திருப்புகழ் 6 முத்தைத்தரு (திருவருணை)

Thiruppugazh 6 muththaiththaru (thiruvaruNai)

மயூரகிரிநாதா உன் திருவடிகள் சரணம்
– மயூரகிரிநாதனுக்கு அரோகரா –
– குன்றக்குடி முருகனுக்கு அரோகரா –

திருப்புகழ் 5 விடமடைசு வேலை (விநாயகர்)      –      திருப்புகழ் 7 அருக்கு மங்கையர் (திருப்பரங்குன்றம்)

திருப்புகழ் 6 முத்தைத்தரு (திருவருணை) – விளக்கம்

அருணகிரிநாதர் திருவண்ணாமலை கோபுரத்திலிருந்து விழுந்து உயிர் விட முயன்றபோது, முருகப்பெருமானே நேரில் வந்து “முத்தைத்தரு” என்று அடி எடுத்துக்கொடுத்துப் பாடச் சொன்ன முதலாவது திருப்புகழ் இதுவாகும். சந்த நயம் மிக்க இப்பாடலின் ஆழமான விளக்கத்தை கீழே காணலாம்:

1. முக்திக்கு வித்தான குருநாதன்

முத்துக்களைப் போல வரிசையாகவும், அழகாகவும் அமைந்த பற்களை உடையவர் முருகன். அவரது புன்னகை ಭக்தர்களைக் கவரக்கூடியது. யானையாகிய ஐராவதத்தால் வளர்க்கப்பட்ட தேவயானைக்குத் தலைவன். முக்தி (விடுதலை) என்னும் பயிர் வளர்வதற்கு மூல விதையாக இருப்பவர். வேதங்களின் சாரமான “ஓம்” என்னும் பிரணவ மந்திரத்தின் பொருளை, வேதங்களுக்கெல்லாம் தலைவனான, மூன்று கண்களை உடைய சிவபெருமானுக்கே குருவாக இருந்து உபதேசித்த ஞான பண்டிதன் முருகன். தேவர்கள் அனைவரும் விரும்பி வணங்கும் திருவடிகளை உடையவர்.

2. திருமால் மெச்சும் தெய்வம்

இராமவதாரத்தில், ராவணனுடைய பத்து தலைகளும் சிதறி விழும்படி அம்பு எய்தவர் திருமால். கிருஷ்ணாவதாரத்தில், மத்து கொண்டு தயிர் கடையும் கோகுலத்து மலையை (மந்தர மலை அல்லது கோவர்த்தன மலை) ஏந்தியவர். பாரதப் போரில் அர்ஜுனனுக்காகத் தேரோட்டியாகவும், தன் சக்கராயுதத்தால் சூரியனை மறைத்து, பட்டப்பகலை இரவாக்கிய மாய கண்ணனும் அவரே. பச்சை மேகம் போன்ற நிறமுடைய அந்தத் திருமால் (மாமன்), “நீயே மெய்ப்பொருள்” என்று மெச்சும்படியான பெருமை வாய்ந்தவர் முருகன். அத்தகைய முருகன், ஒரு நாளாவது என்னை அன்போடு பாதுகாத்து அருள வேண்டும்.

3. போர்க்களத்தில் பைரவி நடனம்

இப்பாடலின் இரண்டாம் பாதி, போர்க்களத்தின் உக்கிரத்தையும், தாள நயத்தையும் விவரிக்கிறது. போர்க்களத்தில் “தித்தித்தெய” என்ற தாளத்திற்கு ஏற்ப, கால்களில் அணிந்த சிலம்புகள் ஒலிக்க, காளி தேவி (பைரவி) உக்கிரமாக நடனமாடுகிறாள். அவளோடு சேர்ந்து கழுகுகளும், பேய்களும் ஆடுகின்றன. எட்டு திசைகளையும் காக்கும் பைரவர்கள், “தொக்குத் தொகு, தொக்குத் தொகு” என்ற தாளத்தோடு ‘சித்திரப் பவுரி’ என்னும் ஒருவகை போர்க்கால நடனத்தை ஆடுகிறார்கள்.

4. அசுரவதம் மற்றும் கிரௌஞ்ச மலை தகர்ப்பு

போர்க்களத்தில் பறைகள் கூட்டமாக முழங்குகின்றன. “குக்குக் குகு, குக்குக் குகு” என்று முதுமையான ஆந்தைகள் (கூகைகள்) அலறுகின்றன. அசுரர்களின் பிணங்களைக் குத்திப் புதைக்கவும், அவற்றைத் தின்னவும் அவை அலைகின்றன. தர்மத்தின் பகைவர்களான அசுரர்களை வெட்டி, போர்க்களத்தில் பலியிட்டு, அசுரர்களுக்கு அரணாக இருந்த கிரௌஞ்ச மலையையும் வேலால் குத்தித் தூளாக்கிய வல்லமை படைத்தவர் பெருமாள்.

சுருக்கம்

“சிவனுக்குப் பிரணவப் பொருள் உரைத்த குருவே! திருமால் போற்றும் மருமகனே! போர்க்களத்தில் அசுரர்களை அழித்து, காளி நடனமாடும் அளவுக்கு வீரம் காட்டியவனே! அடியேனை ஒரு நாளாவது உன் அன்பால் அரவணைத்து, பிறவிப் பிணியிலிருந்து காத்தருள வேண்டும்,” என்பதே இப்பாடலின் சாராம்சமாகும்.

The Essence of Thiruppugazh 6 muththaiththaru (thiruvaruNai)

This is perhaps the most famous and rhythmically complex song in the entire Thiruppugazh collection. Sung at Thiruvannamalai, it is a masterpiece that combines delicate devotion with the terrifying, rhythmic thundering of the battlefield. It is often the first song taught to students because it encapsulates the essence of Arunagirinathar’s style: distinct rhythm (Chandam) and deep philosophy.

1. The Pearl-Like Smile and the Seed of Liberation

The song opens with a vision of divine beauty and authority. Arunagirinathar addresses Murugan as the one who possesses a smile that resembles a string of beautiful pearls (Muthai Tharu Pathi Thirunakai). Some interpretations also suggest this refers to Murugan granting the “Pearl of Mukthi” (Liberation) to those who smile with devotion. He is addressed as the Lord of Aththi (The Elephant – referring to his brother Ganesha or his mount), and the holder of the Sakthi Vel. Most importantly, he is identified as the “Muthikku Oru Vithu”—the single, potent Seed from which the tree of Liberation grows. He is the Supreme Guru (Gurupara).

2. The Guru Who Taught the Creator and Destroyer

Arunagirinathar establishes Murugan’s supremacy over the Trinity. He describes Murugan as the one who stands before the Vedas. He recounts the famous legend where Murugan taught the meaning of the Pranava Mantra (‘Om’) to Lord Shiva (Mukkat Paramar – The Three-Eyed Lord). Because of this act of supreme wisdom, the 33 distinct clans of Devas (Muppathu Muvargam) worship Murugan’s feet. This section portrays Murugan not just as a warrior, but as the source of all knowledge, whom even his father (Shiva) respects as a teacher.

3. The Valour of Lord Vishnu (Rama and Krishna)

In a unique twist, the poet spends this stanza describing the glory of Lord Vishnu (Murugan’s uncle). He references the Ramayana, where Rama (an avatar of Vishnu) shot arrows to sever the ten heads of Ravana (Paththu Thalai). He also references the Mahabharata, describing Krishna using his Discus (Vatta Thikiri) to turn broad daylight into night (Pagal… Iravaga) to help Arjuna kill Jayadratha. This detailed praise of Vishnu serves to set up the context for the next verse: that even this mighty Vishnu admires Murugan.

4. The Universal Appreciation and the Plea for Grace

Continuing from the previous verse, Arunagirinathar describes Vishnu as the “Green Cloud-hued Lord” (Pachaim Puyal) who drove the chariot (Ratha) for his devotee Arjuna (Patharku). The poet states that this great Protector (Vishnu) praises and delights (Mechha) in Murugan’s truths. The core prayer of the song appears here: “O Lord, whom even Vishnu praises, when will there be a day (Oru Naale) where You will protect me with that same love and grace (Patchathodu Ratchithu)?” It is a cry for intimate protection.

5. The Fierce Dance of Bhairavi

The song abruptly shifts from a prayer to a graphic description of the battlefield. The rhythm changes to mimic the chaotic energy of war. Arunagirinathar describes Bhairavi (Kali/Durga) dancing on the battlefield. She keeps the beat with her anklets (Paripura) sounding “Thithitheya”. As she dances, she is surrounded by eagles and ghouls (Kazhugu) that hop and feast on the flesh of the fallen demons. This represents the Raudra Rasa (The emotion of fury/terror), symbolizing the destruction of the ego.

6. The Rhythmic Tremor of the Eight Directions

The scene expands to include the Bhairavas (terrible forms of Shiva/Attendants). They join the dance, causing the eight directions (Thikku) to tremble. The poet uses onomatopoeia—words that imitate sounds—such as “Thokku thoku thokku thoku” to replicate the heavy, stomping footsteps of these celestial beings. This rhythmic recitation is meant to induce a trance-like state in the listener, visualizing the cosmic vibration caused by Murugan’s war against evil.

7. The Symphony of War and the Owls’ Cry

The auditory landscape of the battle becomes even more intense. The war drums (Kothu Parai) are beating loudly. Amidst the chaos, the owl (Muthu Kugai) hoots with the sound “Kukku kuku kukku”. The scene is gruesome yet spiritually significant: ghosts and goblins are described as stabbing, burying, and grabbing the bodies of the slain armies (Kuthipputhai Pukku Pidi). This graphic imagery signifies the total annihilation of the negative tendencies (demons) within the human mind.

8. The Ultimate Destruction of Evil

In the final stanza, Murugan is revealed as the orchestrator of this victory. He is the one who cut down the Asuras (Demons) who rose with anger (Kotputrezha). He sacrificed them (Vetti Bali) and pierced the Kula Giri (The Krauncha Mountain) with his spear. The song concludes by addressing him as Perumale (The Great One), the unrivaled warrior who fights in rhythm with the cosmic dance, restoring order to the universe.

Summary

“Muthai Tharu” is a masterpiece of contrasts. It begins with the gentle, pearl-like beauty of Lord Murugan as the Supreme Guru who enlightens even Lord Shiva. It then transitions into a respectful nod to Lord Vishnu’s exploits in the Ramayana and Mahabharata. However, the song is most famous for its second half: a thunderous, rhythmic portrayal of the battlefield where Murugan destroys the demons. With sounds mimicking drums, owls, and dancing deities (Thithitheya, Kukku-kuku), Arunagirinathar illustrates that the path to liberation involves the violent destruction of our internal enemies (ego and ignorance) by the Spear of Wisdom.

Thiruppugal – திருப்புகழ்