திருப்புகழ் 10 கறுக்கும் அஞ்சன (திருப்பரங்குன்றம்)

Thiruppugazh 10 kaRukkumanjana (thirupparangkundRam)

மயூரகிரிநாதா உன் திருவடிகள் சரணம்
– மயூரகிரிநாதனுக்கு அரோகரா –
– குன்றக்குடி முருகனுக்கு அரோகரா –

திருப்புகழ் 9 கருவடைந்து (திருப்பரங்குன்றம்)      –      திருப்புகழ் 11 கனகந்திரள்கின்ற (திருப்பரங்குன்றம்)

பாடல்

தந்தன தனதன தனதன
தனத்த தந்தன தனதன தனதன
தனத்த தந்தன தனதன தனதன – தனதான 

கறுக்கும் அஞ்சன விழியிணை அயில்கொடு
நெருக்கி நெஞ்சற எறிதரு பொழுதொரு
கனிக்குள் இன்சுவை அமுதுகும் ஒருசிறு – நகையாலே

களக்கொ ழுங்கலி வலைகொடு விசிறியெ
மனைக்கெ ழுந்திரும் எனமனம் உருகஒர்
கவற்சி கொண்டிட மனைதனில் அழகொடு – கொடுபோகி

நறைத்த பஞ்சணை மிசையினில் மனமுற
அணைத்த கந்தனில் இணைமுலை எதிர்பொர
நகத்த ழுந்திட அமுதிதழ் பருகியு – மிடறூடே

நடித்தெ ழுங்குரல் குமுகுமு குமுவென
இசைத்து நன்கொடு மனமது மறுகிட
நழுப்பு நஞ்சன சிறுமிகள் துயரற – அருள்வாயே

நிறைத்த தெண்டிரை மொகுமொகு மொகுவென
உரத்த கஞ்சுகி முடிநெறு நெறுவென
நிறைத்த அண்டமு கடுகிடு கிடுவென – வரைபோலும்

நிவத்த திண்கழல் நிசிசர ருரமொடு
சிரக்கொ டுங்குவை மலைபுரை தரஇரு
நிணக்கு ழம்பொடு குருதிகள் சொரிதர – அடுதீரா

திறற்க ருங்குழல் உமையவள் அருளுறு
புழைக்கை தண்கட கயமுக மிகவுள
சிவக்கொ ழுந்தன கணபதி யுடன்வரும் – இளையோனே

சினத்தொ டுஞ்சமன் உதைபட நிறுவிய
பரற்கு ளன்புறு புதல்வநன் மணியுகு
திருப்ப ரங்கிரி தனிலுறை சரவண – பெருமாளே.

பதம் பிரித்தது

தந்தன தனதன தனதன
தனத்த தந்தன தனதன தனதன
தனத்த தந்தன தனதன தனதன – தனதான

கறுக்கும் அஞ்சன விழி இணை அயில் கொடு
நெருக்கி நெஞ்சு அற எறிதரு பொழுது ஒரு
கனிக்குள் இன் சுவை அமுது உகும் ஒரு சிறு – நகையாலே

களக் கொழுங் கலி வலை கொடு விசிறியே
மனைக்கு எழுந்திரும் என மனம் உருக ஓர்
கவற்சி கொண்டிட மனைதனில் அழகொடு – கொடு போகி

நறைத்த பஞ்சணை மிசையினில் மனம் உற
அணைத்த கந்தனில் இணை முலை எதிர் பொர
நகத்து அழுந்திட அமுது இதழ் பருகியும் – மிடறு ஊடே

நடித்து எழும் குரல் குமுகுமு குமு என
இசைத்து நன்கு கொடு மனமது மறுகிட
நழுப்பு நஞ்சு எனச் சிறுமிகள் துயர் அற – அருள்வாயே

நிறைத்த தெண் திரை மொகுமொகு மொகு என
உரத்த கஞ்சுகி முடி நெறு நெறு என
நிறைத்த அண்டமும் கடுகிடு கிடு என – வரை போலும்

நிவத்த திண் கழல் நிசிசரர் உரமொடு
சிரக் கொடுங் குவை மலை புரைதர இரு
நிணக் குழம்பொடு குருதிகள் சொரிதர – அடு தீரா

திறல் கருங் குழல் உமையவள் அருள் உறு
புழைக் கை தண் கட கய முகம் மிக உள
சிவக் கொழுந்து என கணபதியுடன் வரும் – இளையோனே

சினத்தொடும் சமன் உதைபட நிறுவிய
பரற்கு உள் அன்பு உறு புதல்வ நன் மணி உகு
திருப்பரங்கிரி தனில் உறை சரவண – பெருமாளே.

English

thanthana thanathana thanathana
thanaththa thanthana thanathana thanathana
thanaththa thanthana thanathana thanathana – thanathāna

kaRukkum anjana vizhiyiNai ayilkodu
nerukki nenjaRa eRitharu pozhuthoru
kanikkuL insuvai amuthukum orusiRu – nakaiyAlE

kaLakko zhungkali valaikodu visiRiye
manaikke zhunthirum enamanam urukaor
kavaRchi koNdida manaithanil azhakodu – kodupOki

naRaiththa panjaNai misaiyinil manamuRa
aNaiththa kanthanil iNaimulai ethirpora
nakaththa zhunthida amuthithazh parukiyu – midaRUdE

nadiththe zhungkural kumukumu kumuvena
isaiththu nankodu manamathu maRukida
nazhuppu nanjana siRumikaL thuyaraRa – aruLvAyE

niRaiththa theNdirai mokumoku mokuvena
uraththa kanjuki mudineRu neRuvena
niRaiththa aNdamu kadukidu kiduvena – varaipOlum

nivaththa thiNkazhal nisisara ruramodu
sirakko dungkuvai malaipurai tharairu
niNakku zhampodu kuruthikaL sorithara – adutheerA

thiRaRka rungkuzhal umaiyavaL aruLuRu
puzhaikkai thaNkada kayamuka mikavuLa
sivakko zhunthana kaNapathi yudanvarum – iLaiyOnE

sinaththo dunjaman uthaipada niRuviya
paraRku LanpuRu puthalvanan maNiyuku
thiruppa rangkiri thaniluRai saravaNa – perumALE.

English Easy Version

thanthana thanathana thanathana
thanaththa thanthana thanathana thanathana
thanaththa thanthana thanathana thanathana – thanathāna

kaRukkum anjana vizhi iNai ayil kodu
nerukki nenju aRa eRi tharu pozhudhu oru
kanikkuL in suvai amudhu ugum oru siRu – nagaiyAlE

kaLa kozhum kali valai kodu visiRiyE
manaikku ezhundhirum ena manam uruga or
kavartchi kondida manai dhanil azhagodu – kodu pOgi

naRaiththa panjaNai misaiyinil manam uRa
aNaiththu agam dhanil iNai mulai edhir pora
nagaththu azhundhida amudhu idhazh parugiyum – midaRu oodE

nadiththu ezhum kural gumu gumu gumu ena
isaiththu nan kodu manamadhu maRugida
nazhuppu nanju ana siRumigaL thuyar aRa – aruLvAyE

niRaiththa theN thirai mogu mogu mogu ena
uraththa kanjugi mudi neRu neRu ena
niRaiththa aNdamum kadu gidu gidu ena – varai pOlum

nivaththa thiN kazhal nisisarar uramodu
sira kodum kuvai malai purai thara iru
niNa kuzhambodu kurudhigaL sori thara – adu dheerA

thiRal karum kuzhal umaiyavaL aruL uRu
puzhai kai thaN kada kaya mugam miga uLa
siva kozhundhu ana gaNapathi udan varum – iLaiyOnE

sinaththodum saman udhai pada niRuviya
pararku uL anbu uRu pudhalva nal maNi ugu
thirup param giri dhanil uRai saravaNa – perumALE

திருப்புகழ் 10 கறுக்கும் அஞ்சன (திருப்பரங்குன்றம்) – விளக்கம்

அருணகிரிநாதர் அருளிய “கறுக்கும் அஞ்சன விழியிணை…” என்று தொடங்கும் இத்திருப்புகழ், மனித மனம் எவ்வாறு சிற்றின்ப வலையில் சிக்கித் தவிக்கிறது என்பதையும், அதிலிருந்து விடுபட முருகப்பெருமானின் மாபெரும் வீரத்தையும் அருளையும் நாடும் பாங்கினையும் மிகச் சிறப்பாக எடுத்துரைக்கிறது. பாடலின் முற்பகுதியில் விலைமாதர்களின் மயக்கும் தன்மையும், பிற்பகுதியில் முருகப்பெருமானின் சூரசம்ஹார வீரமும், அவனது தெய்வீகப் பிறப்பின் சிறப்பும் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. இப்பாடலின் ஆழமான விளக்கத்தை எட்டுத் தலைப்புகளின் கீழ் காண்போம்:

1. நெஞ்சைப் பிளக்கும் வேல் போன்ற கண்கள்

கருமையான மையினால் அழகாகத் தீட்டப்பட்ட விலைமாதர்களின் கண்கள், கூர்மையான வேலாயுதத்திற்கு ஒப்பானவை. அவை ஆடவர்களின் மனதை மயக்கி, நெஞ்சானது இரு கூறாகப் பிளந்து போகும்படி மிக நெருக்கமாக நின்று தாக்கும் தன்மையுடையவை. அத்தகைய கொடிய பார்வையை வீசி ஆடவர்களைத் தங்கள் வலையில் வீழ்த்துவதில் அவர்கள் வல்லவர்கள்.

2. அமுதப் புன்னகையும் காம வலையும்

ஒரு சுவையான பழத்தினுள்ளே இருக்கும் இனிய அமுதம் வெளிப்படுவது போல, விலைமாதர்கள் தங்கள் இதழ்களில் சிறிய, ஆனால் மிக இனிமையான புன்னகையைச் சிந்துவார்கள். அந்தப் புன்னகையைக் கொண்டே வஞ்சனை நிறைந்த காமம் என்னும் பெரிய வலையை வீசுவார்கள். “எங்கள் இல்லத்திற்கு வாருங்கள்” என்று அழைத்துக் கவலையற்ற மனிதர்களின் மனதை உருக்கி, மிகுந்த அலங்காரத்துடன் அவர்களைத் தங்கள் வீடுகளுக்கு அழைத்துச் செல்வார்கள்.

3. பஞ்சணையில் நிகழும் சிற்றின்ப மயக்கம்

நறுமணம் வீசும் பூக்கள் தூவப்பட்ட மென்மையான பஞ்சணையின் மீது, ஆடவர்களின் மனம் முழுமையாக ஈடுபடும்படி அவர்கள் தழுவுவார்கள். மார்புகள் ஒன்றோடொன்று உரசவும், நகங்களின் வடுக்கள் உடலில் பதியவும், இதழ்களில் உள்ள அமுதத்தைப் பருகியும் அவர்கள் காமக் களியாட்டத்தில் ஈடுபடுவார்கள்.

4. நஞ்சு போன்ற மாயையிலிருந்து விடுபட வேண்டுதல்

அவ்வாறு சிற்றின்பத்தில் திளைக்கும்போது, விலைமாதர்களின் தொண்டையிலிருந்து “குமு குமு” என்று எழும் ஒலிகளைக் கேட்டு ஆடவர்களின் மனம் நிலைகுலைந்து போகும். பார்ப்பதற்கு இனிமையாகத் தோன்றினாலும், உள்ளுக்குள் நழுவிச் செல்லும் கொடிய நஞ்சினைப் போன்றவர்கள் இந்த விலைமாதர்கள். இத்தகைய பெண்களின் மாயையில் சிக்கி நான் அனுபவிக்கும் துயரங்கள் அனைத்தும் அறவே நீங்கும்படி நீ எனக்கு அருள் புரிய வேண்டும் என்று அருணகிரிநாதர் முருகனிடம் மன்றாடுகிறார்.

5. கடலும் அண்டமும் அதிர நடந்த போர்

பாடலின் பிற்பகுதி முருகனின் எல்லையில்லா வீரத்தை வர்ணிக்கிறது. முருகப்பெருமான் அசுரர்களுடன் போர் செய்தபோது, நீர் நிறைந்த கடலின் அலைகள் அச்சத்தால் “மொகு மொகு” என்று பேரொலி எழுப்பின. உலகத்தைத் தாங்கும் பாம்பான ஆதிசேஷனின் முடிகள் பாரம் தாங்காமல் “நெறு நெறு” என்று முறிந்தன. பரந்து விரிந்த அண்டம் முழுவதுமே “கிடுகிடு” என்று நடுங்கியது.

6. அசுரர்களை அழித்த மாவீரம்

மலைகளைப் போலப் பருத்த, திண்மையான கால்களை உடைய கொடிய அசுரர்களின் (நிசிசரர்) மார்புகளைப் பிளந்தும், அவர்களின் தலைகளை வெட்டியும் மலை போலப் போர்க்களத்தில் குவித்தான் முருகன். அசுரர்களின் உடல்களிலிருந்து கொழுப்புக் குழம்பும், இரத்த வெள்ளமும் ஆறாகப் பெருக்கெடுத்து ஓடும்படிப் போர் செய்து அவர்களை வேரறுத்து அழித்த மாவீரன் முருகப்பெருமான்.

7. உமையவள் மைந்தனும் கணபதியின் தம்பியும்

ஆற்றல் மிக்கதும், கருமையானதுமான கூந்தலை உடையவள் அன்னை உமாதேவி. அவளது அருளால் தோன்றியவனும், துதிக்கையையும், மதநீரைக் கொண்ட யானை முகத்தையும் உடைய சிவக்கொழுந்தாகிய விநாயகப் பெருமானுடன் எப்போதும் இணைந்தே வருகின்ற அன்பு இளையவன் (தம்பி) முருகப்பெருமான்.

8. எமனை உதைத்த ஈசன் மகனும் திருப்பரங்குன்றமும்

தன் பக்தனான மார்க்கண்டேயனின் உயிரைப் பறிக்க வந்த எமதருமனை, மிகுந்த கோபத்தோடு உதைத்து வீழ்த்தியவர் சிவபெருமான். அத்தகைய பரம்பொருளான ஈசனுக்கு மிகவும் அன்பான புதல்வனே! சிறந்த நவரத்தின மணிகள் எங்கும் உதிர்ந்து கிடக்கின்ற இயற்கை எழில் சூழ்ந்த ‘திருப்பரங்குன்றம்’ என்னும் திருத்தலத்தில் வீற்றிருக்கும் சரவணப் பெருமாளே! என் துயரங்களைத் தீர்த்து அருள்புரிவாயாக.

சுருக்கம்

இத்திருப்புகழ் சிற்றின்பத்தின் ஆபத்தையும், முருகனின் வீரப் பெருமையையும் மிகச் சிறப்பாக ஒப்பிட்டுக் காட்டுகிறது. முற்பகுதியில், கூர்மையான கண்களையும், அமுதம் போன்ற பொய்ப் புன்னகையையும் காட்டி, ஆடவர்களைத் தங்கள் வீடுகளுக்கு அழைத்துச் சென்று பஞ்சணையில் காம வலையில் வீழ்த்தும் விலைமாதர்களின் கொடிய மாயையிலிருந்து, நஞ்சு போன்ற அந்தச் சிற்றின்பத் துயரத்திலிருந்து தன்னை விடுவிக்குமாறு அருணகிரிநாதர் முருகனிடம் வேண்டுகிறார். பிற்பகுதியில், அண்டம் அதிர, ஆதிசேஷன் முடி முறிய, கடல்கள் ஒலிக்க, அசுரர்களின் உடல்களை மலைபோலக் குவித்து இரத்த ஆறு ஓடும்படிப் போர் செய்த முருகனின் வீரம் பேசப்படுகிறது. எமனை உதைத்த சிவபெருமானின் மகனும், உமாதேவியின் சிறுவனும், விநாயகரின் தம்பியுமாகிய, திருப்பரங்குன்றத்தில் உறையும் சரவணப் பெருமானின் திருவடி நிழலே மனிதனைச் சிற்றின்பத் துயர்களில் இருந்து மீட்டெடுக்கும் என்பது இப்பாடலின் மையக்கருத்தாகும்.

The Essence of Thiruppugazh 10 kaRukkumanjana (thirupparangkundRam)

This song is a masterpiece of Auditory Contrast. Arunagirinathar juxtaposes the soft, deceiving sounds of the bedroom (lust) with the terrifying, majestic sounds of the battlefield (divine war). He argues that the only way to silence the noise of worldly desire is to listen to the thunderous anklets of Lord Murugan.

1. The Deadly Glance and Deceptive Smile

Arunagirinathar begins by warning the mind about the dangers of physical attraction. He describes the eyes of women lined with black collyrium (KaRukkum Anjana Vizhi) as sharp spears (Ayil). These eyes do not just look; they press and pierce the heart (Nerukki Nenju Ara). He warns against the captivating smile (Nakai), comparing it to a fruit that looks sweet and nectar-filled on the inside but is actually a trap. The poet exposes how visual beauty is often used as a weapon to enslave the mind.

2. The Net of Infatuation

The song describes the process of entrapment. The women are described as casting a “Net of Lust” (Kala Kozhung Kali Valai) to capture the devotee. They fan this desire (Visiri) and invite the man into their homes. The poet admits how easily the human mind melts (Manam Uruga) and becomes anxious (Kavarchi) when faced with such temptation. This section highlights the vulnerability of the human will against the calculated charms of worldly attachment.

3. The Battlefield of the Bedroom

Arunagirinathar uses graphic imagery to describe the physical act of intimacy. He describes the bed (Panjanai) and the embrace. Interestingly, he uses war-like terminology even here—he speaks of “fighting back” (Ethir Pora) and nails pressing down (Nagam Azhunthida). He describes drinking from the lips as if it were nectar. However, the underlying tone is one of exhaustion and struggle, suggesting that seeking peace in the body is actually a violent and draining affair.

4. The Sounds of Poison

This is a crucial verse where the poet uses sound to describe the illusion. He mentions the soft, murmuring noises made during intimacy, represented by the onomatopoeia “Kumu Kumu Kumu”. While these sounds seem pleasurable, Arunagirinathar calls these women “Poisonous” (Nanjana). He realizes that this pleasure is slippery and deceitful (Nazhuppu). He ends the first half with a desperate plea: “Please grant me grace (Arulvaye) to remove this sorrow and detach from these deceitful relationships.”

5. The Tremor of the Universe

The song shifts abruptly from the soft, poisonous room to the cosmic battlefield. The rhythm changes to a heavy beat. Arunagirinathar describes the ocean waves roaring with the sound “Moku Moku Moku”. The weight of Murugan’s army is so great that Adisesha, the serpent who holds the earth, screams in pain as his hood is crushed (Uraththa Kanjuki Mudi Neru Neru). The entire universe shakes with the sound “Kidu Kidu”. This sonic explosion is meant to drown out the earlier whispers of lust.

6. The Destruction of the Demons

The poet visualizes the mighty feet of Lord Murugan. He wears powerful anklets (ThiN Kazhal). As He walks, He crushes the chests and heads of the demons (Nisisarar—those who wander at night). The battlefield turns into a gruesome scene where blood and fat flow like a thick paste (Nina Kuzhambu). This terrifying destruction is necessary to cleanse the world of evil, just as the devotee wants his mind cleansed of lust.

7. The Divine Entourage: Ganesha and Uma

Arunagirinathar reminds us that Murugan does not act alone. He is the younger brother (Ilaiyone) of Lord Ganesha, described here as the Elephant-Faced Lord with the trunk (Puzhaikkai) and the tusk. Murugan is also the beloved son of Goddess Uma (Parvati), who has beautiful dark hair (Karung Kuzhal). By invoking the family, the poet suggests that worshipping Murugan brings the blessings of the entire Divine family, offering a wholesome alternative to the “poisonous” families of the material world.

8. The Son of the Death-Conqueror

The song concludes by linking Murugan to Lord Shiva. Shiva is described as the one who angrily kicked and destroyed Yama (The God of Death/Saman) to save Markandeya. Murugan is the precious son (Puthalvan) of such a powerful Father. The song ends by saluting Thirupparankundram, the abode where this warrior Lord resides as Saravana Perumale. The message is clear: The son of the One who conquered Death can certainly conquer the “little deaths” of lust and desire.

Summary

“KaRukkum Anjana” is a song of Sonic Therapy. Arunagirinathar recognizes that the human mind is easily hypnotized by the soft, whispering sounds of lust (Kumu Kumu). To break this hypnosis, he does not offer silence; instead, he offers a louder, more powerful sound—the cosmic roar of Lord Murugan’s war (Moku Moku, Kidu Kidu). The song teaches that to overcome the temptations of the flesh, one must fill their ears and heart with the majestic, thundering glory of God’s valor.