Thiruppugazh 62 thaNdaiaNi (thiruchchendhUr)
மயூரகிரிநாதா உன் திருவடிகள் சரணம்
– மயூரகிரிநாதனுக்கு அரோகரா –
– குன்றக்குடி முருகனுக்கு அரோகரா –
திருப்புகழ் 61 தண் தேனுண்டே (திருச்செந்தூர்) – திருப்புகழ் 63 தந்த பசிதனை (திருச்செந்தூர்)
பாடல்
தந்ததன தந்தனந் தந்ததன தந்தனந்
தந்ததன தந்தனந் – தந்ததானா
தண்டையணி வெண்டையங் கிண்கிணிச தங்கையுந்
தண்கழல்சி லம்புடன் – கொஞ்சவேநின்
தந்தையினை முன்பரிந் தின்பவுரி கொண்டுநன்
சந்தொடம ணைந்துநின் – றன்புபோலக்
கண்டுறக டம்புடன் சந்தமகு டங்களுங்
கஞ்சமலர் செங்கையுஞ் – சிந்துவேலும்
கண்களுமு கங்களுஞ் சந்திரநி றங்களுங்
கண்குளிர என்றன்முன் – சந்தியாவோ
புண்டரிகர் அண்டமுங் கொண்டபகி ரண்டமும்
பொங்கியெழ வெங்களங் – கொண்டபோது
பொன்கிரியெ னஞ்சிறந் தெங்கினும்வ ளர்ந்துமுன்
புண்டரிகர் தந்தையுஞ் – சிந்தைகூரக்
கொண்டநட னம்பதஞ் செந்திலிலும் என்றன்முன்
கொஞ்சிநட னங்கொளுங் – கந்தவேளே
கொங்கைகுற மங்கையின் சந்தமணம் உண்டிடுங்
கும்பமுநி கும்பிடுந் – தம்பிரானே.
பதம் பிரித்தது
தந்ததன தந்தனந் தந்ததன தந்தனந்
தந்ததன தந்தனந் – தந்ததானா
தண்டை அணி வெண்டையம் கிண்கிணி சதங்கையும்
தண் கழல் சிலம்புடன் – கொஞ்சவே நின்
தந்தையினை முன் பரிந்து இன்ப உரி கொண்டு நன்
சந்தொடு அணைந்து நின்று – அன்பு போலக்
கண்டு உற கடம்புடன் சந்த மகுடங்களும்
கஞ்ச மலர் செங்கையும் – சிந்து வேலும்
கண்களும் முகங்களும் சந்திர நிறங்களும்
கண் குளிர என்றன் முன் – சந்தியாவோ
புண்டரிகர் அண்டமும் கொண்ட பகிரண்டமும்
பொங்கி எழ வெங் களம் – கொண்ட போது
பொன் கிரி எனச் சிறந்து எங்கினும் வளர்ந்து முன்
புண்டரிகர் தந்தையும் – சிந்தை கூரக்
கொண்ட நடனம் பதம் செந்திலிலும் என்றன் முன்
கொஞ்சி நடனம் கொளும் – கந்தவேளே
கொங்கை குற மங்கையின் சந்த மணம் உண்டிடும்
கும்ப முநி கும்பிடும் – தம்பிரானே.
English
thanthathana thanthanan thanthathana thanthanan
thanthathana thanthanan – thanthathaanā
thaNdaiaNi veNdaiyang kiNkiNisa dhangaiyun
thaNkazhalsi lambudan – konjavEnin
thandhaiyinai munparindhu inbavuri koNdunan
santhodama Naindhunin – RanbupOlak
kanduRaka dambudan sandhamaku dangaLum
kanjamalar sengaiyum – sindhuvElum
kaNgaLumu gangaLum chandhiRani RangaLum
kaNkuLira endranmun – sandhiyAvO
puNdarikar aNdamum koNdabagi raNdamum
pongiezha vengaLang – koNdapOdhu
pongiriye namchiRandhu enginumva Larndhumun
puNdarikar thandhaiyum – sindhaikUrak
koNdanada nampadham sendhililum endranmun
konjinada namkoLum – kandhavELE
kongaikuRa mangaiyin sandhamaNam uNdidum
kumbamuni kumbidun – thambirAnE.
English Easy Version
thanthathana thanthanan thanthathana thanthanan
thanthathana thanthanan – thanthathaanā
thaNdai aNi veNdaiyam kiNkiNi sadhangaiyum
thaN kazhal silambudan – konjavE nin
thandhaiyinai mun parindhu inba uri koNdu nan
santhodam aNaindhu nin – anbu pOla
kaNdu uRa kadambudan sandha makudangaLum
kanja malar sem kaiyum – sindhu vElum
kaNgaLum mugangaLum chandhira niRangaLum
kaN kuLira endran mun – sandhiyAvO
puNdarikar aNdamum koNda bagiraNdamum
pongi ezha vem kaLam – koNda pOdhu
pon giri ena siRandhu enginum vaLarndhu mun
puNdarikar thandhaiyum – sindhai kUra
koNda nadanam padham sendhililum endran mun
konji nadanam koLum – kandha vELE
kongai kuRa mangaiyin sandha maNam uNdidum
kumba muni kumbidum – thambirAnE
திருப்புகழ் 62 தண்டை அணி (திருச்செந்தூர்) – விளக்கம்
அருணகிரிநாதர் அருளிய “தண்டையணி வெண்டையங்…” என்று தொடங்கும் இத்திருப்புகழ், முருகப்பெருமானின் பேரழகையும், அவனது மாபெரும் வீரத்தையும் வர்ணித்து, அந்த அழகிய நடனக் கோலத்தைத் தன் கண் குளிரக் காண வேண்டும் என்று ஏங்கும் மிகச் சிறந்த பக்திப் பாடலாகும். மயூரகிரி போன்ற இலக்கியத் தளங்களில் பதிவுசெய்து ஆழமாகப் பொருளுணரத் தகுந்த இப்பாடலின் விரிவான விளக்கத்தை எட்டுத் தலைப்புகளின் கீழ் காண்போம்:
1. சிலம்பும் கிண்கிணியும் கொஞ்சும் திருவடிகள்
முருகப்பெருமானின் அழகிய திருவடிகளில் அணிந்துள்ள தண்டை, வெண்டையம், கிண்கிணி, சதங்கை மற்றும் குளிர்ந்த சிலம்பு ஆகிய பல்வேறு அணிகலன்களும் ஒன்றோடு ஒன்று சேர்ந்து ‘கல கல’ என இனிமையான நாதத்தை எழுப்பிக் கொஞ்சுகின்றன என்று பாடலைத் தொடங்குகிறார் அருணகிரிநாதர். இந்த இன்னிசையானது அடியார்களின் உள்ளத்தை உருக்கக் கூடியது.
2. ஈசனைத் தழுவிய இனிய பேரன்பு
அப்படிப்பட்ட சிலம்பொலிக்கும் திருவடிகளைக் கொண்ட நீ, கயிலாயத்தில் உன் தந்தையாகிய சிவபெருமானை மிகுந்த பரிவோடும், பேரின்ப உரிமையோடும், மாறாத அன்போடும் ஓடிச் சென்று கட்டியணைத்து மகிழ்ந்தாய். அந்தப் பேரன்புக்காட்சியை என் மனக்கண்ணில் நிறுத்தி நான் உருகுகின்றேன்.
3. கடம்ப மாலையும் செங்கை வேலும்
நறுமணம் கமழும் கடம்ப மலர் மாலையும், உனது ஆறு திருமுகங்களில் அணிந்துள்ள அழகிய மணிமகுடங்களும், தாமரை மலரைப் போன்ற சிவந்த திருக்கரங்களும் (செங்கை), அவற்றில் நீ ஏந்தியுள்ள பகைவர்களை அழிக்கும் கூர்மையான வேலாயுதமும் என் கண்களுக்கு முன்னே தோன்ற வேண்டும்.
4. ஆறுமுக தரிசனம் தந்து அருள வேண்டுதல்
கருணை பொங்கும் உனது பன்னிரு கண்களும், ஆறு திருமுகங்களும், முழு நிலவைப் போன்ற பிரகாசமான உனது திருமேனியின் நிறமும் என் கண்கள் குளிரும்படியாகவும், என் மனம் மகிழும்படியாகவும் என் முன்னே வந்து நேரில் தரிசனம் தர மாட்டாயா? என அருணகிரிநாதர் உருகி ஏங்குகிறார்.
5. அண்டங்கள் அதிர்ந்த கொடிய போர்க்களம்
பாடலின் பிற்பகுதி முருகனின் எல்லையில்லா வீரத்தைப் பேசுகிறது. தாமரை மலரில் வீற்றிருக்கும் பிரம்மதேவன் படைத்த இந்த அண்டமும், இதற்கு வெளியே உள்ள பல கோடிப் பகிரண்டங்களும் (வெளியுலகங்களும்) பொங்கி எழும்படியாகவும், அதிர்ந்து நடுங்கும்படியாகவும், அசுரர்களுடன் கொடிய போர்க்களத்தில் நீ தீவிரமாகப் போர் செய்தாய்.
6. திருமால் மகிழப் பொன்மலையென நின்ற கோலம்
அசுரர்களுடன் போர் புரிந்த அந்த வேளையில், உலகை வியக்க வைக்கும் பொன்மலையான மேரு மலையைப் போல நீ எங்கும் பிரம்மாண்டமாக ஓங்கி வளர்ந்து நின்றாய். அந்த மாபெரும் வீரக் கோலத்தைக் கண்டு, பிரம்மனின் தந்தையான திருமால் தன் உள்ளத்தில் பெருமகிழ்ச்சி அடைந்து உன்னைப் போற்றினார்.
7. செந்திலிலும் என் முன்னும் நடனமாடும் கந்தவேள்
அப்படிப்பட்ட வீரச் செயல்களைப் புரிந்த உனது அழகிய திருவடிகள், திருச்செந்தூர் என்னும் செந்திலம்பதியிலே ஆனந்த நடனம் புரிகின்றன. அதேபோல, அழகிய கந்தவேளே! அடியேனின் முன்னும் வந்து நீ கொஞ்சி நடனமாடி அருள்புரிய வேண்டும் என்று அருணகிரிநாதர் மன்றாடுகிறார்.
8. குறுமுனி அகஸ்தியர் வணங்கும் தம்பிரான்
மலைப்பகுதியில் வசிக்கும் குறவர் குலப் பெண்ணான வள்ளியம்மையின் மீது மிகுந்த காதல் கொண்டு அவளைத் திருமணம் செய்துகொண்ட காதலன் நீ. கும்பத்தில் அவதரித்த குறுமுனியான அகஸ்திய மாமுனிவர் (கும்பமுநி) நாள்தோறும் கும்பிட்டு வணங்கும் மாபெரும் குருநாதனும், தம்பிரானும் ஆகிய உனது திருவடிகளே எனக்குத் தஞ்சம்.
சுருக்கம்
இத்திருப்புகழ், திருச்செந்தூர் முருகப்பெருமானின் மாபெரும் வீரத்தையும், அவனது நடனக் காட்சியைக் காணத் துடிக்கும் அடியவரின் ஏக்கத்தையும் ஒருங்கே விவரிக்கிறது. தண்டை, சிலம்பு, கிண்கிணி கொஞ்சத் தன் தந்தையான சிவபெருமானை அன்போடு தழுவிய முருகனை அருணகிரிநாதர் போற்றுகிறார். கடம்ப மாலை, மணிமகுடம், தாமரை போன்ற கைகள், வெற்றி வேல், சந்திரனைப் போன்ற திருமுகம் ஆகியவற்றுடன் தன் கண் குளிர நேரில் வந்து காட்சி தர வேண்டும் என ஏங்குகிறார். அண்டங்கள் நடுங்கும்படி அசுரர்களுடன் போர் செய்து, திருமால் மகிழும்படி மேரு மலையென உயர்ந்து நின்ற முருகனின் வீரம் இதில் சிறப்பிக்கப்படுகிறது. அகஸ்திய முனிவர் கும்பிட்டு வணங்கும் ஞான குருவாகவும், வள்ளியம்மையின் காதலனாகவும் விளங்கும் கந்தவேள், செந்திலம்பதியில் ஆடுவது போலத் தன் முன்னும் கொஞ்சி நடனமாடி அருள்புரிய வேண்டும் என்பதே இப்பாடலின் முழுமையான சுருக்கமாகும்.
The Essence of Thiruppugazh 62 thaNdaiaNi (thiruchchendhUr)
This song is a magnificent request for a “Divine Performance.” Unlike other songs where the poet asks for removal of suffering or lust, here Arunagirinathar asks for a specific, joyous vision: he wants Murugan to dance before him, adorned with all His jingling ornaments, just as He danced on the battlefield.
1. The Symphony of Anklets
Arunagirinathar begins by focusing on the auditory experience of the Divine Presence. He lists the specific ornaments worn on Murugan’s holy feet: Thandai (hollow anklets), Vendai (warrior anklets), Kinkini (small tinkling bells), Sathangai (clusters of bells), and Silambu (hollow ring with gems inside). He prays for these ornaments to “Konja”—to lisp or sound melodiously together. The poet desires to hear this specific divine rhythmic sound, which signifies the approach of the Lord to the devotee.
2. The Guru who Taught the Father
The poet recalls a tender yet powerful moment in mythology to establish Murugan’s status. He mentions how Murugan initiated His own father, Lord Shiva (Thanthaiyinai), with the Pranava Mantra (“Om”). Arunagirinathar describes this interaction as “Mun Parinthu”—with great affection and care. Murugan took the “Inba Uri”—the sweet right/privilege of a Guru—to teach the Supreme Lord. The poet asks Murugan to come to him with that same love (Anbu Pola) that He showed towards His father at Swamimalai.
3. The Vision of the Twelve Eyes
Arunagirinathar vividly visualizes the form he wishes to see. He asks to see the “Kandu Ura Kadambu”—the Kadamba garland that is sweet like sugar candy (Kandu). He wants to see the “Santha Makudangal”—the beautiful, rhythmic Crowns on the six heads. He asks to see the “Kanja Malar Sengai”—the red hands that are soft like lotus flowers, and the “Sindhu Vel”—the Spear that spills the blood of enemies (or spills grace). The poet constructs the image of the Lord from head to toe.
4. A Sight to Cool the Burning Eyes
The central prayer of the song is for “Darshan” (Vision). The poet asks to see the “Kangalum Mugangalum”—the Twelve Eyes and Six Faces. He describes their complexion as “Chandira Nirangalum”—cool and radiant like the Moon. Arunagirinathar says his eyes are burning with the heat of the world; he asks Murugan to appear before him (Endran Mun Sandhiyavo) so that his eyes may finally become cool and refreshed (Kan Kulira).
5. The Cosmic Battlefield
The song shifts to the past, describing the great war with Surapadman. The poet describes the scale of the conflict. The “Pundarikar Andam” (The Universe of the Lotus-born Brahma) and the “Bagirandam” (The External Cosmic Egg/Space) were all trembling. The battlefield (Vengalam) was rising in intensity (Pongi Ezha). This verse sets the stage to contrast the terrifying war dance of the past with the gentle dance the poet is requesting now.
6. The Joy of the Trinity
Arunagirinathar describes Murugan’s “Viswaroopa” (Cosmic Form) during the war. He says Murugan stood as a massive mountain (Pongiri Ena), growing everywhere (Enginum Valarnthu). Seeing this majestic form, “Pundarikar Thanthai” (Vishnu, the father of Brahma) and Shiva rejoiced in their minds (Sindhai Koora). The poet reminds Murugan of how He delighted the Gods with His valor, implying, “You delighted them with war; now delight me with grace.”
7. The Playful Dance at Tiruchendur
This is the climax of the request. The poet says, “You performed a fierce dance (Konda Nadanam) on the battlefield. Now, here in Senthil (Tiruchendur), I ask You to perform a ‘Konji Nadanam’—a playful, sweet, child-like dance.” He addresses the Lord as Kanda Vele, asking Him to replicate the cosmic dance in the heart of the devotee, but in a gentle, loving manner that brings joy rather than fear.
8. The Sage and the Hunter Girl
The song concludes by referencing two great devotees to show the breadth of Murugan’s grace.
- Kura Mangai: Valli, the hunter girl, whose chest is smeared with fragrant sandalwood (Santha Manam). She represents love and emotion.
- Kumba Muni: Sage Agastya (born from a pot), the master of Tamil and Grammar. He worships (Kumbidum) Murugan. He represents intellect and scripture. Murugan is the Thambirane (Master) of both the emotional lover and the intellectual sage.
Summary
“Thandaiani” is a song of Visual and Auditory Longing. Arunagirinathar is not asking for material wealth; he is asking for a private audience with the Lord. He longs to hear the specific jingling sound of Murugan’s five types of anklets (Thandai, Silambu, etc.). He asks the Lord, who once stood as a massive mountain on the battlefield to the delight of Vishnu and Shiva, to now appear in a cool, moon-like form at Tiruchendur. He specifically requests a “Konji Nadanam” (Playful Dance) to cool his eyes and gladden his heart, just as He gladdens the hearts of Valli and Agastya.
Thiruppugal – திருப்புகழ்