட நடை
பக்ஷிஎனும் உக்ரதுர – கமுநீபப்
பக்குவம லர்த்தொடையும் அக்குவடு பட்டொழிய
பட்டுருவ விட்டருள்கை – வடிவேலும்
திக்கதும திக்கவரு குக்குடமும் ரக்ஷைதரு
சிற்றடியும் முற்றியப்ப – னிருதோளும்
செய்ப் பதியும் வைத்துயர்தி ருப்புகழ்வி ருப்பமொடு
செப்பென எனக்கருள்கை – மறவேனே
இக்கவரை நற்கனிகள் சர்க்கரைப ருப்புடன் நெய்
எட்பொரி அ வற்றுவரை – இளநீர்வண்
டெச்சில் ‘பய றப்பவகை பச்சரிசி பிட்டுவௌ
ரிப்பழம் இ டிப்பல்வகை – தனிமூலம்
மிக்க அடி சிற்கடலை பக்ஷணம்எ னக்கொளொரு
விக்கிநச மர்த்தன் எனும் – அருளாழி!
வெற்பகுடி லச்சடில விற்பரம ரப்பரருள்
வித்தகம ருப்புடைய – பெருமாளே.
பதம் பிரித்தது
தத்ததன தத்ததன தத்ததன தத்ததன
தத்ததன தத்ததன – தனதான
பக்கரை விசித்ர மணி பொற் கலணை இட்ட நடை
பக்ஷி எனும் உக்ர துரகமும் – நீபப்
பக்குவ மலர்த் தொடையும் அக் குவடு பட்டு ஒழிய
பட்டு உருவ விட்டு அருள் கை – வடிவேலும்
திக்கு அது மதிக்க வரு குக்குடமும் ரக்ஷை தரு
சிற்றடியும் முற்றிய பன்னிரு – தோளும்
செய்ப் பதியும் வைத்து உயர் திருப்புகழ் விருப்பமொடு
செப்பு என எனக்கு அருள் கை – மறவேனே
இக்கு அவரை நற் கனிகள் சர்க்கரை பருப்புடன் நெய்
எள் பொரி அவற்று வரை – இளநீர் வண்டு
எச்சில் பயறு அப்ப வகை பச்சரிசி பிட்டு
வெள்ளரிப் பழம் இடிப் பல்வகை – தனி மூலம்
மிக்க அடிசில் கடலை பக்ஷணம் எனக் கொள் ஒரு
விக்கிந சமர்த்தன் எனும் – அருளாழி
வெற்பு குடிலச் சடில விற் பரமர் அப்பர் அருள்
வித்தக மருப்பு உடைய – பெருமாளே.
English
thaththathana thaththathana thaththathana thaththathana
thaththathana thaththathana – thanathaana
pakkaraivi chithramaNi poRkalaNai ittanadai
pakshiyenum ugrathura – gamuneeba
pakkuvama larththodaiyum akkuvadu pattozhiya
patturuva vittaruLkai – vadivElum
dhikkadhuma dhikkavaru kukkudamum rakshaitharu
chitradiyu mutRiyapan – niruthOlum
seyppadhiyum vaiththuyarthi ruppugazhvi ruppamodu
seppenae nakkaruLgai – maRavEnE
ikkavarai naRkanigaL sarkkaraipa ruppudaney
etporiya valthuvarai – iLaneervaN
dechchilpaya Rappavagai pachcharisi pittuveLa
rippazhami dippalvagai – thanimUlam
mikkaadi siRkadalai bhakshaName nakkoLoru
vikkinasa marththanenum – aruLAzhi
veRpakudi lachchadila viRparama rappararuL
viththagama ruppudaiya – perumALE.
English Easy Version
thaththathana thaththathana thaththathana thaththathana
thaththathana thaththathana – thanathaana
pakkaraivi chithra mani por kalaNai itta nadai
pakshi enum ugra thura – gamu neebap
pakkuva malarth thodaiyum akkuvadu pattu ozhiya
pattu uruva vittu aruL kai – vadivElum
thikkadhu madhikka varu kukkudamum rakshai tharu
sitradiyum mutriya appan – iru thOLum
seyppadhiyum vaiththu uyar thiruppugazh viruppamodu
cheppu ena enakku aruL kai – maRavEnE
ikka varai nal kanigal charkkarai paruppu udan nei
eL pori avatru avarai – iLa neer vaNdu
echchil payaru appa vagai pachcharisi pittu veLLarip
pazham idi pal vagai – thani moolam
mikka adichil kadalai bakshaNam ena koL oru
vigni na samarththan enum – aruL Azhi
verpa kutila chadila vil parama appar aruL
viththaga maruppu udaiya – perumALE
திருப்புகழ் 2 பக்கரை விசித்ரமணி (விநாயகர்) – விளக்கம்
அருணகிரிநாதரால் அருளப்பெற்ற “கைத்தல நிறைகனி…” என்று தொடங்கும் இந்தத் திருப்புகழ், முழுமுதற் கடவுளான விநாயகப் பெருமானைப் போற்றிப் பாடும் ஒரு மிகச் சிறந்த பாடலாகும். திருப்புகழ் பாடுவதற்கு முன்பாக, தடையின்றித் தொடங்குவதற்காக விநாயகரைத் துதித்து இப்பாடல் பாடப்படுகிறது. இந்தப் பாடலின் ஆழமான பொருளைக் கீழே விரிவாகக் காண்போம்:
1. விநாயகரின் திருக்கரங்களில் உள்ள நைவேத்தியங்கள்
விநாயகப் பெருமானின் திருக்கரங்களில் நிறைந்துள்ள இனிமையான முக்கனிகள், அப்பம், அவல், பொரி ஆகிய சுவையான நைவேத்தியங்களை அவர் மிக விருப்பமுடன் உண்கிறார். இவ்வாறு தமக்கு அர்ப்பணிக்கப்படும் உணவுகளைத் துதிக்கையால் கவளம் கவளமாக எடுத்து உண்ணும் யானை முகத்தைக் கொண்ட அந்தப் பெருமானின் திருவடிகளை நாம் எப்போதும் போற்றித் துதிக்க வேண்டும்.
2. அடியவர் நெஞ்சில் உறையும் கற்பகத் தரு
இறைவனின் புகழையும் பெருமைகளையும் எப்போதும் கற்று உணரும் மெய்யடியார்களின் சிந்தையில் நிலையாக வாசம் செய்பவர் விநாயகப் பெருமான். வேண்டும் வரங்களை எல்லாம் தடையின்றி வழங்கும் கற்பக விருட்சம் போல அவர் அருள்பாலிப்பார். அவருடைய திருவடிகளைப் பற்றிக் கொண்டால், நம்மைப் பற்றியுள்ள நல்வினை, தீவினை ஆகிய இருவினைகளும், அதனால் வரும் துன்பங்களும் மிக விரைவாக நம்மை விட்டு நீங்கிவிடும்.
3. சிவனாரின் திருமகனும், வலிமைமிக்க தோள்களும்
மயக்கத்தைத் தரும் ஊமத்தம் பூவையும், குளிர்ந்த பிறைச் சந்திரனையும் தனது சடாமுடியில் அழகாகச் சூடியுள்ள சிவபெருமானின் அருமைத் திருமகன் விநாயகர். மல்யுத்தம் செய்யக்கூடிய அளவுக்குத் திரண்ட, மிகவும் வலிமையான தோள்களை உடையவர் அவர். மேலும், மதம் பிடித்த யானை போன்ற கம்பீரமான தோற்றமும், இணையற்ற ஆற்றலும், வீரமும் கொண்டவர்.
4. மத்தள வயிறனும் உமையவள் புதல்வனும்
மத்தளம் போன்ற பெரிய, அழகான வயிற்றைக் கொண்டவர் நம் கணபதி. கற்பில் சிறந்த உத்தமியான பார்வதி தேவியின் செல்லப் புதல்வன் இவர். தேன் நிறைந்த, நறுமணம் கமழும் அழகிய மலர்களைக் கொண்டு, இத்தகைய பெருமைகளை உடைய அந்த விநாயகப் பெருமானை நான் அனுதினமும் பணிந்து வணங்குவேன்.
5. மேரு மலையில் முத்தமிழ் எழுதிய முதல்வன்
இயல், இசை, நாடகம் என்ற மூன்று பிரிவுகளைக் கொண்ட முத்தமிழின் இலக்கணங்களையும், அதன் பெருமைகளையும் பழமையான, உயர்ந்த மேரு மலையில் தனது தந்தத்தால் முதன்முதலில் எழுதி அருளிய முழுமுதற் கடவுள் விநாயகப் பெருமானே ஆவார். உலகிற்கு அறிவையும் கல்வியையும் போதிக்கும் ஞானாசிரியனாக அவர் விளங்குகிறார்.
6. சிவனின் தேரச்சு முறித்த தீரன்
முப்புரங்களையும் எரித்துச் சாம்பலாக்குவதற்காகச் சிவபெருமான் தேரில் புறப்பட்டார். ஆனால், எந்தவொரு செயலைத் தொடங்கும் முன்பும் முழுமுதற் கடவுளான விநாயகரை வழிபட வேண்டும் என்ற விதியைச் சிவபெருமான் சற்று மறந்ததால், அந்தத் தேரின் அச்சை முறித்துத் தடுத்து நிறுத்திய அதிதீரன் இவர். இதன் மூலம், ஈசனே ஆயினும் வெற்றி பெறத் தன்னையே முதலில் வணங்க வேண்டும் என்ற உண்மையை உலகிற்கு உணர்த்தியவர்.
7. தினைப்புனத்தில் யானையாக உருவெடுத்த திருவிளையாடல்
தினைப்புனத்தில் காவல் காத்துக்கொண்டிருந்த குறவர் குலப்பெண்ணான வள்ளியம்மையை முருகப்பெருமான் விரும்பிச் சென்றார். ஆனால் அந்தப் காதல் எளிதில் கைகூடவில்லை. இதனால் முருகப்பெருமான் அடைந்த துயரத்தைப் போக்குவதற்காகவும், அவருக்கு உதவுவதற்காகவும், விநாயகப் பெருமான் ஒரு பயங்கரமான காட்டு யானையின் உருவம் எடுத்து அந்தத் தினைப்புனத்திற்குச் சென்றார்.
8. முருகனுக்கும் வள்ளிக்கும் திருமணம் செய்து வைத்த பெருமான்
யானையைக் கண்டு பெரிதும் பயந்த வள்ளியம்மை, தன்னை வந்து காப்பாற்றும்படி அங்கிருந்த முருகப்பெருமானை ஓடிச் சென்று தழுவிக்கொண்டார். அந்தச் சரியான தருணத்தில், குறமகளான வள்ளிக்கும், தனது தம்பியான சிறுவன் முருகனுக்கும் எந்தத் தடையும் இன்றித் திருமணம் நடைபெற அருள்புரிந்த கருணைக்கடல் விநாயகப் பெருமானே ஆவார்.
சுருக்கம்
அருணகிரிநாதர் அருளிய இந்தத் திருப்புகழ், விநாயகப் பெருமானின் கருணையையும், ஆற்றலையும், பெருமையையும் மிகச் சிறப்பாகப் போற்றுகிறது. அடியார்களின் வினைகளைத் தீர்க்கும் கற்பக விருட்சமாகவும், முத்தமிழை மேரு மலையில் எழுதிய ஞானப் பிழம்பாகவும், சிவபெருமானின் தேரச்சு முறித்துத் தன் முதன்மையை நிலைநாட்டியவராகவும் விநாயகர் இதில் துதிக்கப்படுகிறார். அனைத்திற்கும் மேலாக, தன் தம்பி முருகனின் காதலுக்கு உதவி, யானையாக உருவெடுத்துச் சென்று வள்ளித் திருமணத்தை இனிதே நடத்தி வைத்த அவருடைய சகோதர வாஞ்சையும் இதில் அழகாகச் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது. இத்தகைய பெருமான் பாதங்களை நறுமண மலர்தூவி, இனிய நைவேத்தியங்கள் படைத்து வணங்கினால் நம் வாழ்வின் வினைகள் யாவும் கடிதே நீங்கி நலம் பெருகும் என்பதே இப்பாடலின் முழுமையான சுருக்கமாகும்.
The Essence of Thiruppugazh 2 Pakkarai Vichithramani (Vinayagar)
dedicated to Lord Ganesha (Vinayagar). However, the intent shifts slightly: while the first song asked for the removal of obstacles, this song is a specific prayer for poetic inspiration. Arunagirinathar asks Ganesha to grant him the vocabulary and devotion to describe Lord Murugan’s glory perfectly.
1. The Prayer for the Divine Tongue
The central theme of the first half of the song is a request from Arunagirinathar to Ganesha. He asks, “O Lord Ganesha, please grant me the grace to sing the praises of Lord Murugan with deep desire and love (Viruppamodu).” He specifically lists the attributes of Murugan that he wishes to describe—the peacock, the spear, the flag, and the shoulders. He vows never to forget the helping hand of Ganesha (Arulgai Maravene) that enables him to compose this great work, “Thiruppugazh.”
2. The Vision of the Peacock Mount
Arunagirinathar begins by visualizing the mount of Lord Murugan. He describes the Peacock (Pakshi) as a fierce and powerful steed (Ugra Thuragam). He specifically notes the “Pakkarai”—a type of saddle or armor—and the “Vichithra Mani”, the beautiful, unique bells tied to the peacock’s feet. He wishes to sing about the majestic, rhythmic walking style (Nadai) of this golden bird that carries the Lord of Vayalur.
3. The Spear that Pierced the Mountain
The poet then expresses his desire to sing about the Vel (Spear). He describes the Vel as the weapon that pierced through the “Akku Vadu”—the Krauncha mountain (a demon in the form of a mountain). He wants to praise the sharp, leaf-shaped spear (Vadivel) that destroyed the hard rock of the demon, alongside the fragrant flower garlands (Malar Thodai) that adorn Murugan’s chest. This signifies the duality of Murugan: softness (flowers) and sharpness (spear).
4. The Rooster Flag and the Twelve Shoulders
The visualization continues to Murugan’s banner. Arunagirinathar wants to praise the Rooster Flag (Kukkudam), whose crowing is so loud and powerful that it reverberates through all directions (Dhikku), striking fear into enemies. He also wishes to describe Murugan’s “Chitradi” (beautiful, small, protective feet) and his twelve broad, mountain-like shoulders (Niru Thol). This section creates a complete image of Murugan as the protector of the town of Seyppathi (Vayalur).
5. The Sweet Feast of Ganesha
In the second half of the song, Arunagirinathar shifts his focus to the deity he is addressing: Lord Ganesha. He describes Ganesha’s love for a wide variety of offerings. He lists Sugarcane (Ikku), the finest fruits, sugar (Sarkkarai), and lentils (Paruppu). Ganesha is described as the “Baby Elephant” (Ilaneer Val) who joyfully accepts these sweet, raw ingredients from his devotees.
6. The Abundance of Traditional Snacks
The list of offerings continues, showcasing the cultural richness of worship. The poet mentions sesame balls (Ellu Pori), roasted gram (Aval), coconut water (Ilaneer), roasted pulses (Payaru), and Appam (sweet dumplings). He also includes raw rice, Pittu (steamed rice cakes), Vellari (cucumber or wood apple), and various powdered snacks (Idippalvagai). This exhaustive list signifies that Ganesha accepts everything offered with love, regardless of its form.
7. The Great Consumer of Bengal Gram
Arunagirinathar specifically highlights Kadalai (Bengal gram or chickpeas) as a favorite of Ganesha. He describes the Lord as consuming “Mikka Adi Sir Kadalai”—great quantities of chickpeas. This act of eating is not gluttony but a divine play (Leela). By accepting these “Bhakshanam” (snacks), Ganesha consumes the karma of the devotee. He is addressed here as Vikkina Samarthan—the capable one who destroys all obstacles (Vighnas), and as an Arul Aazhi (Ocean of Grace).
8. The Wise Son of the Cosmic Archer
The song concludes by praising Ganesha’s lineage. He is the son of Lord Shiva, the “Archer” who used the massive Mount Meru (Verpu) as a bow (Silai) to destroy the three flying cities (Tripuram). Shiva is described as wearing the matted locks (Sadai). Ganesha is addressed as Vithaga Maruppudaiya Perumale—the One with the “Wise Tusk.” This refers to Ganesha breaking his own tusk to write the Mahabharata, symbolizing that he sacrifices his own beauty for the sake of wisdom and knowledge (Vithaga).
Summary
“Pakkarai Vichithramani” is a bridge between the devotee’s intent and the deity’s grace. Arunagirinathar stands before Lord Ganesha, offering him a massive feast of traditional Tamil snacks—from sugarcane and fruits to appam and chickpeas. In return for this devotion, he asks for only one thing: Language. He prays to Ganesha, the patron of wisdom and the son of Shiva, to give him the poetic skill to describe Lord Murugan’s peacock, spear, flag, and shoulders without fault. It is a humble admission that one cannot praise God (Murugan) without the grace of God (Ganesha).
Thiruppugal – திருப்புகழ்