திருப்புகழ் 609 சூது கொலைகாரர் (ஞானமலை)

திருப்புகழ் 609 சூது கொலைகாரர் (ஞானமலை) – விளக்கம்

அருணகிரிநாதர் ஞானமலைத் தலத்தில் அருளிய “சூது கொலைகாரர்” என்று தொடங்கும் இத்திருப்புகழ், தீய குணங்கள் கொண்டவர்களோடு சேரும் உறவை வெறுத்து, அசுரர்களை அழித்த முருகப்பெருமானின் அருளை நாடுவதாக அமைந்துள்ளது.

1. தீயவர்களின் இயல்பு

உலகில் சிலர் சூதாட்டம் ஆடுபவராகவும், கொலை செய்யும் குணம் கொண்டவராகவும், பணத்தின் மீது மட்டுமே ஆசை கொண்டவராகவும் இருக்கிறார்கள். இத்தகையவர்கள் தூய்மையற்றவர்கள் (“தூவையர்கள்”). இவர்களுடைய முகம் எப்போதும் சோகை பிடித்தது போலவும், பாவம் நிறைந்ததால் இருண்டு போய் நீல நிறமாகவும் (“சோகை முகநீலர்”) காட்சியளிக்கிறது.

2. நோயும் பாவமும் குடிகொண்ட உடல்

இவர்கள் சூலை நோய் (வயிற்று வலி), வாத நோய் போன்ற கொடிய நோய்களால் அவதிப்படுபவர்கள். பாவச் செயல்களைச் செய்வதால் தூய்மை இழந்தவர்கள் (“தூமையர்கள்”). கோள் சொல்லும் குணம் கொண்டவர்கள். இத்தகைய தீயவர்களோடு பழகினால் நாமும் பாவத்திற்கும் நோய்க்கும் ஆளாக நேரிடும் என்பதை அருணகிரிநாதர் எச்சரிக்கிறார்.

3. வீண் பேச்சு பேசும் வஞ்சகர்

தெருக்களில் நின்று கொண்டு தங்களது சாகசங்களைப் பற்றியும், சாதனைகளைப் பற்றியும் இவர்கள் வீணாகப் பெருமை பேசிக் கொள்வார்கள். ஒரு நாழி (அளவை) தானியத்திற்கு அல்லது அற்பமான விஷயத்திற்கு விலை பேசி, பேரம் பேசித் திரிவார்கள். இவர்களது பேச்சு நம்பிக்கைக்கு உரியது அல்ல.

4. நிலையற்ற தூசி போன்ற உறவு

இவர்களுடைய உறவு சாயம்போன துணி போலவும், காற்றில் பறக்கும் தூசி போலவும் (“தூளியுறவு”) நிலையற்றது. இது ஒரு மாயை. வஞ்சகமும், நோயும், பாவமும் நிறைந்த இவர்களுடன் ஆடுகின்ற உறவு எனக்குத் தேவையா? இந்தத் தீய சகவாசத்தை நான் கொள்ளலாமா? என்று கவிஞர் தன்னைத்தானே கேட்டுக்கொண்டு, இதிலிருந்து விடுபட விரும்புகிறார்.

5. அடியவர்களின் அபயக்குரல்

முற்காலத்தில் சூரபத்மன் போன்ற அசுரர்களால் வேதங்களை ஓதும் முனிவர்கள், சிறு குழந்தைகள், பெண்கள் மற்றும் அந்தணர்கள் என அனைவரும் மிகுந்த துன்பத்திற்கு ஆளானார்கள். அவர்கள் எழுப்பிய ஓலம் (“பூசல்”) கேட்டு, அவர்களின் பயத்தைப் போக்க முருகப்பெருமான் போருக்குப் புறப்பட்டார்.

6. கடலை சேறாக்கிய வேல்

அசுரர்கள் கடலுக்கு அடியில் சென்று ஒளிந்து கொண்டபோது, அவர்கள் அழியும்படியாகவும், ஏழு கடல்களும் வற்றிப்போய் சேறாகும் படியாகவும் (“வேலை அளறாக”) தனது வேலாயுதத்தைச் செலுத்தியவர் முருகப்பெருமான். அந்த வேல் அசுரகுலத்தை வேரோடு அழித்தது.

7. உமையவளின் அருமை மகன்

சிவபெருமானின் இடது பாகத்தில் வீற்றிருப்பவர் அன்னை பார்வதி தேவி. சிவகாமி என்றும், அபிராமி என்றும் அழைக்கப்படும் அந்த அன்னையின் அருளைப் பெற்ற பாலகனே! தாயின் அன்பும், தந்தையின் ஞானமும் ஒருங்கே பெற்றவர் முருகப்பெருமான்.

8. நாரணன் மகளும் ஞானமலையும்

நாராயணனாகிய திருமால் பெற்றெடுத்த மகளான வள்ளியம்மையோடு (முற்பிறப்பில் திருமாலின் மகளாகத் தோன்றியவள் வள்ளி), வேலூர் மாவட்டத்தில் உள்ள சோளிங்கர் அருகே அமைந்துள்ள “ஞானமலை” என்னும் திருத்தலத்தில் வீற்றிருக்கும் பெருமாளே! உன்னை வணங்குகிறேன்.

சுருக்கம்

சூதாடிகளும், கொலைக்காரர்களும், நோயாளிகளும், வஞ்சகர்களும் ஆன தீயவர்களின் உறவு தூசி போன்றது; அத்தகைய உறவு எனக்கு வேண்டாம். வேதியர்கள், பெண்கள் மற்றும் முனிவர்களின் துயரம் தீர, ஏழு கடல்களும் வற்றிப்போகும் படி வேல் எறிந்து அசுரர்களை அழித்தவனே! சிவகாமித் தாயின் மகனே! திருமாலின் மகளாகிய வள்ளியுடன் ஞானமலையில் வீற்றிருக்கும் பெருமாளே! தீயவர்களின் தொடர்பிலிருந்து என்னைக் காத்து அருள வேண்டும்.

The Essence of Thiruppugazh 609 Soodhu Kolaikaarar (Gnaanamalai)

This Thiruppugazh song, “Soodhu Kolaigaarar,” composed at the sacred site of Gnanamalai, is a powerful warning against toxic associations. Saint Arunagirinathar describes the characteristics of deceitful people and prays to Lord Muruga to rescue him from such company, invoking the Lord’s victory over the Asuras.

1. The Characteristics of the Deceitful

The song begins with a harsh critique of people who live by gambling (Soodhu), violence (Kolaigaarar), and an insatiable greed for money. The poet describes them as being impure in thought and deed (Thouvaiyargal). Their faces are described as “blue” or darkened (Muganeelar), reflecting the inner gloom and lack of spiritual light caused by their sinful lives.

2. A Life Burdened by Disease and Sin

Arunagirinathar observes that those who lead lives of vice often suffer from agonizing physical ailments like colic pain (Soolai Vali) and arthritis (Vatham). He views these as physical manifestations of their “Paavam” (sins). He calls them “Kolar” (slanderers/backbiters) who spend their time gossiping and causing disharmony in the streets.

3. Empty Boasts and Petty Transactions

The poet describes the social behavior of these individuals. They stand in public places boasting about their fake achievements and “victories” (Saadhanaigal). They waste their lives in petty arguments, haggling over the price of a small measure of grain (Nazhi Thaazhi Vilai). Their talk is loud and proud, but it lacks any substance or truth.

4. Friendship as Fleet as Dust

The poet uses a beautiful metaphor: “Maya Thooli Uravu” (a relationship as transient as a dust storm). Just as dust rises in a swirl and vanishes, the friendship of the wicked is temporary and based on illusion (Maya). He asks a rhetorical question: “Is it right for me to have an intimate relationship with such deceitful people who are only pretending to be friends?”

5. The Cry of the Oppressed

The song shifts from the human world to the divine intervention of Muruga. He recalls how the Asuras (demons) tormented the righteous—Vedic sages, innocent children, women, and priests. Their cries for help reached the heavens as a “Poosal” (loud lament/complaint), prompting Muruga to take up arms to restore justice.

6. The Spear that Dried the Oceans

Muruga is praised as the warrior who released His powerful Spear (Vel). When the Asuras hid beneath the sea, the heat and power of the Vel were so intense that the seven oceans were reduced to mere slush or mud (Velai Alaraaga). The Vel annihilated the pride and the physical presence of the demon clan, proving Muruga’s status as the Ultimate Protector.

7. The Son of Goddess Abhirami

Muruga is addressed as the beloved son of Goddess Parvati, who resides on the left side of Lord Shiva (Naadharidam Mevu Maadhu). The poet uses beautiful names for the Mother: Sivagami (She who brings joy to Shiva), Naari (The Supreme Woman), and Abhirami (The Beautiful One). This highlights Muruga as the heir to divine grace and power.

8. The Lord of Gnanamalai and Valli

The song concludes at Gnanamalai, a hilltop shrine near Vellore. Muruga is seen here with Valli, who is described as the daughter of Lord Narayana (Vishnu). In her previous birth, Valli was born from Vishnu’s eyes as Sundaravalli. The poet surrenders to Muruga, the Perumal of the Mountain of Wisdom (Gnanamalai), asking for liberation from the influence of the wicked.

Summary

In this hymn, Arunagirinathar expresses his disdain for the company of gamblers, liars, and greedy individuals whose lives are plagued by disease and spiritual darkness. He compares their friendship to a fleeting dust storm. He seeks refuge in Lord Muruga, the son of Abhirami, who saved the sages and children by drying up the seven seas with His Vel to destroy the Asuras. He prays to the Lord of Gnanamalai, who stands with Valli, to protect him from the clutches of worldly deceivers.