திருப்புகழ் 21 அங்கை மென்குழல் (திருச்செந்தூர்)

Thiruppugazh 21 angkaimenkuzhal (thiruchchendhUr)

மயூரகிரிநாதா உன் திருவடிகள் சரணம்
– மயூரகிரிநாதனுக்கு அரோகரா –
– குன்றக்குடி முருகனுக்கு அரோகரா –

திருப்புகழ் 20 வரைத்தடங் கொங்கை (திருப்பரங்குன்றம்)      –      திருப்புகழ் 22 அந்தகன் வருந்தினம் (திருச்செந்தூர்)

பாடல்

தந்த தந்தன தானா தானா
தந்த தந்தன தானா தானா
தந்த தந்தன தானா தானா – தனதான

அங்கை மென்குழ லாய்வார் போலே
சந்தி நின்றய லோடே போவா
ரன்பு கொண்டிட நீரோ போறீ – ரறியீரோ

அன்று வந்தொரு நாள்நீர் போனீர்
பின்பு கண்டறி யோநா மீதே
அன்று மின்றுமொர் போதோ போகா – துயில்வாரா

எங்க ளந்தரம் வேறா ரோர்வார்
பண்டு தந்தது போதா தோமே
லின்று தந்துற வோதா னீதே – னிதுபோதா

திங்கு நின்றதென் வீடே வாரீ
ரென்றி ணங்கிகள் மாயா லீலா
இன்ப சிங்கியில் வீணே வீழா – தருள்வாயே

மங்கு லின்புறு வானாய் வானூ
டன்ற ரும்பிய காலாய் நீள்கால்
மண்டு றும்பகை நீறா வீறா – எரிதீயாய்

வந்தி ரைந்தெழு நீராய் நீர்சூழ்
அம்ப ரம்புனை பாராய் பாரேழ்
மண்ட லம்புகழ் நீயாய் நானாய் – மலரோனாய்

உங்கள் சங்கரர் தாமாய் நாமார்
அண்ட பந்திகள் தாமாய் வானாய்
ஒன்றி னுங்கடை தோயா மாயோன் – மருகோனே

ஒண்த டம்பொழில் நீடூர் கோடூர்
செந்தி லம்பதி வாழ்வே வாழ்வோர்
உண்ட நெஞ்சறி தேனே வானோர் – பெருமாளே.

பதம் பிரித்தது

தந்த தந்தன தானா தானா
தந்த தந்தன தானா தானா
தந்த தந்தன தானா தானா – தனதான

அம் கை மென் குழல் ஆய்வார் போலே
சந்தி நின்று அயலோடே போவார்
அன்பு கொண்டிட நீரோ போறீர் – அறியீரோ

அன்று வந்து ஒரு நாள் நீர் போனீர்
பின்பு கண்டு அறியோம் நாம் ஈதே
அன்றும் இன்றும் ஓர் போதோ போகா – துயில்வாரா

எங்கள் அந்தரம் வேறு ஆர் ஓர்வார்
பண்டு தந்தது போதாதோ மேல்
இன்று தந்து உறவோ தான் ஈதே – இது போதாது

இங்கு நின்றது என் வீடே வாரீர்
என்று இணங்கிகள் மாயா லீலா
இன்ப சிங்கியில் வீணே வீழாது – அருள்வாயே

மங்குல் இன்பு உறும் வானாய் வானூடு
அன்று அரும்பிய காலாய் நீள் கால்
மண்டு உறும் பகை நீறா வீறா – எரி தீயாய்

வந்து இரைந்து எழு நீராய் நீர் சூழ்
அம்பரம் புனை பாராய் பார் ஏழ்
மண்டலம் புகழ் நீயாய் நானாய் – மலரோனாய்

உங்கள் சங்கரர் தாமாய் நாம் ஆர்
அண்ட பந்திகள் தாமாய் வானாய்
ஒன்றினும் கடை தோயா மாயோன் – மருகோனே

ஒண் தடம் பொழில் நீடு ஊர் கோடு ஊர்
செந்தில் அம் பதி வாழ்வே வாழ்வோர்
உண்ட நெஞ்சு அறி தேனே வானோர் – பெருமாளே.

English

thantha thanthana thānā thānā
thantha thanthana thānā thānā
thantha thanthana thānā thānā – thanathāna

angai menkuzha lAyvAr pOlE
santhi ninRaya lOdE pOvA
ranpu koNdida neerO pORee – raRiyeerO

anRu vanthoru nALneer pOneer
pinpu kaNdaRi yOnA meethE
anRu minRumor pOthO pOkA – thuyilvArA

enga Lantharam vERA rOrvAr
paNdu thanthathu pOthA thOmE
linRu thanthuRa vOthA neethE – nithupOthA

thingu ninRathen veedE vAree
renRi NangikaL mAyA leelA
inpa singiyil veeNE veezhA – tharuLvAyE

mangu linpuRu vAnAy vAnU
danRa rumpiya kAlAy neeLkAl
maNdu Rumpakai neeRA veeRA – eritheeyAy

vanthi rainthezhu neerAy neersUzh
ampa rampunai pArAy pArEzh
maNda lampukazh neeyAy nAnAy – malarOnAy

ungaL sangarar thAmAy nAmAr
aNda panthikaL thAmAy vAnAy
onRi numkadai thOyA mAyOn – marukOnE

oNtha dampozhil needUr kOdUr
senthi lampathi vAzhvE vAzhvOr
uNda nenjaRi thEnE vAnOr – perumALE.

English Easy Version

thantha thanthana thānā thānā
thantha thanthana thānā thānā
thantha thanthana thānā thānā – thanathāna

am kai men kuzhal AyvAr pOlE
sandhi nindru ayalOdE pOvAr
anbu kondida neerO pOreer – aRiyeerO

andru vandhu oru nAL neer pOneer
pinbu kaNdu aRiyOm nAm eedhE
andrum indrum or pOdhO pOgAdhu – uyilvArA

engaL andharam vERu Ar OrvAr
paNdu thandhadhu pOdhAdhOm mEl
indru thandhu uRavu OdhA needhE – idhu pOdhA

theengu nindradhu en veedE vAreer
endru iNangigaL mAyA leelA
inba singiyil veeNE veezhAdhu – aruLvAyE

mangul inbu uRu vAnAy vAn oodu
andru arumbiya kAlAy neeL kAl
maNdu uRum pagai neeRA veeRA – eri theeyAy

vandhu iraindhu ezhu neerAy neer soozh
ambaram punai pArAy pAr Ezh
maNdalam pugazh neeyAy nAnAy – malarOnAy

ungaL sangarar thAmAy nAm Ar
aNda pandhigaL thAmAy vAnAy
ondrinum kadai thOyA mAyOn – marugOnE

oN thadam pozhil needu oor kOdoor
sendhil am padhi vAzhvE vAzhvOr
uNda nenju aRi thEnE vAnOr – perumALE

திருப்புகழ் 21 அங்கை மென்குழல் (திருச்செந்தூர்) – விளக்கம்

அருணகிரிநாதர் அருளிய “அங்கை மென்குழ லாய்வார் போலே…” என்று தொடங்கும் இத்திருப்புகழ், மனிதர்கள் காம மாயைகளில் எப்படி ஏமாறுகிறார்கள் என்பதையும், எல்லாவற்றிலும் நிறைந்துள்ள இறைவனின் விஸ்வரூபத் தன்மையையும் மிகச் சிறப்பாகப் பதிவு செய்துள்ளது. பாடலின் முற்பாதியில் விலைமாதர்களின் வஞ்சக நாடகமும், பிற்பாதியில் முருகப்பெருமானின் எங்கும் நிறைந்த பரம்பொருள் தத்துவமும் அழகாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. இப்பாடலின் ஆழமான விளக்கத்தை எட்டுத் தலைப்புகளின் கீழ் விரிவாகக் காண்போம்:

1. கூந்தலைத் திருத்தும் மாய வலை

விலைமாதர்கள் தங்களின் அழகிய கைகளால் மென்மையான கூந்தலைத் திருத்தி முடிப்பதைப் போலப் பாவனை செய்வார்கள். மக்கள் நடமாடும் தெருச் சந்திகளில் நின்று கொண்டு, அந்த வழியே செல்லும் புதிய ஆடவர்களைப் பார்த்து மெல்லப் பேச்சுக் கொடுத்துக்கொண்டே அவர்களைப் பின்தொடர்வார்கள்.

2. வீதியில் நின்று வீசும் போலி அன்பு

ஆடவர்களைப் பார்த்து, “ஐயா! என் மீது இவ்வளவு அன்பைக் கொண்டுள்ள நீங்கள் என்னைத் தவிக்க விட்டுவிட்டு இப்படிப் போகலாமா? உங்களுக்கு என் மீதுள்ள அன்பின் ஆழத்தை நீங்கள் அறிவீர்களா?” என்று மிகவும் தந்திரமாகப் பொய்யான ஆசை வார்த்தைகளைக் கூறி அவர்கள் மனதை மயக்குவார்கள்.

3. உறக்கம் கெடுத்ததாகக் கூறும் வஞ்சனை

“முன்பு ஒருநாள் நீங்கள் வந்தீர்கள்; அதன் பின்பு உங்களை நாங்கள் பார்க்கவே இல்லை. அன்று முதல் இன்று வரை ஒரு சிறு பொழுது கூட எங்களுக்கு நேரம் நகரவில்லை, உங்கள் நினைவால் எங்களுக்கு உறக்கமும் வரவில்லை. எங்களின் இந்த அந்தரங்கத் துயரத்தை வேறு யார் அறிவார்கள்?” என்று நீலிக் கண்ணீர் வடிப்பார்கள்.

4. பொருள் பறிக்கும் பேராசை வார்த்தைகள்

“முன்பு நீங்கள் தந்த பொருள் இப்போது எங்களுக்குப் போதாது. இன்று நீங்கள் கொடுக்கும் பொருளும் நமது உறவுக்கு ஈடாகாது; இதுவும் போதாது. இங்குத் தெருவில் ஏன் நிற்கிறீர்கள்? அதோ! அதுதான் என் வீடு, வாருங்கள்” என்று கூறி, ஆடவர்களின் செல்வத்தைப் பறிக்க அவர்களைத் தங்கள் இல்லங்களுக்கு அழைப்பார்கள்.

5. விலைமாதரின் நஞ்சு வலையிலிருந்து தப்பிக்க ஏக்கம்

இவ்வாறாக ஆடவர்களைத் தங்கள் மாய விளையாட்டுகளால் (லீலைகளால்) இணங்கச் செய்யும் அந்த விலைமாதர்களின் சேர்க்கை, இன்பம் போலத் தோன்றினாலும் கொடிய நஞ்சினைப் (சிங்கி) போன்றது. அந்த வீணான காம வலையில் அடியேன் வீழ்ந்து அழியாதபடி, முருகப்பெருமானே நீ எனக்கு அருள் புரிய வேண்டும் என்று அருணகிரிநாதர் மன்றாடுகிறார்.

6. ஐம்பெரும் பூதங்களாக விளங்கும் எம்பெருமான்

மேகங்கள் மகிழ்ந்து தவழும் ஆகாயமாக நீயே இருக்கிறாய். அந்த ஆகாயத்திலிருந்து தோன்றும் காற்றாக நீயே இருக்கிறாய். காற்றோடு சேர்ந்து பகைவர்களைச் சாம்பலாக்கும் கொடிய நெருப்பாகவும், பேரொலியோடு ஆர்ப்பரித்து எழும் நீராகவும், அந்த நீரால் சூழப்பட்ட அழகிய பூமியாகவும் என ஐம்பெரும் பூதங்களாக நீயே விளங்குகிறாய்.

7. மும்மூர்த்திகளும் அண்ட சராசரங்களுமான பரம்பொருள்

ஏழு உலகங்களும் புகழ்ந்து போற்றும் பரம்பொருள் நீயே! அடியேனாகவும் (ஜீவாத்மா), தாமரையில் வீற்றிருக்கும் பிரம்மாவாகவும், சிவபெருமானாகவும் விளங்குபவன் நீயே! எல்லா அண்டங்களும், அண்டவெளியும் நீயே! உலகப் பற்றுகளில் எதிலும் சிக்காமல், ஆனால் அனைத்திலும் நிறைந்திருக்கும் மாயோனாகிய திருமாலின் மருமகனே!

8. செந்தில் பதியில் உறையும் ஞானத் தேன்

ஒளிரும் பெரிய சோலைகள் நிறைந்த நீடூர், கோடூர் மற்றும் திருச்செந்தூர் (செந்திலம்பதி) ஆகிய திருத்தலங்களின் பெருவாழ்வாக விளங்குபவனே! உன்னை நம்பி நல்வாழ்வு வாழும் மெய்யடியார்களின் நெஞ்சங்கள் மட்டுமே சுவைத்து அறியக்கூடிய இனிய ஞானத் தேனே! வானோர்களின் பெருமானே! எனக்கு அருள்புரிவாயாக.

சுருக்கம்

இத்திருப்புகழ், விலைமாதர்களின் வஞ்சகப் பேச்சுகளையும், பொருள் பறிக்கும் தந்திரங்களையும் தோலுரித்துக் காட்டி, அந்த மாய வலையிலிருந்து தன்னைச் சிவகுமாரன் காக்க வேண்டும் என்று அருணகிரிநாதர் வேண்டுவதைப் பதிவு செய்துள்ளது. கூந்தலை முடிவது போல் நடித்து, வழியில் செல்வோரைப் பொய்யான அன்பு வார்த்தைகளால் மயக்கித் தங்கள் வீடுகளுக்கு அழைக்கும் கொடிய நஞ்சு போன்ற சிற்றின்பத்தில் தான் வீழக்கூடாது என்று அவர் பிரார்த்திக்கிறார். பாடலின் பிற்பாதியில், முருகப்பெருமானின் விஸ்வரூப தரிசனம் மிக அழகாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. நிலம், நீர், நெருப்பு, காற்று, ஆகாயம் என்ற ஐம்பெரும் பூதங்களாகவும், பிரம்மா, சிவன் ஆகிய தெய்வங்களாகவும், அண்ட சராசரங்கள் அனைத்துமாகவும் திகழும் முருகப்பெருமான், திருமாலின் மருமகனாவான். திருச்செந்தூர் முதலான தலங்களில் வீற்றிருக்கும் அந்த முருகப்பெருமான், மெய்யடியார்களின் உள்ளங்களில் இனிக்கும் ஞானத் தேனாக விளங்குகிறான் என்பதே இப்பாடலின் முழுமையான சுருக்கமாகும்.

The Essence of Thiruppugazh 21 angkaimenkuzhal (thiruchchendhUr)

This song is a masterpiece of Cosmic Contrast. The first half describes the petty, deceitful, and transactional nature of worldly lust in a street setting. The second half abruptly expands to the infinite, describing Lord Murugan as the embodiment of the Five Elements (Pancha Bhutas) and the entire Universe.

1. The Theatrics of Seduction

Arunagirinathar opens the song by exposing the manipulative tactics of courtesans. He describes them standing at the street junctions or crossroads (Santhi Ninru). To attract attention without appearing desperate, they pretend to be grooming themselves, gently running their fingers through their soft hair (Angai Men Kuzhal Ayvar Pole). They glance sideways at potential “customers” (Ayalode Povar), feigning innocence while actively hunting for prey. This scene sets the stage for the illusion (Maya) that traps the human mind.

2. The Manipulative Conversation

The poet vividly recreates the dialogue used by these women to entrap men. They speak with feigned familiarity: “Oh, look who it is! Do you not know me? (Neer Ariyeero). You visited me once a long time ago, but then you disappeared.” They use guilt and false intimacy to lure the man back. They ask, “Is the love you showed back then gone? Why don’t you come to my house (En Veede Vareer)?” This dialogue illustrates how lust is often disguised as affection to exploit the vulnerable.

3. The Transaction of Pleasure

Arunagirinathar exposes the commercial reality behind this “romance.” The women in the song bluntly address the financial aspect: “The money/gifts you gave in the past (Pandu Thanthathu) are not enough (Pothathome). If you give more today (Indru Thanthu), only then is it a relationship.” The poet uses this to show that this relationship is merely a business transaction (Uravu Otha Neethe), devoid of true love. He prays to Murugan to save him from falling into this “Ocean of False Pleasure” (Inba Singiyil) and wasting his life.

4. Murugan as the Ether and Wind

The song shifts dramatically from the street corner to the cosmos. Arunagirinathar begins to describe Murugan’s Virata Rupam (Cosmic Form). He identifies Murugan as the Sky/Ether (Mangul/Van) that holds the clouds. He is also the Wind (Kal) that emerged from the ether. This wind is described as “Neel Kal”—the pervasive life force that fills the universe. By identifying Murugan as these elements, the poet suggests that the Lord is the very space we exist in and the breath we take.

5. Murugan as Fire, Water, and Earth

Continuing the description of the Pancha Bhutas (Five Elements), the poet says Murugan is the raging Fire (Eri Theeyay) that burns enemies and impurities to ash. He is the Water (Neeray) that gathers in rivers and oceans. He is the Earth (Paray) surrounded by water, wearing the ocean as a garment (Ambaram Punai). Arunagirinathar asserts that Murugan is not just a deity in a temple, but the physical matter of the universe itself.

6. The Indweller: “You are Me, You are You”

This is one of the most philosophical verses in Thiruppugazh. Arunagirinathar addresses Murugan: “Neeyay Nanay” (You became Yourself, and You became Me). This touches upon the philosophy of Advaita (Non-duality)—that the Supreme Lord is the only reality, manifesting as the individual soul (Jivatma) and the Cosmic Soul (Paramatma). He is also identified as Brahma (Malarony—the one on the lotus), signifying that the Creator is merely an aspect of Murugan.

7. The Essence of Shiva and the Universes

The poet expands the divine hierarchy further. He states that Murugan is the essence of Lord Shiva (Ungal Sankarar) and the celestial beings (Namar). He is the one who manifests as the rows of countless universes (Anda Panthigal). This imagery paints a picture of galaxies and worlds arranged in rows, all contained within the body of Murugan. It reinforces that the petty pleasures mentioned in the first half of the song are insignificant specks compared to this cosmic glory.

8. The Sweetness of Tiruchendur

The song concludes by grounding this cosmic entity in the temple of Tiruchendur (Senthil). Arunagirinathar mentions that Murugan resides in other holy places like Needur and Kodur, but He lives majestically in Tiruchendur. The poet describes Murugan as the “Honey” (Thene) tasted by the hearts of those who live a life of truth and wisdom (Vazhvor Unda Nenju). He is the nephew of Lord Vishnu (Mayon), the Great One (Perumale) who offers the sweetness of liberation.

Summary

“Angai Menkuzhal” is a song of Macrocosmic Realization. It begins with a warning about the “Microcosm” of lust—the cheap, transactional interactions with courtesans who fake love for money. Arunagirinathar begs to escape this trap. He finds the escape route by realizing the “Macrocosm”—seeing Lord Murugan not just as a deity, but as the Five Elements (Earth, Water, Fire, Wind, Space) and the Universe itself. The song teaches that when one realizes that “You are Me and I am You” (Neeyay Nanay), the desire for petty worldly pleasures naturally vanishes.