திருப்புகழ் 192 வசனமிக ஏற்றி (பழநி)

Thiruppugazh 192 vasanamigaEtri (pazhani)

திருப்புகழ் 192 வசனமிக ஏற்றி (பழநி) – பாடல் வரிகளும், வரிக்கு வரி பொருளும் 

முதல் பகுதி: உலகியல் துன்பமும், அதிலிருந்து மீள விண்ணப்பமும்

வசனமிக வேற்றி – மறவாதே
பொருள்: (உலகியல் தொடர்பான) பேச்சுக்களை அதிகமாக ஏற்றுக்கொண்டு, (உன்னை) மறக்காமல்,

மனதுதுய ராற்றி – லுழலாதே
பொருள்: மனத்துன்பம் என்னும் ஆற்றில் நான் அலைந்து திரியாமல்,

இசைபயில்ஷ டாக்ஷ – ரமதாலே
பொருள்: இசையுடன் பழகும் உன் ஆறெழுத்து மந்திரத்தினால்,

இகபரசெள பாக்ய – மருள்வாயே
பொருள்: இம்மை, மறுமை ஆகிய இரண்டிலும் நல்வாழ்வை அருள் புரிவாயாக.

இரண்டாம் பகுதி: இறைவனின் பெருமைகளும், சரணாகதியும்

பசுபதிசி வாக்ய – முணர்வோனே
பொருள்: பசுபதியாகிய சிவபெருமானின் (பிரணவ) மந்திரத்தின் பொருளை உணர்ந்தவனே!

பழநிமலை வீற்ற – ருளும்வேலா
பொருள்: பழநி மலையில் வீற்றிருந்து அருளும் வேலவனே!

அசுரர்கிளை வாட்டி – மிகவாழ
பொருள்: அசுரர் கூட்டத்தை வாட்டி வதைத்து, (தேவர்கள்) மிகவும் நன்றாக வாழ,

அமரர்சிறை மீட்ட – பெருமாளே.
பொருள்: தேவர்களின் சிறையை மீட்ட பெருமாளே!

முழுமையான பொருள் 

பெருமானே! உலகியல் பேச்சுக்களில் ஈடுபட்டு உன்னை மறவாமலும், மனத்துன்பம் என்னும் ஆற்றில் அலைந்து திரியாமலும், இசையுடன் கூடும் உன் ஆறெழுத்து மந்திரத்தினால், எனக்கு இம்மையிலும் மறுமையிலும் நல்வாழ்வை அருள் புரிவாயாக.

பசுபதியாகிய சிவபெருமானின் பிரணவப் பொருளை உணர்ந்தவனே! பழநி மலையில் வீற்றிருக்கும் வேலவனே! அசுரர் கூட்டத்தை அழித்து, தேவர்கள் வாழ்வு பெற వారి சிறையை மீட்ட பெருமாளே! நீயே எனக்கு அருள் புரிய வேண்டும்.

கருத்து

இந்தப் பாடலில் அருணகிரிநாதர், மிகச் சுருக்கமாகவும், ஆழமாகவும் தன் வேண்டுகோளை முன்வைக்கிறார். உலகியல் பேச்சுகளாலும், அதனால் உண்டாகும் மனத் துன்பங்களாலும் அலைந்து, இறைவனை மறக்கும் இழிநிலையிலிருந்து தன்னை விடுவிக்குமாறு வேண்டுகிறார். அதற்கு மாற்றாக, நிலையான பேரின்பத்தைத் தரும் இறைவனின் ஆறெழுத்து மந்திரத்தின் துணையால், இம்மை மறுமை இரண்டிலும் நல்வாழ்வு வேண்டுகிறார். அந்தப் பெரும்பேற்றை அளிக்கவல்லவன், சிவனின் குருவாகவும், அசுரர்களை அழித்துத் தேவர்களைக் காத்த வீரனாகவும், பழநி மலையில் வீற்றிருப்பவனுமான முருகனே என்று அவனிடம் சரணடைகிறார்.

Thiruppugazh 192 vasanamigaEtri  (pazhani) – Line-by-Line Meaning in English

vachaṉamika vēṟṟi – maṟavātē maṉathuthuyar āṟṟil – uḻalātē
Meaning: Without forgetting your many glorious words of praise, and without wandering in the river of mental sorrow

icaipayilu ṣaṭākṣa – ramathālē ikaparacau pākyam – aruḷvāyē
Meaning: through your six-lettered mantra (ṣaṭākṣaram), which is chanted musically, please grant me the dual prosperity of this world and the next (ihapara saubhāgyam)!

pacupathisi vākya – muṇarvōṉē paḻaṉimalai vīṟṟa – ruḷumvēlā
Meaning: O Lord who understands the great dictum of Pasupathi (Lord Shiva)! O Vela who majestically resides and bestows grace on the Pazhani hill!

asurarkiḷai vāṭṭi – mikavāḻha amararsiṟai mīṭṭa – perumāḷē.
Meaning: O Great One, you are the one who made the clan of asuras wither and who rescued the devas (celestials) from their prison so they could live in prosperity!

Meaning Together

This hymn is a perfect example of a clear, focused, and powerful prayer. Arunagirinathar identifies both his spiritual practice and his spiritual problem, and then asks for the ultimate boon.

He begins by stating his goal: to constantly remember and praise the Lord (“without forgetting your glorious words”) and to be free from the endless cycle of mental sorrow and agitation (“without wandering in the river of mental sorrow”). He sees these two things as interconnected; the constant praise of God is the boat that can ferry him across the river of sorrow.

The core of his prayer is a plea for the highest form of blessings. He asks for “ihapara saubhāgyam,” the “dual prosperity of this world and the next.” This is a holistic request. He is not rejecting the world, but asking for a blessed life both here on earth (a life of peace, purpose, and well-being) and in the spiritual realm (liberation, or moksha). The divine tool he believes will grant him this is the Lord’s “ṣaṭākṣaram“—the sacred six-lettered mantra, “Sa-Ra-Va-Na-Bha-Va.”

To build his faith that Lord Murugan is the one who can bestow this supreme grace, the poet then celebrates His divine authority and compassionate power. He is the one who understands the highest wisdom of his father, Lord Shiva. He is the majestic Lord who has made his abode at Pazhani, making himself accessible to devotees. And he is the great liberator, who defeated the forces of evil (asuras) and rescued the gods from their suffering, restoring them to a life of prosperity.

In essence, the hymn is a prayer from a devotee who knows exactly what he wants and who he needs to ask. He is saying: “O Great Lord of Pazhani! My goal is to praise you always and be free from sorrow. I place my faith in your sacred six-lettered mantra. Through its power, I beg you, please grant me the greatest of all boons: a blessed and prosperous life both here on earth and in the hereafter. You, who are the master of wisdom and the great liberator of the gods, are the only one who can grant this.”

Thiruppugal – திருப்புகழ்