திருப்புகழ் 155 சிந்துர கூரம (பழநி)

Thiruppugazh 155 sindhurakUrama (pazhani)

திருப்புகழ் 155 சிந்துர கூரம (பழநி) – பாடல் வரிகளும், வரிக்கு வரி பொருளும் 

முதல் பகுதி: உலகியல் மயக்கமும், அதிலிருந்து மீள விண்ணப்பமும்

சிந்துர கூரம ருப்புச் செஞ்சரி செங்கைகு லாவந டித்துத் தென்புற செண்பக மாலைமு டித்துப் பண்புள – தெருவூடே
பொருள்: திலகம், கூரிய பற்கள், சிவந்த ஆபரணங்கள், சிவந்த கைகள் ஆகியன விளங்கும்படி நடனமாடி, தென்திசையிலிருந்து வரும் தென்றல் போலவும், செண்பக மாலை சூடியும், பண்பாகத் தெருவின் வழியே,

சிந்துகள் பாடிமு ழக்கிச் செங்கய லம்புகள் போலவி ழித்துச் சிங்கியில் செம்பவ ளாடைது லக்கிப் பொன்பறி – விலைமாதர்
பொருள்: சிந்து வகைப் பாடல்களைப் பாடி ஒலி எழுப்பியும், சிவந்த கயல் மீன், அம்பு போல விழித்தும், குறத்தி போல வேடமிட்டும், செம்பவளம் போன்ற ஆடை விளங்கும்படியும் செய்து, பொன்னைப் பறிக்கும் விலைமகளிர்,

வந்தவ ராரென ழைத்துக் கொங்கையை யன்புற மூடிநெ கிழ்த்திக் கண்பட மஞ்சணி ராடிமி னுக்கிப் பஞ்சணை – தனிலேறி
பொருள்: “வந்தவர் யார்?” என்று அழைத்து, மார்பகங்களை அன்பு காட்டுவது போல மூடியும், பின்னர் நெகிழவிட்டும், கண்கள் சொக்கும்படி மஞ்சள் நீராடி மினுமினுக்கி, படுக்கையின் மீது ஏறி,

மந்திர மோகமெ ழுப்பிக் கெஞ்சிட முன்றலை வாயில டைத்துச் சிங்கிகொள் மங்கைய ராசைவி லக்கிப் பொன்பத – மருள்வாயே
பொருள்: மந்திரத்தால் எழுப்பியது போல மோகத்தை உண்டாக்கி, கெஞ்சும்படிச் செய்து, தலைவாசலை அடைத்துக் கொள்ளும் வஞ்சகப் பெண்களின் மீதுள்ள ஆசையை விலக்கி, உன் பொன்னான திருவடிகளை அருள் புரிவாயாக.

இரண்டாம் பகுதி: இறைவனின் பெருமைகளும், சரணாகதியும்

இந்திர நீலவ னத்திற் செம்புவி யண்டக டாகம ளித்திட் டண்டர்க ளெண்படு சூரைய ழித்துக் கொண்டரு – ளொருபேடி
பொருள்: இந்திரநீல வனத்தில், செம்பொன்னாலான அண்ட கோளங்களை அளித்தவனும், தேவர்களின் புகழை அழித்த சூரனைக் கொன்றருளியவனுமான, (அருச்சுனனுக்குப்) பேடி வடிவில் உதவிய,

இன்கன தேரைந டத்திச் செங்குரு மண்டல நாடும ளித்துப் பஞ்சவ ரின்புறு தோழ்மையு டைக்கத் தன்திரு – மருகோனே
பொருள்: இனியதும், பாரமானதுமான தேரை நடத்தியவனும், குரு நாட்டைப் பாண்டவர்களுக்கு அளித்தவனும், பாண்டவர்களுடன் இன்பமான நட்பைக் கொண்டவனுமான கண்ணனின் அழகிய மருகனே!

சந்திர சூரியர் திக்கெட் டும்புக ழந்தமில் வாழ்வது பெற்றுத் தங்கிய சங்கர னார்செவி புக்கப் பண்பருள் – குருநாதா
பொருள்: சந்திரனும், சூரியனும், எட்டுத் திசைகளும் புகழும்படியான முடிவற்ற வாழ்வைப் பெற்றுத் தங்கிய சங்கரனார் செவிகளில் புகும்படி, அந்தப் பிரணவப் பொருளை அருளிய குருநாதனே!

சம்ப்ரம மானகு றத்திக் கின்புறு கொங்கையின் மேவுச மர்த்தச் சுந்தர தண்டமிழ் சேர்பழ நிக்குட் டங்கிய – பெருமாளே.
பொருள்: ஆரவாரம் மிக்க குறப்பெண் வள்ளிக்கு இன்பம் தரும் மார்பகங்களில் பொருந்திய சமர்த்தனும், அழகனும், தண்டமிழ் சேரும் பழநிக்குள் தங்கிய பெருமாளே!

முழுமையான பொருள் 

பெருமானே! திலகம், ஆபரணங்கள், செண்பக மாலை அணிந்து, தெருவில் சிந்து பாடி, கயல் போன்ற கண்களால் விழித்து, செம்பவள ஆடை விளங்க, பொன்னைப் பறிக்கும் விலைமகளிர், “வந்தவர் யார்?” என்று அழைத்து, மார்பகங்களை மூடியும் நெகிழவிட்டும், மஞ்சள் நீராடி மினுமினுக்கி, படுக்கையின் மீது மோகத்தை உண்டாக்கி, கெஞ்ச வைத்து, தலைவாசலை அடைக்கும் வஞ்சகப் பெண்களின் மீதுள்ள ஆசையை விலக்கி, உன் பொன்னான திருவடிகளை அருள் புரிவாயாக.

பாண்டவர்களுக்கு உதவிய கண்ணனின் அழகிய மருகனே! சங்கரனார் செவிகளில் பிரணவத்தை அருளிய குருநாதனே! குறப்பெண் வள்ளியின் மார்பில் பொருந்திய சமர்த்தனே! அழகனே! தண்டமிழ் சேரும் பழநிக்குள் தங்கிய பெருமாளே! (நீயே என்னை ஆட்கொண்டருள வேண்டும்).

கருத்து

இந்தப் பாடலில் அருணகிரிநாதர், பொதுமகளிரின் வஞ்சகமான செயல்களையும், அவர்களின் அலங்காரங்களையும் விவரித்து, அத்தகையோரின் மீது తాను கொண்ட ஆசையை விலக்கி, நிலையான புகலிடமாகிய இறைவனின் திருவடிகளை அருளுமாறு வேண்டுகிறார். அந்தப் பெரும்பேற்றை அளிக்கவல்லவன், மகாபாரத நாயகனான கண்ணனின் மருகனாகவும், சிவனுக்கே குருவானவனாகவும், வள்ளியின் மணாளனாகவும், பழநி மலையில் வீற்றிருப்பவனுமாகிய முருகனே என்று அவனிடம் சரணடைகிறார்.

Thiruppugazh 155 sindhurakUrama  (pazhani) – Line-by-Line Meaning in English

sinthura kūṟama ṟuppuch cheñjari seṅkaiku lāvaṉa ṭiththutheṉ puṟa seṇpaka mālaimu ṭiththup paṇpuḷa – theruvūṭē
Meaning: Adorning themselves with red sindhoor powder, wearing beautiful red ornaments, and with their sacred hands, they dance in the beautiful streets, their hair decorated with southern Shenbaga flower garlands.

sinthukaḷ pāṭimu ḻakkic ceṅkaya lampukaḷ pōlavi ḻiththuch chiṅkiyil sempava ḷāṭaithu lakkippoṉ paṟi – vilaimāthar
Meaning: These prostitutes (vilaimāthar), who snatch one’s gold, sing various melodies, glance with their red, arrow-like, carp-like eyes, and flash their beautiful, coral-like garments

vanthava rāreṉa ḻaiththuk koṅkaiyai yaṉpuṟa mūṭiṉe kiḻththik kaṇpaṭa mañcaṇi rāṭimi ṉukkip pañcaṇai – thaṉilēṟi
Meaning: they call out, “Who is it that has come?”, lovingly cover and then reveal their bosoms, and glittering with turmeric paste, they climb upon their soft bed.

manthira mōkame ḻuppik keñjiṭa muṉṟalai vāyila ṭaiththuch chiṅkikoḷ maṅkaiya rācaivi lakkippoṉ patha – maruḷvāyē
Meaning: As they incite a magical infatuation, making you plead with them, they block the very doorway of your life (i.e., the three paths of thought, word, and deed). Please remove my desire (āsai vilakki) for these vain women and grant me your golden feet!

inthira ṉīlava ṉaththiṟ cempuvi yaṇṭaka ṭākama ḷiththiṭ ṭaṇṭarka ḷeṇpaṭu cūraiya ḻiththuk koṇṭaru – ḷoru pēṭi
Meaning: You are the nephew of the one who, taking the form of a unique eunuch (Mohini), churned the ocean of Indra’s blue realm and the red earth, and who also destroyed the notorious demon, Suran.

iṉkaṉa thēraiṉa ṭaththic ceṅkuru maṇṭala nāṭuma ḷiththup pañcava riṉpuṟu thōzhmaiyu ṭaikkath thanthiru – marukōṉē
Meaning: O sacred Nephew of the one (Lord Krishna) who drove the sweet chariot, who destroyed the armies of the Kauravas on the field of Kurukshetra, and who showed blissful friendship to the five Pandava brothers!

santhira cūriyar thikkeṭ ṭumpuka ḻanthami ḻvāzhvathu peṟuth thaṅkiya saṅkara ṉārsevi pukkap paṇparuḷ – kurunāthā
Meaning: O Gurunatha, who graciously imparted the profound truth into the ears of Lord Shankara, so that his fame might spread in the eight directions, along with the sun and moon, and so that the life of classical Tamil might be enriched!

samprama māṉaku ṟaththik kiṉpuṟu koṅkaiyiṉ mēvusamarththach chunthara thaṇṭami ḻsērpaḻa ṉikkut thaṅkiya – perumāḷē.
Meaning: O handsome and skillful one, who finds blissful joy on the bosom of the magnificent Kurava maiden (Valli)! O Great One who resides in Pazhani, a place of refined, classical Tamil!

Meaning Together

This hymn is a powerful prayer for liberation from the snares of worldly desire, contrasting the manipulative arts of seduction with the supreme grace and glory of the Lord.

Arunagirinathar begins with a detailed and almost cinematic depiction of the calculated allure of prostitutes. He describes their decorations, their singing, their captivating glances, and their glittering clothes—all part of a performance designed to “snatch one’s gold.” He details their seductive tactics, from calling out to passersby to inciting a “magical infatuation” on the bed. He sees this as a path that blocks the devotee’s true life’s purpose.

From this clear-eyed view of worldly deception, he makes his central prayer. He asks the Lord, “āsai vilakki pon patham aruḷvāyē“—”Please remove my desire for them and grant me your golden feet!” He understands that the root of the problem is his own inner desire (āsai), and he prays for it to be removed. He seeks to replace this ruinous desire with the ultimate refuge: the Lord’s holy feet.

To build his faith that the Lord can indeed grant this profound inner transformation, the second half of the hymn is a magnificent cascade of praise, celebrating the Lord’s supreme lineage and authority. He is the nephew of the great Lord Vishnu in his various glorious forms—as Mohini, the divine enchantress, and as Krishna, the divine charioteer and friend. This connects Murugan to a lineage of divine play, protection, and friendship.

Most importantly, he is hailed as the supreme Gurunatha, who taught the ultimate truth even to the great Lord Shankara, enriching the Tamil language and ensuring the spread of dharma. He is the skillful and loving consort of Valli and the glorious Lord of Pazhani.

In essence, the hymn is a prayer from a soul who has seen through the world’s false promises. He is saying: “O Great Lord of Pazhani! I see the elaborate and manipulative drama of worldly desire, and I know it is a trap. I beg you, please remove this desire from my heart. You, who are the nephew of the great protector Vishnu and the Guru of Shiva himself, please replace this false desire with the truth and beauty of your golden feet.”

Thiruppugal – திருப்புகழ்