திருப்புகழ் 698 குசமாகி யாருமலை (திருவான்மியூர்)

திருப்புகழ் 698 குசமாகி யாருமலை (திருவான்மியூர்) – விளக்கம்

அருணகிரிநாதர் அருளிய திருப்புகழ் வரிசையில், சென்னை திருவான்மியூர் மருந்தீசுவரர் திருக்கோயிலில் வீற்றிருக்கும் முருகப்பெருமானுக்கு உரிய “குசமாகி யாருமலை” என்று தொடங்கும் 698-வது பாடலின் விரிவான விளக்கத்தை இங்கே காணலாம்.

1. பெண்மையின் உடல் எழில் வர்ணனை

பாடலின் தொடக்கத்தில், உலகியல் மாயையில் மனிதனைச் சிக்க வைக்கும் பெண்களின் உடல் அழகை அருணகிரிநாதர் வர்ணிக்கிறார். பெண்களின் மார்பகங்கள் குடம் போலவும் (குசம்), மலை போலவும் (யாருமலை) பருத்து உள்ளன. அதே சமயம், அவர்களின் இடையானது தாமரை நூலைப் போல (மரை மா நுண் நூல்) மிகவும் மெலிந்து காணப்படுகிறது. வயிறு, ஆலமரத்தின் இலை போல (குடிலான ஆல் வயிறு) குழிந்து அழகாக அமைந்துள்ளது. இந்த உடல் தோற்றத்தில் மனம் எளிதில் மயங்கிவிடுகிறது.

2. கயல் விழியும் மதி முகமும்

அப்பெண்களின் கண்கள் கயல் மீன்களைப் போலத் துள்ளி விளையாடுகின்றன. அந்தக் கண்கள் மிக நீண்டிருப்பதால், காதுகளில் அணிந்துள்ள குண்டலங்கள் (குழை) வரை சென்று மோதுகின்றன (குறிபோகு மீனவிழி). முகம் முழு நிலவு போல (மதி மா முகம்) பிரகாசிக்கிறது. கூந்தல் மேகக் கூட்டத்தைப் போலக் கறுத்து, இருண்டு காணப்படுகிறது (கார் அதான). இத்தகைய அழகிய தோற்றம் கொண்டவர்கள் சிற்றின்பத்தைத் தூண்டுகிறார்கள்.

3. குணமற்றவர்களின் உறவு

அழகு இருந்தாலும், இவர்களிடம் நிலையான நற்குணங்கள் இல்லை என்பதை “குணமிலி மாதர்” என்ற சொல் குறிக்கிறது. இத்தகைய பெண்களின் தோள்களைத் தழுவ வேண்டும் என்ற ஆசை (புச ஆசை) காரணமாக, என் மனம் உன்னை நாடாமல் தவிக்கின்றது. உன்னை வழிபட விடாமல் தடுக்கும் இந்தச் சிற்றின்ப ஆசையால், அறிவற்ற கீழ்மகனான நான் (புலையேன்) அலைந்து திரிகிறேன்.

4. அழிவில்லாத வாழ்வு வேண்டும்

உலகியல் இன்பங்களில் அதிக ஈடுபாடு (மிகு புணர்வாகி) கொண்டதால், என் வாழ்க்கை வீணாகிக் கொண்டிருக்கிறது. இந்தப் பூமியில் நான் மீண்டும் பிறந்து இறக்கும் நிலையை (மடிவாய் இறாத வகை) அடையக்கூடாது. இந்த மாயையிலிருந்து விடுபட்டு, நிலையான முக்தி நிலையை அடைவதற்கு, ஒளியும் அழகும் மிக்க உன்னுடைய திருவடித் தாமரைகளை (பொலிவான பாத மலர்) எனக்குத் தந்து அருள வேண்டும்.

5. திருமாலின் மருகன்

முருகப்பெருமானின் பெருமைகளை இனி வரும் வரிகள் விளக்குகின்றன. உண்மையான பரம்பொருளாகிய நாராயணனின் (நிச நாரணாதி) அழகிய மருமகனே! மகிழ்ச்சியும் (உலாசம்), ஞானமும் (போதம்) நிறைந்த பரம்பொருளே! முருகா! திருமாலின் அன்பிற்குப் பாத்திரமானவன் முருகன் என்பதை இது காட்டுகிறது.

6. சிவனுக்கே உபதேசித்த நிபுணன்

இப்பாடலின் மிக முக்கியமான வரி இதுவாகும். “நிதி ஞான போதம் அரன் இருகாதிலே உதவு நிபுணா” – அதாவது, அழிவில்லாத செல்வமான சிவஞானத்தை (பிரணவப் பொருளை), தனது தந்தையாகிய சிவபெருமானின் இரண்டு காதுகளிலும் உபதேசித்த வல்லவன் நீ. தகப்பனுக்கே பாடம் சொன்ன குருநாதனாகத் திகழும் முருகனின் ஞானத் திறத்தை (நிபுணத்துவத்தை) இது போற்றுகிறது.

7. தேவர்கள் போற்றும் அமுதேசர்

அசுரர் குலத்தை அழித்த எமனே (குல காலா)! நான்கு திசைகளுக்கும் முகங்களை உடைய பிரம்மா, சக்கரம் ஏந்திய திருமால், தேவேந்திரனான இந்திரன் (மகவான்) மற்றும் தேவர்கள் அனைவரும் வந்து வணங்குகின்ற சிவபெருமானே! திருவான்மியூரில் “அமுதேசர்” (மருந்தீஸ்வரர்) என்ற பெயரில் சிவபெருமான் விளங்குகிறார். அந்த அமுதேசரின் மகனாக, பாலமுருகனாகத் (பால மாக முற) திகழ்பவன் நீ.

8. மாடங்கள் உயர்ந்த திருவான்மியூர்

செல்வ வளம் மிக்கது திருவான்மியூர். அங்கே இரத்தினங்கள் இழைக்கப்பட்ட பெரிய மாளிகைகளும், உயர்ந்த மாடங்களும் (மணி மாளி மாடம் உயர்) நிறைந்துள்ளன. இத்தகைய சிறப்பு மிக்க திருவான்மியூர் பதியில் விரும்பி வந்து தங்கி (மருவு), பக்தர்களுக்கு அருள்பாலிக்கும் பெருமாளே! அடியேனை ஆட்கொள்ள வேண்டும்.

சுருக்கம்

இத்திருப்புகழ் பெண் மயக்கத்தில் சிக்கி அழியாமல், ஞானப் பாதத்தை அருள வேண்டும் என்று வேண்டுகிறது. கயல் விழிப் பெண்களின் ஆசையால் உன்னை மறந்த நான், இறந்து படாத வாழ்வு பெற விரும்புகிறேன். சிவபெருமானின் காதில் பிரணவ மந்திரத்தை உபதேசித்த குருநாதனே! திருமாலின் மருகனே! உயர்ந்த மாளிகைகள் நிறைந்த திருவான்மியூரில் உறையும் பெருமாளே! உனது திருவடித் தாமரைகளைத் தந்து என்னைக் காத்தருள வேண்டும் என்பதே இப்பாடலின் சாரமாகும்.

The Essence of Thiruppugazh 698 Kusamaaki Yaarumalai (Thiruvanmiyur)

The 698th hymn of Thiruppugazh is set in the ancient coastal temple town of Thiruvanmiyur (in Chennai), dedicated to Lord Marundheeswarar. In this song, Saint Arunagirinathar prays for liberation from the cycle of birth and death caused by worldly infatuation, while glorifying Murugan as the Great Guru who instructed Lord Shiva.

1. The Illusion of Physical Form

Arunagirinathar begins by dissecting the physical beauty that often entraps the human mind. He describes the anatomy of women using classical poetic metaphors: breasts that resemble mountains (“Yaarumalai”) and pot-like shapes (“Kusamagi”). In contrast, their waists are so thin they are compared to the “Marai Ma Nun Nool”—the incredibly fine thread found inside a lotus stem. Their stomachs are described as having the beautiful, sunken curve of a banyan leaf (“Kudilana Aal Vayiru”). These descriptions serve to highlight the potent, captivating nature of the physical form that acts as “Maya” (illusion).

2. Eyes Like Fish and Characterless Beauty

The poet continues to describe the facial features. The eyes are compared to “Meen” (Fish) because they are long and restless, reaching all the way to the ear ornaments (“Kuzhaiyoode”) as if darting towards them. The face shines like the full moon (“Mathi Ma Mugam”), and the hair resembles dark clouds (“Kar”). However, despite this celestial beauty, Arunagirinathar explicitly labels them as “Gunamili Mathar”—women without virtue or good character. He warns that physical beauty does not equate to inner goodness, and falling for the former often leads to spiritual ruin.

3. The Lowliness of Lust

The poet confesses the state of the soul trapped in this attraction. Driven by “Pusa Aasai”—the desire for physical embrace (literally, the desire for the shoulders/arms)—the mind fails to seek the Divine. He describes himself as “Pulaiyen” (a low, base person) who wanders aimlessly, engaging in excessive worldly unions (“Migu Punarvagi”). This section acknowledges how lust creates a barrier between the devotee and God, causing the soul to forget its higher purpose.

4. Plea for the Glowing Lotus Feet

Arunagirinathar presents his core prayer here. He asks for a way to escape the cycle of repeated births and deaths on this celebrated earth (“Pugazhana Bhumi”). He does not want to “Madi Vayi”—perish in the mouth of death again and again. To prevent this, he begs for the “Polivana Patha Malar”—the glowing, auspicious Lotus Feet of Murugan. He realizes that holding onto the Lord’s feet is the only anchor that can stop the drifting of the soul.

5. The Joyful Nephew of Narayana

The hymn shifts from the struggles of the self to the glory of the Godhead. Murugan is addressed as the beloved nephew of “Nisa Narana”—the true Lord Narayana (Vishnu). He is described as “Ulasa Migu”—one who is full of joy, playfulness, and divine exuberance. He is the embodiment of “Nigazh Bodham”—the ever-present, current wisdom. This connects Murugan to the preservation aspect of the trinity through his uncle Vishnu.

6. The Expert Guru who Taught Shiva

This is a theologically significant verse. Arunagirinathar addresses Murugan as “Nibuna” (The Expert/Skillful One). Why? Because Murugan performed the extraordinary feat of teaching the “Nidhi” (Treasure) of “Gnana Bodham” (Supreme Wisdom/Pranava Mantra) into the two ears of “Aran” (Lord Shiva). The poet highlights that Murugan is the Guru to the Supreme Destroyer himself. Simultaneously, Murugan is the “Kula Kaala” (Death/Time) to the clan of “Nisasarar” (Asuras/Demons), showing he is both the ultimate Teacher and the ultimate Warrior.

7. The Son of Lord Amudhesar

The poet describes the greatness of Murugan’s father, Shiva. Shiva is worshipped by the guardians of the directions (“Disai Ma Mugan”/Brahma), the Chakra-wielding Vishnu (“Aazhi Ari”), and Indra (“Magavan”). This supreme Shiva is referred to here as “Amudhesar” (The Lord of Nectar)—a direct reference to the deity Marundheeswarar of Thiruvanmiyur. Murugan is the beloved essence of this Great Lord who swallowed the Halahala poison (implied by “Alam”).

8. The Child of Prosperous Thiruvanmiyur

In the concluding lines, the setting is established as Thiruvanmiyur, a town filled with “Mani Maali Madam”—high mansions studded with gems, indicating great prosperity and architectural beauty. In this rich city, Murugan resides (“Maruvu”) as a “Thigazh Bala”—a shining, divine child. The hymn ends with a surrender to this Lord who chose Thiruvanmiyur as his abode to bless the devotees.

Summary

This Thiruppugazh is a prayer for spiritual liberation (Moksha). Arunagirinathar vividly describes the trap of physical lust, calling it an attraction to “virtueless beauty” that makes one a “lowly person” and causes them to forget God. He prays to escape the cycle of birth and death by attaining the Lord’s feet. He glorifies Murugan as the Divine Expert (“Nibuna”) who taught the secret mantra to Lord Shiva and destroyed the demons. He salutes the Lord as the Shining Child residing in the prosperous, mansion-filled town of Thiruvanmiyur, the abode of Lord Amudhesar (Marundheeswarar).