திருப்புகழ் 188 மூலம் கிளர் ஓர் (பழநி)

Thiruppugazh 188 mUlamkiLarOr (pazhani)

திருப்புகழ் 188 மூலம் கிளர் ஓர் (பழநி) – பாடல் வரிகளும், வரிக்கு வரி பொருளும் 

முதல் பகுதி: யோக நிலைக்கான விண்ணப்பம்

மூலங்கிள ரோருரு வாய்நடு நாலங்குல மேனடு வேரிடை மூள்பிங்கலை நாடியொ டாடிய – முதல்வேர்கள்
பொருள்: மூலாதாரத்தில் கிளர்ந்து எழும் ஒரே உருவாகிய குண்டலினி சக்தி, அதற்கு மேல் நான்கு அங்குலத்தில் உள்ள சுவாதிட்டானத்தில், இடைகலை, பிங்கலை நாடிகளுடன் ஆடும் முதல் வேர்களாகிய,

மூணும்பிர காசம தாயொரு சூலம்பெற வோடிய வாயுவை மூலந்திகழ் தூண்வழி யேயள – விடவோடிப்
பொருள்: பிரகாசமாக எரியும் முத்தீயாகி, சூலம் போன்ற முனையைப் பெறும்படி ஓடும் பிராண வாயுவை, மூலாதாரத்தில் விளங்கும் சுழுமுனைத் தண்டு வழியாக அளந்து மேலே ஓட்டிச் சென்று,

பாலங்கிள ராறுசி காரமொ டாருஞ்சுட ராடுப ராபர பாதம்பெற ஞானச தாசிவ – மதின்மேவிப்
பொருள்: நெற்றிக் கண்ணில் ஒளிவீசும் ஆறு ஆதாரங்களையும் கடந்து, அரிய ஒளி வீசி ஆடும் பராபரனின் திருவடிகளை அடைந்து, ஞான சதாசிவ நிலையில் பொருந்தி,

பாடுந்தொனி நாதமு நூபுர மாடுங்கழ லோசையி லேபரி வாகும்படி யேயடி யேனையும் – அருள்வாயே
பொருள்: (அங்கு) பாடும் நாத ஓசையிலும், உன் சிலம்பணிந்த ஆடும் வீரக்கழல்களின் ஓசையிலும் அன்பு கொள்ளும்படியாக அடியேனையும் அருள் புரிவாயாக.

இரண்டாம் பகுதி: இறைவனின் பெருமைகளும், சரணாகதியும்

சூலங்கலை மான்மழு வோர்துடி வேதன்தலை யோடும ராவிரி தோடுங்குழை சேர்பர னார்தரு – முருகோனே
பொருள்: சூலம், கலைமான், மழு, ஒப்பற்ற உடுக்கை, பிரம்ம கபாலம், பாம்பு, விரிந்த தோடு, குழை ஆகியவற்றை அணிந்த சிவபெருமான் பெற்றருளிய முருகோனே!

சூரன்கர மார்சிலை வாளணி தோளுந்தலை தூள்பட வேயவர் சூளுங்கெட வேல்விடு சேவக – மயில்வீரா
பொருள்: சூரனின் கைகளும், அவனது பெரிய வில், வாள் அணிந்த தோள்களும், தலையும் தூளாகும்படியும், அவன் செய்த சபதம் கெடும்படியும் வேலைச் செலுத்திய வீரனே! மயில் வீரனே!

காலின்கழ லோசையு நூபுர வார்வெண்டைய வோசையு மேயுக காலங்களி னோசைய தாநட – மிடுவோனே
பொருள்: காலில் அணிந்த வீரக்கழல்களின் ஓசையும், சிலம்பு, வெண்டையம் ஆகியவற்றின் ஓசையும், யுக முடிவுக் காலத்தின் ஓசையைப் போல ஒலிக்க நடனமாடுபவனே!

கானங்கலை மான்மக ளார்தமை நாணங்கெட வேயணை வேள்பிர காசம்பழ னாபுரி மேவிய – பெருமாளே.
பொருள்: காட்டில் கலைமான் பெற்ற மகளான வள்ளியை, அவளது நாணம் கெடும்படி அணைந்த மன்மதனே! ஒளிவீசும் பழநி நகரில் வீற்றிருக்கும் பெருமாளே!

முழுமையான பொருள் 

பெருமானே! மூலாதாரத்தில் கிளர்ந்து எழும் குண்டலினி சக்தியை, இடைகலை, பிங்கலை நாடிகளுடன் ஆடி, முத்தீயாகி, பிராண வாயுவைச் சுழுமுனை வழியாக மேலே செலுத்தி, ஆறு ஆதாரங்களையும் கடந்து, பராபரனின் திருவடிகளை அடைந்து, ஞான சதாசிவ நிலையில் பொருந்தி, அங்கு எழும் நாத ஓசையிலும், உன் ஆடும் கழல்களின் ஓசையிலும் நான் அன்பு கொள்ளும்படி அடியேனை அருள் புரிவாயாக.

சூலம், மான், மழு, உடுக்கை, கபாலம், பாம்பு ஆகியவற்றை அணிந்த சிவன் பெற்ற முருகோனே! சூரனின் கரம், தோள், தலை யாவும் தூளாகும்படி வேல் செலுத்திய மயில் வீரனே! யுக முடிவு போல உன் கழல்கள் ஒலிக்க நடனமிடுபவனே! வள்ளியை நாணம் கெட அணைந்த மன்மதனே! ஒளிவீசும் பழநி நகரில் வீற்றிருக்கும் பெருமாளே! (நீயே எனக்கு அந்த யோக நிலையை அருள வேண்டும்).

கருத்து

இந்தப் பாடலில் அருணகிரிநாதர், குண்டலினி யோகத்தின் மூலம் அடையும் உச்சபட்ச அனுபூதி நிலையை மிக அழகாக விவரிக்கிறார். மூலாதாரத்தில் சக்தியை எழுப்பி, ஆறு ஆதாரங்களைக் கடந்து, சதாசிவ நிலையில் இறைவனுடன் ஒன்றி, அங்கு எழும் நாத ஓசையையும், இறைவனின் சிலம்பொலியையும் கேட்டு இன்புறும் அந்த ஒப்பற்ற நிலையைத் தனக்கு அருளுமாறு வேண்டுகிறார். அந்தப் பெரும்பேற்றை அளிக்கவல்லவன், சிவனின் குமாரனாகவும், சூரனை வதைத்த வீரனாகவும், வள்ளியின் மணாளனாகவும் விளங்கும் பழநிப் பெருமானே என்று அவனிடம் சரணடைகிறார்.

Thiruppugazh 188 mUlamkiLarOr  (pazhani) – Line-by-Line Meaning in English

mūlaṅkiḷa rō’uru vāynaṭu nālaṅkula mēnaṭu vēriṭai mūḷpiṅkalai nāṭiyo ṭāṭiya – muthalvērkaḷ
Meaning: The primordial root (muladhara) rises as a single form, and in the four-inch space in the middle, the primary nadis of Ida and the fiery Pingala begin to play

mūṇumpira kāsama thāyoṟu cūlampeṟa vōṭiya vāyuvai mūlanthikaḻ thūṇvaḻi yēyaḷa – viṭavōṭip
Meaning: as the three lights (sun, moon, and fire) shine, the vital air (vayu) runs as if obtaining a trident, and I make it run and measure it along the path of the radiant, pillar-like Sushumna nadi

pālaṅkiḷa rāṟusi kāramo ṭāṟuñcuṭa rāṭupa rāpara pāthampeṟa ñāṉasa thāsiva – mathinmēvip
Meaning: attaining the feet of the Supreme Being, which are the six chakras and the dancing light beyond, and abiding in the mind-state of Sadasiva-Jnana, which has six sweet tastes

pāṭunthoṉi nāthamu nūpura māṭuṅkaḻa lōsaiyi lēpari vākumpaṭi yēyaṭi yēṉaiyum – aruḷvāyē
Meaning: please grant your grace (aruḷvāyē) so that I, your slave, may become compassionate and merge with the sound of your dancing, anklet-adorned feet, which is the singing, primordial divine sound (nādham)!

cūlaṅ kalaimāṉ maḻu vōrthuṭi vēthanthalai yōṭuma rāviri thōṭuṅkuḻai sērpara ṉārtharu – murukōṉē
Meaning: O Murugan, graciously given by the Supreme Lord Shiva, who holds the trident, the deer, the axe, the thudi drum, the skull of Brahma, the serpent, and wears dangling earrings!

cūraṉkara mār’silai vāḷaṇi thōḷunthalai thūḷpaṭa vē’avar cūḻuṅkeṭa vēlviṭu sēvaka – mayilvīrā
Meaning: O valiant rider of the peacock! O Servitor, you released your Vel to destroy the demon Suran, powdering his hands, his great bow, his sword, his shoulders, and his head, and destroying all his kith and kin!

kāliṉkaḻa lōsaiyu nūpura vārveṇṭaiya vōsaiyu mēyuka kālaṅkaḷi ṉōsaiya thāṉaṭa – miṭuvōṉē
Meaning: You are the one who dances, and the sound of your anklets—the Nupuram and Vendaiyam—is like the very sound of the dissolving yugas!

kāṉaṅkalai māṉmaka ḷārthamai nāṇaṅkeṭa vēyaṇai vēḷpira kāsampaḻa ṉāpuri mēviya – perumāḷē.
Meaning: O Vela, who embraced the daughter of the forest deer (Valli) until she lost all her shyness! O Great One who resides in the radiant city of Pazhani!

Meaning Together

This hymn is a sublime and deeply mystical prayer for the highest attainable state in Yoga: the merging of the individual consciousness with the primordial, divine sound (nādha-brahman).

Arunagirinathar begins with a precise, technical, and beautiful description of the process of Kundalini Yoga. He describes the awakening of the “primordial root” energy at the base of the spine (muladhara), its movement through the central energy channel (sushumna), and its union with the divine consciousness at the crown of the head. He speaks of experiencing the inner lights, the six chakras, and the bliss of Sadasiva-Jnana. This is a roadmap of the inner journey of an advanced Yogi.

The core of the hymn is the prayer for the ultimate fruit of this yogic journey. He doesn’t just want the experience; he wants to become it. He prays, “Please grant your grace so that I may become compassionate and merge with the sound of your dancing, anklet-adorned feet.” He sees the primordial, divine sound (nādham) as being identical to the sound of the Lord’s dancing feet. He is praying for his individual self to dissolve into this divine vibration, a state which he identifies with ultimate compassion (parivu).

To build his faith, the poet then celebrates the Lord’s glory. He is the divine son of the great Lord Shiva. He is the supreme warrior who destroyed the ultimate evil, Suran. His divine dance is so powerful that the sound of his anklets is like the sound of the ending of cosmic ages. And he is the divine lover who, with great love, united with his humble devotee, Valli.

By addressing this Lord—the son of the Great God, the destroyer of evil, the cosmic dancer, and the compassionate lover—who resides in the radiant city of Pazhani, the poet makes his profound plea.

In essence, the hymn is a prayer from a master Yogi. He is saying: “O Great Lord of Pazhani! I have practiced the inner science of Yoga, raising the primordial energy to the highest centers of consciousness. Now I pray for the final goal. I want my very being to dissolve and merge into the primordial sound of your divine dance, a state of ultimate compassion and non-dual union. You, the cosmic dancer and compassionate lover, must grant me this ultimate grace.”

Thiruppugal – திருப்புகழ்