திருப்புகழ் 82 பூரண வார கும்ப (திருச்செந்தூர்)

Thiruppugazh 82 pUraNavArakumba (thiruchchendhUr)

திருப்புகழ் 82 பூரண வார கும்ப (திருச்செந்தூர்) – விளக்கம்

அருணகிரிநாதர் இயற்றியருளிய “பூரண வார கும்ப” என்று தொடங்கும் இத்திருப்புகழ் பாடல், திருச்செந்தூர் தலத்தில் உறையும் முருகப்பெருமானை நோக்கிப் பாடப்பட்டதாகும். சிற்றின்பத்தில் மூழ்கித் தவிக்கும் தன்னை, யோக நெறியில் செலுத்தி, சிவயோகியாக மாற்ற வேண்டும் என்று முருகனிடம் விண்ணப்பிக்கும் அற்புதமான பாடல் இது.

1. சிற்றின்ப மயக்கமும், பாவம் செய்த நிலையும்

அழகிய ஆடை அணிந்தும், சந்தனம் பூசியும் இருக்கும் பெண்களின் கவர்ச்சியில் (வார கும்ப கொங்கை) நான் மயங்கிக் கிடக்கிறேன். அவர்களுடைய வஞ்சகமான லீலைகளில் சிக்கி, வீணாக உழல்கிறேன். இதனால் எனக்கு இருந்த நல்ல அறிவு (போதம்) அழிந்துவிட்டது. என் மானம் போனது கூடத் தெரியாத அளவுக்கு நான் அறிவற்றவனாகிவிட்டேன் (பூரியன்). என் நெஞ்சத்தைக் கட்டுப்படுத்தத் தெரியாத பாவி நான். அறச் செயல்களைச் செய்யாதவன். உலகில் எத்தனையோ பேர் இறந்து போவதை என் கண் முன்னே கண்டாலும், “நானும் ஒருநாள் இறப்பேன்” என்பதை உணரவில்லை. இன்னும் ஆசையிலேயே மூழ்கி இருக்கிறேன். இந்த மயக்கம் (மயல்) தீர வேண்டும்.

2. யோக நிலை (முக்கிய வேண்டுதல்)

இப்பாடலின் மையக்கருத்து இதுவே. சிற்றின்பத்திலிருந்து விடுபட்டு, பேரின்பமான யோக நிலையை அடைய அருணகிரிநாதர் வழி கேட்கிறார்:

• காரண-காரியம் நீங்குதல்: உலக இன்பத் துன்பங்களுக்குக் காரணமான வினைகளை ஒழித்துவிட வேண்டும்.
• அகங்காரம் அழிதல்: “நான்” என்கின்ற ஆணவத்தை (யானெனும் மேதை) முழுமையாக விட்டுவிட வேண்டும்.
• நாசிப் பார்வை: மூச்சுக் காற்றைக் கட்டுப்படுத்தி, இரண்டு கண்களின் பார்வையும் மூக்கு நுனியின் மீது (நாசியின் மீது) பதியும்படி தியானிக்க வேண்டும்.
• திரிகரண சுத்தி: உடல் (காயம்), வாக்கு (நாவு), மனம் (நெஞ்சு) ஆகிய மூன்றும் அலைபாயாமல், ஒரே வழியாக இறைவனை நோக்க வேண்டும். இப்படிப்பட்ட யோக நெறியில் நின்று, உன்னுடைய நீண்ட திருவடிகளைத் தியானித்து, “சிவயோகிகள்” என்று விளங்கும் பாக்கியத்தை எனக்குத் தந்து அருள வேண்டும்.

3. சிவபெருமானுக்கு உபதேசித்த குரு

வேதங்கள் மற்றும் மந்திரங்களின் சாரமாக விளங்குவது “ஓம்” என்னும் பிரணவம். இதன் பொருளைத் தெளிவாக விளக்கியவர் நீர். திருவாதிரை நட்சத்திரத்திற்கு உரியவரும் (ஆதிரையான்), உலகிற்கே தலைவருமான சிவபெருமான், உமக்கு முன்பாக ஒரு மாணவனைப் போலப் பணிந்து (தாழ்வன் என வணங்கும்), மிகுந்த ஆவலோடு (மாதரவால்) உபதேசம் கேட்க, அவருக்கு ஞானத்தை போதித்த முழுமையான ஞானாசிரியன் (பூரண ஞானம் மிஞ்சும் உரவோன்) நீர்.

4. கஜேந்திரனைக் காத்த திருமாலின் மருகன்

இப்பாடலின் இந்த வரிகள் திருமாலின் கருணையை விளக்குகின்றன. முன்னொரு காலத்தில், கஜேந்திரன் என்னும் யானையானது, முதலையின் பிடியில் சிக்கி, “ஆதிமூலமே!” என்று கதறியபோது, சக்கராயுதத்தை (ஆழி) கையில் ஏந்தி, அந்த மடுவில் இருந்த முதலையை (இடங்கர்) அழித்துக் காத்தவர் திருமால். கரிய மேகம் போன்ற நிறம் கொண்ட அந்த முகுந்தனின் மருகன் நீர்.

5. சூரசம்ஹாரமும், செந்தூர் வளமும்

பெரிய கடலினூடே, ஒரு மாமரத்தின் வடிவம் எடுத்து நின்ற சூரபதுமனை, அவன் மாண்டு போகும்படி வென்றவர் நீர். இதனால் தேவர்களின் (அண்டர்) துன்பத்தைத் தீர்த்து வைத்த முருகேசன் நீர். கடற்கரை மணல் பரப்பிலே (வாலுகம்), கடல் நீர் பாய்ந்து வரும்போது, சங்கு, முத்துக்கள் மற்றும் உயர்ந்த மணிகள் கரையில் வந்து ஒதுங்கும் வளம் மிக்க திருச்செந்தூர் (சீரலைவாய்) பதியில் விரும்பி உறையும் பெருமாளே!

சுருக்கம்

பெண் இன்பத்தில் மயங்கி, மானம் இழந்து, அறம் செய்யாமல் வாழும் பாவி நான். கஜேந்திரனைக் காத்த திருமாலின் மருகனே! சிவனுக்கே குருவாக அமர்ந்து உபதேசம் செய்தவனே! கடல் அலைகள் முத்துக்களைக் கொழிக்கும் செந்தூர் முருகா! என் சிற்றின்ப ஆசையை ஒழித்து, மூச்சையும் மனதையும் அடக்கி, உன் திருவடியை நினைக்கும் யோக நிலையை எனக்குத் தந்தருள வேண்டும்,” என்பதே இப்பாடலின் சாராம்சமாகும்.

The Essence of Thiruppugazh 82 pUraNavArakumba (thiruchchendhUr)

This song is a “Yogic Manual.” Unlike many other songs where the poet simply asks for grace, here Arunagirinathar details the specific technique of Kundalini Yoga—controlling the breath, focusing the gaze, and burning the ego—to attain the state of a true Yogi.

1. The Decorated Vessels of Illusion

Arunagirinathar begins by describing the physical allure that distracts the mind. He uses the metaphor “Purana Vara Kumba”—Full, decorated ceremonial pots—to describe the physical form (specifically the chest) of women, cooled with sandalwood paste (Seetha Padeera). He laments wandering in this “Vikara Vanja Leelai” (Deceitful, transforming play). He realizes that by chasing these perishable vessels, he has lost his “Pothavam” (Wisdom/Penance) and “Manam” (Honor/Dignity) without even realizing it.

2. The Unguarded Gate of the Heart

The poet offers a harsh self-assessment. He calls himself a “Puriyan”—a lowly, mean-minded person. The reason: his heart has no guard (Nenju Kaval Padhatha). Because the “Gate of the Heart” is left open, the “Panja Pathakam” (Five Great Sins) enter freely. He points out the supreme irony of human existence: we see people dying and disappearing every day (Odi Iranthu Ponavar), yet we still live as if we are immortal, drowning in “Masai” (Desire/Lust).

3. Destruction of the “I”

Here, the song shifts to high philosophy. Arunagirinathar speaks of transcending “Karana Kariyam”—the Law of Cause and Effect (Karma). To do this, one must break the “Yan Enum Methai”—the arrogance of “I” (Ego). He describes a state called “Pavakam”—a mental attitude where one separates the soul from the body. This is the prerequisite for the intense Yoga described in the next lines: the intellectual realization that “I am not this body.”

4. The Yoga of the Inner Fire

Arunagirinathar describes the technical process of Raja Yoga and Pranayama.

• Kal Udal Oodi: Moving the “Air” (Prana) within the body.
• Angi: Igniting the “Fire” (Agni/Kundalini) at the base of the spine.
• Nasiyin Meethu: Focusing the gaze on the tip of the nose (Nasikagra Drishti).
• Irandu Vizhi Paya: Converging both eyes into a single focus. This is a specific instruction on how to raise the spiritual energy to the third eye to burn away ignorance.

5. Alignment of Thought, Word, and Deed

The poet defines what a true Yogi is. He says the Kayam (Body), Navu (Tongue/Speech), and Nenju (Heart/Mind) must all travel on “Or Vazhi”—One Single Path. This refers to “Tri-karana Suddhi” (Purity of the three instruments). When these three are unified in love (Anbu Kayam Vidamal) and focused solely on Murugan’s Holy Feet, the devotee becomes a “Van Sey Yogi”—a Yogi capable of achieving greatness or “Hard Penance.”

6. The Lord Worshipped by Shiva

The song glorifies Murugan’s supreme status. The poet states that the essence of the Vedas (Arana Sara) and Mantras becomes clear when one worships Murugan. He describes Lord Shiva as “Athiraiyan” (The Lord associated with the Arudra star). Even this Supreme Shiva stands and bows (Ninru Thazhvan) before Murugan to receive the Upadesa (instruction). Murugan is described as possessing “Purana Gnanam”—Complete, Perfect Wisdom that exceeds even that of His father.

7. The Slayer of the Mango Tree

Arunagirinathar recalls the Surasamharam war. Murugan defeated the demon Surapadman, who rose from the roaring ocean (Arkali) and stood disguised as a massive Mango Tree (Ma Vadivu). By destroying him, Murugan allowed the Devas (Andar) to rule the heavens again. The poet also references Lord Vishnu (Mukunthan), who used his Discus (Azhi) to save the elephant Gajendra (Varana) from the crocodile in the pond (Vavi). Murugan is the nephew of this compassionate Vishnu.

8. The Pearl-Birthing Conches of Chendur

The song concludes with a beautiful description of the ecosystem of Tiruchendur. The poet describes the “Valukam” (White Sands) and the “Vandal” (Silt/Sediment) brought by the waves. In the channels where the water runs (Kalil), pregnant conches (Sul Nirai Sangu) are pushed forward by the force of the water. These conches give birth to “Ma Mani” (Great Pearls).

• Symbolism: Just as the ocean throws up pearls onto the sand, the Lord’s grace throws up the “Pearl of Wisdom” into the mind of the devotee who practices the Yoga mentioned earlier.

Summary

“Puranavarakumba” is a song of Yogic Transformation. Arunagirinathar begins by lamenting the wasted life spent chasing the “decorated vessels” of lust and leaving the heart unguarded against sins. He then provides a specific prescription for salvation: Yoga. He instructs the devotee to destroy the ego (“I”), ignite the inner fire (Angi), focus the gaze on the nose tip, and align the body, speech, and mind towards God. He glorifies Murugan as the Guru of Shiva (Athiraiyan) and the nephew of Vishnu (who saved Gajendra). The song ends with the imagery of Tiruchendur, where the ocean yields pearls, symbolizing the spiritual wealth attained through Yoga.

Thiruppugal – திருப்புகழ்