திருப்புகழ் 198 விதம் இசைந்து (பழநி)

Thiruppugazh 198 vidhamisaindhu (pazhani)

திருப்புகழ் 198 விதம் இசைந்து (பழநி) – பாடல் வரிகளும், வரிக்கு வரி பொருளும் 

முதல் பகுதி: உலகியல் மயக்கமும், அதிலிருந்து மீள விண்ணப்பமும்

தமி சைந்தினி தாமலர் மாலைகள் குழல ணிந்தநு ராகமு மேசொலி விதர ணஞ்சொலி வீறுக ளேசொலி – யழகாக
பொருள்: பலவிதமாகப் பொருந்தும்படி இனிமையான மலர் மாலைகளைக் கூந்தலில் அணிந்து, ஆசையுடன் பேசியும், வள்ளன்மை போலப் பேசியும், தம் பெருமைகளைப் பேசியும், அழகாக,

விரிகு ரும்பைக ளாமென வீறிய கனக சம்ப்ரம மேருவ தாமதி விரக மொங்கிய மாமுலை யாலெதி – ரமர்நாடி
பொருள்: விரியும் இளநீரைப் போலவும், பொன்னாலானதும், ஆரவாரம் கொண்டதுமான மேரு மலையைப் போலவும் விளங்கும், காம விருப்பம் ஓங்கிய பெரிய மார்பகங்களால் எதிரில் வந்து போர் செய்து,

தமி சைந்தன மாமென வேயின நடைந டந்தனர் வீதியி லேவர எவர்க ளுஞ்சித மால்கொளு மாதர்கண் – வலையாலே
பொருள்: தமக்கு இசைந்தவர் போல இனிமையாக நடந்து வீதியில் வர, யாவரும் சித்தம் மயங்கும்படிச் செய்யும் பெண்களின் கண் வலையாலும்,

எனது சிந்தையும் வாடிவி டாவகை அருள்பு ரிந்தழ காகிய தாமரை இருப தங்களி னாலெனை யாள்வது – மொருநாளே
பொருள்: என் உள்ளமும் வாடிப் போகாதபடி, நீ அருள் புரிந்து, அழகிய தாமரை போன்ற இரண்டு திருவடிகளால் என்னை ஆட்கொள்ளும் அந்த ஒருநாள் எந்நாளோ?

இரண்டாம் பகுதி: இறைவனின் பெருமைகளும், சரணாகதியும்

தமி சைந்தெதி ரேபொரு சூரனை யுடலி ரண்டுகு றாய்விழ வேசின வடிவு தங்கிய வேலினை யேவிய – அதிதீரா
பொருள்: ஆணவத்துடன் எதிர்த்துப் போரிட்ட சூரனை, உடல் இரண்டு துண்டுகளாகி விழும்படி வெட்டிய, அழகு தங்கிய வேலாயுதத்தைச் செலுத்திய గొప్ప வீரனே!

துர இன்சொலி மாதுமை நாரணி கவுரி யம்பிகை யாமளை பார்வதி மவுந சுந்தரி காரணி யோகினி – சிறுவோனே
பொருள்: மதுரமான இன்சொற்களையுடைய மாது, உமை, நாரணி, கௌரி, அம்பிகை, சியாமளை, பார்வதி, மௌன சுந்தரி, யாவற்றுக்கும் காரணமானவள், யோகினி ஆகிய திருப்பெயர்களை உடையவளின் புதல்வனே!

தமி சைந்தெழு லோகமு மேவலம் நொடியில் வந்திடு மாமயில் மீதொரு பவனி வந்தக்ரு பாகர சேவக – விறல்வீரா
பொருள்: தமக்கு இசைந்த ஏழு உலகங்களையும் நொடியில் வலம் வரும் గొప్ప மயில் மீது பவனி வந்த கருணைக் கடலே! வீரனே!

தி யின்ப்ரபை கோடிய தாமெனும் வடிவு கொண்டருள் காசியின் மீறிய பழநி யங்கிரி மீதினில் மேவிய – பெருமாளே.
பொருள்: சூரியனின் கோடி கிரணங்களுக்கு ஒப்பான ஒளி வடிவம் கொண்டு அருளும், காசி நகரைக் காட்டிலும் மேலான பழநி மலையின் மீது வீற்றிருக்கும் பெருமாளே!

முழுமையான பொருள் 

பெருமானே! பலவிதமாக மலர் மாலைகள் சூடி, ஆசையுடன் பேசி, மேரு மலை போன்ற மார்பகங்களால் போர் செய்து, இனிமையாக நடந்து, யாவரையும் சித்தம் மயங்கச் செய்யும் பெண்களின் கண் வலையால், என் உள்ளமும் வாடிப் போகாதபடி, நீ அருள் புரிந்து, உன் அழகிய தாமரைத் திருவடிகளால் என்னை ஆட்கொள்ளும் அந்த ஒருநாள் எந்நாளோ?

ஆணவத்துடன் போரிட்ட சூரனை உடல் இரண்டாகப் பிளந்த வேலனே! உமை, நாரணி, கௌரி, அம்பிகை, பார்வதி எனப் பல திருப்பெயர்கள் கொண்ட அன்னையின் புதல்வனே! ஏழு உலகங்களையும் நொடியில் வலம் வரும் மயில் மீது பவனி வரும் கருணைக்கடலே! வீரனே! கோடி சூரியப் பிரகாசமான ஒளிவடிவம் கொண்டவனும், காசியை விட மேலானவனுமான, பழநி மலையில் வீற்றிருக்கும் பெருமாளே! (நீயே என்னை ஆட்கொண்டருள வேண்டும்).

கருத்து

இந்தப் பாடலில் அருணகிரிநாதர், பொதுமகளிரின் அலங்காரங்களையும், அவர்களின் மயக்கும் செயல்களையும் விவரித்து, அத்தகையோரின் கண் வலையால் தன் உள்ளம் வாடிப் போகாமல், இறைவனின் திருவடிகளால் தன்னை ஆட்கொள்ளும் நாள் எப்போது வரும் என்று ஏங்குகிறார். அந்தப் பெரும்பேற்றை அளிக்கவல்லவன், சூரனை அழித்த வீரனாகவும், அன்னை பராசக்தியின் குமாரனாகவும், உலகை வலம் வந்த மயில் வீரனாகவும், கோடி சூரியப் பிரகாசத்துடன் பழநி மலையில் வீற்றிருப்பவனுமாகிய முருகனே என்று அவனிடம் சரணடைகிறார்.

Thiruppugazh 198 vidhamisaindhu  (pazhani) – Line-by-Line Meaning in English

vithami cainthiṉi thāmalar mālaikaḷ kuḻala ṇinthaṉu rākamu mēsoli vithara ṇañcoli vīṟuka ḷēsoli – yaḻakāka
Meaning: Beautifully arranging sweet flower garlands in their hair, speaking of their passionate love, and speaking of their generosity and glory

viriku ṟumpaika ḷāmeṉa vīṟiya kaṉaka samprama mēruva thāmathi viraka moṅkiya māmula yālethi – ramar’nāṭi
Meaning: with their magnificent, youthful bosoms, which are like the glorious golden Mount Meru, and with their ever-growing lustful desires, they seek out men and wage a battle of love.

ithami cainthaṉa māmeṉa vēyiṉa naṭaina ṭanthaṉar vīthiyi lēvara evarka ḷuñchitha mālkoḷu mātharkaṇ – valaiyālē
Meaning: By the net of the eyes of these women, who walk with a pleasing and graceful gait in the streets, making everyone’s mind become greatly infatuated

eṉathu sinthaiyum vāṭivi ṭāvakai aruḷpu rinthaḻa kākiya thāmarai irupa thaṅkaḷi ṉāleṉai yāḷvathu – morunāḷē
Meaning: will there be a day (oru nāḷē) when, so that my mind does not wither and fall, you will graciously rule over me (eṉai āḷvathu) with your two beautiful, lotus-like feet?

mathami cainthethi rēporu cūraṉai yuṭali Riraṇṭuku ṟāyviḻa vēsina vaṭivu thaṅkiya vēliṉai yēviya – athithīrā
Meaning: O great hero, you hurled your beautiful Vel, which sliced the body of the proud demon Suran, who came to oppose you in battle, into two pieces!

mathura iṉsoli māthumai nāraṇi kavuri ampikai yāmaḷai pārvathi mavuṉa sunthari kāraṇi yōkiṉi – siṟuvōṉē
Meaning: O Young Son of the Goddess, who is the sweet-spoken Uma, Narayani, Gauri, Ambikai, Yamalai, Parvati, the beautiful one of mystic silence, the primal cause, and the Yogini!

pathami caintheḻu lōkamu mēvalam noṭiyil vanthiṭu māmayil mīthoru pavaṉi vanthakru pākara sēvaka – viṟalvīrā
Meaning: O Ocean of Grace! O Servitor! O Valiant Hero! You are the one who comes in a procession on your great peacock, which in a single instant can gracefully circle the seven rising worlds!

paruthi yiṉprapai kōṭiya thāmeṉum vaṭivu koṇṭaruḷ kāciyiṉ mīṟiya paḻaṉi yaṅkiri mīthiṉil mēviya – perumāḷē.
Meaning: O Great One, you are the one who resides on the great Pazhani hill, a place whose glory surpasses even that of Kasi, and whose form is as radiant as a crore of suns!

Meaning Together

This hymn is a powerful prayer for divine intervention and rule over a mind that feels besieged by worldly temptations.

Arunagirinathar begins by painting a vivid picture of the allure of worldly women. He describes their beauty, their loving words, and their graceful walk, all of which create a powerful “net” of infatuation that can captivate anyone’s mind. He then confesses the effect this has on him: his own mind “withers and falls” in the face of this powerful delusion.

From this state of acknowledged weakness, he makes his central plea. He asks, “Will there be a day when you will graciously rule over me with your two beautiful, lotus-like feet?” This is a prayer for a complete spiritual takeover. He recognizes that his own mind is not strong enough to resist the world’s allure, so he prays for a higher power to rule him. The “lotus feet” of the Lord represent a rule that is not tyrannical, but beautiful, pure, and graceful.

To build his faith that the Lord is indeed the supreme and perfect ruler, the poet then celebrates His multifaceted glory. He is the ultimate hero, whose Vel could slice the greatest of demons in two. He is the divine son of the supreme Goddess in all her glorious forms. He is the cosmic traveler, whose peacock can circle all the worlds in an instant. And he is the embodiment of ultimate radiance, whose glory surpasses even the holy city of Kasi, and who has made his abode on the sacred hill of Pazhani.

By addressing this all-powerful, supremely born, and magnificently radiant Lord of Pazhani, the poet makes his plea with great conviction.

In essence, the hymn is a prayer from a soul seeking a true master. He is saying: “O Great Lord of Pazhani! The world and its charms are a powerful net, and my mind is too weak; it is withering. I am losing the battle. I beg you, will you not take over? Will you not rule my life with the grace and beauty of your sacred feet? You, who are the conqueror of all evil and the son of the Goddess, are the only one fit to be my king.”

Thiruppugal – திருப்புகழ்