திருப்புகழ் 19 வடத்தை மிஞ்சிய (திருப்பரங்குன்றம்)

பாடல்

தனத்த தந்தன தனதன தனதன
தனத்த தந்தன தனதன தனதன
தனத்த தந்தன தனதன தனதன – தனதான

வடத்தை மிஞ்சிய புளகித வனமுலை
தனைத்தி றந்தெதிர் வருமிளை ஞர்களுயிர்
மயக்கி ஐங்கணை மதனனை ஒருஅரு – மையினாலே

வருத்தி வஞ்சக நினைவொடு மெலமெல
நகைத்து நண்பொடு வருமிரும் எனஉரை
வழுத்தி அங்கவ ரொடுசரு வியுமுடல் – தொடுபோதே

விடத்தை வென்றிடு படைவிழி கொடுமுள
மருட்டி வண்பொருள் கவர்பொழு தினில்மயல்
விருப்பெ னும்படி மடிமிசை யினில்விழு – தொழில்தானே

விளைத்தி டும்பல கணிகையர் தமதுபொய்
மனத்தை நம்பிய சிறியனை வெறியனை
விரைப்ப தந்தனில் அருள்பெற நினைகுவ – துளதோதான்

குடத்தை வென்றிரு கிரியென எழில்தள
தளத்த கொங்கைகள் மணிவடம் அணிசிறு
குறக்க ரும்பின்மெய் துவள்புயன் எனவரு – வடிவேலா

குரைக்க ருங்கடல் திருவணை எனமுனம்
அடைத்தி லங்கையின் அதிபதி நிசிசரர்
குலத்தொ டும்பட ஒருகணை விடுமரி – மருகோனே

திடத்தெ திர்ந்திடும் அசுரர்கள் பொடிபட
அயிற்கொ டும்படை விடுசர வணபவ
திறற்கு கன்குரு பரனென வருமொரு – முருகோனே

செழித்த தண்டலை தொறுமில கியகுட
வளைக்கு லந்தரு தரளமு மிகுமுயர்
திருப்ப ரங்கிரி வளநகர் மருவிய – பெருமாளே.

பதம் பிரித்தது

தனத்த தந்தன தனதன தனதன
தனத்த தந்தன தனதன தனதன
தனத்த தந்தன தனதன தனதன – தனதான

வடத்தை மிஞ்சிய புளகித வன முலை
தனைத் திறந்து எதிர் வரும் இளைஞர்கள் உயிர்
மயக்கி ஐங்கணை மதனனை ஒரு அரு – மையினாலே

வருத்தி வஞ்சக நினைவொடு மெல மெல
நகைத்து நண்பொடு வரும் இரும் என உரை
வழுத்தி அங்கு அவ ரொடு சருவியும் உடல் – தொடு போதே

விடத்தை வென்றிடு படை விழி கொடு உளம்
மருட்டி வண் பொருள் கவர் பொழுதினில் மயல்
விருப்பு எனும் படி மடி மிசையினில் விழு – தொழில்தானே

விளைத்திடும் பல கணிகையர் தமது பொய்
மனத்தை நம்பிய சிறியனை வெறியனை
விரைப் பதந்தனில் அருள் பெற நினைகுவது – உளதோதான்

குடத்தை வென்று இரு கிரி என எழில் தள
தளத்த கொங்கைகள் மணி வடம் அணி சிறு
குறக் கரும்பின் மெய் துவள் புயல் என வரு – வடிவேலா

குரைக் கரும் கடல் திரு அணை என முனம்
அடைத்து இலங்கையின் அதிபதி நிசிசரர்
குலத்தொடும் பட ஒரு கணை விடும் அரி – மருகோனே

திடத்து எதிர்ந்திடும் அசுரர்கள் பொடி பட
அயில் கொடும் படை விடு சரவணபவ
திறல் குகன் குருபரன் என வரும் ஒரு – முருகோனே

செழித்த தண்டலை தொறும் இலகிய குட
வளைக் குலம் தரு தரளமும் மிகும் உயர்
திருப்பரங்கிரி வள நகர் மருவிய – பெருமாளே.

English

thanaththa thanthana thanathana thanathana
thanaththa thanthana thanathana thanathana
thanaththa thanthana thanathana thanathana – thanathāna

vadaththai minjiya puLakitha vanamulai
thanaiththi Ranthethir varumiLai njarkaLuyir
mayakki aingaNai mathananai oruaru – maiyinAlE

varuththi vanjaka ninaivodu melamela
nakaiththu naNpodu varumirum enaurai
vazhuththi angava rodusaru viyumudal – thodupOthE

vidaththai venRidu padaivizhi kodumuLa
marutti vaNporuL kavarpozhu thinilmayal
viruppe numpadi madimisai yinilvizhu – thozhilthAnE

viLaiththi dumpala kaNikaiyar thamathupoy
manaththai nampiya siRiyanai veRiyanai
viraippa thanthanil aruLpeRa ninaikuva – thuLathOthAn

kudaththai venRiru kiriyena ezhilthaLa
thaLaththa kongaikaL maNivadam aNisiRu
kuRakka rumpinmey thuvaLpuyan enavaru – vadivElA

kuraikka rumkadal thiruvaNai enamunam
adaiththi langaiyin athipathi nisisarar
kulaththo dumpada orukaNai vidumari – marukOnE

thidaththe thirnthidum asurarkaL podipada
ayiRko dumpadai vidusara vaNapava
thiRaRku kankuru paranena varumoru – murukOnE

sezhiththa thaNdalai thoRumila kiyakuda
vaLaikku lantharu tharaLamu mikumuyar
thiruppa rangkiri vaLanakar maruviya – perumALE.

English Easy Version

thanaththa thanthana thanathana thanathana
thanaththa thanthana thanathana thanathana
thanaththa thanthana thanathana thanathana – thanathāna

vadaththai minjiya puLakidha vana mulai
dhanai thiRandhu edhir varum iLainjargaL uyir
mayakki aim kaNai madhananai oru – arumaiyinAlE

varuththi vanjaga ninaivodu mela mela
nagaiththu naNbodu varum irum ena urai
vazhuththi angu avarodu saruviyum udal – thodu pOdhE

vidaththai vendridu padai vizhi kodum uLam
marutti vaN poruL kavar pozhudhinil mayal
viruppu enumbadi madi misaiyinil vizhu – thozhil thAnE

viLaiththidum pala gaNigaiyar thamadhu poy
manaththai nambiya siRiyanai veRiyanai
virai padham dhanil aruL peRa ninaikuvathu – uLadhO thAn

kudaththai vendru iru giri ena ezhil thaLa
thaLaththa kongaigaL maNi vadam aNi siRu
kuRa karumbin mey thuvaL puyan ena varu – vadi vElA

kurai karum kadal thiru aNai ena munam
adaiththu ilangaiyin adhipadhi nisisarar
kulaththodum pada oru kaNai vidum ari – marugOnE

thidaththu edhirndhidum asurargaL podi pada
ayil kodum padai vidu saravaNa bava
thiRal guhan guru paran ena varum oru – murugOnE

sezhiththa thaNdalai thoRum ilagiya kuda
vaLai kulam tharu tharaLamum migum uyar
thirup param giri vaLa nagar maruviya – perumALE

திருப்புகழ் 19 வடத்தை மிஞ்சிய (திருப்பரங்குன்றம்) – விளக்கம்

அருணகிரிநாதர் அருளிய “வடத்தை மிஞ்சிய புளகித வனமுலை…” என்று தொடங்கும் இத்திருப்புகழ், காம மாயையால் மனிதன் படும் வேதனையையும், அதிலிருந்து விடுபட முருகப்பெருமானின் திருவருளை நாடும் உன்னத நிலையையும் விவரிக்கிறது. இப்பாடலின் முற்பாதியில் விலைமாதர்களின் வஞ்சகமும், பிற்பாதியில் முருகப்பெருமானின் மாவீரமும், திருமாலின் சிறப்பும், திருப்பரங்குன்றத்தின் வளமும் மிக அழகாகப் பாடப்பட்டுள்ளன. இப்பாடலின் ஆழமான பொருளை எட்டுத் தலைப்புகளின் கீழ் விரிவாகக் காண்போம்:

1. மன்மத பாணமும் விலைமாதரின் மயக்கமும்

முத்து மாலைகளை அணிந்த, மலைகளைப் போன்ற மார்பகங்களைக் காட்டி, எதிரே வரும் இளைஞர்களின் உயிரை எளிதாக மயக்குகின்றனர் விலைமாதர்கள். ஐந்து அம்புகளை உடைய மன்மதன் தொடுக்கும் காம இச்சையை, அந்த இளைஞர்களின் மனதில் மிகவும் தந்திரமாகத் தூண்டிவிட்டு அவர்களைத் தங்கள் வலையில் வீழ்த்துகிறார்கள்.

2. வஞ்சகப் புன்னகையும் போலி உபசரிப்பும்

மனதிற்குள் வஞ்சக எண்ணங்களை வைத்துக்கொண்டு, ஆனால் வெளியே மெல்ல மெல்லப் புன்னகைத்தவாறு அவர்கள் இளைஞர்களை நெருங்குவார்கள். “நண்பரே, வாருங்கள், அமருங்கள்” என்று போலி மரியாதையுடன் வரவேற்று, ஆசை வார்த்தைகளைப் பேசுவார்கள். உடலோடு உடல் உரசும்படி நெருங்கிச் சிற்றின்ப மாயையை அவர்கள் மனதில் விதைப்பார்கள்.

3. நஞ்சு பொருந்திய கண்கள் கவர்ந்திடும் வண்பொருள்

கொடிய நஞ்சினை விடவும் மிகவும் ஆபத்தான தங்கள் கண்களால் ஆடவர்களின் மனதை மருட்டி, அவர்களின் பெரும் செல்வங்களை யாவும் கவர்ந்து கொள்வார்கள். பொருளைப் பறிக்கும் அந்த வேளையில், அவர்கள் மீது அதீத காதல் கொண்டிருப்பதைப் போலப் பொய்யாக நடித்து, அவர்களின் மடியில் வீழ்ந்து கிடக்கும் தந்திரத் தொழிலை அவர்கள் மிகச் சிறப்பாகச் செய்வார்கள்.

4. கணிகையரை நம்பிய சிறியனுக்குத் திருவடி ஏக்கம்

இவ்வாறு காம மாயைகளை விளைவிக்கும் பல கணிகையரின் (விலைமாதர்களின்) பொய்யான மனதை உண்மையானது என்று நம்பி ஏமாந்த, அறிவில்லாத சிறியவனும் பித்தனுமான அடியேன் நான். இப்படிப்பட்ட இழிநிலையில் உள்ள எனக்கு, நறுமணம் வீசும் உனது திருவடிகளைத் தந்து அருள்புரிய உனது திருவுள்ளம் என்றாவது ஒருநாள் நினைக்குமா? என்று அருணகிரிநாதர் முருகனை ஏங்கி வேண்டுகிறார்.

5. குறத்திப் பெண்ணாகிய வள்ளியைத் தழுவிய தோள்கள்

குடத்தையும் மலைகளையும் ஒத்த, மணிமாலைகளை அணிந்த அழகான மார்பகங்களைக் கொண்டவளும், கரும்பு போன்று இனிமையானவளுமான குறவர் குலப் பெண் வள்ளியம்மை. அவளது மேனி துவளும்படியாக அன்போடு தழுவும் வலிமையான தோள்களையும், கூர்மையான வேலாயுதத்தையும் கொண்டவன் அழகன் முருகப்பெருமான்.

6. இராவணனை வதம் செய்த திருமாலின் மருகன்

பேரொலி எழுப்புகின்ற கரிய பெரிய கடலின் மீது சேதுப் பாலத்தைக் கட்டி (திருவணை), இலங்கையின் அரசனான இராவணனும் அவனது அரக்கர் குலமும் அடியோடு அழியும்படி ஒப்பற்ற ஒரு கணையை (அம்பை) விடுத்தவர் இராமபிரானாகிய திருமால். அத்தகைய அளப்பரிய ஆற்றல் கொண்ட திருமாலின் (அரி) அன்பான மருமகனே முருகவேள்!

7. அசுரர்களைப் பொடியாக்கிய சரவணபவன்

மிகுந்த வலிமையுடன் ஆணவத்தால் எதிர்த்து வந்த சூரபத்மன் உள்ளிட்ட கொடிய அசுரர்கள் அனைவரும் போர்க்களத்தில் பொடிப்பொடியாக அழியும்படி, கூர்மையான வேலாயுதத்தை விடுத்தவன் சரவணபவன். மாபெரும் திறமை கொண்ட குகனே! உலகிற்கெல்லாம் சிறந்த குருநாதனே! என்று தேவர்களாலும் முனிவர்களாலும் போற்றப்படும் ஒப்பற்ற முருகப்பெருமானே!

8. முத்துக்கள் விளையும் திருப்பரங்குன்றத்துப் பெருமான்

செழிப்பு மிக்க சோலைகள் (தண்டலை) தோறும் காணப்படுகின்ற வளைந்த சங்குகளின் கூட்டங்கள், மிகச் சிறந்த முத்துக்களை (தரளம்) ஈன்று தள்ளும் அளவுக்கு இயற்கை வளம் செழித்தோங்கியுள்ள உயர்ந்த மலை திருப்பரங்குன்றம். அத்தகைய வளமான திருப்பரங்குன்றம் என்னும் பதியில் வீற்றிருக்கும் பெருமானே! என் காம மயக்கத்தைத் தீர்த்து அருள்புரிவாயாக.

சுருக்கம்

இத்திருப்புகழ் சிற்றின்பத்தின் கொடிய தன்மையையும், இறைவனின் எல்லையில்லா வீரத்தையும் கருணையையும் எடுத்தியம்புகிறது. இளைஞர்களைத் தங்கள் வனப்பாலும், போலிச் சிரிப்பாலும், நஞ்சு போன்ற கண்களாலும் மயக்கிச் செல்வத்தைப் பறிக்கும் விலைமாதர்களின் வலையில் வீழ்ந்து பித்தனான அடியேனுக்குத் தன் திருவடி நிழலைத் தர மாட்டாயா என அருணகிரிநாதர் முருகனை வேண்டுகிறார். இராமராக வந்து கடலில் அணையிட்டு இராவணனை அழித்த திருமாலின் மருமகனாகவும், வள்ளியம்மையைத் தழுவிய அழகனாகவும், தன் வேலாயுதத்தால் அசுரர்களைப் பொடியாக்கிய சரவணபவனாகவும் முருகனை அவர் போற்றுகிறார். சங்குகள் முத்துக்களை ஈனும் அளவுக்குச் செழிப்புற்ற, அழகிய சோலைகள் சூழ்ந்த திருப்பரங்குன்றத்தில் வீற்றிருக்கும் முருகப்பெருமானின் பாதங்களைச் சரணடைவதே, மனிதனை மாயைகளில் இருந்து காக்கும் உன்னத வழி என்பதே இப்பாடலின் சுருக்கமாகும்.

The Essence of Thiruppugazh 19 vadaththaiminjiya (thirupparangkundRam)

This song serves as a stern warning against the perils of “commercial love.” Arunagirinathar graphically describes the manipulative tactics used by courtesans to entrap men, steal their wealth, and leave them spiritually bankrupt. He contrasts this deceitful love with the divine, eternal love of Murugan for Valli and His power to destroy the demons of the mind.

1. The Trap of Ornamented Beauty

Arunagirinathar begins by describing the powerful visual allure used to capture the senses. He speaks of women who wear heavy jewelry and garlands (Vadam) that accentuate their physical features. They approach young men (Ilainjarkal) deliberately to mesmerize them. The poet notes that they use the “Art of Cupid” (Mathanan) to confuse the minds of these men. The imagery suggests that this attraction is not natural love, but a calculated spell cast to enslave the victim’s intellect.

2. The Deceptive Welcome

The poet vividly portrays the manipulative psychology of these relationships. He describes how these women feign affection with a “Vanjaka Ninaivu” (Deceitful Mind). They smile gently (Mela Mela Nagaithu), pretend to be close friends (Nanpodu), and invite the man to stay, saying, “Please sit here” (Irum Ena Urai). This section exposes the hypocrisy where external sweetness hides internal greed, warning the devotee not to be fooled by welcoming words that lack sincerity.

3. The Poisonous Gaze and Robbery

Arunagirinathar compares the eyes of these women to weapons that are deadlier than poison (Vidaththai Venridu Padai Vizhi). Once the man is intimidated or mesmerized (Marutti) by this gaze, their true intention is revealed: to steal his “Hard-earned Wealth” (Van Porul). The poet describes the tragic state of the man who, losing his judgment, falls into their lap (Madi Misaiyinil Vizhu), thinking it is a place of comfort when it is actually a trap that drains his resources and life force.

4. The Madman’s Realization

After describing the trap, Arunagirinathar turns the gaze inward. He labels himself a “Siriyan” (Small/Insignificant Man) and a “Veriyan” (Madman) for trusting the false minds of these courtesans (Kanikaiyar). He asks a poignant rhetorical question: “Is there any room in my heart to think of Your fragrant feet?” He realizes that his mind is so cluttered with worldly filth that he doubts if he is even capable of seeking the grace of the Divine anymore.

5. The Divine Romance with Valli

The song shifts from the “False Women” of the world to the “True Love” of the Divine. The poet describes Valli, the hunter girl. He uses traditional poetic metaphors to praise her beauty, comparing her form to golden pots and mountains (Kudaththai Venriru Giri). Murugan is described as the one who embraces her shoulders (Thuval Puyan). This contrast is intentional: while worldly women steal wealth, Valli steals the Lord’s heart through pure devotion.

6. The Valor of Lord Rama

Arunagirinathar invokes the Ramayana to praise Murugan’s lineage. He describes Lord Rama (an avatar of Vishnu) as the one who built a dam (Thiruvani) across the noisy black ocean (Kuraik Arum Kadal). He recounts how Rama killed Ravana, the King of Lanka (Langaiyin Athipathi), and destroyed his demon clan with a single arrow (Oru Kanai). Murugan is addressed as the Marugone (Nephew) of this mighty Warrior-God, inheriting the same protective power.

7. The Destruction of the Asuras

Just as Rama destroyed Ravana, Murugan destroys the Asuras (Demons) like Surapadman. The poet describes Murugan standing firm against the demons (Thidath Ethirnthidum) and reducing them to powder (Podi Pada). He uses the sharp Spear (Ayil) to achieve this. Here, Murugan is hailed by three powerful titles: Saravanabhava, Thiral Guhan (The Mighty Cave-Dweller/Indweller), and Guruparan (The Supreme Guru). This signifies that He destroys the external demons of the world and the internal demon of the ego.

8. The Pearl-Rich Thirupparankundram

The song concludes with a description of the fertile landscape of Thirupparankundram. It is a place filled with cool gardens (Sezhiththa Thandalai). The poet mentions the abundance of Conch shells (Valai Kulam) found in the water bodies there, which produce high-quality pearls (Tharalam). This suggests that while the courtesans steal wealth, the abode of Murugan is filled with the true “Pearls” of wisdom and grace. The Lord resides here to bless those who seek Him.

Summary

“Vadaththaiminjiya” is a song of Disillusionment and Deliverance. Arunagirinathar warns the youth about the trap of paid love, describing how it begins with a fake smile, continues with the theft of wealth, and ends in spiritual madness. He contrasts this “Poisonous Love” with the “Divine Love” of Murugan for Valli. By invoking the strength of Lord Rama and the power of the Vel, the poet assures us that Murugan, the Supreme Guru, can destroy the delusions of lust and grant the true wealth of grace at Thirupparankundram.