திருப்புகழ் 33 இருள்விரி குழலை (திருச்செந்தூர்)

Thiruppugazh 33 iruLvirikuzhalai (thiruchchendhUr)

மயூரகிரிநாதா உன் திருவடிகள் சரணம்
– மயூரகிரிநாதனுக்கு அரோகரா –
– குன்றக்குடி முருகனுக்கு அரோகரா –

திருப்புகழ் 32 இருகுழை யெறிந்த (திருச்செந்தூர்)      –      திருப்புகழ் 34 உததியறல் மொண்டு (திருச்செந்தூர்)

பாடல்

தனதன தனன தனத்தத் தாத்தன
தனதன தனன தனத்தத் தாத்தன
தனதன தனன தனத்தத் தாத்தன – தந்ததான

இருள்விரி குழலை விரித்துத் தூற்றவு
மிறுகிய துகிலை நெகிழ்த்துக் காட்டவு
மிருகடை விழியு முறுக்கிப் பார்க்கவு – மைந்தரோடே

இலைபிள வதனை நடித்துக் கேட்கவு
மறுமொழி பலவு மிசைத்துச் சாற்றவு
மிடையிடை சிறிது நகைத்துக் காட்டவு – மெங்கள்வீடே

வருகென வொருசொ லுரைத்துப் பூட்டவும்
விரிமல ரமளி யணைத்துச் சேர்க்கவும்
வருபொரு ளளவி லுருக்கித் தேற்றவு – நிந்தையாலே

வனைமனை புகுதி லடித்துப் போக்கவு
மொருதலை மருவு புணர்ச்சித் தூர்த்தர்கள்
வசைவிட நினது பதத்தைப் போற்றுவ – தெந்தநாளோ

குருமணி வயிர மிழித்துக் கோட்டிய
கழைமட வுருவு வெளுத்துத் தோற்றிய
குளிறிசை யருவி கொழித்துத் தூற்றிய – மண்டுநீரூர்

குழிபடு கலுழி வயிற்றைத் தூர்த்தெழு
திடர்மண லிறுகு துருத்திக் காப்பொதி
குளிர்நிழ லருவி கலக்கிப் பூப்புனை – வண்டலாடா

முருகவிழ் துணர்க ளுகுத்துக் காய்த்தினை
விளைநடு விதணி லிருப்பைக் காட்டிய
முகிழ்முலை யிளைய குறத்திக் காட்படு – செந்தில்வாழ்வே

முளையிள மதியை யெடுத்துச் சாத்திய
சடைமுடி யிறைவர் தமக்குச் சாத்திர
முறையருள் முருக தவத்தைக் காப்பவர் – தம்பிரானே.

பதம் பிரித்தது

தனதன தனன தனத்தத் தாத்தன
தனதன தனன தனத்தத் தாத்தன
தனதன தனன தனத்தத் தாத்தன – தந்ததான

இருள் விரி குழலை விரித்துத் தூற்றவும்
இறுகிய துகிலை நெகிழ்த்துக் காட்டவும்
இரு கடை விழியும் முறுக்கிப் பார்க்கவும் – மைந்தரோடே

இலை பிளவு அதனை நடித்துக் கேட்கவும்
மறு மொழி பலவும் இசைத்துச் சாற்றவும்
இடை இடை சிறிது நகைத்துக் காட்டவும் – எங்கள் வீடே

வருக என ஒரு சொல் உரைத்துப் பூட்டவும்
விரி மலர் அமளி அணைத்துச் சேர்க்கவும்
வரு பொருள் அளவில் உருக்கித் தேற்றவும் – நிந்தையாலே

வனை மனை புகுதில் அடித்துப் போக்கவும்
ஒரு தலை மருவு புணர்ச்சித் தூர்த்தர்கள்
வசை விட நினது பதத்தைப் போற்றுவது – எந்த நாளோ

குரு மணி வயிரம் இழித்துக் கோட்டிய
கழை மட உருவு வெளுத்துத் தோற்றிய
குளிர் இசை அருவி கொழித்துத் தூற்றிய – மண்டு நீர் ஊர்

குழி படு கலுழி வயிற்றைத் தூர்த்து எழு
திடர் மணல் இறுகு துருத்திக் காப் பொதி
குளிர் நிழல் அருவி கலக்கிப் பூப் புனை – வண்டல் ஆடா

முருகு அவிழ் துணர்கள் உகுத்துக் காய் தினை
விளை நடு இதணில் இருப்பைக் காட்டிய
முகிழ் முலை இளைய குறத்திக்கு ஆட்படு – செந்தில் வாழ்வே

முளை இள மதியை எடுத்துச் சாத்திய
சடை முடி இறைவர் தமக்குச் சாத்திர
முறை அருள் முருக தவத்தைக் காப்பவர் – தம்பிரானே.

English

thanathana thanana thanaththath thāththana
thanathana thanana thanaththath thāththana
thanathana thanana thanaththath thāththana – thanthathāna

iruLviri kuzhalai viriththuth thUtRavu
miRukiya thukilai nekizhththuk kAttavu
mirukadai vizhiyu muRukkip pArkkavu – maintharOdE

ilaipiLa vathanai nadiththuk kEtkavu
maRumozhi palavu misaiththuc chAtRavu
midaiyidai siRithu nakaiththuk kAttavu – mengaLveedE

varukena voruso luraiththup pUttavum
virimala ramaLi yaNaiththuc chErkkavum
varuporu LaLavi lurukkith thEtRavu – ninthaiyAlE

vanaimanai pukuthi ladiththup pOkkavu
moruthalai maruvu puNarcchith thUrththarkaL
vasaivida ninathu pathaththaip pOtRuva – thenthanALO

kurumaNi vayira mizhiththuk kOttiya
kazhaimada vuruvu veLuththuth thOtRiya
kuLiRisai yaruvi kozhiththuth thUtRiya – maNduneerUr

kuzhipadu kaluzhi vayitRaith thUrththezhu
thidarmaNa liRuku thuruththik kAppothi
kuLirnizha laruvi kalakkip pUppunai – vaNdalAdA

murukavizh thuNarka Lukuththuk kAyththinai
viLainadu vithaNi liruppaik kAttiya
mukizhmulai yiLaiya kuRaththik kAtpadu – senthilvAzhvE

muLaiyiLa mathiyai yeduththuc chAththiya
sadaimudi yiRaivar thamakkuc chAththira
muRaiyaruL muruka thavaththaik kAppavar – thambirAnE.

English Easy Version

thanathana thanana thanaththath thāththana
thanathana thanana thanaththath thāththana
thanathana thanana thanaththath thāththana – thanthathāna

iruL viri kuzhalai viriththu thootRavum
iRugiya thugilai negizhththu kAttavum
iru kadai vizhiyum muRukki pArkkavum maindharOdE

ilai piLavu adhanai nadiththu kEtkavum
maRu mozhi palavum isaiththu sAtRavum
idai idai siRidhu nagaiththu kAttavum engaL veedE

varuga ena oru sol uraiththu poottavum
viri malar amaLi aNaiththu sErkkavum
varu poruL aLavil urukki thEtRavum nindhaiyAlE

vanai manai pugudhil adiththu pOkkavum
oru thalai maruvu puNarchchi thoorththargaL
vasai vida ninadhu padhaththai pOtRuvadhu endhanALO

guru maNi vayiram izhiththu kOttiya
kazhai mada uruvu veLuththu thOtRiya
kuLir isai aruvi kozhiththu thootRiya maNdu neer oor

kuzhi padu kaluzhi vayitRai thoorththu ezhu
thidar maNal iRugu thuruththi kA podhi
kuLir nizhal aruvi kalakki poo punai vaNdal AdA

murugu avizh thuNargaL uguththu kAy thinai
viLai nadu vidhaNil iruppai kAttiya
mugizh mulai iLaiya kuRaththikku Atpadu sendhil vAzhvE

muLai iLa madhiyai eduththu sAththiya
sadai mudi iRaivar thamakku sAththira
muRai aruL muruga thavaththai kAppavar thambirAnE

அருணகிரிநாதர் அருளிய “இருள்விரி குழலை விரித்துத் தூற்றவு…” என்று தொடங்கும் இத்திருப்புகழ், மனிதர்களை ஈர்க்கும் சிற்றின்ப மாயையின் வஞ்சகத்தையும், அதிலிருந்து விடுபட முருகப்பெருமானின் திருவருளை நாடும் உன்னத நிலையையும் அழகாக எடுத்துரைக்கிறது. பாடலின் முற்பகுதியில் விலைமாதர்களின் பொருளாசையும், பிற்பகுதியில் திருச்செந்தூரின் இயற்கை வளமும், வள்ளியம்மையிடம் முருகன் கொண்ட காதலும், சிவபெருமானுக்கு உபதேசித்த குருநாதனின் பெருமையும் பேசப்படுகின்றன. இப்பாடலின் ஆழமான விளக்கத்தை எட்டுத் தலைப்புகளின் கீழ் விரிவாகக் காண்போம்:

1. விலைமாதர்களின் மயக்கும் உடல்மொழிகள்

இருண்ட கார்மேகம் போன்ற நீண்ட கூந்தலை விரித்து, அதனை அசைத்து உதறி ஆடவர்களைக் கவருவார்கள் விலைமாதர்கள். தங்கள் உடலை இறுக்கியுள்ள மேலாடைகளைச் சற்று நெகிழ்த்தி, தங்கள் உடல் வனப்பைக் காண்பிப்பார்கள். மேலும், தங்கள் கண்களின் கடைவிழியால் ஆடவர்களை உற்றுப் பார்த்து, அவர்களின் மனத்தில் காம இச்சையைத் தூண்டிவிட்டு மயக்குவார்கள்.

2. மாயப் பேச்சும் கள்ளச் சிரிப்பும்

ஆடவர்களை மயக்குவதற்காக, வெற்றிலை பாக்குத் தாருங்கள் என்று மிகவும் நளினமாக நடித்துக் கேட்பார்கள். அவர்கள் கேட்கும் கேள்விகளுக்குப் பலவிதமான சாதுரியமான மறுமொழிகளை இசையோடு கூறுவார்கள். பேசும் வார்த்தைகளுக்கு இடையே, தங்கள் கள்ளச் சிரிப்பைச் சிறிது வெளிப்படுத்தி ஆடவர்களின் மெய்யறிவை முற்றிலுமாக அழித்து விடுவார்கள்.

3. போலி அன்பும் பொருளை உருஞ்சும் தந்திரமும்

“எங்கள் வீட்டிற்கு வாருங்கள்” என்று ஒரே ஒரு ஆசை வார்த்தையைக் கூறி, ஆடவர்களைத் தங்கள் வீடுகளுக்கு அழைத்துச் சென்று காம வலையில் பூட்டி விடுவார்கள். விரித்த மலர்களைத் தூவிய பஞ்சணையில் அவர்களைச் சேர்த்து அணைத்துக் கொள்வார்கள். அந்த ஆடவர்கள் கொண்டு வந்த பொருள் எவ்வளவு இருக்கிறதோ, அந்த அளவிற்குத் தங்கள் போலி அன்பைக் காட்டி, அவர்களை உருக்கி அந்தச் செல்வத்தை முழுவதும் பறித்துக் கொள்வார்கள்.

4. பொருள் தீர்ந்ததும் துரத்தும் வஞ்சனை

ஆடவர்களிடம் உள்ள செல்வம் முழுமையாகத் தீர்ந்த பின்பு, பொருளில்லாமல் அவர்கள் வீட்டிற்குள் நுழைந்தால், அவர்களை அடித்து, நிந்தித்து வெளியே துரத்தி விடுவார்கள். இத்தகைய ஒருதலைப்பட்சமான, பொருளை மட்டுமே குறிக்கோளாகக் கொண்ட வஞ்சகப் பெண்களின் காம வலையில் வீழ்ந்து, பழியோடு வாழும் இந்தக் கீழான வாழ்வை விட்டுவிட்டு, முருகப்பெருமானே! உனது திருவடிகளை நான் எந்நாளும் போற்றித் துதிக்கும் பாக்கியம் எனக்கு எப்போது கிடைக்கும்?

5. நவரத்தினங்களைக் கொழிக்கும் அருவி

பாடலின் பிற்பகுதி இயற்கையின் அழகையும் இறைவனின் பெருமையையும் பேசுகிறது. சிறந்த மாணிக்கங்களையும், வைரங்களையும் அடித்துக் கொண்டு வந்து கொட்டுகின்ற அருவிகள். அந்த நீரின் வேகத்தால் மூங்கில்கள் வளைந்து வெளுத்துப் போக, பேரொலியோடு இன்னிசையை எழுப்பிக் கொண்டு பாய்ந்து வரும் நீர்வளம் மிக்க ஊர்களைக் கொண்டது திருச்செந்தூர்ச் சூழல்.

6. வண்டல் மணலும் மலர்களும் செழிக்கும் நிலம்

பள்ளங்களைக் குழியாக்கிப் பாய்ந்து வரும் பெருக்கெடுத்த வெள்ளமானது, மேடான இடங்களில் மணலைக் கொண்டு வந்து சேர்க்கும். குளிர்ச்சியான நிழலைத் தரும் சோலைகளில் புகுந்து, அந்த வெள்ள நீர் மலர்களை அடித்து வந்து வண்டல் மண்ணோடு சேர்த்துக் கலக்கும். இத்தகைய வளமான நீர்நிலைகள் சூழ்ந்த பகுதிகளில் தினைப்புனங்கள் செழித்து வளரும்.

7. தினைப்புனத்துக் குறத்திக்கு ஆட்பட்ட செந்தில் வாழ்வே

நறுமணம் வீசும் பூங்கொத்துகளைச் சூடியவளாய், விளைந்துள்ள தினைப் பயிர்களைக் காவல் காப்பதற்காக அமைக்கப்பட்ட இதண் (காவல் பரண்) மீது அமர்ந்திருந்தவள் வள்ளியம்மை. இளமை பொருந்திய மார்பகங்களைக் கொண்ட அந்தக் குறவர் குலப் பெண்ணின் மீது காதல் கொண்டு, அவளது அன்புக்கு ஆட்பட்ட (அடிமையான) காதலனே! திருச்செந்தூரில் வீற்றிருக்கும் பெருவாழ்வே!

8. சிவபெருமானுக்கு உபதேசித்த குருநாதன்

இளம் பிறைச் சந்திரனைத் தனது சடாமுடியில் எடுத்துச் சூடியுள்ளவரான சிவபெருமானுக்கு, வேத சாத்திரங்களின் முறையான உட்பொருளை (பிரணவ மந்திரத்தை) இனிமையாக உபதேசித்து அருளிய சுவாமிநாதன் முருகப்பெருமான் ஆவான். உண்மையான தவம் செய்யும் அடியார்களைக் காத்து ரட்சிக்கும் முழுமுதற் கடவுளான தம்பிரானே! என்னைச் சிற்றின்ப மாயையிலிருந்து காத்தருள்வாயாக.

சுருக்கம்

இத்திருப்புகழ், சிற்றின்பத்தின் கொடிய தன்மையையும், அதிலிருந்து தப்பிக்க இறைவனின் திருவடியைப் பற்றும் அவசியத்தையும் விரிவாக எடுத்துரைக்கிறது. கூந்தலை விரித்து, ஆடையை நெகிழ்த்தி, கடைக்கண்ணால் பார்த்து, பொய்ச் சிரிப்புச் சிரித்து, ஆடவர்களை மயக்கி அவர்களின் செல்வத்தை உருஞ்சிப் பறிக்கும் விலைமாதர்கள், பொருள் தீர்ந்தவுடன் அவர்களை அடித்துத் துரத்துவார்கள். இந்த இழிவான காம வலையிலிருந்து விடுபட்டு முருகனின் பாதங்களைப் போற்ற அருணகிரிநாதர் ஏங்குகிறார். வைரமும் மாணிக்கமும் அடித்து வரும் அருவிகள் பாயும் செழிப்பான நிலத்தில், தினைப்புனத்தில் பரண் மீது அமர்ந்திருந்த வள்ளியம்மையின் காதலுக்கு அடிமையானவனும், பிறைச்சூடிய சிவபெருமானுக்கே சாத்திரங்களின் பொருளை உபதேசித்த குருநாதனும், தவம் செய்வோரைக் காப்பவனுமாகிய திருச்செந்தூர் முருகனின் பெருமையை இப்பாடல் மிக அழகாகச் சுருக்கிக் கூறுகிறது. உலக மாயையை விடுத்து இறையருளைச் சரணடைவதே மனித வாழ்வின் உயரிய நோக்கம் என்பது இப்பாடலின் மையக்கருத்தாகும்.

The Essence of Thiruppugazh 33 iruLvirikuzhalai (thiruchchendhUr)

This song is a dramatic study of “False Love vs. Divine Wisdom.” Arunagirinathar vividly details the theatrical and manipulative tactics used in commercial relationships (prostitution), describing the eventual humiliation of the man involved. He contrasts this with the lush, fertile landscape of Tiruchendur and the supreme wisdom of Murugan, who instructed even Lord Shiva.

1. The Theatrics of Attraction

Arunagirinathar begins by exposing the calculated physical gestures used to entrap men. He describes the women loosening their dark, cloud-like hair (Irul Viri Kuzhalai) to let it spread mesmeretically. They intentionally let their garments slip (Thukilai Negizhthu) to reveal their bodies. They stare intensely with the corners of their eyes (Iru Kadai Vizhiyu Murukki). The poet highlights that these are not natural actions of love, but rehearsed performances designed to catch the attention of “Mainthar” (men).

2. The Betel Nut Conversation

The poet details the social interaction used to initiate contact. The women act out a scene asking for betel leaves and areca nuts (Ilai Pilavu), which was a traditional romantic gesture or ice-breaker in ancient Tamil culture. They speak many pleasing words (Maru Mozhi Palavu) and laugh intermittently (Idai Idai Sirithu) to charm the victim. This “performance” (Nadithu) is designed to create a false sense of intimacy and approachability.

3. The Financial Thermometer of Love

Arunagirinathar bluntly describes the transactional nature of this relationship. The woman invites the man home with a sweet “Come” (Varukena). She embraces him on a flower-bedecked mattress (Malar Amali). However, the poet notes that she “Melts and comforts” (Urukki Thetravu) him only in proportion to the “Incoming Wealth” (Varu Porul Alavil). The affection is measured strictly by the weight of the gold or money the man possesses.

4. The Humiliation of the penniless

The song takes a dark turn here. When the wealth runs dry, the same woman who welcomed him with flowers now beats him (Adithu) and chases him out of the house (Manai Pukuthil… Pokkavum). The poet calls this “Oruthalai Maruvu Punarchchi”—a one-sided, false union. He asks, “When will I escape the blame (Vasai) of these scoundrels (Thoorthargal) and learn to praise Your holy feet?” This verse serves as a harsh warning about the inevitable disgrace of lustful pursuits.

5. The Roaring River of Gems

The song shifts abruptly from the sordid city streets to the majestic nature of Tiruchendur. Arunagirinathar describes a powerful river (likely the Thamirabarani) flowing towards the sea. The water force is so strong that it dislodges gemstones (Guru Mani) and diamonds (Vayiram) from the mountains. The rushing water makes the bamboo (Kazhai) look white or frightened, and the noise is deafening. This imagery represents the untamed power and wealth of nature surrounding Murugan’s abode.

6. The Fertile Delta of Chendur

The river’s journey creates the landscape. The water fills deep pits (Kuzhi Padu Kaluzhi) and buries them with sand. It creates mounds (Thidar) and small islands (Thuruthie) where the sand packs tightly. The river deposits “Vandal” (fertile sediment) along with flowers washed down from the cool, shady groves (Kulir Nizhal Aruvi). This description emphasizes that Tiruchendur is a land of abundance, fed by nature’s bounty.

7. The Captive of the Millet Field

Amidst this natural beauty, the poet locates Lord Murugan. He describes Murugan as the “Senthil Vazhvu” (The Life/Prosperity of Tiruchendur). This Supreme Lord is described as being “Captivated” (Aatpadu) by Valli, the young hunter girl (Ilaiya Kurathi). Valli is depicted guarding the millet crops (Thinai) from a loft (Idhanil). While the man in the first half of the song is captivated by greed and lust, Murugan is captivated by the pure, simple love of Valli.

8. The Guru of the Moon-Wearer

The song concludes by establishing Murugan’s supreme authority. He is the one who taught the “Shastras” (The meaning of the Vedas/Pranava) to Lord Shiva. Shiva is described as the “Iraivar” (God) who wears the sprouting young moon (Mulai Ila Mathi) on his matted hair. By teaching the Father, Murugan became the “Thambiran” (Supreme Master). The poet notes that Murugan protects those who perform true penance (Thavam), offering a stark contrast to the wasted life of the lustful man.

Summary

“Irulvirikuzhalai” is a song of Contrast between Exploitation and Devotion. Arunagirinathar graphically depicts the lifecycle of a transactional relationship: the seduction, the fake intimacy, the extraction of wealth, and the violent rejection when the money ends. He contrasts this “One-sided Love” with the “Divine Love” found in Tiruchendur. He describes the fertile river that brings gems to the feet of Murugan, and Murugan himself, who is captivated not by gold, but by the pure devotion of Valli. The song teaches that while worldly love humiliates, the grace of the Supreme Guru (who taught Shiva) protects and elevates the soul.