திருப்புகழ் 179 போதகம் தரு (பழநி)

Thiruppugazh 179 bOdhagamtharu (pazhani)

திருப்புகழ் 179 போதகம் தரு (பழநி) – பாடல் வரிகளும், வரிக்கு வரி பொருளும் 

முதல் பகுதி: இறைவனைப் போற்றுதலும், அருள் வேண்டலும்

போத கந்தரு கோவே நமோநம நீதி தங்கிய தேவா நமோநம பூத லந்தனை யாள்வாய் நமோநம – பணியாவும்
பொருள்: ஞானத்தை அருளும் அரசனே போற்றி! நீதியில் நிலைத்த தேவனே போற்றி! இவ்வுலகத்தை ஆள்பவனே போற்றி! எல்லாத் தொழில்களையும்,

பூணு கின்றபி ரானே நமோநம வேடர் தங்கொடி மாலா நமோநம போத வன்புகழ் ாமீ நமோநம – அரிதான
பொருள்: மேற்கொள்பவனே போற்றி! வேடர் குலக்கொடியான வள்ளி மீது மோகம் கொண்டவனே போற்றி! மெய்ஞ்ஞானத்தால் புகழப்படும் சுவாமியே போற்றி! அரியதான,

வேத மந்திர ரூபா நமோநம ஞான பண்டித நாதா நமோநம வீர கண்டைகொள் தாளா நமோநம – அழகான
பொருள்: வேத மந்திரங்களின் வடிவமானவனே போற்றி! ஞான பண்டிதனே போற்றி! வீரக் கண்டை என்னும் சிலம்பணிந்த திருவடியை உடையவனே போற்றி! அழகான,

மேனி தங்கிய வேளே நமோநம வான பைந்தொடி வாழ்வே நமோநம வீறு கொண்டவி சாகா நமோநம – அருள்தாராய்
பொருள்: திருமேனி கொண்ட வேலனே போற்றி! தேவலோகத்தில் உள்ள தேவயானையின் வாழ்வே போற்றி! பெருமை கொண்ட விசாகனே போற்றி! (இத்தகைய பெருமைகளையுடைய நீ) எனக்கு அருள் புரிவாயாக.

இரண்டாம் பகுதி: இறைவனின் பெருமைகளும், திருத்தலச் சிறப்பும்

பாத கஞ்செறி சூரா திமாளவெ கூர்மை கொண்டயி லாலே பொராடியெ பார அண்டர்கள் வானா டுசேர்தர – அருள்வோனே
பொருள்: பாவம் நிறைந்த சூரன் முதலானோர் அழியும்படி, கூர்மையான வேலாயுதத்தால் போர் செய்து, பாரமான அண்டங்களை ஆளும் தேவர்கள் தம் வானுலகைச் சேர அருள் புரிந்தவனே!

பாதி சந்திர னேசூ டும்வேணியர் சூல சங்கர னார்கீ தநாயகர் பார திண்புய மேசே ருசோதியர் – கயிலாயர்
பொருள்: பிறைச் சந்திரனைச் சூடிய சடையுடையவரும், சூலத்தை ஏந்திய சங்கரரும், கீதங்களுக்கு நாயகரும், பாரமானதும் வலிமையானதுமான தோள்களை உடையவரும், சோதி வடிவானவரும், கயிலையில் வாழ்பவருமான,

ஆதி சங்கர னார்பா கமாதுமை கோல அம்பிகை மாதா மநோமணி ஆயி சுந்தரி தாயா னநாரணி – அபிராமி
பொருள்: ஆதி சங்கரரின் பாகத்தில் உள்ள அழகிய அம்பிகையும், மாதாவும், மனோன்மணியும், ஆதியும், சுந்தரியும், நாரணியும், அபிராமியுமாகிய அன்னை,

ஆவல் கொண்டுவி றாலே சிராடவெ கோம ளம்பல சூழ்கோ யில்மீறிய ஆவி னன்குடி வாழ்வா னதேவர்கள் – பெருமாளே.
பொருள்: ஆவலுடன் வலிமையுடன் சீராட்டி வளர்த்தவரும், அழகியதும், பலரும் கூடும் கோயிலைக் கொண்டதுமான திருவாவினன்குடியில் வாழ்பவனே! தேவர்களின் பெருமாளே!

முழுமையான பொருள் 

ஞானத்தை அருளும் அரசனே போற்றி! நீதியின் தேவனே போற்றி! உலகை ஆள்பவனே போற்றி! வேடர் மகள் மீது மோகம் கொண்டவனே போற்றி! ஞான பண்டிதனே போற்றி! வீரக்கழல் அணிந்த திருவடியனே போற்றி! அழகிய வேலனே போற்றி! தேவயானையின் வாழ்வே போற்றி! விசாகனே போற்றி! (இத்தகைய பெருமைகளையுடைய நீ) எனக்கு அருள் புரிவாயாக.

பாவியான சூரன் அழியவும், தேவர்கள் தம் உலகம் சேரவும் அருள் புரிந்தவனே! சந்திரனைச் சூடிய சங்கரரும், அவர் பாகத்தில் உள்ள அபிராமி முதலான திருப்பெயர்களை உடைய அன்னை பார்வதியும் ஆவலுடன் சீராட்டி வளர்த்த, அழகிய திருவாவினன்குடியில் வாழ்பவனே! தேவர்களின் பெருமாளே! (நீயே எனக்கு அருள் புரிய வேண்டும்).

கருத்து

இந்தப் பாடலின் முதல் பாதி முழுவதும், முருகப்பெருமானின் எண்ணற்ற திருப்பெயர்களையும், பெருமைகளையும் “நமோ நம” (போற்றி, போற்றி) என்று கூறி, அவனை ஒரு அர்ச்சனை செய்வது போல அமைந்துள்ளது. அவ்வாறு புகழ்ந்து போற்றிவிட்டு, “இத்தகைய பெருமைகளையுடைய நீ எனக்கு அருள் புரிய வேண்டும்” என்று அருணகிரிநாதர் வேண்டுகிறார். அந்த இறைவன், சூரனை வதைத்துத் தேவர்களைக் காத்தவனும், சிவசக்தியின் செல்லப் பிள்ளையும், திருவாவினன்குடியில் வீற்றிருப்பவனுமாக இருப்பதால், தன்னை நிச்சயம் காத்தருள்வான் என்று அவனிடம் சரணடைகிறார். இதுவும் ஒரு முழுமையான போற்றித் திருப்புகழாக விளங்குகிறது.

Thiruppugazh 179 bOdhagamtharu  (pazhani) – Line-by-Line Meaning in English

bōdhakantharu kōvē namōnama nīthi thaṅkiya thēvā namōnama pūtha lamthaṉai āḷvāy namōnama – paṇiyāvum
Meaning: Salutations to the King who bestows wisdom! Salutations to the God in whom justice resides! Salutations to the one who rules the earthly realm!

pūṇu kiṉṟapi rāṉē namōnama vēṭar thaṅkoṭi mālā namōnama pōtha vaṉpukaḻ sāmī namōnama – arithāṉa
Meaning: Salutations to the Lord who wears all ornaments! Salutations to the one who is intoxicated with love for the vine-like lady of the hunter clan (Valli)! Salutations to the Lord who is praised by the lotus-born Brahma!

vētha manthira rūpā namōnama ñāṉa paṇṭitha nāthā namōnama vīra kaṇṭaikoḷ thāḷā namōnama – aḻakāṉa
Meaning: Salutations to the one whose form is the rare Vedic mantras! Salutations to the Lord who is a wise scholar of wisdom (jñāna)! Salutations to the one whose feet are adorned with the victorious kandai anklet!

mēṉi thaṅkiya vēḷē namōnama vāṉa painthoṭi vāzhvē namōnama vīṟu koṇṭavi sākā namōnama – aruḷthārāy
Meaning: Salutations to the Vela who possesses a beautiful form! Salutations to the life-treasure of the celestial, green-bangled maiden (Devasena)! Salutations to the victorious Visākha! Please grant me your grace!

pātha kañceṟi sūrā thimāḷavē kūrmai koṇṭayi lālē porāṭiye pāra aṇṭarkaḷ vāṉā ṭusērthara – aruḷvōṉē
Meaning: You are the one who graciously fought with your sharp Vel until the sinful Suran and his kin perished, so that the great devas could reach their heavenly abode!

pāthi chanthira ṉēcū ṭumvēṇiyar sūla saṅkara ṉārkī tha nāyakar pāra thiṇpuya mēsē rujōthiyar – kayilāyar
Meaning: You are the son of the Lord of Kailash—the one who wears the crescent moon, the one who is Shankara with the trident, the Lord of music, the one with mighty shoulders, and the great light!

āthi saṅkara ṉārpā kamāthumai kōla ampikai māthā maṉōmaṇi āyi sunthari thāyā ṉa’āraṇi – apirāmi
Meaning: You are the son of that beautiful Goddess—the mother of all, Manonmani, Ayi, Sundari, Arani, and Abhirami—who is the consort of the primordial Shankara!

āval koṇṭuvi ṟālē siṟāṭavē kōma ḷampala sūzhkō yil mīṟiya āvi ṉaṉkuṭi vāzhvā ṉathēvarkaḷ – perumāḷē.
Meaning: You are the life of Avinankudi, a place with a magnificent temple surrounded by many beautiful halls, which you cherish with great desire! O Great One of the devas!

Meaning Together

This hymn is a majestic and powerful act of worship, structured as a great litany of salutations (namāvaḷi), similar to the chanting of the 108 or 1008 names of a deity. This form of praise builds a comprehensive picture of the Lord’s glory before culminating in a profound personal prayer.

The hymn begins with a torrent of praise. The poet bows down to the Lord in His every aspect. He is the King of Wisdom, the Embodiment of Justice, the Ruler of the World, the Lover of Valli, the One praised by Brahma, the Form of the Vedas, the Lord of Jñāna, the Victorious Hero, the Life of Devasena, and the Auspicious Light. This long series of “namōnama” (salutations) is a meditative act of acknowledging the Lord’s infinite and multifaceted nature. After this grand celebration, the poet makes a simple, direct plea: “aruḷ thārāy!“—”Please grant me your grace!”

The second half of the hymn serves to elaborate on the glories that were just praised, reinforcing the poet’s faith. He is the great warrior who saved the gods by defeating Suran. He is the divine son of the most supreme and glorious parents: the great Lord Shiva and the primordial Goddess Parvati. And he is the Lord who, with great love and desire, has chosen to make his magnificent abode in Avinankudi (Pazhani).

In essence, the hymn is a prayer that uses praise as its primary vehicle. The poet is saying: “O Great Lord of Avinankudi! Salutations to your every form and every act! You are the ultimate reality, the supreme Guru, and the magnificent hero. Having acknowledged your infinite glory, I make one simple request: please grant me your grace. You, who are the savior of the gods and the beloved child of Shiva and Parvati, are the only one who can save me.” The very act of chanting these holy names is itself a form of receiving the grace that is being requested.

Thiruppugal – திருப்புகழ்