திருப்புகழ் 100 விந்ததில் ஊறி (திருச்செந்தூர்)

Thiruppugazh 100 vindhadhilURi (thiruchchendhUr)

திருப்புகழ் 100 விந்ததில் ஊறி (திருச்செந்தூர்) – விளக்கம்

அருணகிரிநாதர் இயற்றியருளிய “விந்ததில் ஊறி” என்று தொடங்கும் இத்திருப்புகழ் பாடல், திருச்செந்தூர் தலத்தில் உறையும் முருகப்பெருமானை நோக்கிப் பாடப்பட்டதாகும். மீண்டும் மீண்டும் பிறந்து இறக்கும் பிறவிச் சுழலை நினைத்து மனம் நொந்து, “இனிமேலாவது எனக்குப் பிறவி வேண்டாம்; சிவஞானம் பெற்று உன் திருவடியை அடைய வேண்டும்” என்று முருகனிடம் மன்றாடும் பாடல் இது.

1. பிறவிச் சுழலும் உடல் நிலையாமையும்

மனித உடல் எப்படித் தோன்றுகிறது? விந்துவிலிருந்து ஊறி, தாயின் வயிற்றில் கருவாகி, பிறகு உடலாக உருவாகிறது. இப்படித் தோன்றிய உடல்கள், முற்பிறவிகளில் எத்தனை முறை இறந்து போயின என்று கணக்கிட முடியாது. கோடிக்கணக்கான முறை பிறந்து, இறந்து, இந்த உடல்கள் தீயில் வெந்து சாம்பலாகிவிட்டன. இத்தனை பிறவிகள் எடுத்தது போதும். “இனிமேலும் நான் பிறந்து இறக்க வேண்டுமா?” என்று அருணகிரிநாதர் பிறவித் துன்பத்தை நினைத்து வருந்துகிறார்.

2. தேவர்களைப் போன்ற பக்தி

விஞ்சையர் (வித்யாதரர்) மற்றும் தேவர்கள் உன்னுடைய திருவடிகளை ஒரு கணமும் பிரியாமல் (விண்டு விடாமல்), அதையே பற்றிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள். அவர்களைப் போலவே, அடியேனும் உன்னுடைய திருவடிகளை இறுகப் பற்றிக்கொள்ளும் பக்தி நிலையை எனக்குத் தர வேண்டும். உன் திருவடியை விட்டு விலகாத உறுதியை நான் பெற வேண்டும்.

3. சிவஞான வடிவமும் கலி தீர்தலும்

எனக்கு வந்துள்ள விநாச காலமும் (அழிவு), முன்வினைப் பயன்களும், கலி யுகத்தின் துன்பங்களும் தீர வேண்டும். அதற்கு, நான் “வண் சிவஞான வடிவாக” மாற வேண்டும். அதாவது, சாதாரண மனித உடலையும் எண்ணங்களையும் விட்டுவிட்டு, வளமையான சிவஞானமே வடிவான நிலையை நான் அடைய வேண்டும்.

4. களைப்பு நீங்கத் திருவடி (வேண்டுதல்)

பிறந்து இறந்து அலைந்ததால் எனக்கு ஏற்பட்ட களைப்பு (களை) மிகவும் அதிகம். அந்தக் களைப்பு தீர்வதற்காகவும், நான் உறுதிமிக்க முக்திப் பதவியை (வன் பதம்) அடைவதற்காகவும் நீ அருள் புரிய வேண்டும். நீ என் முன்னே வந்து, உன்னுடைய அருமையான தாமரை போன்ற திருவடிகளை எனக்குத் தந்து அருள வேண்டும்.

5. உள்ளத்தில் சுடர்விடும் ஜோதி

இப்பாடலின் இரண்டாம் பகுதி, முருகப்பெருமானின் சிவத் தன்மையை விளக்குகிறது. என் உள்ளத்திற்குள் (எந்தனுள்) ஒப்பற்ற ஒற்றைச் செஞ்சுடராக (ஏக செஞ்சுடர்) ஒளி வீசுபவன் நீ. என் கண்களில் எப்போதும் ஆடுகின்ற, நெருப்புப் போன்ற செஞ்சடை முடியை (தழல் வேணி) உடைய சிவபெருமானின் வடிவம் நீயே. (முருகனும் சிவனும் வேறு வேறு அல்லர், ஒன்றே என்பதை இது காட்டுகிறது).

6. சிவபெருமான் தேடிய பாலகன்

எம் தந்தையாகிய சிவபெருமான், பிரணவ மந்திரத்தின் பொருளைத் தெரிந்துகொள்வதற்காக, “எங்கே என் மகன்?” என்று தேடி வந்து பாடம் கேட்டார். அப்படிச் சிவபெருமானே தேடும் பெருமை உடையவன் நீ. அடியார்களுக்குத் தக்க சமயத்தில் உதவும் சகாயன் நீ. எங்கள் சுவாமியான சிவபெருமான் அருளிய குழந்தையும் (அருள் பாலா) நீயே.

7. ஞான வள்ளியின் மணாளன்

வள்ளி நாச்சியார் வெறும் குறவர் குலப் பெண் மட்டுமல்ல; அவள் “சுந்தர ஞானம்” (அழகிய ஞானம்) வடிவானவள். மென்மையான இயல்பும், ஞானமும் கொண்ட வள்ளியின் திரு மார்பைத் தழுவிக் கொண்டவன் நீ. ஞானத்தையே துணையாகக் கொண்டவன் என்பது இதன் உட்பொருள்.

8. அழகிய செந்தூர் கந்தன்

அழகு வாய்ந்த (சுந்தரமான) திருச்செந்தூர் பதியில் விரும்பி வீற்றிருப்பவன் நீ. கந்தனே! தேவர்களுக்கெல்லாம் தலைவனே (சுரேசர்)! பெருமாளே! அடியேனின் பிறவித் துன்பத்தைப் போக்கி அருள்வாயாக.

சுருக்கம்

“பல கோடி முறை பிறந்து, உடல் தீயில் வெந்து அழிந்தது போதும். இனிமேல் பிறவி வேண்டாம். என் உள்ளத்தில் சுடராக ஒளிர்பவனே! சிவபெருமான் தேடி வந்து உபதேசம் பெற்ற குருவே! ஞான வடிவான வள்ளியை அணைத்தவனே! அழகிய திருச்செந்தூரில் உறையும் கந்தனே! என் களைப்பு தீரவும், சிவஞானம் பெறவும், உன் திருவடித் தாமரைகளைத் தந்து காத்தருள வேண்டும்.”

The Essence of Thiruppugazh 100 vindhadhilURi (thiruchchendhUr)

This song is a plea for liberation from the “Sawing of Maya.” Arunagirinathar juxtaposes the intoxicating, dark confusion of worldly lust with the clarity and compassion of Lord Shiva (who drank poison to save the world) and His son, Murugan, who destroys the great illusions of the ego.

1. The Inescapable Push of Fate

Arunagirinathar begins by acknowledging the power of “Vidhi” (Fate/Karma). He describes the attraction to worldly beauty not as a random accident, but as something that “Muntha”—pushes or propels the soul forward with the force of destiny. He mentions the “Vizhi” (Eyes) and “Nuthal” (Forehead) of women as the instruments of this fate. Just as a moth is compelled by nature to fly into the flame, the “Ilainjor” (Youth) are compelled by their karmic vasanas (tendencies) to fall into the trap of physical attraction.

2. The Fragmentation of the Mind

The poet analyzes the psychological impact of desire. He uses the phrase “Virivana Sinthai Uruvaki”.

• Virivana Sinthai: The mind, instead of being one-pointed (focused on God), becomes expanded, scattered, and diffused into worldly objects.
• Uruvaki: The mind takes the “Shape” of the object it desires. Because of this fragmentation, the soul becomes “Nonthu” (Pained/Wounded) and loses its “Viral” (Inner Strength/Valor). The poet points out that desire literally weakens the will, leaving the mind shapeless and vulnerable.

3. The Intoxication of Sweet Words

Arunagirinathar describes the sensory trap. The interactions with women are described as “Itham Aki”—becoming pleasant or agreeable initially. He compares the experience to drinking “Inba Madhu Potha”—the Intoxicating Wine of Pleasure. The women speak words saying, “Rule over me sweetly” (Inithu Aalum), but the poet recognizes these “Mozhi” (Words) as the source of the intoxication. He warns that this pleasure is a drug that dulls the spiritual senses.

4. The Sawing of the Soul

This is the most powerful image in the song. Arunagirinathar asks a desperate question: “Enai Eervathu Endrum Ozhiyatho?”

• Eervathu: To saw, slice, or cut apart.
• Irul Aya Thunba Marul: The Dark, Sorrowful Delusion. The poet feels that this “Maya” (Illusion) is physically sawing him in two. It is a constant, grinding pain. He pleads with the Lord, asking when this torture of duality and attachment will finally cease (Ozhiyatho).

5. The Compassion of the Poison-Drinker

The song shifts from the poet’s suffering to the lineage of Murugan. He invokes Lord Shiva in a specific aspect: “Neelakantha.” He describes Shiva as the one who wears the “Mathi” (Moon) and who, in order to let the “Andar Pathi” (The City of Devas/Heaven) live and prosper, willingly drank the “Aalam” (Halahala Poison).

• The Connection: The poet implies: “Your Father drank deadly poison to save the Devas. Won’t You, His son, cure the ‘poison of lust’ that I have drunk (Verse 3) to save me?”

6. The Portion of the Faithful

Arunagirinathar defines the true devotee. He speaks of “Adiyargal” whose minds are “Maravatha Sinthai”—Minds that never forget the Lord. Lord Shiva (Sambu) is described as coming to the “Pangu” (Side/Portion) of such devotees. Murugan is addressed as “Tharu Bala”—The Son given by that compassionate Shiva. This verse establishes that while fate “pushes” the youth into lust (Verse 1), God “comes to the side” of those who remember Him constanty.

7. The Destruction of the Great Maya

The poet recalls the Surasamharam war. The demon Surapadman did not just fight with weapons; he fought with “Athi Mayam”—Excessive, massive illusions and sorcery. He changed forms and deceived the army. Murugan is the “Veera” (Hero) who used the “Ayil Vel” (Sharp Spear) to destroy not just the demon, but the illusion he created.

• Symbolism: The poet is suffering from “Maya” (Verse 4). He invokes the Lord who destroyed the “Athi Mayam” of Suran to come and destroy his personal Maya.

8. The Golden Peacock of the Waves

The song concludes with the refuge of Tiruchendur. Arunagirinathar addresses the Lord as “Perumale” (Great One) who sits on the “Azhagana Sempon Mayil”—The Beautiful Golden Peacock. He resides at “Alaivay” (The Shore of Waves).

• Visual: The image of the Lord sitting calmly on the Golden Peacock by the restless ocean is the antidote to the “Sawing of the Mind.” The waves of the ocean may strike the shore, but the Lord remains unshaken, granting peace to those who surrender.

Summary

“Vidhipolumundhu” is a cry for Spiritual Surgery. Arunagirinathar describes his suffering as being “sawed apart” (Eervathu) by the dark illusion of lust and fate. He admits that his mind has become scattered and intoxicated by the “wine” of worldly pleasure. To cure this, he invokes the lineage of Compassion: he remembers Lord Shiva, who drank the deadly poison to save the world, and prays to Murugan, the Son of Shiva. He asks the “Hero who destroyed the Great Illusion of Surapadman” to use His Sharp Vel to cut the bonds of Maya, seeking final rest at the feet of the Lord of Tiruchendur.

Thiruppugal – திருப்புகழ்