திருப்புகழ் 50 கொங்கைகள் (திருச்செந்தூர்)

Thiruppugazh 50 kongkaigaL (thiruchchendhUr)

மயூரகிரிநாதா உன் திருவடிகள் சரணம்
– மயூரகிரிநாதனுக்கு அரோகரா –
– குன்றக்குடி முருகனுக்கு அரோகரா –

திருப்புகழ் 49 குழைக்கும் சந்தன (திருச்செந்தூர்)      –      திருப்புகழ் 51 கொங்கைப் பணை (திருச்செந்தூர்)

பாடல்

தந்ததன தந்ததன தந்ததன தந்ததன
தந்ததன தந்ததன – தந்ததான

கொங்கைகள்கு லுங்கவளை செங்கையில்வி ளங்கஇருள்
கொண்டலைய டைந்தகுழல் – வண்டுபாடக்

கொஞ்சியவ னங்குயில்கள் பஞ்சநல்வ னங்கிளிகள்
கொஞ்சியதெ னுங்குரல்கள் – கெந்துபாயும்

வெங்கயல்மி ரண்டவிழி அம்புலிய டைந்தநுதல்
விஞ்சையர்கள் தங்கள்மயல் – கொண்டுமேலாய்

வெம்பிணியு ழன்றபவ சிந்தனைநி னைந்துனது
மின்சரண பைங்கழலொ – டண்டஆளாய்

சங்கமுர சந்திமிலை துந்துமித தும்பவளை
தந்தனத னந்தவென – வந்தசூரர்

சங்கைகெட மண்டிதிகை யெங்கிலும டிந்துவிழ
தண்கடல்கொ ளுந்தநகை – கொண்டவேலா

சங்கரனு கந்தபரி வின்குருவெ னுஞ்சுருதி
தங்களின்ம கிழ்ந்துருகு – மெங்கள்கோவே

சந்திரமு கஞ்செயல்கொள் சுந்தரகு றம்பெணொடு
சம்புபுகழ் செந்தில்மகிழ் – தம்பிரானே.

பதம் பிரித்தது

தந்ததன தந்ததன தந்ததன தந்ததன
தந்ததன தந்ததன – தந்ததான

கொங்கைகள் குலுங்க வளை செங்கையில் விளங்க இருள்
கொண்டலை அடைந்த குழல் – வண்டு பாடக்

கொஞ்சிய வனம் குயில்கள் பஞ்ச நல் வனம் கிளிகள்
கொஞ்சியது எனும் குரல்கள் – கெந்து பாயும்

வெங் கயல் மிரண்ட விழி அம்புலி அடைந்த நுதல்
விஞ்சையர்கள் தங்கள் மயல் – கொண்டு மேலாய்

வெம் பிணி உழன்ற பவ சிந்தனை நினைந்து உனது
மின் சரண பைங் கழலொடு – அண்ட ஆளாய்

சங்க முரசம் திமிலை துந்துமி ததும்ப வளை
தந்தன தனந்த என – வந்த சூரர்

சங்கை கெட மண்டி திகை எங்கிலும் மடிந்து விழ
தண் கடல் கொளுந்த நகை – கொண்ட வேலா

சங்கரன் உகந்த பரிவின் குரு எனும் சுருதி
தங்களில் மகிழ்ந்து உருகும் – எங்கள் கோவே

சந்திர முகம் செயல் கொள் சுந்தரக் குறப் பெணொடு
சம்பு புகழ் செந்தில் மகிழ் – தம்பிரானே.

English

thanthathana thanthathana thanthathana thanthathana
thanthathana thanthathana – thanthathāna

kongaikaLku lungavaLai sengaiyilvi LangairuL
koNdalaiya dainthakuzhal – vaNdupAdak

konjiyava namkuyilkaL panjanalva namkiLikaL
konjiyathe numkuralkaL – kenthupAyum

vengayalmi raNdavizhi ampuliya dainthanuthal
vinjaiyarkaL thangaLmayal – koNdumElAy

vempiNiyu zhanRapava sinthanaini nainthunathu
mincharaNa paingazhalo – daNdaALAy

sangamura santhimilai thunthumitha thumpavaLai
thanthanatha nanthavena – vanthacUrar

sangaikeda maNdithikai yengiluma dinthuvizha
thaNkadalko Lunthanakai – koNdavElA

sankaranu kanthapari vinguruve numsuruthi
thangaLinma kizhnthuruku – mengaLkOvE

santhiramu kamcheyalkoL suntharaku RampeNodu
sampupukazh senthilmakizh – thambirAnE.

English Easy Version

thanthathana thanthathana thanthathana thanthathana
thanthathana thanthathana – thanthathāna

kongaigaL kulunga vaLai sem kaiyil viLanga iruL
koNdalai adaindha kuzhal – vaNdu pAda

konjiya vanam kuyilgaL panja nal vanam kiLigaL
konjiyadhu enum kuralgaL – kendhu pAyum

vem kayal miraNda vizhi ambuli adaindha nudhal
vinjaiyargaL thangaL mayal – kondu mElAy

vem piNi uzhandRa bava sindhanai ninaindhu unadhu
min saraNa paim kazhalodu – ANDu ALAy

sangu murasam thimilai dhundhumi thadhumba vaLai
thandhana thanandha ena – vandha soorar

sangai keda maNdi thigai engilum madindhu vizha
thaN kadal kozhundha nagai – konda vElA

sangaran ugandha parivin guru enum surudhi
thangaLin magizhndhu urugum – engaL kOvE

sandhira mugam seyal koL sundhara kuRa peNodu
sambu pugazh sendhil magizh – thambirAnE

திருப்புகழ் 50 கொங்கைகள் (திருச்செந்தூர்) – விளக்கம்

அருணகிரிநாதர் அருளிய “கொங்கைகள்கு லுங்கவளை செங்கையில்வி ளங்க…” என்று தொடங்கும் இத்திருப்புகழ், சிற்றின்ப மாயையின் கவர்ச்சியைக் கடந்து, பிறவிப் பிணியை அறுத்து இறைவனின் திருவடியை அடையும் மெய்ஞ்ஞானப் பாதையை மிக அழகாக விளக்குகிறது. மயூரகிரி போன்ற இலக்கியத் தளங்களில் பதிவுசெய்து ஆழமாகப் பொருள் உணரத் தகுந்த இப்பாடலின் விளக்கத்தை எட்டுத் தலைப்புகளின் கீழ் விரிவாகக் காண்போம்:

1. மேகக் கூந்தலில் வண்டுகள் பாடும் பேரழகு

பெண்களின் மார்பகங்கள் குலுங்கவும், அவர்களின் சிவந்த கைகளில் அணிந்துள்ள வளையல்கள் ‘கல கல’ என ஒலிக்கவும் அவர்கள் நளினமாக நடந்து வருவார்கள். இருண்ட கார்மேகத்தைப் (கொண்டல்) போன்ற அவர்களின் அழகிய கூந்தலில் சூடியுள்ள நறுமண மலர்களைத் தேடி வந்து வண்டுகள் ரீங்காரமிட்டுப் பாடும். இத்தகைய கவர்ச்சியான தோற்றத்தின் மூலம் அவர்கள் ஆடவர்களை எளிதில் ஈர்ப்பார்கள் என்று பாடலின் தொடக்கத்தில் அருணகிரிநாதர் கூறுகிறார்.

2. குயிலையும் கிளியையும் மிஞ்சும் கொஞ்சும் குரல்

அழகிய சோலைகளில் இனிமையாகக் கூவும் குயில்களும், பஞ்சவர்ணங்களைக் கொண்ட அழகிய காட்டுப் கிளிகளும் நாணும்படியாக, அந்தப் பெண்கள் மிகவும் இனிமையாகக் கொஞ்சிப் பேசுவார்கள். அவர்களின் அந்த மயக்கும் குரலோசையானது, ஆடவர்களின் உள்ளத்தில் பாய்ந்து அவர்களை நிலைகுலையச் செய்யும் வல்லமை கொண்டது.

3. கயல் விழிகளும் பிறை நெற்றியும் தரும் மயக்கம்

மருண்டு பார்க்கின்ற கொடிய கயல் மீன்களைப் போன்ற கண்களையும், மூன்றாம் பிறைச் சந்திரனைப் போன்ற அழகிய நெற்றியையும் உடையவர்கள் அந்தப் பெண்கள். இத்தகைய பேரழகைக் கொண்ட விஞ்சையர்கள் (விலைமாதர்கள்) விரிக்கும் மாய வலையில் வீழ்ந்து, அவர்களின் மேல் அளவற்ற மையல் கொண்டு மனிதர்கள் தங்கள் மெய்யறிவை இழக்கிறார்கள்.

4. பிறவிப் பிணியறுத்துத் திருவடி நிழல் வேண்டுதல்

இப்படிப்பட்ட சிற்றின்ப மாயையில் சிக்கி, கொடிய பிறவி நோயிலும் வினைகளிலும் உழல்கின்ற இந்த மனிதப் பிறவியின் (பவ) துன்பங்களை அடியேன் நினைத்து மிகவும் வருந்துகின்றேன். இந்த மாயையிலிருந்து என்னை மீட்டெடுத்து, ஒளியோடு பிரகாசிக்கும் (மின்) உனது பசுமையான சிலம்பணிந்த திருவடிகளில் என்னைச் சேர்த்து, என்னைக் காத்தருள வேண்டும் என்று முருகனிடம் அருணகிரிநாதர் ஏங்குகிறார்.

5. போர்ப்பறைகள் முழங்க வந்த சூரர்கள்

பாடலின் பிற்பகுதி முருகனின் எல்லையில்லா வீரத்தைப் பேசுகிறது. சங்கு, முரசு, திமிலை, துந்துபி ஆகிய பலவிதமான போர்ப் பறைகள் ‘தந்தன தனந்த’ என்று முழங்க, பெரும் படையோடு மிகுந்த ஆணவத்தோடு போர்க்களத்திற்கு வந்தார்கள் கொடிய சூரபத்மனும் அவனது அசுரப் படைகளும்.

6. கடல்கொளுந்தச் சிரித்து அசுரர்களை அழித்த வேல்

அப்படி எதிர்த்து வந்த அசுரர்களின் ஆணவம் முற்றிலுமாக அழியும்படி, அவர்கள் எட்டுத் திசைகளிலும் மடிந்து விழும்படியாக முருகன் தன் வேலாயுதத்தைச் செலுத்தினான். குளிர்ந்த கடலானது தீப்பிடித்து எரியும்படியாகத் தனது திருமுகத்தில் வீரச் சிரிப்பைக் (நகை) கொண்ட மாவீரன் அவன். அசுரர்களை வேரோடு அழித்த வெற்றி வேல் அது.

7. சிவபெருமான் உகந்த ஞான குருநாதன்

முழுமுதற் கடவுளான சிவபெருமானே (சங்கரன்) மிகவும் விரும்பி (உகந்த) மகிழும்படியாக, அவருக்குப் பிரணவ மந்திரத்தின் மெய்ப்பொருளை உபதேசித்த சிறந்த ஞான குருவாக விளங்குபவன் முருகவேள். அந்த உபதேசத்தைக் கேட்டு வேதங்கள் (சுருதி) யாவும் மகிழ்ந்து உருகின. அத்தகைய மாபெரும் ஞானியரான எங்கள் தலைவனே (கோவே)!

8. வள்ளியோடு செந்திலில் மகிழும் தம்பிரான்

சந்திரனைப் போன்ற அழகிய முகத்தைக் கொண்டவளும், எச் செயலையும் திறம்படச் செய்யும் வல்லமை பெற்றவளுமான குறவர் குலப் பெண்ணான சுந்தர வள்ளியம்மையைத் தன் திருமார்பில் அணைத்த காதலன் முருகன். சிவபெருமான் (சம்பு) புகழ்ந்து போற்றும் சிறப்புடைய திருச்செந்தூரில் (செந்தில்) பெருமகிழ்ச்சியோடு வீற்றிருந்து அருள்பாலிக்கும் தம்பிரானே! எனக்கு முக்தி தந்து அருளுவாயாக.

சுருக்கம்

இத்திருப்புகழ், சிற்றின்ப மாயையில் சிக்கி உழலும் மனிதனை மீட்டெடுத்துக் கரைசேர்க்கும் இறைவனின் கருணையைப் போற்றுகிறது. வண்டுகள் பாடும் மேகக் கூந்தலும், குயிலை மிஞ்சும் கொஞ்சும் குரலும், கயல் விழிகளும், பிறை நெற்றியும் கொண்ட பெண்களின் மாய வலையில் சிக்கிக் கொடிய பிறவிப் பிணியில் வாடும் தன்னை மீட்டெடுத்து, ஒளிவீசும் திருவடிகளைத் தந்து ஆட்கொள்ளுமாறு அருணகிரிநாதர் முருகனை வேண்டுகிறார். போர்ப்பறைகள் முழங்க வந்த சூரர்களை வீழ்த்தி, கடல் வற்றித் தீப்பிடிக்கும்படியாகச் சிரித்த மாவீரனாகவும், சிவபெருமானுக்கே உபதேசித்து வேதங்களை மகிழச் செய்த குருநாதனாகவும் முருகனை அவர் சிறப்பிக்கிறார். நிலவு முகத்தாளான வள்ளியம்மையோடு, சிவபெருமான் போற்றும் திருச்செந்தூரில் வீற்றிருக்கும் தம்பிரானின் திருவருளே மனிதனைப் பிறவிப் பெருங்கடலில் இருந்து காக்கும் என்பதே இப்பாடலின் முழுமையான சுருக்கமாகும்.

The Essence of Thiruppugazh 50 kongkaigaL (thiruchchendhUr)

This song is a study in “Sound and Fury.” The first half describes the gentle, distracting sounds of worldly attraction (bangles jingling, women prattling like parrots). The second half contrasts this with the terrifying, majestic sounds of war (drums beating, conches blowing) as Murugan destroys the demons.

1. The Orchestra of Attraction

Arunagirinathar begins by describing the sensory overload of lust. He depicts the movement of women whose chests shake (Kongaigal Kulunga) causing their bangles to jingle (Valai Sengaiyil Vilanga). He describes their hair as dark clouds (Irul Kondalai) that attract buzzing bees (Vandu Pada). The poet points out that the mind is easily trapped by this combination of visual movement and auditory rhythm, which distracts the soul from its higher purpose.

2. The Trap of Sweet Voices

The poet continues to describe the auditory allure. He compares the speech of these women to the sounds of the Forest Cuckoo (Vanam Kuyilgal) and the Parrot (Vanam Kiligal). Their words are described as “Konjiya” (Prattling/Lisping) and sweet like honey (Thenum Kural). Arunagirinathar highlights how these sweet, bird-like voices act as a net, capturing the listener’s attention and preventing them from hearing the divine silence.

3. The Fish and the Moon

Arunagirinathar moves to the visual metaphors used by the “Vinjaiyargal” (Women proficient in the art of love). He describes their eyes as “Vem Kayal”—Carp fish that are frightened and darting about. He compares their foreheads to the Moon (Ambuli). He admits to being caught in the “Mayal” (Delusion/Infatuation) of these celestial-looking beauties. The “Frightened Fish” metaphor suggests that while the eyes look innocent and scared, they are actually hunting the observer.

4. The Lightning Feet Refuge

This is the turning point of the song. Arunagirinathar confesses that he is suffering from “Vem Pini”—Hot Disease (referring to the heat of lust or actual illness caused by sins). He feels his mind is “Avasa” (Helpless/Out of control). He prays to Murugan for the “Min Sarana Paingazhal”—The Green/Fresh Anklets that flash like Lightning (Min). He asks the Lord to “Aanda Aalay” (Rule over me and save me), hoping the “Lightning” of the feet will strike down the “Dark Clouds” of ignorance mentioned in the first verse.

5. The Rhythm of War

The song shifts dramatically to the battlefield. Arunagirinathar uses onomatopoeia to recreate the sound of the war drums. He mentions the Conch (Sangam), the War Drum (Murasam), and the Timilai. The rhythm is described as “Thantha Natha Nantha”. This rhythmic explosion signals the arrival of the Asuras (Surar) for battle. The harsh, staccato sounds here stand in stark contrast to the soft “Cuckoo and Parrot” sounds of the first half.

6. The Smiling Spear (Vel)

The poet describes the destruction of the Asura clan (Sangai Keda). The demons fell confused and destroyed (Mandithikai… Madinthu Vizha). Arunagirinathar describes the Vel (Spear) as setting fire to the cool ocean (Than Kadal Kolunthu). Interestingly, he uses the phrase “Nakai Konda Vela”—The Spear that “Smiled” or the Lord who “Smiled” while holding the Spear. This implies that destroying the massive demon army was effortless for Murugan; it was mere child’s play that brought a smile to His face.

7. The Guru of Shiva

Arunagirinathar establishes Murugan’s supreme wisdom. He calls Him “Sankaran Ugantha Guru”—The Guru whom Lord Shiva (Sankara) delighted in. This refers to the instance where Murugan taught the Pranava Mantra to Shiva. The poet says Murugan melts (Urugum) in the joy of the Vedas (Suruthi). This verse elevates Murugan from a Warrior General to the Ultimate Teacher of the Cosmos.

8. The Divine Couple of Senthil

The song concludes with a peaceful image at Tiruchendur (Senthil). The temple is described as being praised by Sambu (Shiva). Murugan is seen with the “Sunthara Kura Pen”—the beautiful Hunter Girl, Valli. She is described as having a “Moon-like face” (Santhira Mugam).

• Contrast: In verse 3, the poet was trapped by the “Moon-forehead” of worldly women. In the final verse, he finds liberation at the feet of the “Moon-faced” Divine Mother Valli.

Summary

“KongkaigaL” is a song of Auditory Transition. Arunagirinathar begins by confessing his addiction to the soft, sweet sounds of worldly attraction—jingling bangles and parrot-like voices. Realizing this leads to “Hot Disease” (Vem Pini), he prays for the “Lightning Feet” of the Lord. The song then explodes into the thunderous sounds of war drums (Thantha Natha Nantha) as Murugan destroys the demons. The poet suggests that the only way to escape the “Noise of Lust” is to listen to the “Drums of Dharma” and surrender to the Guru of Shiva at Tiruchendur.