திருப்புகழ் 99 விதி போலும் உந்து (திருச்செந்தூர்)

Thiruppugazh 99 vidhipOlumundhu (thiruchchendhUr)

திருப்புகழ் 99 விதி போலும் உந்து (திருச்செந்தூர்) – விளக்கம்

அருணகிரிநாதர் இயற்றியருளிய “விதி போலும் உந்து” என்று தொடங்கும் இத்திருப்புகழ் பாடல், திருச்செந்தூர் தலத்தில் உறையும் முருகப்பெருமானை நோக்கிப் பாடப்பட்டதாகும். பெண்களின் மீதான மோகத்தால் ஏற்படும் மன அழிவையும், அந்த மாயையிலிருந்து விடுபட விரும்புவதையும் இப்பாடல் விளக்குகிறது.

1. விதியை நிர்ணயிக்கும் கண்கள்

பெண்களின் கண்கள் மிகவும் சக்தி வாய்ந்தவை. அவை ஒருவனின் “விதி” (Fate) எப்படிச் செயல்படுமோ, அதுபோல ஒருவனைத் தள்ளிச் செலுத்தும் ஆற்றல் கொண்டவை. விதியைப் போலவே வலிமையான அந்தக் கண்களாலும், பிறைச் சந்திரன் (இந்து) போன்ற அழகிய நெற்றியாலும் அவர்கள் ஆண்களை ஈர்க்கிறார்கள்.

2. இளைஞர்களின் மன அழிவு

இளமைப் பருவத்தில் இருப்பவர்களுக்குச் சிந்தனை விரிந்து பரந்து இருக்க வேண்டும் (விரிவான சிந்தை). ஆனால், பெண் மயக்கத்தால் அந்தச் சிந்தனை குறுகிப்போகிறது. இளைஞர்கள் மனதளவில் நொந்து போகிறார்கள். அவர்களுடைய உடல் வலிமை மற்றும் மன உறுதி (விறல்) அனைத்தும் கெட்டுப்போய், கர்ம வினையால் வேறு திசையில் சிந்தை மாறித் தடுமாறுகிறார்கள்.

3. போதை தரும் பொய் மொழிகள்

அப்பெண்கள் பேசும் வார்த்தைகள் மிகவும் இனிமையாக இருக்கும். “நாங்கள் உங்களை இனிமையாக ஆட்சி செய்வோம், இன்பம் தருவோம்” என்று ஆசை வார்த்தை கூறுவார்கள். அந்தப் பேச்சு, மதுவைக் குடித்தால் எப்படிப் போதை (மது போத) வருமோ, அதுபோன்ற ஒரு மயக்கத்தை உண்டாக்குகிறது. அந்தப் போதையில் சிக்கி, உண்மை நிலையை மறக்கச் செய்கிறார்கள்.

4. மாயை இருள் விலக வேண்டுதல்

இந்தச் சிற்றின்பம் உண்மையில் இன்பம் அல்ல; அது இருள் சூழ்ந்த துன்பம். இது அறிவை மயக்கும் ஒரு பெரிய மாயை (மருள் மாயை). இந்த மாயையானது என்னை வந்து பற்றி, வலுக்கட்டாயமாக இழுத்துச் செல்கிறது (ஈர்வது). இந்தத் துன்பமும், இழுபறியும் என்னை விட்டு என்றும் நீங்காதா? (ஒழியாதோ) என்று அருணகிரிநாதர் ஏங்குகிறார்.

5. விஷம் உண்ட சிவபெருமான்

இப்பாடலின் இரண்டாம் பகுதி, சிவபெருமானின் கருணையைப் போற்றுகிறது. தலையில் சந்திரனைச் சூடியவர் சிவன். பாற்கடலைக் கடைந்தபோது வந்த கொடிய ஆலகால விஷத்தை, தேவர்களின் உலகம் (அண்டர் பதி) அழியாமல் வாழ்வதற்காக, தான் விரும்பி உண்டவர். ரிஷப வாகனத்தில் (விடை) ஏறி வருபவர்.

6. அடியவர் மனதில் வாழும் ஈசன்

சிவபெருமான் எங்கே குடிகொண்டிருக்கிறார்? தன்னை ஒருபோதும் மறக்காத உறுதியான சிந்தனை உடைய அடியவர்களுடைய உள்ளத்தில் (பங்கில்) அவர் விரும்பி வருகிறார். அத்தகைய ‘சம்பு’ என்று அழைக்கப்படும் சிவபெருமான் தந்தருளிய பாலன் (தரு பாலா) நீ.

7. சூரனை அழித்த போர்வீரன்

மாய வித்தைகள் செய்வதில் (அதி மாயம்) வல்லவர்கள் அசுரர்கள். அப்படிப்பட்ட மாயத்தோடு போருக்கு வந்த சூரபதுமன் இறந்து போகும்படியாக (பொன்ற), கூர்மையான வேலாயுதத்தைக் கொண்டு, அந்தப் பழங்காலத்தில் போர் புரிந்த மாவீரன் நீ.

8. அலைவாய் உறை அழகன்

மிகவும் அழகான, செம்பொன்னால் ஆன மயில் வாகனத்தின் மீது கம்பீரமாக அமர்ந்திருப்பவர் நீர். அலைகள் வீசும் திருச்செந்தூர் (அலைவாய்) பதியினை விரும்பி ஏற்று (உகந்து), அங்கே வீற்றிருக்கும் பெருமாளே!

சுருக்கம்

“விதியைப் போலத் தாக்கும் பெண்களின் கண்களாலும், மது போன்ற போதை தரும் பேச்சாலும் என் சிந்தை அழிந்து, மாயையில் சிக்கித் தவிக்கிறேன். தேவர்களுக்காக விஷம் உண்ட சிவபெருமானின் மகனே! அடியவர் மனதில் வாழும் ஈசன் தந்த பாலனே! மாய வித்தைக்காரனான சூரனை வேலால் அழித்தவனே! மயில் மீது அமர்ந்து திருச்செந்தூரில் அருளும் முருகா! என் மோகத் துன்பத்தை நீக்கி ஆட்கொள்வாயாக.”

The Essence of Thiruppugazh 99 vidhipOlumundhu (thiruchchendhUr)

 

This song is a plea for liberation from the “Sawing of Maya.” Arunagirinathar juxtaposes the intoxicating, dark confusion of worldly lust with the clarity and compassion of Lord Shiva (who drank poison to save the world) and His son, Murugan, who destroys the great illusions of the ego.

1. The Inescapable Push of Fate

Arunagirinathar begins by acknowledging the power of “Vidhi” (Fate/Karma). He describes the attraction to worldly beauty not as a random accident, but as something that “Muntha”—pushes or propels the soul forward with the force of destiny. He mentions the “Vizhi” (Eyes) and “Nuthal” (Forehead) of women as the instruments of this fate. Just as a moth is compelled by nature to fly into the flame, the “Ilainjor” (Youth) are compelled by their karmic vasanas (tendencies) to fall into the trap of physical attraction.

2. The Fragmentation of the Mind

The poet analyzes the psychological impact of desire. He uses the phrase “Virivana Sinthai Uruvaki”.

• Virivana Sinthai: The mind, instead of being one-pointed (focused on God), becomes expanded, scattered, and diffused into worldly objects.
• Uruvaki: The mind takes the “Shape” of the object it desires. Because of this fragmentation, the soul becomes “Nonthu” (Pained/Wounded) and loses its “Viral” (Inner Strength/Valor). The poet points out that desire literally weakens the will, leaving the mind shapeless and vulnerable.

3. The Intoxication of Sweet Words

Arunagirinathar describes the sensory trap. The interactions with women are described as “Itham Aki”—becoming pleasant or agreeable initially. He compares the experience to drinking “Inba Madhu Potha”—the Intoxicating Wine of Pleasure. The women speak words saying, “Rule over me sweetly” (Inithu Aalum), but the poet recognizes these “Mozhi” (Words) as the source of the intoxication. He warns that this pleasure is a drug that dulls the spiritual senses.

4. The Sawing of the Soul

This is the most powerful image in the song. Arunagirinathar asks a desperate question: “Enai Eervathu Endrum Ozhiyatho?”

• Eervathu: To saw, slice, or cut apart.
• Irul Aya Thunba Marul: The Dark, Sorrowful Delusion. The poet feels that this “Maya” (Illusion) is physically sawing him in two. It is a constant, grinding pain. He pleads with the Lord, asking when this torture of duality and attachment will finally cease (Ozhiyatho).

5. The Compassion of the Poison-Drinker

The song shifts from the poet’s suffering to the lineage of Murugan. He invokes Lord Shiva in a specific aspect: “Neelakantha.” He describes Shiva as the one who wears the “Mathi” (Moon) and who, in order to let the “Andar Pathi” (The City of Devas/Heaven) live and prosper, willingly drank the “Aalam” (Halahala Poison).

• The Connection: The poet implies: “Your Father drank deadly poison to save the Devas. Won’t You, His son, cure the ‘poison of lust’ that I have drunk (Verse 3) to save me?”

6. The Portion of the Faithful

Arunagirinathar defines the true devotee. He speaks of “Adiyargal” whose minds are “Maravatha Sinthai”—Minds that never forget the Lord. Lord Shiva (Sambu) is described as coming to the “Pangu” (Side/Portion) of such devotees. Murugan is addressed as “Tharu Bala”—The Son given by that compassionate Shiva. This verse establishes that while fate “pushes” the youth into lust (Verse 1), God “comes to the side” of those who remember Him constanty.

7. The Destruction of the Great Maya

The poet recalls the Surasamharam war. The demon Surapadman did not just fight with weapons; he fought with “Athi Mayam”—Excessive, massive illusions and sorcery. He changed forms and deceived the army. Murugan is the “Veera” (Hero) who used the “Ayil Vel” (Sharp Spear) to destroy not just the demon, but the illusion he created.

• Symbolism: The poet is suffering from “Maya” (Verse 4). He invokes the Lord who destroyed the “Athi Mayam” of Suran to come and destroy his personal Maya.

8. The Golden Peacock of the Waves

The song concludes with the refuge of Tiruchendur. Arunagirinathar addresses the Lord as “Perumale” (Great One) who sits on the “Azhagana Sempon Mayil”—The Beautiful Golden Peacock. He resides at “Alaivay” (The Shore of Waves).

• Visual: The image of the Lord sitting calmly on the Golden Peacock by the restless ocean is the antidote to the “Sawing of the Mind.” The waves of the ocean may strike the shore, but the Lord remains unshaken, granting peace to those who surrender.

Summary

“Vidhipolumundhu” is a cry for Spiritual Surgery. Arunagirinathar describes his suffering as being “sawed apart” (Eervathu) by the dark illusion of lust and fate. He admits that his mind has become scattered and intoxicated by the “wine” of worldly pleasure. To cure this, he invokes the lineage of Compassion: he remembers Lord Shiva, who drank the deadly poison to save the world, and prays to Murugan, the Son of Shiva. He asks the “Hero who destroyed the Great Illusion of Surapadman” to use His Sharp Vel to cut the bonds of Maya, seeking final rest at the feet of the Lord of Tiruchendur.

Thiruppugal – திருப்புகழ்