திருப்புகழ் 223 நாவேறு பா மணத்த (சுவாமிமலை)

Thiruppugazh 223 nAvERupAmaNaththa (swAmimalai)

திருப்புகழ் 223 நாவேறு பா மணத்த  (சுவாமிமலை) – பாடல் வரிகளும், வரிக்கு வரி பொருளும் 

முதல் பகுதி: அத்வைத நிலைக்கான விண்ணப்பம்

நாவேறு பாம ணத்த பாதார மேநி னைத்து நாலாறு நாலு பற்று – வகையான
பொருள்: நாவில் பொருந்தி, பாக்களின் மணம் கமழும் உன் திருவடிகளையே நினைத்து, இருபத்தெட்டு ஆகமங்களில் பற்று வைத்து,

நாலாரு மாக மத்தி னூலாய ஞான முத்தி நாடோறு நானு ரைத்த – நெறியாக
பொருள்: அந்த ஆகம நூல்களின் வழியாக, ஞான முக்தியை நான் நாள்தோறும் அடையும் வழியாக,

நீவேறெ னாதி ருக்க நான்வேறெ னாதி ருக்க நேராக வாழ்வ தற்கு – னருள்கூர
பொருள்: “நீ வேறு, நான் வேறு” என்று இல்லாமல், இருவரும் ஒன்றே என்ற அத்வைத நிலையில் வாழ்வதற்கு, உன் அருள் பெருக,

நீடார்ஷ டாத ரத்தின் மீதேப ராப ரத்தை நீகாணெ னாவ னைச்சொ – லருள்வாயே
பொருள்: గొప్ప ஆறு ஆதாரங்களுக்கு மேலே உள்ள பரம்பொருளை, “நீ காண்பாயாக” என்று அடியேனுக்கு உபதேசச் சொல்லை அருள் புரிவாயாக.

இரண்டாம் பகுதி: இறைவனின் பெருமைகளும், சரணாகதியும்

சேவேறு மீசர் சுற்ற மாஞான போத புத்தி சீராக வேயு ரைத்த – குருநாதா
பொருள்: ரிஷப வாகனத்தில் ஏறும் ஈசனாகிய சிவபெருமானுக்கு, గొప్ప ஞான உபதேச புத்தியைச் சீராக உரைத்த குருநாதனே!

தேரார்கள் நாடு சுட்ட சூரார்கள் மாள வெட்டு தீராகு காகு றத்தி – மணவாளா
பொருள்: தேரில் வந்த அசுரர்களின் நாட்டைச் சுட்டெரித்தும், சூரர்கள் அழியும்படி வெட்டிய தீரனே! குகனே! குறப்பெண் வள்ளியின் மணவாளனே!

காவேரி நேர்வ டக்கி லேவாவி பூம ணத்த காவார்சு வாமி வெற்பின் – முருகோனே
பொருள்: காவிரியாற்றுக்கு நேர் வடக்கில், குளங்களும், பூக்களின் மணமும், சோலைகளும் நிறைந்த சுவாமிமலை என்னும் குன்றில் வீற்றிருக்கும் முருகோனே!

கார்போலு மேனி பெற்ற மாகாளி வாலை சத்தி காமாரி வாமி பெற்ற – பெருமாளே.
பொருள்: மேகம் போன்ற திருமேனியை உடைய மாகாளி, பாலாம்பிகை, சக்தி, காமனை எரித்த சிவனின் இடப்பாகத்தில் உள்ள வாமி ஆகிய பார்வதி தேவி பெற்றருளிய பெருமாளே!

முழுமையான பொருள் 

பெருமானே! என் நாவினால் உன் திருவடிப் புகழைப் பாடி, ஆகமங்களின் வழியில் ஞான முக்தியை அடைய, “நீ வேறு, நான் வேறு” என்ற பேதமின்றி, இருவரும் ஒன்றே என்ற அத்வைத நிலையில் வாழ்வதற்காக, ஆறு ஆதாரங்களுக்கு மேலுள்ள பரம்பொருளைக் காணும்படி எனக்கு உபதேசம் செய்தருள்வாயாக.

சிவபெருமானுக்கே ஞான உபதேசம் செய்த குருநாதனே! சூரர்களை அழித்த தீரனே! வள்ளியின் மணாளனே! காவிரிக்கு வடகரையில் உள்ள சோலைகள் நிறைந்த சுவாமிமலையில் வீற்றிருக்கும் முருகோனே! மகாசக்தியான பார்வதி தேவி பெற்றருளிய பெருமாளே! நீயே எனக்கு அந்த மெய்ஞ்ஞானத்தை அருள வேண்டும்.

கருத்து

இந்தப் பாடலில் அருணகிரிநாதர், பக்தியின் மிக உயர்ந்த நிலையான அத்வைத சித்தியை வேண்டுகிறார். ஆகம வழியில் நின்று, இறைவனின் புகழைப் பாடி, “தானே அவன், அவனே தான்” என்ற பேதமற்ற நிலையை அடைய விரும்புகிறார். அந்த நிலையை அடைவதற்கான ஞான உபதேசத்தை இறைவனிடம் கேட்கிறார். அந்த உபதேசத்தை அளிக்கவல்லவன், தன் தந்தை சிவனுக்கே குருவாக விளங்கியவனும், தீமைகளை அழித்த வீரனும், அன்னை பராசக்தியின் புதல்வனுமாகிய சுவாமிமலைப் பெருமானே என்று அவனிடம் முழுமையாகச் சரணடைகிறார்.

Thiruppugazh 223 nAvERupAmaNaththa  (swAmimalai) – Line-by-Line Meaning in English

nāvēr̲u pāmaṇaththa pāthāra mēniṉainthu nālāṟu nālu paṟṟu – vakaiyāṉa
Meaning: Constantly thinking of your fragrant, flower-like feet, which are the subject of my eloquent poetry, and of the various attachments of the twenty-four tattvas

nālārum ākamaththiṉ nūlāya ñāṉa muththi nāḷthōṟu nāṉ uṟaiththa – neṟiyāka
Meaning: so that I may daily speak of the path of Jñana-Mukti (liberation through wisdom), which is the essence of the twenty-eight Agamic scriptures

nīvēr̲e ṉāthi rukka nāṉ vēr̲e ṉāthi rukka nērāka vāzhvathaṟkuṉ – aruḷkūra
Meaning: so that with your abounding grace, I may live in a state where You are not separate and I am not separate

nīṭār ṣaṭātharaththiṉ mītē parāparaththai nī kāṇ eṉā aṉaichchol – aruḷvāyē
Meaning: please grant me that one word of grace, initiating me, “Behold the Supreme Reality (Parāparam) above the six great ādhāra chakras!”

cēvēr̲um īcar cuṟṟa māñāṉa pōtha puththi sīrākavē uṟaiththa – kurunāthā
Meaning: O Gurunatha, you are the one who excellently explained the great wisdom of the supreme knowledge to Lord Shiva, who rides the sacred bull!

thērārkaḷ nāṭu suṭṭa sūrārkaḷ māḷa veṭṭu thīrā kukā kuṟaththi – maṇavāḷā
Meaning: O Brave Guha! O Bridegroom of the Kurava maiden (Valli)! You are the one who destroyed the demon Suran—who had burnt the country of the devas, who possess many chariots—and made him perish!

kāvēri nēr vaṭakkilē vāvi pū maṇaththa kavār suvāmi veṟpiṉ – murukōṉē
Meaning: O Murugan of the Swamimalai hill, which is rich with fragrant flower-filled ponds and is located directly north of the Kaveri river!

kār pōlu mēṉi peṟṟa mākāḷi vālai saththi kāmāri vāmi peṟṟa – perumāḷē.
Meaning: O Great One, you are the one born of the grace of the Supreme Goddess—who has a form like a dark cloud, who is Mahakali, the ever-young Sakthi, the consort of Kama’s enemy (Shiva), and the left-half of his form!

Meaning Together

This hymn is a sublime prayer for the highest state of yogic and non-dual (Advaitic) realization. Arunagirinathar is not asking for worldly boons or even for salvation from sin in this verse; he is praying for the ultimate experience of oneness with God.

He begins by setting the stage for his spiritual practice. His mind is focused on the Lord’s feet, the path of liberation as described in the Agamas, and the various principles of creation (tattvas).

The core of the hymn is the profound state he wishes to attain. He describes it with a classic Vedantic formula: “nī vēr̲eṉāthirukka, nāṉ vēr̲eṉāthirukka,” a state “where You are not separate, and I am not separate.” This is the pinnacle of non-dual consciousness, where all sense of an individual self dissolves into the singular, divine reality. To reach this state, he prays for a direct initiation (upadesam) from the Lord. He wants the Lord to be his Guru and command him, “Behold the Supreme Reality above the six chakras!” This refers to the yogic experience of raising the kundalini energy to the crown chakra (sahasrara), where the final merger of the individual and the cosmic consciousness takes place.

To build his faith that Lord Murugan is indeed the one who can grant this supreme initiation, the poet then celebrates His divine authority. He is the Supreme Guru, who explained the highest wisdom even to His own father, Lord Shiva. He is the Supreme Warrior, who defeated the asuras. And he is the Supreme Son, born of the primordial Divine Mother, the ultimate Sakthi.

By addressing this supreme Guru, warrior, and son of the Goddess, who resides in the holy Swamimalai (the “Hill of the Lord/Guru”), the poet makes his profound plea with absolute conviction.

In essence, the hymn is a prayer from an advanced spiritual seeker. He is saying: “O Great Lord of Swamimalai, the Guru of Shiva! My mind is fixed on the path of wisdom. I now pray for the ultimate goal: a life of non-dual union, where the separation between me and You ceases to exist. I beg you, be my Guru, initiate me directly, and command me to ‘Behold the Supreme Reality.’ You, the son of the Goddess and the source of all wisdom, must grant me this final grace.”

Thiruppugal – திருப்புகழ்