Thiruppugazh 180 mandharamadhenavE (pazhani)
மயூரகிரிநாதா உன் திருவடிகள் சரணம்
– மயூரகிரிநாதனுக்கு அரோகரா –
– குன்றக்குடி முருகனுக்கு அரோகரா –
பாடல்
தந்ததன தனனா தனந்த
தந்ததன தனனா தனந்த
தந்ததன தனனா தனந்த – தனதான
மந்தரம தெனவே சிறந்த
கும்பமுலை தனிலே புனைந்த
மஞ்சள்மண மதுவே துலங்க – வகைபேசி
மன்றுகமழ் தெருவீ திவந்து
நின்றவரை விழியால் வளைந்து
வந்தவரை யருகே யணைந்து – தொழில்கூறி
எந்தளவு மினிதா கநம்பு
தந்துபொருள் தனையே பிடுங்கி
யின்பமருள் விலைமா தர்தங்கள் – மனைதேடி
எஞ்சிமன முழலா மலுன்றன்
அன்புடைமை மிகவே வழங்கி
என்றனையு மினிதா ளஇன்று – வரவேணும்
விந்தையெனு முமைமா துதந்த
கந்தகுரு பரதே வவங்க
மென்றவரை தனில்மே வுமெந்தை – புதல்வோனே
மிஞ்சுமழ கினிலே சிறந்த
மங்கைகுற மடமா துகொங்கை
மென்கிரியி லிதமா யணைந்த – முருகோனே
சிந்தைமகிழ் புலவோர் கள்வந்து
வந்தனைசெய் சரணா ரவிந்த
செந்தமிழி லுனையே வணங்கு – குருநாதர்
தென்றல்வரை முநிநா தரன்று
கும்பிடந லருளே பொழிந்த
தென்பழநி மலைமே லுகந்த – பெருமாளே.
பதம் பிரித்தது
தந்ததன தனனா தனந்த
தந்ததன தனனா தனந்த
தந்ததன தனனா தனந்த – தனதான
மந்தரம் அது எனவே சிறந்த
கும்ப முலை தனிலே புனைந்த
மஞ்சள் மணம் அதுவே துலங்க – வகை பேசி
மன்று கமழ் தெரு வீதி வந்து
நின்றவரை விழியால் வளைந்து
வந்தவரை அருகே அணைந்து – தொழில் கூறி
எந்த அளவும் இனிதாக நம்பு
தந்து பொருள் தனையே பிடுங்கி
இன்பம் அருள் விலைமாதர் தங்கள் – மனை தேடி
எஞ்சி மனம் உழலாமல் உன்றன்
அன்பு உடைமை மிகவே வழங்கி
என் தனையும் இனிது ஆள இன்று – வர வேணும்
விந்தை எனும் உமை மாது தந்த
கந்த குரு பர தேவ வங்கம்
என்ற வரை தனில் மேவும் எந்தை – புதல்வோனே
மிஞ்சும் அழகினிலே சிறந்த
மங்கை குற மட மாது கொங்கை
மென் கிரியில் இதமாய் அணைந்த – முருகோனே
சிந்தை மகிழ் புலவோர்கள் வந்து
வந்தனை செய் சரண அரவிந்த
செம் தமிழில் உனையே வணங்கு – குரு நாதர்
தென்றல் வரை முநி நாதர் அன்று
கும்பிட நல் அருளே பொழிந்த
தென் பழநி மலை மேல் உகந்த – பெருமாளே.
English
mantharama thenavE siRantha
kumpamulai thanilE punaintha
manjaLmaNa mathuvE thulanga – vakaipEsi
manRukamazh theruvee thivanthu
ninRavarai vizhiyAl vaLainthu
vanthavarai yarukE yaNainthu – thozhilkURi
enthaLavu minithA kanampu
thanthuporuL thanaiyE pidungi
yinpamaruL vilaimA tharthangaL – manaithEdi
enjimana muzhalA malunRan
anpudaimai mikavE vazhangi
enRanaiyu minithA LainRu – varavENum
vinthaiyenu mumaimA thuthantha
kanthakuru parathE vavanga
menRavarai thanilmE vumenthai – puthalvOnE
minjumazha kinilE siRantha
mangaikuRa madamA thukongai
menkiriyi lithamA yaNaintha – murukOnE
sinthaimakizh pulavOr kaLvanthu
vanthanaisey saraNA ravintha
senthamizhi lunaiyE vaNangu – kurunAthar
thenRalvarai muninA tharanRu
kumpidana laruLE pozhintha
thenpazhani malaimE lukantha – perumALE.
English Easy Version
mantharam athu enavE siRantha
kumpa mulai thanilE punaintha
manjaL maNam athuvE thulanga – vakai pEsi
manRu kamazh theru veethi vanthu
ninRavarai vizhiyAl vaLainthu
vanthavarai arukE aNainthu – thozhil kURi
entha aLavum inithAka nampu
thanthu poruL thanaiyE pidungi
inpam aruL vilai mAthar thangaL – manai thEdi
enji manam uzhalAmal unRan
anpu udaimai mikavE vazhangi
en thanaiyum inithu ALa inRu – vara vENum
vinthai enum umai mAthu thantha
kantha kuru para thEva vangam
enRa varai thanil mEvum enthai – puthalvOnE
minjum azhakinilE siRantha
mangai kuRa mada mAthu kongai
men kiriyil ithamAy aNaintha – murukOnE
sinthai makizh pulavOrkaL vanthu
vanthanai sey saraNa aravintha
sem thamizhil unaiyE vaNangu – kuru nAthar
thenRal varai muni nAthar anRu
kumpida nal aruLE pozhintha
then pazhani malai mEl ukantha – perumALE.
திருப்புகழ் 180 மந்தரமதெனவே (பழநி) – பாடல் வரிகளும், வரிக்கு வரி பொருளும்
முதல் பகுதி: உலகியல் மயக்கமும், அதிலிருந்து மீள விண்ணப்பமும்
மந்தரம தெனவே சிறந்த கும்பமுலை தனிலே புனைந்த மஞ்சள்மண மதுவே துலங்க – வகைபேசி
பொருள்: மந்தர மலையைப் போலச் சிறந்ததும், கலசம் போன்றதுமான மார்பகங்களில் பூசிய மஞ்சள் மணம் வீச, பலவிதமாகப் பேசி,
மன்றுகமழ் தெருவீ திவந்து நின்றவரை விழியால் வளைந்து வந்தவரை யருகே யணைந்து – தொழில்கூறி
பொருள்: நறுமணம் கமழும் தெருவில் வந்து நிற்பவர்களைத் தம் கண் பார்வையால் வளைத்துப் பிடித்து, வந்தவர்களை அருகே அணைத்து, தம் (காமத்) தொழிலைக் கூறி,
எந்தளவு மினிதா கநம்பு தந்துபொருள் தனையே பிடுங்கி யின்பமருள் விலைமா தர்தங்கள் – மனைதேடி
பொருள்: மிகவும் இனிமையாகப் பேசி நம்ப வைத்து, பொருளைப் பறித்து, இன்பத்தை விற்கும் விலைமகளிரின் வீட்டைத் தேடி,
எஞ்சிமன முழலா மலுன்றன் அன்புடைமை மிகவே வழங்கி என்றனையு மினிதா ளஇன்று – வரவேணும்
பொருள்: என் மனம் சோர்வடைந்து அலைந்து திரியாமல், உன் பேரன்பை எனக்கு மிகுதியாக வழங்கி, என்னையும் இனிதாக ஆள்வதற்கு, நீ இன்றே வரவேண்டும்.
இரண்டாம் பகுதி: இறைவனின் பெருமைகளும், சரணாகதியும்
விந்தையெனு முமைமா துதந்த கந்தகுரு பரதே வவங்க மென்றவரை தனில்மே வுமெந்தை – புதல்வோனே
பொருள்: வியப்புக்குரிய உமையம்மை பெற்ற கந்தனும், குருபரனும், தேவனும், “அங்கம்” என்று சொல்லப்படும் வேதங்களை அறிந்தவனும், மலையில் வீற்றிருப்பவனுமாகிய எம் தந்தையின் புதல்வனே!
மிஞ்சுமழ கினிலே சிறந்த மங்கைகுற மடமா துகொங்கை மென்கிரியி லிதமா யணைந்த – முருகோனே
பொருள்: மிகுந்த அழகில் சிறந்தவளும், குற குலத்து இளம்பெண்ணுமான வள்ளியின் மார்பகங்களாகிய மென்மையான மலைகளில், இதமாக அணைந்த முருகோனே!
சிந்தைமகிழ் புலவோர் கள்வந்து வந்தனைசெய் சரணா ரவிந்த செந்தமிழி லுனையே வணங்கு – குருநாதர்
பொருள்: மனம் மகிழ்ந்த புலவர்கள் வந்து வணங்கும் தாமரை போன்ற திருவடியை உடையவனும், செந்தமிழால் உன்னையே வணங்கும் குருநாதருமான,
தென்றல்வரை முநிநா தரன்று கும்பிடந லருளே பொழிந்த தென்பழநி மலைமே லுகந்த – பெருமாளே.
பொருள்: தென்றல் வீசும் பொதிகை மலை முனிவராகிய அகத்தியர் அன்று கும்பிட, நல்ல அருளைப் பொழிந்த, தெற்கில் உள்ள பழநி மலையின் மீது வீற்றிருக்க விரும்பிய பெருமாளே!
முழுமையான பொருள்
பெருமானே! மந்தர மலை போன்ற மார்பகங்களில் மஞ்சள் பூசி, தெருவில் நிற்பவர்களைக் கண் பார்வையால் வளைத்து, அருகே அணைத்து, இனிமையாகப் பேசி நம்ப வைத்து, பொருள் பறிக்கும் விலைமகளிரின் வீட்டைத் தேடி, என் மனம் சோர்வடைந்து அலைந்து திரியாமல், உன் பேரன்பை எனக்கு மிகுதியாக வழங்கி, என்னையும் இனிதாக ஆள்வதற்கு நீ இன்றே வரவேண்டும்.
வியப்புக்குரிய உமையம்மை பெற்ற கந்தனே! குருபரனே! எம் தந்தையின் புதல்வனே! மிகுந்த அழகுடைய குறப்பெண் வள்ளியை இதமாக அணைந்த முருகோனே! புலவர்கள் வணங்கும் திருவடியை உடையவனே! அகத்தியர் கும்பிட அருள் பொழிந்த, தென்பழநி மலையின் மீது வீற்றிருக்க விரும்பிய பெருமாளே! (நீயே என்னை ஆட்கொண்டருள வேண்டும்).
கருத்து
இந்தப் பாடலில் அருணகிரிநாதர், பொதுமகளிரின் வஞ்சகமான செயல்களால், மனம் சோர்ந்து அலைந்து திரியும் தன் இழிநிலையிலிருந்து தன்னை விடுவிக்குமாறு வேண்டுகிறார். அந்த மாயையிலிருந்து தன்னை மீட்டு, “இன்றே” வந்து தன் பேரன்பால் ஆட்கொள்ள வேண்டும் என்று இறைவனை உரிமையுடன் அழைக்கிறார். அந்தப் பெரும்பேற்றை அளிக்கவல்லவன், உமையின் குமாரனாகவும், வள்ளியின் மணாளனாகவும், புலவர்களால் போற்றப்படுபவனாகவும், அகத்தியருக்கு அருள் செய்தவனாகவும், பழநி மலையில் வீற்றிருப்பவனுமாகிய முருகனே என்று அவனிடம் சரணடைகிறார்.
Thiruppugazh 180 mandharamadhenavE (pazhani) – Line-by-Line Meaning in English
mantharama theṉavē siṟantha kumpamulai thaṉilē puṉaintha mañjaḷmaṇa mathuvē thulaṅka – vakaipēci
Meaning: Speaking in various ways, they show off their magnificent, pot-like bosoms, which are like the Mandara mountain, radiant with the fragrance of applied turmeric
maṉṟukamaḻ theruvī thivanthu niṉṟavarai viḻiyāl vaḷainthu vanthavarai yarukē yaṇainthu – thoḻilkūṟiMeaning: coming and standing in the fragrant public street, they ensnare those who stand there with their eyes, draw them near, and speak of their profession.
enthaḷavu miṉithā kaṉampu thanthuporuḷ thaṉaiyē piṭuṅki yiṉpamaruḷ vilaimā tharthaṅkaḷ – maṉaithēṭi
Meaning: Seeking out the houses of these prostitutes (vilaimāthar), who give pleasure and snatch away one’s wealth after bestowing some measure of sweet affection
eñjimaṉa muḻalā maluṉṟaṉ aṉpuṭaimai mikavē vaḻaṅki yeṉṟaṉaiyu miṉithā ḷaiṉṟu – varavēṇum
Meaning: so that my mind does not wander in this depraved state, You must come today (iṉṟu varavēṇum), bestow your great loving compassion, and sweetly rule over me (eṉai iṉithāḷ)!
vinthaiyeṉu mumaimā thuthantha kanthakuru parathē vavaṅka meṉṟavarai thaṉilmē vumenthai – puthalvōṉē
Meaning: O Son of my Father (Lord Shiva)! You are Kandha, the supreme Guru, born of the wondrous Goddess Uma, and you reside on the beautiful Vindhya mountains!
miñjumazha kiṉilē siṟantha maṅkaikuṟa maṭamā thukoṅkai meṉkiriyi lithamā yaṇaintha – murukōṉē
Meaning: O Murugan, who lovingly embraced the soft, hill-like bosom of the exceedingly beautiful Kurava maiden (Valli)!
sinthaimakiḻ pulavōr kaḷvanthu vanthaṉaisey saraṇā ravintha senthamiḻi luṉaiyē vaṇaṅku – kurunāthar
Meaning: You are the Gurunatha, worshipped in classical Tamil by the poets whose minds are filled with joy and who come and praise your lotus-like feet!
theṉṟalvarai muṉinā tharaṉṟu kumpiṭaṉa laruḷē poḻintha theṉpaḻaṉi malaimē lukaṉtha – perumāḷē.
Meaning: O Great One, who delights in being on the southern Pazhani hill! You are the one who showered your grace of fiery wisdom when the Lord of sages from the southern Potiyal hills (Agastya) worshipped you!
Meaning Together
This hymn is a powerful and urgent prayer for divine intervention to save a soul from the ruinous path of worldly desire.
Arunagirinathar begins with a sharp and clear-eyed description of the methods of prostitutes. They use their physical allure, stand in public streets to attract clients, and use their eyes to ensnare them. He highlights the transactional nature of the relationship: they offer a measure of “sweet affection” only to “snatch away one’s wealth.” The poet acknowledges that he has been seeking out these women and their company.
The core of the hymn is the plea that arises from recognizing the depraved and aimless nature of this life. He prays, “iṉṟu varavēṇum eṉai iṉithāḷ!“—”You must come today and sweetly rule over me!” This is a cry for an immediate spiritual takeover. He feels his own mind is “wandering” in a depraved state and understands that the only solution is to surrender his will to the Lord’s “loving compassion.”
To build his faith that the Lord is indeed the perfect ruler for his soul, the poet then celebrates His multifaceted glory. He is the supreme Guru, born of the Goddess Uma and residing on the sacred mountains. He is the divine lover, who tenderly embraced his pure-hearted devotee, Valli. He is the patron of true poets, who find joy in worshipping his feet with their Tamil verses. And he is the bestower of the highest wisdom, who showered his grace on the great sage Agastya.
By addressing this supreme Guru, divine lover, and bestower of wisdom who resides on the holy hill of Pazhani, the poet makes his plea with great conviction.
In essence, the hymn is a prayer from a soul who has realized he is on the wrong path and needs a new guide. He is saying: “O Great Lord of Pazhani! I have been seeking out the company of worldly women, and I see now that this is a depraved path that depletes my wealth and makes my mind wander. I cannot continue like this. I beg you, come to me today, shower me with your love, and take control. Become the sweet ruler of my life. You, who are the Guru of sages and the lover of true devotees, are the only one I want to follow.”
Thiruppugal – திருப்புகழ்