திருப்புகழ் 107 அபகார நிந்தை (பழநி)

பதம் பிரித்தல்

தனதான தந்தனத் – தனதான
தனதான தந்தனத் – தனதான

அபகார நிந்தைபட்டு – உழலாதே
அறியாத வஞ்சரை – குறியாதே

உபதேச மந்திரப் – பொருளாலே
உனை நான் நினைந்து – அருள் பெறுவேனோ

இபமா முகன் தனக் – கிளையோனே
இமவான் மடந்தை – உத்தமிபாலா

ஜெபமாலை தந்த சற் – குருநாதா
திருவாவினன் குடி பெருமாளே,

English

abagAra nindhaipat – tuzhalAdhE
aRiyAdha vanjaraik – kuRiyAdhE

ubadhEsa manthirap – poruLAlE
unainAni naindharuL – peRuvEnO

ibamAmu kanthanak – kiLaiyOnE
imavAnma danthaiuth – thamibAlA

jebamAlai thandhasaR – gurunAthA
thiruvAvi nankudip – perumALE.

English Easy Version

abagAra nindhai pattt – uzhalAdhE
aRiyAdha vanjaraik – kuRiyAdhE

ubadhEsa manthirap – poruLAlE
unai nAn ninaindhu – aruL peRuvEnO

ibamA mukan thanak – kiLaiyOnE
imavAn madandhai – uththamibAlA

jebamAlai thandha saR – gurunAthA
thiruvAvinan kudi – perumALE

திருப்புகழ் 107 அபகார நிந்தை (பழநி) – விளக்கம்

திருப்புகழின் 107-வது பாடலான “அபகார நிந்தைபட்…” எனத் தொடங்கும் இந்தப் பாடல், அறுபடை வீடுகளில் மூன்றாம் படைவீடான திருவாவினன்குடி (பழனி) தலத்தில் வீற்றிருக்கும் முருகப்பெருமானை நோக்கிப் பாடப்பட்டது. உலகியல் வாழ்வில் ஏற்படும் பழிகளில் இருந்தும், வஞ்சகர்களின் தொடர்பில் இருந்தும் விடுபட்டு, குருநாதனாகிய முருகனின் உபதேசத்தைப் பெற்று உய்வடைய வேண்டும் என்ற அருணகிரிநாதரின் ஆழமான வேண்டுதலாக இப்பாடல் அமைந்துள்ளது.

1. பிறருக்குத் தீங்கு செய்தலும் அதனால் வரும் பழியும்

பிறருக்குத் தீங்கு (அபகாரம்) செய்வதால் ஏற்படும் பழிச்சொற்களுக்கும் நிந்தனைகளுக்கும் ஆளாகி, இந்த உலக வாழ்வில் நான் துன்பப்பட்டு உழலக் கூடாது. தீய செயல்களால் வரும் அவப்பெயரைச் சுமந்து கொண்டு, மன அமைதி இன்றித் தவிக்கும் இழிவான நிலையை எனக்குத் தராதே என்று அருணகிரிநாதர் முருகனிடம் வேண்டுகிறார். தூய்மையான வாழ்வை நோக்கிய முதல் படியாக இது அமைகிறது.

2. அறிவற்ற வஞ்சகர்களை நாடாத நிலை

உண்மையான அறிவும், நற்பண்புகளும் இல்லாத வஞ்சக நெஞ்சம் கொண்டவர்களை நான் ஒருபோதும் நாடிச் செல்லக்கூடாது. சுயநலமும் சூழ்ச்சியும் நிறைந்த அத்தகைய மனிதர்களைப் புகழ்ந்து பாடியோ அல்லது அவர்களைச் சார்ந்தோ வாழும் நிலை எனக்கு வேண்டாம். நல்லவர்களின் தொடர்பையே என் மனம் எப்போதும் விரும்ப வேண்டும்.

3. உபதேச மந்திரத்தின் மேலான பொருள்

நீ எனக்கு உபதேசித்த மேலான மந்திரமாகிய ‘ஓம்’ என்னும் பிரணவ மந்திரத்தின் பொருளை (அல்லது சடாட்சர மந்திரத்தின் பொருளை) என் மனதிலே இருத்தித் தியானிக்க வேண்டும். அந்தச் சிறந்த உபதேச மந்திரத்தின் வழியே என் சிந்தனையைச் செலுத்தி, உலகியல் மாயைகளை அறுத்து அறியாமை இருளை அகற்றும் மெய்ஞ்ஞானத்தைப் பெற வேண்டும்.

4. இறைவனை நினைந்து திருவருள் பெறுதல்

அந்த உபதேச மந்திரத்தின் உண்மையான பொருளை உணர்ந்து, அதன் வழியே எப்போதும் உன்னையே நினைத்துத் தியானிக்கும் பாக்கியத்தை நான் பெற வேண்டும். அவ்வாறு உன்னை இடைவிடாது தியானிப்பதன் மூலம், உனது பரிபூரணமான திருவருளைப் பெற்று நான் உய்வடையும் அந்தப் பொன்னாள் எனக்குக் கிடைக்குமா? எனத் தன் ஏங்கத்தை இப்பாடலில் வெளிப்படுத்துகிறார்.

5. யானை முகப் பெருமானின் இளையவன்

யானை முகத்தைக் கொண்டவரும், நற்செயல்களுக்கு வரும் தடைகளை நீக்கும் ஆதிமூலமானவருமான விநாயகப் பெருமானுக்கு (இபமாமுகன்) இளைய சகோதரனாக அவதரித்தவனே! எளியோர்களின் துயர் துடைக்க முதலில் வந்து நிற்கும் ஆனைமுகனின் தம்பியே, என் வாழ்வின் அறியாமையாகிய தடைகளையும் நீக்கி அருள வேண்டும்.

6. இமவான் மகளான உத்தமியின் திருமகன்

இமயமலை அரசனாகிய இமவானின் மகளாகப் பிறந்தவளும், கற்பிலும் சிறப்பிலும் ஈடு இணையற்ற உத்தமியாக விளங்குபவளுமான பார்வதி தேவியின் அன்புத் திருமகனே! தாயின் கருணையை அப்படியே உள்வாங்கி, உலக உயிர்களுக்கெல்லாம் எவ்வித வேறுபாடுமின்றி அருளை வாரி வழங்கும் கருணைக்கடலே!

7. ஜெபமாலை அருளிய சற்குருநாதன்

என்னைத் தடுத்தாட்கொண்டு, என் கையில் ஜெபமாலையைத் தந்து, “என்னை இடைவிடாது தியானம் செய்” என்று வழிகாட்டிய மெய்யான குருநாதனே! பிரம்மனுக்குப் பிரணவம் உணர்த்தியதும், சிவனுக்கு உபதேசித்ததுமான நீயே, எனக்கும் சற்குருவாக வந்து ஞான மார்க்கத்தை உணர்த்தியவன் என்பதை அருணகிரிநாதர் இங்கு பெருமையோடும் நன்றியோடும் நினைவுகூருகிறார்.

8. திருவாவினன்குடியில் வீற்றிருக்கும் பெருமாள்

சித்தர்களும் முனிவர்களும் போற்றும் சிறப்பு வாய்ந்த அறுபடை வீடுகளில் ஒன்றான திருவாவினன்குடி என்னும் திருத்தலத்தில், பழனி ஆண்டவராக வீற்றிருக்கும் பெருமானே! எனக்கு உனது மந்திர உபதேசத்தை வழங்கி என் பிறவித் துயரைத் துடைத்து ஆட்கொள்ள வேண்டும்.

சுருக்கம்

இப்பாடலில் அருணகிரிநாதர், பிறருக்குத் தீங்கு செய்து பழிச்சொல்லுக்கு ஆளாகாமலும், வஞ்சக நெஞ்சம் கொண்டவர்களை நாடிச் செல்லாமலும் வாழும் தூய்மையான வாழ்க்கையைக் கேட்கிறார். பார்வதி தேவியின் மகனும், விநாயகரின் தம்பியுமான திருவாவினன்குடிப் பெருமான், தனக்கு ஜெபமாலை தந்து சற்குருவாக வந்து அருளியதை எண்ணிப் போற்றுகிறார். அந்தச் சற்குரு உபதேசித்த மந்திரத்தின் பொருளை இடைவிடாது தியானித்து, இறைவனின் திருவருளைப் பெற்றுப் பிறவிப் பெருங்கடலைக் கடக்க வேண்டும் என்பதே இப்பாடலின் மையக்கருத்தாகும்.

The Essence of Thiruppugazh 107 abagAranindhai (pazhani)

Here is a deep explanation of the Thiruppugazh song “Abagara Nindhaipat,” composed by the revered saint Arunagirinathar. Though shorter than some of his other works, this hymn is a profoundly moving, concentrated prayer for spiritual detachment, divine initiation, and ultimate grace, beautifully contrasting the toxicity of worldly life with the purity of the Lord’s presence.

1. The Burden of Worldly Slander

Arunagirinathar begins by praying for the strength to escape the vicious cycle of “abagAra nindhai” (harmful blame, false accusations, or slander). Worldly life is often filled with malicious gossip, petty conflicts, and actions that bring emotional distress and disrepute. The poet yearns to stop wandering aimlessly through a life tainted by such negativity, recognizing that engaging in or suffering from worldly drama is a massive drain on one’s spiritual energy.

2. Avoiding the Company of the Deceitful

To successfully escape this worldly negativity, the poet identifies the need to cut ties with the root cause: toxic company. He asks for the mindset to stop seeking out or associating with “aRiyAdha vanjar” (ignorant and deceitful hypocrites). These are individuals who lack spiritual wisdom and are driven purely by materialistic and selfish motives. Associating with them only drags the soul deeper into illusion and away from the path of inner peace.

3. The Power of the Sacred Mantra

Moving away from worldly detachment, the poet focuses entirely on spiritual attachment. He wishes to immerse his mind in the profound meaning of the “ubadhEsa manthiram” (the sacred mantra taught through divine initiation). This refers to esoteric spiritual wisdom, such as the supreme Pranava Mantra (Om) or the six-syllabled Shadakshara Mantra (Sa-Ra-Va-Na-Bha-Va). Chanting and understanding this mantra is the ultimate tool to cleanse the mind of worldly impurities.

4. Melting in True Devotion for Divine Grace

For Arunagirinathar, intellectual knowledge of a mantra is not enough; it must be coupled with intense, heartfelt emotion. He asks the Lord, “unainAni naindharuL peRuvEnO” (Will I ever melt in deep devotion, constantly thinking of You, and thereby attain Your grace?). True spiritual liberation requires a softened, humble heart that completely dissolves in love for the Divine. It is this emotional surrender that unlocks the Lord’s ultimate blessings.

5. The Younger Brother of Lord Ganesha

As is traditional in Thiruppugazh, the second half of the poem shifts from the poet’s internal struggles to praising the Lord’s glorious attributes and lineage. Murugan is addressed affectionately as the younger brother of “iba mA mugan” (the great elephant-faced Lord Ganesha). Invoking Lord Ganesha brings an aura of auspiciousness, intellect, and the removal of all obstacles to the poet’s spiritual quest.

6. The Noble Son of Goddess Parvati

Arunagirinathar further honors Murugan’s supreme divine lineage by hailing Him as the noble, virtuous son (uththami bAlA) of Goddess Parvati. Parvati is beautifully described here as “imavAn madanthai”—the daughter of Himavan, the mighty King of the Himalayas. This specific reference highlights Lord Murugan’s embodiment of supreme purity, divine grace, and unshakeable, mountain-like strength, all inherited from the Divine Mother.

7. The Supreme Guru Bestowing the Rosary

Lord Murugan is celebrated here not just as a warrior or a prince, but as the ultimate spiritual teacher—the “saR gurunAthA” (Supreme Guru). The phrase “jebamAlai thandha” (the one who gave the prayer rosary) is highly significant. It signifies the Lord officially initiating the devotee into the meditative path. By symbolically handing over the Japa Mala, Murugan becomes the guiding force who directs the soul toward enlightenment.

8. The Great Lord of Thiruvaavinankudi (Palani)

The hymn concludes by placing the Lord in His sacred earthly geography. He is hailed as the great Lord of “thiruvAvi nankudi,” which is one of His six most sacred abodes (Arupadaiveedu), situated at the tranquil foothills of Palani. It is in this peaceful, ancient shrine that the Lord resides in a state of divine asceticism and supreme wisdom, eternally ready to initiate and bestow grace upon true seekers.

Summary

Thiruppugazh 107, “Abagara Nindhaipat,” is a concise and deeply emotional prayer for spiritual transformation. In the first half, Arunagirinathar expresses an intense desire to break free from the miseries of worldly slander and the exhausting company of deceitful, ignorant people. Instead, he longs to understand the deep meaning of the sacred mantra and melt in pure devotion to earn the Lord’s grace. The second half beautifully glorifies Lord Murugan’s divine lineage as the younger brother of Lord Ganesha and the pure son of Goddess Parvati. Finally, it praises Him as the Supreme Guru who initiates seekers with the prayer rosary, eternally presiding over the peaceful, sacred shrine of Thiruvaavinankudi at the foothills of Palani.