திருப்புகழ் 156 சிவனார் மனங்குளிர (பழநி)

Thiruppugazh 156 sivanArmanangkuLira (pazhani)

திருப்புகழ் 156 சிவனார் மனங்குளிர (பழநி) – பாடல் வரிகளும், வரிக்கு வரி பொருளும் 

முதல் பகுதி: உலகியல் மயக்கமும், அதிலிருந்து மீள விண்ணப்பமும்

சிவனார் மனங்குளிர உபதேச மந்த்ரமிரு செவிமீதி லும்பகர்செய் – குருநாதா
பொருள்: சிவபெருமான் மனம் குளிரும்படி, உபதேச மந்திரத்தை அவருடைய இரண்டு செவிகளிலும் ஓதிய குருநாதா! (இப்படிப்பட்ட பெருமையுடைய நீ இருந்தும்),

சிவகாம சுந்தரிதன் வரபால கந்தநின செயலேவி ரும்பியுளம் – நினையாமல்
பொருள்: சிவகாமசுந்தரி பெற்ற வர புதல்வனாகிய கந்தனே! உன் திருவிளையாடல்களையே விரும்பி, என் உள்ளத்தால் உன்னை நினையாமல்,

அவமாயை கொண்டுலகில் விருதாவ லைந்துழலு மடியேனை அஞ்சலென – வரவேணும்
பொருள்: பயனற்ற மாயையில் சிக்கி, இவ்வுலகில் வீணாக அலைந்து திரியும் அடியேனைக் காப்பதற்காக, “அஞ்சாதே” என்று கூறி நீ வரவேண்டும்.

அறிவாக மும்பெருக இடரான துந்தொலைய அருள்ஞான இன்பமது – புரிவாயே
பொருள்: எனக்கு அறிவும் ஆகம ஞானமும் பெருகவும், துன்பங்கள் யாவும் தொலையவும், உன் அருள் நிறைந்த ஞான இன்பத்தை எனக்குத் தந்தருள்வாயாக.

இரண்டாம் பகுதி: இறைவனின் பெருமைகளும், சரணாகதியும்

நவநீத முந்திருடி உரலோடெ யொன்றுமரி ரகுராமர் சிந்தைமகிழ் – மருகோனே
பொருள்: வெண்ணெயைத் திருடி, உரலுடன் கட்டுண்ட திருமாலும், இராமபிரானுமாகியவரின் சிந்தை மகிழும் மருகனே!

நவலோக முங்கைதொழு நிசதேவ லங்கிருத நலமான விஞ்சைகரு – விளைகோவே
பொருள்: ஒன்பது உலகத்தாரும் கைதொழுது வணங்கும், உண்மையானதும், அலங்கரிக்கப்பட்டதுமான, நன்மையான ஞான வித்தைகளுக்குக் கருவாக விளைந்த அரசனே!

தெவயானை யங்குறமின் மணவாள சம்ப்ரமுறு திறல்வீர மிஞ்சுகதிர் – வடிவேலா
பொருள்: தேவயானை, குறப்பெண் வள்ளி ஆகியோரின் மணவாளனே! ஆரவாரம் மிக்க வலிமையும் வீரமும் கொண்ட, மிகுந்த ஒளிவீசும் வடிவேலனே!

திருவாவி னன்குடியில் வருவேள்ச வுந்தரிக செகமேல்மெய் கண்டவிறல் – பெருமாளே.
பொருள்: திருவாவினன்குடியில் எழுந்தருளும் வேளே! அழகனே! இவ்வுலகில் மெய்ப்பொருளைக் கண்டறிந்த வலிமையுடைய பெருமாளே!

முழுமையான பொருள் 

பெருமானே! சிவபெருமான் மனம் குளிரும்படி, அவருக்கே உபதேசம் செய்த குருநாதனே! சிவகாமசுந்தரி பெற்ற வர புதல்வனே! உன்னை நினையாமல், பயனற்ற மாயையில் சிக்கி, இவ்வுலகில் வீணாக அலைந்து திரியும் அடியேனைக் காக்க, “அஞ்சாதே” என்று கூறி நீ வரவேண்டும். எனக்கு அறிவும், ஆகம ஞானமும் பெருகவும், துன்பங்கள் தொலையவும், உன் அருள் நிறைந்த ஞான இன்பத்தை எனக்குத் தந்தருள்வாயாக.

கண்ணனாகவும், இராமனாகவும் அவதரித்த திருமாலின் மருகனே! ஒன்பது உலகத்தாரும் தொழும் ஞான வித்தைகளின் அரசனே! தேவயானை, வள்ளி ஆகியோரின் மணவாளனே! ஒளி மிகுந்த வடிவேலனே! திருவாவினன்குடியில் எழுந்தருளும் அழகனே! மெய்ப்பொருளை அறிந்த பெருமாளே! (நீயே என்னை ஆட்கொண்டருள வேண்டும்).

கருத்து

இந்தப் பாடலில் அருணகிரிநாதர், சிவனுக்கே குருவாக விளங்கிய முருகனின் பெருமையைக் கூறி, அத்தகைய గొప్ప பெருமானை நினையாமல், తాను மாயையில் சிக்கி வீணாக அலைவதைக் குறித்து வருந்துகிறார். அந்த இழிவிலிருந்து தன்னை மீட்டு, “அஞ்சேல்” என்று கூறி, அறிவையும் ஞான இன்பத்தையும் அருளுமாறு வேண்டுகிறார். அந்தப் பெரும்பேற்றை அளிக்கவல்லவன், திருமாலின் மருகனாகவும், இரு தேவியர்க்கு இனியவனாகவும், திருவாவினன்குடியில் வீற்றிருக்கும் மெய்ஞ்ஞானப் பொருளுமான முருகனே என்று அவனிடம் சரணடைகிறார்.

Thiruppugazh 156 sivanArmanangkuLira  (pazhani) – Line-by-Line Meaning in English

sivaṉār maṉam kuḷira upathēsa manthram iru sevi mīthilum pakarsey – kurunāthā
Meaning: O Gurunatha, you are the one who uttered the mantra of initiation (upadesam) into both ears of Lord Shiva, making his heart cool with joy!

sivakāma sunthari thaṉ varapāla kantha niṉ seyalē virumpi uḷam – niṉaiyāmal
Meaning: O Kandha, the blessed son of the beautiful Sivakami Sundari (Parvati)! Instead of desiring and thinking of your divine deeds in my heart

avamāyai koṇṭulakil viruthā alainthuḻalum aṭiyēṉai añjal eṉa – vāravēṇum
Meaning: you must come (vāravēṇum) and say “Do not fear!” (anjal ena) to me, your slave, who is caught in a useless illusion (avamāyai) and is wandering aimlessly in this world in vain.

aṟivākama mum peruka iṭarāṉathum tholaiya aruḷ ñāṉa iṉpam athu – purivāyē
Meaning: So that the scripture of wisdom may grow within me and all my afflictions may be destroyed, please grant me the bliss of grace-filled wisdom (aruḷ jñāna inbam)!

navanīthamum thiruṭi uraḷōṭe oṉṟum ari rakurāmar chinthai makiḻ – marukōṉē
Meaning: O Nephew who delights the heart of Hari and Raghurama (Lord Vishnu/Rama), who once stole butter and was tied to a grinding stone!

navalōkamum kaithoḻu nijathēva alaṅkirutha nalamāṉa viñjaikaru – viḷaikōvē
Meaning: O King of the fertile land of Vinjai, you are the true God, adorned and worshipped by the nine worlds!

thevayāṉai yaṉkuṟamiṉ maṇavāḷa sampramuṟu thiṟalvīra miñju kathir – vaṭivēlā
Meaning: O magnificent Bridegroom of both Devasena and the lightning-like Kurava maiden (Valli)! O valiant hero with a beautiful, radiant Vel that surpasses all light!

thiruvāvi ṉaṉkuṭiyil varuvēḷ savuntharika jeka mēl mey kaṇṭa viṟal – perumāḷē.
Meaning: O Vela who comes to Thiruvavinankudi! O beautiful one! O victorious one who has realized the ultimate truth of the world!

Meaning Together

This hymn is a powerful and direct prayer for a spiritual awakening. Arunagirinathar begins by establishing Lord Murugan’s supreme credentials as the ultimate Guru. He is the one who was able to teach even his own father, the great Lord Shiva, making his heart “cool with joy.”

In stark contrast to this image of divine wisdom, the poet then describes his own state. He confesses that instead of focusing his mind on the Lord’s divine deeds, he has been caught in an “avamāyai,” a “useless illusion,” which has caused him to wander through the world in vain. He sees his life as purposeless and directionless.

From this state of being lost, he makes a two-fold plea. First, he makes the urgent and personal request: “anjal ena vāravēṇum!“—”You must come and say, ‘Do not fear!'” He needs a direct intervention and a personal assurance from God to calm his heart. Second, he prays for a profound inner transformation. He asks for the “aruḷ jñāna inbam,” the “bliss of grace-filled wisdom.” He believes that this divine wisdom is the only thing that can make the “scripture of wisdom” grow within him and destroy all his worldly afflictions.

To build his faith that the Lord can grant this, the poet then celebrates His multifaceted glory. He is the beloved nephew of the great Lord Vishnu. He is the true God, worshipped by all the worlds. He is the magnificent bridegroom of both Devasena and Valli. He is the victorious one who has realized the ultimate truth.

By addressing this supreme Guru, the kinsman of the great protector, and the embodiment of ultimate truth who resides in Thiruvavinankudi, the poet makes his plea full of hope. He is essentially saying: “O Great Lord, the Guru of Shiva himself! I have failed to think of you and have instead been wandering lost in a useless illusion. I am afraid. I beg you, please come to me and calm my fears. Destroy my afflictions by granting me the supreme bliss of your divine wisdom.”

Thiruppugal – திருப்புகழ்