Thiruppugazh 60 thagaranaRai (thiruchchendhUr)
மயூரகிரிநாதா உன் திருவடிகள் சரணம்
– மயூரகிரிநாதனுக்கு அரோகரா –
– குன்றக்குடி முருகனுக்கு அரோகரா –
திருப்புகழ் 59 சேமக் கோமள (திருச்செந்தூர்) – திருப்புகழ் 61 தண் தேனுண்டே (திருச்செந்தூர்)
பாடல்
தனதனன தாந்த தந்தத்
தனதனன தாந்த தந்தத்
தனதனன தாந்த தந்தத் – தனதான
தகரநறை பூண்ட விந்தைக்
குழலியர்கள் தேய்ந்த இன்பத்
தளருமிடை யேந்து தங்கத் – தனமானார்
தமைமனதில் வாஞ்சை பொங்கக்
கலவியொடு சேர்ந்து மந்த்ரச்
சமயஜெப நீங்கி யிந்தப் – படிநாளும்
புகலரிய தாந்த்ரி சங்கத்
தமிழ்பனுவ லாய்ந்து கொஞ்சிப்
புவியதனில் வாழ்ந்து வஞ்சித் – துழல்மூடர்
புநிதமிலி மாந்தர் தங்கட்
புகழ்பகர்தல் நீங்கி நின்பொற்
புளகமலர் பூண்டு வந்தித் – திடுவேனோ
தகுடதகு தாந்த தந்தத்
திகுடதிகு தீந்த மிந்தித்
தகுகணக தாங்க ணங்கத் – தனதான
தனனதன தாந்த னந்தத்
தெனநடன மார்ந்த துங்கத்
தனிமயிலை யூர்ந்த சந்தத் – திருமார்பா
திசையசுரர் மாண்ட ழுந்தத்
திறலயிலை வாங்கு செங்கைச்
சிமையவரை யீன்ற மங்கைக் – கொருபாலா
திகழ்வயிர மேந்து கொங்கைக்
குறவனிதை காந்த சந்த்ரச்
சிகரமுகி லோங்கு செந்திற் – பெருமாளே.
பதம் பிரித்தது
தனதனன தாந்த தந்தத்
தனதனன தாந்த தந்தத்
தனதனன தாந்த தந்தத் – தனதான
தகர நறை பூண்ட விந்தைக்
குழலியர்கள் தேய்ந்த இன்பத்
தளரும் இடை ஏந்து தங்கத் – தனமானார்
தமை மனதில் வாஞ்சை பொங்கக்
கலவியொடு சேர்ந்து மந்த்ரச்
சமய ஜெப நீங்கி இந்தப் – படி நாளும்
புகல் அரிய தாந்த்ரி சங்கத்
தமிழ் பனுவல் ஆய்ந்து கொஞ்சிப்
புவியதனில் வாழ்ந்து வஞ்சித்து – உழல் மூடர்
புநிதம் இலி மாந்தர் தங்கள்
புகழ் பகர்தல் நீங்கி நின் பொன்
புளக மலர் பூண்டு வந்தித்திடுவேனோ
தகுட தகு தாந்த தந்தத்
திகுட திகு தீந்த மிந்தித்
தகு கணக தாங்க ணங்கத் – தனதான
தனன தன தாந்த னந்தத்
தென நடனம் ஆர்ந்த துங்கத்
தனி மயிலை ஊர்ந்த சந்தத் – திருமார்பா
திசை அசுரர் மாண்டு அழுந்தத்
திறல் அயிலை வாங்கு செங்கைச்
சிமைய வரை ஈன்ற மங்கைக்கு – ஒரு பாலா
திகழ் வயிரம் ஏந்து கொங்கைக்
குற வனிதை காந்த சந்த்ரச்
சிகர முகில் ஓங்கு செந்தில் – பெருமாளே.
English
thanathanana thāāntha thanthath
thanathanana thāāntha thanthath
thanathanana thāāntha thanthath – thanathāna
thagaranaRai pUNda vinthaik
kuzhaliyarkaL thEyntha inpath
thaLarumidai yEnthu thangath – thanamAnAr
thamaimanathil vAnjai pongak
kalaviyodu sErnthu manthrac
camayajepa neengi yinthap – padinALum
pukalariya thAnthri sangath
thamizhpanuva lAynthu konjip
puviyathanil vAzhnthu vanjith – thuzhalmUdar
punithamili mAnthar thangat
pukazhpakarthal neengi ninpoR
puLakamalar pUNdu vanthith – thiduvEnO
thakudathaku thAntha thanthath
thikudathiku theentha minthith
thakukaNaka thAnga Nangath – thanathAna
thananathana thAntha nanthath
thenanadana mArntha thungath
thanimayilai yUrntha santhath – thirumArpA
thisaiyasurar mANda zhunthath
thiRalayilai vAngu sengaic
chimaiyavarai yeenRa mangaik – korupAlA
thikazhvayira mEnthu kongaik
kuRavanithai kAntha chanthrac
chikaramuki lOngu senthiR – perumALE.
English Easy Version
thanathanana thāāntha thanthath
thanathanana thāāntha thanthath
thanathanana thāāntha thanthath – thanathāna
thagara naRai pUNda vinthai
kuzhaliyarkaL thEyntha inpa
thaLarum idai Enthu thanga – thanam AnAr
thamai manathil vAnjai ponga
kalaviyodu sErnthu manthra
samaya jepa neengi intha – padi nALum
pukal ariya thAnthri sanga
thamizh panuval Aynthu konji
puviyathanil vAzhnthu vanjiththu – uzhal mUdar
punitham ili mAnthar thangaL
pukazh pakarthal neengi nin pon
puLaka malar pUNdu vanthiththu – iduvEnO
thakuda thaku thAntha thantha
thikuda thiku theentha minthi
thaku kaNaka thAnga Nanga – thanathAna
thana nathana thAntha nantha
thena nadanam Arntha thunga
thani mayilai Urntha santha – thiru mArpA
thisai asurar mANdu azhuntha
thiRal ayilai vAngu sem kai
simaiya varai eenRa mangaikku – oru pAlA
thikazh vayiram Enthu kongai
kuRa vanithai kAntha chanthra
sikara mukil Ongu senthil – perumALE
திருப்புகழ் 60 தகரநறை (திருச்செந்தூர்) – விளக்கம்
அருணகிரிநாதர் அருளிய “தகரநறை பூண்ட விந்தைக்…” என்று தொடங்கும் இத்திருப்புகழ், சிற்றின்ப மோகத்தாலும், வீணான உலகப் பற்றுக்களாலும் இறைவனை மறக்கும் மனித மனத்தின் அறியாமையைச் சுட்டிக்காட்டி, முருகப்பெருமானின் திருவடிகளைச் சூடி வணங்கும் பாக்கியத்தை வேண்டி நிற்கும் மிகச் சிறந்த பாடலாகும். திருச்செந்தூர் முருகனின் மயில் நடனச் சந்தத்தையும், மாபெரும் வீரத்தையும் போற்றும் இப்பாடலின் ஆழமான விளக்கத்தை எட்டுத் தலைப்புகளின் கீழ் விரிவாகக் காண்போம்:
1. நறுமணக் கூந்தலும் தங்க மார்பகங்களும்
விலைமாதர்கள் தங்கள் கூந்தலில் (குழல்) தகரம் எனப்படும் மயிர்ச்சாந்து முதலான நறுமணப் பொருட்களைப் பூசியிருப்பார்கள். சிற்றின்பத்தால் தேய்ந்து தளர்ந்த மெல்லிய சிற்றிடையின் மீது, தங்கத்தால் ஆன குடங்களைப் போன்ற மார்பகங்களைத் தாங்கியுள்ள அவர்களின் புற அழகைக் கண்டு ஆடவர்கள் எளிதில் மயங்கி விடுகின்றனர் என்று அருணகிரிநாதர் பாடலைத் தொடங்குகிறார்.
2. காம மோகமும் ஜெப தியானங்களை மறத்தலும்
இத்தகைய பெண்களின் மீது மனதிற்குள் அளவற்ற ஆசை (வாஞ்சை) பொங்கி வழியும்படி, அவர்களுடன் சிற்றின்பக் கலவியில் (புணர்ச்சி) ஈடுபட்டு மனிதர்கள் உழல்கிறார்கள். இறைவனை அடையும் நல்வழியான மந்திரங்களை உச்சரிப்பதையும், சமய நெறிகளான ஜெபம் மற்றும் தியானங்களையும் முற்றிலுமாக மறந்துவிட்டு, ஒவ்வொரு நாளும் காம மாயையிலேயே கழிக்கிறார்கள்.
3. தமிழைக் கற்று உலகரை வஞ்சிக்கும் மூடர்
சொல்வதற்கு அரிய பல தாந்திரீக நூல்களையும், சிறந்த சங்கத் தமிழ் நூல்களையும் (பனுவல்) சிலர் ஆராய்ந்து கற்பார்கள். ஆனால் அந்தச் சிறந்த அறிவைக் கொண்டு இறைவனைத் துதிக்காமல், உலக மாந்தர்களிடம் கொஞ்சிப் பேசி, அவர்களை ஏமாற்றிப் (வஞ்சித்து) பொருளைப் பறிக்கவே பயன்படுத்துவர். இத்தகைய மாயையில் உழலும் அறிவற்ற மூடர்களாகவே பல மனிதர்கள் இந்த உலகில் வாழ்கிறார்கள்.
4. புனிதமற்றோரைப் புகழ்வதை விடுத்துத் திருவடி சூடல்
எந்தவிதமான தூய்மையோ, புனிதம் பொருந்திய நற்குணங்களோ இல்லாத இழிவான மனிதர்களைப் பொருள் வேண்டிப் புகழ்ந்து பாடித் திரியும் கீழான நிலையிலிருந்து நான் முழுமையாக விடுபட வேண்டும். பொலிவு பெற்றதும், மெய்சிலிர்ப்பை ஏற்படுத்துவதுமான உனது பொற்பாத மலர்களை என் தலையில் சூடி, உன்னை எந்நேரமும் நான் வணங்கித் துதிக்கும் வரம் எனக்குக் கிட்டுமோ? என்று அருணகிரிநாதர் ஏங்குகிறார்.
5. தகுட தகு தாந்த… நாத ஒலியும் நடன மயிலும்
பாடலின் பிற்பகுதி முருகனின் வாகனமாகிய மயிலின் சிறப்பைப் பேசுகிறது. “தகுட தகு தாந்த தந்த… திகுட திகு தீந்த மிந்தி… தகுகணக தாங்கணங்கத் தனதான… தனன தன தாந்த னந்த…” என்று பலவிதமான தாளக் கட்டுகளோடு, சந்தங்கள் பொருந்த நடனமாடுகின்ற தூய்மையான ஒப்பற்ற தனித்த மயில் வாகனத்தின் மீது ஏறி வரும் அழகனே!
6. அழகிய திருமார்பும் அசுரரை வென்ற செங்கையும்
சந்தனம் முதலான நறுமணங்கள் பூசப்பட்ட அழகிய திருமார்பினை உடையவனே! எட்டுத் திசைகளிலும் இருந்து ஆணவத்தோடு வந்த கொடிய அசுரர்கள் அனைவரும் போர்க்களத்தில் மாண்டு அழியும்படியாக, அளப்பரிய வலிமை பொருந்திய வேலாயுதத்தை (அயில்) உனது சிவந்த திருக்கரங்களில் (செங்கை) ஏந்திப் போர் செய்த மாவீரன் நீயே ஆவாய்.
7. இமயமலை ஈன்றெடுத்த உமையவளின் பாலகன்
உயர்ந்த சிகரங்களைக் கொண்ட சிமைய மலையாகிய இமயமலையரசன் (பர்வாராஜன்) ஈன்றெடுத்த ஒப்பற்ற கற்புக்கரசியாகிய உமாதேவிக்கு (மங்கை) உதித்த ஒப்பற்ற திருக்குமாரன் (ஒரு பாலா) முருகவேள். அவன் சிவனின் நெற்றிக்கண்ணில் உதித்த ஞானக் குழந்தையாகவும், தேவர்களின் துயரறுக்கும் கருணாமூர்த்தியாகவும் திகழ்கிறான்.
8. குறமகள் காதலனும் செந்திலாண்டவனும்
ஒளிவீசும் வைர அணிகலன்களை அணிந்த மார்பகங்களைக் கொண்ட குறவர் குலப் பெண்ணான வள்ளியம்மையின் (குறவனிதை) மீது அளவற்ற அன்பு கொண்ட காதலன் முருகன். சந்திரனைத் தொடும் அளவுக்கு உயர்ந்த சிகரங்களையும், மேகங்கள் (முகில்) தவழும் மாடங்களையும் கொண்ட திருச்செந்தூரில் (செந்தில்) வீற்றிருக்கும் பெருமாளே! அடியேனுக்கு முக்தி அருளுவாயாக.
சுருக்கம்
இத்திருப்புகழ், சிற்றின்ப மாயையிலும், பொருளாசையாலும் வீணாகும் மனித வாழ்வை இறைவனின் திருவருளாலே திருத்த முடியும் என்பதை உணர்த்துகிறது. நறுமணக் கூந்தலும் பொன் போன்ற மார்பகங்களும் கொண்ட பெண்களின் காமத்தில் வீழ்ந்து, மந்திர ஜெபங்களை மறந்து, தமிழ் நூல்களைக் கற்றும் உலகரை வஞ்சிக்கும் அறிவற்ற மனிதர்களின் நிலையை அருணகிரிநாதர் சாடுகிறார். புனிதமற்ற இழிந்தோரைப் புகழ்வதைத் தவிர்த்து, முருகனின் திருவடி மலர்களைச் சூடி வணங்கும் பாக்கியத்தை அருள வேண்டுகிறார். தகுட தகு… எனத் தாளக்கட்டுகளோடு நடனமாடும் மயில் வாகனனாகவும், அசுரர்களை அழித்த வேலனாகவும், இமயவல்லி உமையவளின் மகனாகவும் முருகனை இப்பாடல் சிறப்பிக்கிறது. குறமகள் வள்ளியம்மையின் காதலனாகச் சந்திரன் தவழும் உயர்ந்த சிகரங்களைக் கொண்ட திருச்செந்தூரில் வீற்றிருக்கும் முருகப்பெருமானின் திருவடி தரிசனமே முக்திக்கு வழி என்பது இப்பாடலின் முழுமையான சுருக்கமாகும்.
The Essence of Thiruppugazh 60 thagaranaRai (thiruchchendhUr)
This song is famous for its “Sandham” (Rhythm). The middle verses consist entirely of rhythmic oral percussion syllables (Jathis) that mimic the dancing steps of Lord Murugan’s peacock. The song is a journey from the “False Rhythm” of worldly life to the “True Rhythm” of the Divine Dance.
1. The Fragrance that Binds
Arunagirinathar begins by describing the sensory entrapment of worldly attraction. He mentions “Thagara Narai”—a specific type of fragrant hair oil or aromatic powder. He describes women who adorn their hair (Vinthai Kuzhaliyar) with this scent to captivate men. He mentions their waists, which grow tired (Thalarum Idai) from the weight of their gold-adorned chests (Thanga Thanam). The poet points out that the mind gets entangled in these artificial fragrances and physical forms, mistaking them for the ultimate source of happiness.
2. The Abandonment of Spiritual Duty
The poet describes the heavy cost of this infatuation. As “Vanjai” (Lust/Desire) swells in the mind, the devotee engages in physical union (Kalavi). The tragedy, Arunagirinathar notes, is what is lost in this process: “Mantra Samaya Japa Neengi.” The devotee stops chanting Mantras, forgets religious duties (Samayam), and abandons prayer (Japa). The noise of lust drowns out the silent discipline of the spirit.
3. The Misuse of Tamil Literature
Arunagirinathar offers a sharp critique of how intellect is wasted. He mentions those who study the “Thantri Sangath Tamil Panuval”—the rare and difficult Tamil texts of the Sangam era or Tantric literature. Instead of using this knowledge for wisdom, they use it to “Konji” (Prattle/Flirt) and “Vanjithu” (Deceive) others for sensory gratification. He calls such people “Mudar” (Fools). They possess knowledge but lack wisdom, wandering the earth aimlessly.
4. The Rejection of Human Praise
The poet expresses a strong desire for conversion. He is tired of praising “Punitham Ili Manthar”—humans who have no purity or holiness. He has wasted his poetry singing the fame of mortal men for money. He asks, “When will I stop this (Neengi) and instead worship You?” He longs to wear the “Pon Pulaka Malar” (Golden Flowers of Goosebumps/Joy) that bloom on the body during intense devotion, rather than the fragrant oils mentioned in the first verse.
5. The Rhythmic Dance of the Peacock
The song suddenly explodes into the language of dance and percussion. Arunagirinathar uses onomatopoeic sounds: “Thakuda Thaku Thantha… Thikuda Thiku Theentha.” These are not random sounds; they represent the footwork of the Peacock and the beat of the cosmic drum. By reciting these rhythms, the poet invites the listener to shift their attention from the “Prattle of Lust” (Verse 3) to the energetic, purifying “Dance of the Divine.”
6. The Chest Adorned with Sandalwood
Amidst this thundering rhythm, the poet visualizes the Lord. He describes Murugan riding the “Thani Mayil”—the Unique, Matchless Peacock. The Lord’s chest is described as “Santhath Thiru Marbu”—a holy chest always adorned with sandalwood paste. This divine fragrance stands in contrast to the artificial “Thagara Narai” hair fragrance of the mortals mentioned in the opening lines. The “Unique Peacock” suggests a vehicle that is beyond the laws of nature, capable of traversing the cosmos.
7. The Son of the Mountain Goddess
Arunagirinathar recalls the martial prowess of Murugan. He holds the “Thiral Ayil” (Powerful Spear/Vel) in His red hand. With this weapon, He made the Asuras in all directions (Thisai Asurar) die and sink (Azhuntha) into the ocean. Murugan is identified as the “Oru Pala” (The One Son) of the Goddess who was born to the King of the Himalayas (Simaiyavarai Eenra Mangai). This highlights His heritage of immense power and mountain-like stability.
8. The Cloud-Capped Towers of Chendur
The song concludes at Tiruchendur. Murugan is the husband (Kantha) of Valli (Kura Vanithai), who is described as wearing bright diamond jewelry (Thigazh Vairam). The temple of Tiruchendur is described as having towers or peaks so high that they touch the clouds (Sikara Mugil Ongu). The “Moon-touching” height of the temple represents the pinnacle of spiritual attainment, far above the low, wandering life of the “Fools” described earlier.
Summary
“Thagaranarai” is a song of Rhythmic Transformation. Arunagirinathar begins by lamenting how the artificial fragrances and physical attractions of the world cause men to abandon their spiritual duties (Mantra Japa) and misuse their intellect. He prays to stop praising impure humans. The song then shifts into a spectacular display of “Jathis” (Thakuda Thaku…), mimicking the dance of Murugan’s Peacock. This signifies replacing the “Noise of the World” with the “Rhythm of God.” The poet finds his final refuge in the sandalwood-scented chest of the Lord who resides in the cloud-capped city of Tiruchendur.
Thiruppugal – திருப்புகழ்