Thiruppugazh 5 Vidamadaisu Velai (Vinayagar)
மயூரகிரிநாதா உன் திருவடிகள் சரணம்
– மயூரகிரிநாதனுக்கு அரோகரா –
– குன்றக்குடி முருகனுக்கு அரோகரா –
திருப்புகழ் 4 நினது திருவடி (விநாயகர்) – திருப்புகழ் 6 முத்தைத்தரு (திருவருணை)
பாடல்
தனதனன தான தனதனன தான
தனதனன தான – தனதான
விடம் அடைசு வேலை அமரர்படை சூலம்
விசையன்விடு பாணம் – எனவேதான்
விழியும் அதி பார விதமும் உடை மாதர்
வினையின் விளை வேதும் – அறியாதே
கடி உலவு பாயல் பகல் இரவெ னாது
கலவிதனில் மூழ்கி – வறிதாய
கயவன் அறி வீனன் இவனும் உயர் நீடு
கழல் இணைகள் சேர – அருள்வாயே
இடையர்சிறு பாலை திருடிகொடு போக
இறைவன்மகள் வாய்மை – அறியாதே
இதயமிக வாடி உடையபிளை நாத
கணபதி என் நாம – முறைகூற
அடையலவர் ஆவி வெருவ அடி கூர
அசலும் அறி யாமல் – அவர்ஓட
அகல்வதென டாசொல் எனவுமுடி சாட
அறிவருளும் ஆனை – முகவோனே.
பதம் பிரித்தது
தனதனன தான தனதனன தான
தனதனன தான – தனதான
விடம் அடைசு வேலை அமரர் படை சூலம்
விசையன் விடு பாணம் – எனவே தான்
விழியும் அதி பார விதமும் உடை மாதர்
வினையின் விளைவு ஏதும் – அறியாதே
கடி உலவு பாயல் பகல் இரவு எனாது
கலவிதனில் மூழ்கி – வறிதாய
கயவன் அறிவீனன் இவனும் உயர் நீடு
கழல் இணைகள் சேர – அருள்வாயே
இடையர் சிறு பாலைத் திருடி கொடு போக
இறைவன் மகள் வாய்மை – அறியாதே
இதயம் மிக வாடி உடைய பிளை நாத
கணபதி என் நாமம் – முறை கூற
அடையலவர் ஆவி வெருவ அடி கூர
அசலும் அறியாமல் – அவர் ஓட
அகல்வது எனடா சொல் எனவும் முடி சாட
அறிவு அருளும் ஆனை – முகவோனே.
English
thanathanana thaana thanathanana thaana
thanathanana thaana – thanathaana
vidamadaisu vElai amararpadai cUlam
visaiyanvidu pANa – menavEthAn
vizhiyumathi pAra vithamumudai mAthar
vinaiyinviLai vEthum – aRiyAthE
kadiyulavu pAyal pakalirave nAthu
kalavithanil mUzhki – vaRithAya
kayavanaRi veenan ivanumuyar needu
kazhaliNaikaL sEra – aruLvAyE
idaiyarsiRu pAlai thirudikodu pOka
iRaivanmakaL vAymai – aRiyAthE
ithayamika vAdi yudaiyapiLai nAtha
kaNapathiye nAma – muRaikURa
adaiyalavar Avi veruvAdi kUra
asalumaRi yAmal – avarOda
akalvathena dAsol enavumudi sAda
aRivaruLum Anai – mukavOnE.
English Easy Version
thanathanana thaana thanathanana thaana
thanathanana thaana – thanathaana
vidam adaisu vElai amarar padai soolam
visaiyan vidu bANam – enavE thAn
vizhiyum adhi pAra vidhamum udai mAdhar
vinaiyin viLai Edhum – aRiyAdhE
kadi ulavu pAyal pagal iravu enAdhu
kalavi thanil moozhgi – vaRidhAya
kayavan aRiveenan ivanum uyar needu
kazhal iNaigaL sEra – aruLvAyE
idaiyar siRu pAlai thirudi kodu pOga
iRaivan magaL vAymai – aRiyAdhE
idhayam miga vAdi udaiya piLai nAdha
gaNapathi en nAmam – uRai kooRa
adaiyalavar Avi veruva adi koora
asalum aRiyAmal – avar Oda
agalvadhu ena dA sol enavu mudi sAda
aRivu aruLum Anai – mugavOnE
திருப்புகழ் 5 விடமடைசு வேலை (விநாயகர்) – விளக்கம்
அருணகிரிநாதரால் அருளப்பெற்ற “விடமடைசு வேலை…” என்று தொடங்கும் இந்தத் திருப்புகழ், முழுமுதற் கடவுளான விநாயகப் பெருமானைப் போற்றிப் பாடும் ஒரு மிகச் சிறந்த பாடலாகும். இப்பாடலின் முற்பாதியில் உலக மாயைகளில் இருந்து விடுபடத் திருவருளை வேண்டி நிற்கும் அருணகிரிநாதர், பிற்பாதியில் விநாயகப் பெருமான் அடியவர்களுக்கும் கண்ணபிரானின் அன்னைக்கும் அருள்புரிந்த புராண நிகழ்வைப் போற்றுகிறார். இப்பாடலின் ஆழமான பொருளைக் கீழே விரிவாகக் காண்போம்:
1. நஞ்சு பொருந்திய கண்களும் கொடிய ஆயுதங்களும்
உலக இன்பங்களில் மயக்கும் பெண்களின் கண்கள் மிகவும் ஆபத்தானவை என்பதை அருணகிரிநாதர் பல உவமைகளால் விளக்குகிறார். அவர்களின் கண்கள் நஞ்சு நிறைந்த கடலையும், தேவர்கள் பயன்படுத்தும் கொடிய ஆயுதங்களையும், சிவபெருமானின் திரிசூலத்தையும், மாவீரனான அர்ஜுனன் (விசையன்) தொடுக்கும் கூர்மையான அம்புகளையும் ஒத்திருப்பதாக வர்ணிக்கிறார். இந்தக் கண்கள் காண்போரை எளிதில் வீழ்த்தித் துன்பத்தில் தள்ளக்கூடியவை.
2. விலைமாதரின் மையலும் வினையின் விளைவும்
அழகியதும், காண்போரை ஈர்க்கக்கூடியதுமான உடல் வனப்பைக் கொண்ட அந்த விலைமாதர்களின் வலையில் ஆடவர்கள் எளிதில் சிக்கிக் கொள்கிறார்கள். அவ்வாறு சிக்குவதால் தங்களுக்குப் பின்னால் வரப்போகும் பாவ வினைகளின் கொடிய விளைவுகளைச் சிறிதும் அறியாமல், தற்காலிகமான சிற்றின்பத்திற்காகத் தங்களின் வாழ்வை அவர்கள் தொலைத்து விடுகிறார்கள்.
3. சிற்றின்பத்தில் மூழ்கி வறியவனாதல்
நறுமணம் வீசும் படுக்கையில் இரவு, பகல் என்ற நேர கால வேறுபாட்டைப் சிறிதும் உணராமல், எப்போதும் சிற்றின்பத்திலேயே மூழ்கிக் கிடக்கிறார்கள். இதனால், தங்களின் உடல் நலத்தையும், செல்வத்தையும், நற்குணங்களையும் இழந்து, அறிவாலும் பொருளாலும் வறியவர்களாக மனிதர்கள் முற்றிலுமாக மாறிவிடுகிறார்கள்.
4. கயவனான அடியேனுக்குத் திருவடித் தஞ்சம்
இத்தகைய உலக மாயைகளிலும் காமத்திலும் சிக்கி, மெய்யறிவை இழந்து கயவனாகத் திரியும் அறிவீனனான அடியேனும் உய்வடைய வேண்டும். பெருமான் எக்காலத்தும் நிலைத்திருக்கும் உன்னதமான திருவடிகளைச் சென்றடைந்து முக்தி பெறுவதற்கு, நீயே உனது உயர்ந்த திருவருளைப் பொழிய வேண்டும் என்று விநாயகரிடம் அருணகிரிநாதர் உருகி வேண்டுகிறார்.
5. இடையர்கள் செய்த பால்களவு
பாடலின் பிற்பகுதி கண்ணபிரானின் வரலாற்றோடு தொடர்புடைய ஒரு புராணச் செய்தியைக் கூறுகிறது. இடையர் குலத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் சிறிது பாலைத் திருடிக்கொண்டு போனபோது நடந்த ஒரு நிகழ்வை இது சுட்டுகிறது (இது கம்சன் ஏவிய அசுரர்கள் இடையர் வடிவில் வந்து தொல்லை கொடுத்த நிகழ்வாகவும் உரையாசிரியர்களால் கொள்ளப்படுகிறது).
6. வாய்மை அறியாத அன்னையின் பிரார்த்தனை
தன் மகனான கண்ணன் முழுமுதற் கடவுள் என்ற வாய்மையை (உண்மையை) முழுமையாக அறியாத அவனது அன்னை, தன் குழந்தைக்குப் பகைவர்களால் என்ன ஆபத்து நேருமோ என்று அஞ்சி இதயம் வாடினாள். அந்த அச்சத்தில், “எங்களை ஆட்கொள்ளும் பிள்ளையார் நாதனே! கணபதியே!” என்று விநாயகப் பெருமானைப் போற்றி முறையிட்டுப் பாதுகாப்புக் கோரினாள்.
7. பகைவரை விரட்டிய கணபதியின் வீரம்
அன்னையின் வேண்டுதலுக்கு இரங்கிய விநாயகப் பெருமான், பகைவர்களான அந்த அசுரர்களின் உயிர்கள் பயந்து நடுங்கும்படி அடியெடுத்து வைத்து வந்தார். அவர் வரும் ஓசை பக்கத்தில் உள்ளவர்களுக்குக் கூடக் கேட்காதவாறு மிகவும் லாவகமாக வந்து, அவர்களைப் பெருத்த அச்சத்தில் திகைத்து ஓடச் செய்தார்.
8. அறிவருளும் ஆனைமுகப் பெருமான்
பயந்து ஓடும் அந்தப் பகைவர்களைப் பார்த்து, “ஏனடா ஓடுகிறீர்கள், சொல்லுங்கள்!” என்று முழங்கியவாறே அவர்களின் தலைகளைத் தாக்கி அழித்தார். இவ்வாறு தன் பக்தர்களின் துன்பத்தைப் போக்கி, அவர்களுக்கு மெய்யறிவையும் வெற்றியையும் அருளிய ஆனைமுகப் பெருமானான விநாயகரின் பெருமையை அருணகிரிநாதர் புகழ்ந்து பாடி இப்பாடலை நிறைவு செய்கிறார்.
சுருக்கம்
இத்திருப்புகழின் முற்பகுதியில், நஞ்சு போன்ற கண்களையும், மயக்கும் உருவத்தையும் கொண்ட விலைமாதர்களின் சிற்றின்ப வலையில் வீழ்ந்து வறியவனாகக் கிடக்கும் கயவனான தனக்கு, எந்நாளும் அழியாத திருவடிப் பேற்றை அருளுமாறு அருணகிரிநாதர் விநாயகப் பெருமானிடம் மன்றாடுகிறார். பிற்பகுதியில், இடையர் வடிவில் வந்து தொல்லை கொடுத்த பகைவர்களைக் கண்டு கண்ணனின் அன்னை பயந்து விநாயகரை வேண்டியபோது, விநாயகப் பெருமான் அப்பகைவர்களை விரட்டியடித்து, தலைகளைச் சாடி அழித்து, மெய்யறிவை அருளிய புராண நிகழ்வை விளக்கி, ஆனைமுகப் பெருமானின் அளப்பரிய வீரத்தையும், கருணையையும் அவர் போற்றிப் பணிகிறார். சிற்றின்பத்தைத் தவிர்த்துப் பேரின்பமான இறைவனின் திருவடியைப் பற்றுவதே நிலையான அறிவைத் தரும் என்பதே இப்பாடலின் மையக்கருத்தாகும்.
The Essence of Thiruppugazh 5 Vidamadaisu Velai (Vinayagar)
This song is a fascinating blend of fierce self-introspection and a charming mythological story involving Lord Krishna and Lord Ganesha. Arunagirinathar first describes the dangerous trap of worldly lust and his own inability to escape it. He then contrasts this with a playful story where even Lord Krishna had to pray to Ganesha to escape a difficult situation, proving Ganesha’s supreme power to remove fear and grant wisdom.
1. The Deadly Arsenal of Beauty
Arunagirinathar begins by describing the powerful attraction of women using the imagery of deadly weapons. He compares their eyes (Vizhi) to four lethal things: Vidam (Poison), Velai (The sharp Sea or a Spear), the Sulam (Trident) wielded by the Army of Devas, and the Banam (Arrow) shot by the legendary archer Arjuna (Visaiyan). The poet suggests that a look of lust is not harmless; it strikes the soul with the same lethality as these weapons, destroying one’s spiritual focus.
2. The Ignorance of Karmic Consequences
The poet laments the state of the soul trapped in this attraction. He notes that when a man is mesmerized by such beauty, he becomes blind to “Vinaiyin Vilaivu”—the accumulation of Karma. In the pursuit of momentary pleasure, the soul forgets that every action has a reaction. The poet admits that he (representing the common man) does not realize that this path leads to suffering, remaining completely ignorant (Ariyathe) of the spiritual cost.
3. The Wasted Life of Sensory Pleasure
Arunagirinathar describes the desperation of a life consumed by lust. He speaks of ignoring the difference between day and night (Pagal Iravu Enathu), spending all time immersed in physical union (Kalavi). He condemns himself using strong terms: Kayavan (a scoundrel or lowly person) and Ariveenan (one without wisdom). He realizes that he has wasted his precious time on earth in empty pursuits that leave the spirit bankrupt (Varithaya).
4. The Plea for the Holy Feet
Despite his self-condemnation, the poet does not lose hope. He turns to the Lord with a humble plea. He asks, “Is there a way for a fool like me to reach Your high and long-lasting Golden Feet (Uyar Needu Kazhal)?” This marks the turning point of the song—the realization that human effort alone cannot conquer lust; only the grace of the Divine can lift a sinner from the mire of attachment to the feet of liberation.
5. The Divine Thief: Krishna’s Dilemma
The song abruptly shifts from the poet’s sorrow to a playful story about Lord Krishna (an Avatar of Vishnu). The verse mentions “Idaiyar Siru Palai Thirudi”—referring to the childhood pastime of Krishna stealing milk and butter from the shepherd community (Idaiyar). The Gopis (shepherd women), tired of his mischief, decided to catch him and complain to his mother, Yasoda. Krishna found himself in a tight spot, fearing his mother’s anger.
6. The Prayer to the Elephant-Faced Lord
In that moment of fear, even the Supreme Lord Vishnu (as the child Krishna) had to seek help. The song says Krishna prayed, “Udaiya Pillai Natha Ganapathiye”. He called out to Ganesha, the Lord of Beginnings, addressing Him as the “Lord of the Child” or the “Supreme Chief.” This highlights a profound theological point: Ganesha is the Mooladhara (Root Support) whom even other Deities invoke when they face obstacles in their divine plays (Leelas).
7. The Great Escape
Arunagirinathar describes how Ganesha answered Krishna’s prayer instantly. He created a situation (likely a terrifying illusion or a confusion of minds) where the neighbors and those coming to complain (Adaiyalavar) became terrified (Veruvadi). Without the neighbors realizing the truth (Asalum Ariyamal), they ran away (Oda) in panic. Ganesha effectively cleared the “obstacle” of the angry neighbors, allowing Krishna to escape punishment.
8. The Nod of Wisdom
The song concludes with Ganesha’s reaction to his successful intervention. He is described as nodding his head (Mudi Sada) as if to say, “Begone, this is my command” (Enathu Aanaisol). Arunagirinathar praises Ganesha as “Arivu Arulum Anaimugavone”—the Elephant-Faced Lord who grants Wisdom. The implication is that if Ganesha can save Krishna from the Gopis, he can certainly save Arunagirinathar (and us) from the “Gopis” of our own senses and lust.
Summary
“Vidamadaisu Velai” is a song of Hope for the Sinner. It begins with a dark confession of being trapped by lust, comparing the allure of the senses to deadly weapons like poison and arrows. However, Arunagirinathar provides the solution through a charming anecdote. He recalls how Lord Krishna, when caught stealing milk, prayed to Ganesha to escape the angry shepherds. The message is clear: Just as Ganesha removed the fear and obstacle for Krishna, He has the power to drive away the “enemies” of lust and karma, granting the devotee the wisdom to reach the Divine Feet.
Thiruppugal – திருப்புகழ்