Thiruppugazh 62 thaNdaiaNi (thiruchchendhUr)
மயூரகிரிநாதா உன் திருவடிகள் சரணம்
– மயூரகிரிநாதனுக்கு அரோகரா –
– குன்றக்குடி முருகனுக்கு அரோகரா –
பாடல்
தந்ததன தந்தனந் தந்ததன தந்தனந்
தந்ததன தந்தனந் – தந்ததானா
தண்டையணி வெண்டையங் கிண்கிணிச தங்கையுந்
தண்கழல்சி லம்புடன் – கொஞ்சவேநின்
தந்தையினை முன்பரிந் தின்பவுரி கொண்டுநன்
சந்தொடம ணைந்துநின் – றன்புபோலக்
கண்டுறக டம்புடன் சந்தமகு டங்களுங்
கஞ்சமலர் செங்கையுஞ் – சிந்துவேலும்
கண்களுமு கங்களுஞ் சந்திரநி றங்களுங்
கண்குளிர என்றன்முன் – சந்தியாவோ
புண்டரிகர் அண்டமுங் கொண்டபகி ரண்டமும்
பொங்கியெழ வெங்களங் – கொண்டபோது
பொன்கிரியெ னஞ்சிறந் தெங்கினும்வ ளர்ந்துமுன்
புண்டரிகர் தந்தையுஞ் – சிந்தைகூரக்
கொண்டநட னம்பதஞ் செந்திலிலும் என்றன்முன்
கொஞ்சிநட னங்கொளுங் – கந்தவேளே
கொங்கைகுற மங்கையின் சந்தமணம் உண்டிடுங்
கும்பமுநி கும்பிடுந் – தம்பிரானே.
பதம் பிரித்தது
தந்ததன தந்தனந் தந்ததன தந்தனந்
தந்ததன தந்தனந் – தந்ததானா
தண்டை அணி வெண்டையங் கிண் கிணி சதங்கையுந்
தண்கழல் சிலம்புடன் – கொஞ்சவே நின்
தந்தையினை முன்பரிந்து இன்பவுரி கொண்டு நன்
சந்தொடம் அணைந்து நின்று – அன்பு போல
கண்டுற கடம்புடன் சந்த மகுடங்களும்
கஞ்ச மலர் செங்கையும் – சிந்துவேலும்
கண்களு முகங்களும் சந்திர நிறங்களும்
கண் குளிர என்றன்முன் – சந்தியாவோ
புண்டரிகர் அண்டமும் கொண்ட பகிரண்டமும்
பொங்கி எழ வெங்களங் – கொண்ட போது
பொன்கிரி யெனஞ் சிறந்து எங்கினும் வளர்ந்து முன்
புண்டரிகர் தந்தையும் – சிந்தைகூர
கொண்ட நடனம் பதம் செந்திலிலும் என்றன் முன்
கொஞ்சி நடனங் கொளும் – கந்தவேளே
கொங்கை குறமங்கையின் சந்த மணம் உண்டிடும்
கும்பமுனி கும்பிடும் – தம்பிரானே.
English
thanthathana thanthanan thanthathana thanthanan
thanthathana thanthanan – thanthathaanā
thaNdaiaNi veNdaiyang kiNkiNisa dhangaiyun
thaNkazhalsi lambudan – konjavEnin
thandhaiyinai munparindhu inbavuri koNdunan
santhodama Naindhunin – RanbupOlak
kanduRaka dambudan sandhamaku dangaLum
kanjamalar sengaiyum – sindhuvElum
kaNgaLumu gangaLum chandhiRani RangaLum
kaNkuLira endranmun – sandhiyAvO
puNdarikar aNdamum koNdabagi raNdamum
pongiezha vengaLang – koNdapOdhu
pongiriye namchiRandhu enginumva Lrndhumun
puNdarikar thandhaiyum – sindhaikUrak
koNdanada nampadham sendhililum endranmun
konjinada namkoLum – kandhavELE
kongaikuRa mangaiyin sandhamaNam uNdidum
kumbamuni kumbidun – thambirAnE.
English Easy Version
thanthathana thanthanan thanthathana thanthanan
thanthathana thanthanan – thanthathaanā
thaNdai aNiveNdaiyam kiN kiNi sadhangaiyum
thaNkazhal silambudan – konjavE
nin thandhaiyinai munparindhu inbavuri koNdu nan
santhodam aNaindhu nindru – anbu pOla
kanduRa kadambudan sandha makudangaLum
kanja malar sengaiyum – sindhuvElum
kaNgaLum mugangaLum chandhiRa niRangaLum
kaN kuLira endran mun – sandhiyAvO
puNdarikar aNdamum koNda bagir aNdamum
pongi ezha vengaLang – koNda pOdhu
pongiri yenanj siRandhu enginum vaLarndhu mun
puNdarikar thandhaiyum – sindhai kUra
koNda nadanam padham sendhililum endran mun
konji nadanam koLum – kandhavELE
kongai kuRamangaiyin sandha maNam uNdidum
kumbamuni kumbidum – thambirAnE.
திருப்புகழ் 62 தண்டை அணி (திருச்செந்தூர்) – விளக்கம்
அருணகிரிநாதர் இயற்றியருளிய “தண்டை அணி வெண்டையம்” என்று தொடங்கும் இத்திருப்புகழ் பாடல், திருச்செந்தூர் தலத்தில் உறையும் முருகப்பெருமானை நோக்கிப் பாடப்பட்டதாகும். முருகப்பெருமானின் அழகான திருவடிகளையும், அலங்காரத்தையும் நேரில் காண வேண்டும் என்றும், உலகையே வியக்க வைத்த உனது நடனத்தை என் முன்னால் ஆடிக்காட்ட வேண்டும் என்றும் உருகி வேண்டும் பாடல் இது.
1. திருவடி அழகும், தந்தையைத் தழுவிய கோலமும்
முருகப்பெருமானின் திருவடிகளில் தண்டை, வெண்டையம், கிண்கிணி, சதங்கை, குளிர்ந்த கழல், சிலம்பு ஆகிய பலவிதமான அணிகலன்கள் அணிந்துள்ளன. இவை அனைத்தும் ஒன்று சேர்ந்து “கொஞ்சவே” (இனிமையான ஒலி எழுப்பும்படியாக) நீ நடந்து வரவேண்டும். முன்பொரு முறை, உன்னுடைய தந்தையான சிவபெருமானை மிகுந்த அன்போடு (பரிந்து), உரிமையோடு நெருங்கி, நல்ல சந்தனத்தை அணிந்துள்ள அவரைத் தழுவிக்கொண்டு நின்றாய் (பிரணவ உபதேசம் செய்த போதோ அல்லது குழந்தையாகத் தழுவிய போதோ). அந்த அன்பான காட்சியைப் போலவே, இப்போதும் என் முன் நீ தோன்ற வேண்டும்.
2. திருக்காட்சி காண ஏக்கம்
உன்னுடைய திருமேனியில் அணிந்துள்ள கடப்ப மலர் மாலையும், சந்தனமும், அழகிய கிரீடங்களும் (சந்த மகுடம்), தாமரை மலர் போன்ற சிவந்த கைகளும், கையில் ஏந்தியுள்ள வேலைக் (சிந்து வேல்) காண வேண்டும். உன்னுடைய பன்னிரு முகங்களும், கருணை பொழிியும் கண்களும், சந்திரன் போன்ற குளிர்ந்த ஒளியும் என் கண்கள் குளிரும்படியாக (கண் குளிர) என் முன்னால் தோன்றி காட்சி தரமாட்டாயா? (சந்தியாவோ – சந்திக்க மாட்டாயா?).
3. திருமால் மகிழ்ந்த விஸ்வரூப நடனம்
இப்பாடலின் இந்த வரிகள் முருகப்பெருமானின் பிரம்மாண்டமான வடிவத்தை விவரிக்கின்றன. தாமரை மலரில் உறையும் பிரம்மாவின் அண்டமும் (புண்டரிகர் அண்டம்), அதைச் சூழ்ந்துள்ள மற்ற அண்டங்களும் (பகிரண்டம்) நடுங்கும்படியாகவும், போர்க்களத்தில் பேரொலி எழும்படியாகவும் நீ விஸ்வரூபம் எடுத்தாய். அப்போது, ஒரு பொன் மலை (மேரு மலை) போலச் சிறந்து, எல்லா இடங்களிலும் பரவி வளர்ந்து நின்றாய். இந்த பிரம்மாண்டமான தோற்றத்தைக் கண்டு, பிரம்மாவின் தந்தையான திருமால் (புண்டரிகர் தந்தை) மனம் மகிழ்ச்சி அடைந்தார் (சிந்தை கூர). அத்தகைய அற்புத நடனத்தை ஆடியவர் நீர்.
4. செந்திலில் நடனமாட வேண்டுதல்
அன்று உலகமே வியக்க ஆடிய அந்த நடனத்தை, இப்போது திருச்செந்தூர் பதியிலும், அடியேனான என் முன்பாகவும் ஆடிக்காட்ட வேண்டும். என் முன் வந்து கொஞ்சி நடனம் ஆட வேண்டும், கந்தவேளே! குறவர் குலப் பெண்ணான வள்ளியின் மார்பில் பூசியுள்ள சந்தனத்தின் நறுமணத்தை நுகர்கின்றவரே! குடமுனியான அகஸ்தியர் (கும்பமுனி) வணங்கிப் போற்றும் தம்பிரானே! எனக்குக் காட்சி தந்து அருள வேண்டும்.
சுருக்கம்
தண்டை, சதங்கை ஒலிக்கும் திருவடிகளோடு, சிவபெருமானைத் தழுவியது போல என் முன் வர வேண்டும். பிரம்மாவின் அண்டம் நடுங்கவும், திருமால் மகிழவும் விஸ்வரூபம் எடுத்து ஆடிய அந்தப் பொன்மலை போன்ற நடனத்தை, திருச்செந்தூரில் என் கண் குளிர ஆடிக்காட்ட வேண்டும். அகஸ்தியர் வணங்கும் செந்தூர் முருகா! எனக்குக் காட்சி தருவாயாக,” என்பதே இப்பாடலின் சாராம்சமாகும்.
The Essence of Thiruppugazh 62 thaNdaiaNi (thiruchchendhUr)
This song is a magnificent request for a “Divine Performance.” Unlike other songs where the poet asks for removal of suffering or lust, here Arunagirinathar asks for a specific, joyous vision: he wants Murugan to dance before him, adorned with all His jingling ornaments, just as He danced on the battlefield.
1. The Symphony of Anklets
Arunagirinathar begins by focusing on the auditory experience of the Divine Presence. He lists the specific ornaments worn on Murugan’s holy feet: Thandai (hollow anklets), Vendai (warrior anklets), Kinkini (small tinkling bells), Sathangai (clusters of bells), and Silambu (hollow ring with gems inside). He prays for these ornaments to “Konja”—to lisp or sound melodiously together. The poet desires to hear this specific divine rhythmic sound, which signifies the approach of the Lord to the devotee.
2. The Guru who Taught the Father
The poet recalls a tender yet powerful moment in mythology to establish Murugan’s status. He mentions how Murugan initiated His own father, Lord Shiva (Thanthaiyinai), with the Pranava Mantra (“Om”). Arunagirinathar describes this interaction as “Mun Parinthu”—with great affection and care. Murugan took the “Inba Uri”—the sweet right/privilege of a Guru—to teach the Supreme Lord. The poet asks Murugan to come to him with that same love (Anbu Pola) that He showed towards His father at Swamimalai.
3. The Vision of the Twelve Eyes
Arunagirinathar vividly visualizes the form he wishes to see. He asks to see the “Kandu Ura Kadambu”—the Kadamba garland that is sweet like sugar candy (Kandu). He wants to see the “Santha Makudangal”—the beautiful, rhythmic Crowns on the six heads. He asks to see the “Kanja Malar Sengai”—the red hands that are soft like lotus flowers, and the “Sindhu Vel”—the Spear that spills the blood of enemies (or spills grace). The poet constructs the image of the Lord from head to toe.
4. A Sight to Cool the Burning Eyes
The central prayer of the song is for “Darshan” (Vision). The poet asks to see the “Kangalum Mugangalum”—the Twelve Eyes and Six Faces. He describes their complexion as “Chandira Nirangalum”—cool and radiant like the Moon. Arunagirinathar says his eyes are burning with the heat of the world; he asks Murugan to appear before him (Endran Mun Sandhiyavo) so that his eyes may finally become cool and refreshed (Kan Kulira).
5. The Cosmic Battlefield
The song shifts to the past, describing the great war with Surapadman. The poet describes the scale of the conflict. The “Pundarikar Andam” (The Universe of the Lotus-born Brahma) and the “Bagirandam” (The External Cosmic Egg/Space) were all trembling. The battlefield (Vengalam) was rising in intensity (Pongi Ezha). This verse sets the stage to contrast the terrifying war dance of the past with the gentle dance the poet is requesting now.
6. The Joy of the Trinity
Arunagirinathar describes Murugan’s “Viswaroopa” (Cosmic Form) during the war. He says Murugan stood as a massive mountain (Pongiri Ena), growing everywhere (Enginum Valarnthu). Seeing this majestic form, “Pundarikar Thanthai” (Vishnu, the father of Brahma) and Shiva rejoiced in their minds (Sindhai Koora). The poet reminds Murugan of how He delighted the Gods with His valor, implying, “You delighted them with war; now delight me with grace.”
7. The Playful Dance at Tiruchendur
This is the climax of the request. The poet says, “You performed a fierce dance (Konda Nadanam) on the battlefield. Now, here in Senthil (Tiruchendur), I ask You to perform a ‘Konji Nadanam’—a playful, sweet, child-like dance.” He addresses the Lord as Kanda Vele, asking Him to replicate the cosmic dance in the heart of the devotee, but in a gentle, loving manner that brings joy rather than fear.
8. The Sage and the Hunter Girl
The song concludes by referencing two great devotees to show the breadth of Murugan’s grace.
- Kura Mangai: Valli, the hunter girl, whose chest is smeared with fragrant sandalwood (Santha Manam). She represents love and emotion.
- Kumba Muni: Sage Agastya (born from a pot), the master of Tamil and Grammar. He worships (Kumbidum) Murugan. He represents intellect and scripture. Murugan is the Thambirane (Master) of both the emotional lover and the intellectual sage.
Summary
“Thandaiani” is a song of Visual and Auditory Longing. Arunagirinathar is not asking for material wealth; he is asking for a private audience with the Lord. He longs to hear the specific jingling sound of Murugan’s five types of anklets (Thandai, Silambu, etc.). He asks the Lord, who once stood as a massive mountain on the battlefield to the delight of Vishnu and Shiva, to now appear in a cool, moon-like form at Tiruchendur. He specifically requests a “Konji Nadanam” (Playful Dance) to cool his eyes and gladden his heart, just as He gladdens the hearts of Valli and Agastya.
Thiruppugal – திருப்புகழ்