திருப்புகழ் 705 ஏறு ஆனாலே (கோடைநகர்)

திருப்புகழ் 705: ஏறு ஆனாலே (கோடைநகர்) – விரிவான விளக்கவுரை

அருணகிரிநாதர் அருளிய இப்பாடல் சந்த நயம் மிக்கது. சொற்கள் மிகக் குறுகியதாக இருந்தாலும், ஆழமான பொருளையும், ‘ஆ’ மற்றும் ‘ஐ’ என்னும் ஒலிகளில் முடியும் எதுகை மோனைகளையும் கொண்டுள்ளது. இது ‘நாயகி பாவத்தில்’ (தலைவன்-தலைவி முறை) பாடப்பட்ட பாடல். தலைவி (ஆன்மா) தலைவனான முருகனைப் பிரிந்து வாடுவதாகவும், மன்மதனின் தொல்லை தாளாமல் முருகனை அழைக்கவும் செய்யும் வகையில் அமைந்துள்ளது. கும்பகோணத்தை அடுத்த கோடைநகர் (கொட்டையூர்) தலத்து முருகனை இது போற்றுகிறது.

மன்மதனின் தாக்குதல்

சிவபெருமானின் நெற்றிக்கண்ணால் எரிக்கப்பட்டு சாம்பலாகிப் போனவன் மன்மதன் (காமவேள்). அவன் உருவமற்றவனாக (மாயா) இருந்தாலும், வாசனை மிக்க மலர்க்கணைகளை (பூந்தொடுப்பால் ஆன அம்புகளை) என் மீது தொடுத்து என்னை வாட்டுகிறான். சிவனால் எரிக்கப்பட்டும் அவன் என்மீது போர் தொடுப்பது எனக்குத் தாங்க முடியாத வேதனையைத் தருகிறது. (உலக இன்பங்கள் மற்றும் காம உணர்வுகள் ஆன்மாவைத் துன்புறுத்துவதை இது குறிக்கிறது).

புல்லாங்குழல் இசை தரும் வேதனை

மூங்கிலால் செய்யப்பட்ட புல்லாங்குழல் (வேய்) பொதுவாக இனிமையான இசையைத் தரும். ஆனால், தலைவனைப் பிரிந்திருக்கும் வேளையில், அந்த மூங்கிலின் துளைகளிலிருந்து (தொளையாலே) வரும் ஏழு சுரங்களின் (ஏழிசை) ஓசையானது, எனக்கு இன்பத்தைத் தராமல், என்னை ஏமாற்றுவது போலவும், வஞ்சனை செய்வது போலவும் சுடுகின்ற தீயாகத் தோன்றுகிறது. இசை கூடப் பிரிவின் துயரத்தை அதிகப்படுத்துகிறது.

உயிரை வாட்டும் காதல் நோய்

மன்மதனின் தொல்லை நாளுக்கு நாள் மாறாமல், என் உள்ளத்தில் ஊறிப் பெருகுகிறது. இது என் உயிரையே எடுக்கும் முடிவாக (ஈறாய்) மாறிவிடுமோ என்று பயங்கொள்கிறேன். மயக்கத்தை (மால்) தரும் இந்தத் துன்பத்தால், மான் போன்ற கண்களை உடைய நான் (வாடா மான்) வாடிப் போய் அழியும்படி விட்டுவிடாதே. ஒரு மான் போலத் தவிக்கும் என்னைக் கைவிட்டு விடாதே.

கடப்ப மாலை தந்து காத்தல்

நீ என் முன் ‘வாராய்’ (வருவாயாக). கருணையுடன் என்னைப் ‘பாராய்’ (பர்ப்பாயாக). நீ என்னுடன் வந்து சேரவில்லை என்றால், என் உயிர் தங்காது. எனவே, நான் வாடிப் போகாமல் இருக்க, உன்னுடைய மார்பில் அணிந்துள்ள குளிர்ந்த கடப்ப மலர் மாலையை (நீபத் தொடை) எனக்குத் தந்து அருள வேண்டும். அந்த மாலையே எனக்கு ஆறுதல் அளிக்கும் மருந்தாகும்.

உலகம் சூழ்ந்த மயில் வாகனன்

பதிினான்கு லோகங்களையும் (ஈரேழ் பார்) வலம் வரக்கூடியதும், பகைவர்களிடம் சீறிப் பாயக்கூடியதும் (சீறா), பெருமை மிக்கதுமான (வீறா) அழகிய தோகையை உடைய மயிலின் மீது அமர்ந்திருக்கும் குமரேசனே! உலகம் முழுவதையும் காக்கும் உனது மயில் வாகனத்தின் சிறப்பு இங்கே போற்றப்படுகிறது.

இறப்பற்ற இறைவனும் கோடைநகர் பதியும்

தேவர்களுக்கெல்லாம் தேவனே! ‘சாவா’ மற்றும் ‘மூவா’ மருந்தாகத் திகழ்பவனே! அதாவது இறப்பு என்பதும், மூப்பு (முதுமை) என்பதும் இல்லாத நித்தியமான நாதன் நீ. கும்பகோணத்தை அடுத்த ‘கோடைநகர்’ என்று அழைக்கப்படும் கொட்டையூர் தலத்தில் குடிகொண்டுள்ள பதியோனே! அழிவற்ற பரம்பொருள் நீயே.

சூரபத்மனை வேரறுத்த வீரம்

உனக்கு வேறானவனாகவும், பகைவனாகவும் (மாறா) நின்றவன் சூரபத்மன். அந்தப் பெரிய அசுரர் குலமே (மாசூர்) வேரோடு அழிந்து விழுமாறு (வேர் போய் வீழ), அவர்களோடு போர் புரிந்த போர்க்கள வீரனே! தீமையை அதன் ஆணிவேரோடு அழிக்கும் வல்லமை படைத்தவன் நீ.

வேதத்தின் பொருளும் வீரப் பெருமாளும்

நீயே வேதமாகவும் (வேதா), அந்த வேதங்கள் உணர்த்தும் ஞானமாகவும் (போதா) விளங்குகிறாய். கையில் வேலாயுதத்தை ஏந்தியவனே (வேலா)! என்றும் இளமை மாறாத பாலனே! வீரத்துக்கெல்லாம் இலக்கணமாகத் திகழும் வீரப் பெருமாளே! எனக்கு அருள்புரிவாயாக.

சுருக்கம்

சிவபெருமானால் எரிக்கப்பட்ட மன்மதனின் கணைகளாலும், புல்லாங்குழலின் இசையாலும் ஏற்படும் வேதனை தாளாமல், மான் போலத் தவிக்கும் என்னை வாட விடாதே. நீ என் முன் வந்து, கருணையோடு பார்த்து, உனது கடப்ப மாலையைத் தந்து என்னை ஆட்கொள்ள வேண்டும். இறப்பும் மூப்பும் இல்லாதவனே, வேதத்தின் வடிவமே, சூரபத்மனை வேரறுத்த வீரனே, கோடைநகரில் வாழும் முருகப்பெருமானே, உன்னைச் சரணடைகிறேன் என்பதே இப்பாடலின் சாராம்சமாகும்.

The Essence of Thiruppugazh 705 Eru Aanale (Kodanagar)

This song is a masterpiece of rhythmic poetry. It is structured entirely in two-syllable rhyming words (Era, Eya, Mara, Vara, Seera, Theva, Vera, Vetha). It creates a cascading musical effect while conveying the intense emotion of the soul longing for God (Nayaki-Nayaka Bhava).

The Scorching Heat of Separation

The song opens with the devotee (the soul) expressing the intense pain of separation from God. The phrase “ERA nAlE” refers to the rising sun or the progression of the day. For a lonely soul, the day feels scorching and unbearable, turning the body to ash (neeRAy). The poet complains about Manmatha (Cupid/Vele), who shoots his fragrant flower arrows (vAsak kaNai) at the suffering lover. In spiritual terms, this represents how the beauty of the external world torments the soul that craves only the internal beauty of God.

The Torture of Melodious Sounds

Arunagirinathar describes the psychological state where things that are usually pleasant become painful. He speaks of the bamboo flute (vEyA) and the melody produced through its holes (thoLaiyAlE). The “Seven Musical Notes” (Ezhu Osai) usually bring joy, but to the separated lover, they sound like a taunt. The music of the world feels hollow and piercing when the “Music of the Soul” (God) is absent. The soul feels disconnected and sees illusion (mAyA) everywhere.

The Fading Deer

The poet pleads with the Lord not to abandon him. He compares his soul to a “Vada Man”—a fading or withering deer. The mind is constantly changing (mARA), oozing with sorrow (URA), and ending in confusion (mAlAy). He asks the Lord, “Do not discard or neglect this fragile deer that is suffering in the forest of worldly life.” It is a cry for validation and protection against the changing tides of karma.

The Request for the Kadamba Garland

This is the central prayer of the song. The devotee challenges the Lord: “Come! Look at me! Join with me!” (vArAy pArAy sErAy). But he adds a condition: “If You cannot unite with me fully right now (Anal), at least send me Your Neepa Thodai.” The “Neepa” (Kadamba) garland is Murugan’s signature symbol of grace. The devotee asks for this unfading garland as a token of promise that he belongs to the Lord, even if the final union is delayed.

The Hero of the Fourteen Worlds

The tone shifts from the devotee’s sorrow to the Lord’s glory. Arunagirinathar addresses Murugan as “SeeRA VeerA”—the Fierce Hero. He describes Murugan’s fame as surrounding and encompassing the “Eer-Ezh Par” (The Fourteen Worlds/Planets). The Lord is depicted as the Kumaresa (Young Lord) who rides the beautiful, majestic peacock (seerAr thOkaik). This contrast reassures the devotee that the one he is calling out to is the Master of the entire universe.

The Deathless, Ageless Lord

The poet defines the eternal nature of the Divine. He calls Murugan “ThEvA” (God), “sAvA” (Deathless), and “mUvA” (Ageless). In a world where everything decays (as described in the first verse), Murugan alone remains constant. He is addressed as the “Natha” (Lord) of Kodaynagar, a shrine described as “Theera”—endless or possessing unfading glory. This establishes the temple as a gateway to immortality.

The Uprooting of the Great Demon

Arunagirinathar praises the martial prowess of Murugan. He describes the battle against Surapadman (Maa Sur). This demon was “Vera” (hostile) and “Mara” (unchanging in his enmity). The poet describes how Murugan fought until the very “root” of the demon was destroyed (Ver poy veezha). This signifies that Murugan does not just cut off the surface-level problems (sins) but uproots the very source of ignorance (Avidya) and ego.

The Essence of the Vedas

The song concludes with a rhythmic chant of the Lord’s titles. He is “VethA” (The essence of the Vedas), “PothA” (The embodiment of Bodha/Wisdom), “VelA” (The Wielder of the Spear), and “BAlA” (The Divine Child). The final salutation is “Veera Veerap Perumale”—The Hero of Heroes, the Great Lord. This creates a powerful, mantric finish to the song, affirming Murugan as the source of all knowledge, power, and grace.

Summary

Thiruppugazh 705 is a rhythmic cry of Divine Longing.

Arunagirinathar adopts the persona of a lover separated from her beloved. He describes how the rising sun, the flower arrows of Cupid, and the sound of the flute torment his soul, which is withering like a fading deer. He begs the Lord to come, look at him, and grant the Kadamba Garland as a sign of grace.

The song then transitions into a majestic praise of Lord Murugan of Kodaynagar. He is celebrated as the Deathless and Ageless Hero who uprooted the demon Surapadman and stands as the ultimate essence of the Vedas. The song ends by identifying Him as the Supreme Hero (“Veera”) who alone can save the suffering soul.

– குன்றக்குடி முருகனுக்கு அரோகரா –

மயூரகிரி வலைத்தளத்தை மேம்படுத்தவும், பராமரிக்கவும் தங்களின் மேலான நிதி உதவியை அன்புடன் வேண்டுகிறோம். “தர்மம் தலைகாக்கும்.”
We request your support in developing and maintaining Mayuragiri to celebrate our literary heritage. Your contribution helps us sustain this digital initiative.

GPay / UPI ID: [9524444664]
UPI handle: 9524444664@jupiteraxis
(For Bank Transfer details:)
Name: Subramaniyan Saravanan
Account number: 77770124337656
IFSC Code: FDRL0007777
Alternate IFSC: FDRL0000001
Branch: Neo Banking – Jupiter

கீழே உள்ள QR குறியீட்டை (QR Code) ஸ்கேன் செய்தும் நீங்கள் உங்கள் நன்கொடையை வழங்கலாம்.
You can also scan the QR code below to make your contribution.