Thiruppugazh 11 kanagandhiraLgindRa (thirupparangkundRam)
மயூரகிரிநாதா உன் திருவடிகள் சரணம்
– மயூரகிரிநாதனுக்கு அரோகரா –
– குன்றக்குடி முருகனுக்கு அரோகரா –
திருப்புகழ் 10 கறுக்கும் அஞ்சன (திருப்பரங்குன்றம்) – திருப்புகழ் 12 காதடருங்கயல் (திருப்பரங்குன்றம்)
பாடல்
தனதந்தன தந்தன தந்தன
தனதந்தன தந்தன தந்தன
தனதந்தன தந்தன தந்தன – தனதான
கனகந்திரள் கின்றபெ ருங்கிரி
தனில்வந்துத கன்தகன் என்றிடு
கதிர்மிஞ்சிய செண்டைஎ றிந்திடு – கதியோனே
கடமிஞ்சிஅ நந்தவி தம்புணர்
கவளந்தனை உண்டுவ ளர்ந்திடு
கரியின்றுணை என்றுபி றந்திடு – முருகோனே
பனகந்துயில் கின்றதி றம்புனை
கடல்முன்புக டைந்தப ரம்பரர்
படரும்புயல் என்றவர் அன்புகொள் – மருகோனே
பலதுன்பம்உழன்றுக லங்கிய
சிறியன்புலை யன்கொலை யன்புரி
பவமின்றுக ழிந்திட வந்தருள் – புரிவாயே
அனகன்பெயர் நின்றுரு ளுந்திரி
புரமுந்திரி வென்றிட இன்புடன்
அழலுந்தந குந்திறல் கொண்டவர் – புதல்வோனே
அடல்வந்துமு ழங்கியி டும்பறை
டுடுடுண்டுடு டுண்டுடு டுண்டென
அதிர்கின்றிட அண்டநெ ரிந்திட – வருசூரர்
மனமுந்தழல் சென்றிட அன்றவர்
உடலுங்குட லுங்கிழி கொண்டிட
மயில்வென்றனில் வந்தரு ளுங்கன – பெரியோனே
மதியுங்கதி ருந்தட வும்படி
உயர்கின்றவ னங்கள்பொ ருந்திய
வளமொன்றுப ரங்கிரி வந்தருள் – பெருமாளே.
பதம் பிரித்தது
தனதந்தன தந்தன தந்தன
தனதந்தன தந்தன தந்தன
தனதந்தன தந்தன தந்தன – தனதான
கனகந்திரள்கின்ற பெருங்கிரி
தனில்வந்து தகன்தகன் என்றிடு
கதிர் மிஞ்சிய செண்டை எறிந்திடு – கதியோனே
கடமிஞ்சி அநந்தவிதம் புணர்
கவளந்தனை உண்டு வளர்ந்திடு
கரியின்றுணை என்றுபிறந்திடு – முருகோனே
பனகந்துயில்கின்ற திறம்புனை
கடல்முன்பு கடைந்த பரம்பரர்
படரும்புயல் என்றவர் அன்புகொள் – மருகோனே
பலதுன்பம் உழன்று கலங்கிய
சிறியன்புலையன் கொலையன்
புரி பவமின்று கழிந்திட வந்தருள் – புரிவாயே
அனகன்பெயர் நின்று உருளுந்திரி
புரமுந்திரி வென்றிட இன்புடன்
அழலுந்த நகுந்திறல் கொண்டவர் – புதல்வோனே
அடல்வந்து முழங்கியிடும்பறை
டுடுடுண்டுடு டுண்டுடு டுண்டென
அதிர்கின்றிட அண்டநெரிந்திட – வருசூரர்
மனமும் தழல் சென்றிட அன்றவர்
உடலுங் குடலுங் கிழி கொண்டிட
மயில்வென்றனில் வந்தருளும் கன – பெரியோனே
மதியுங்கதிருந் தடவும்படி
உயர்கின்ற வனங்கள் பொருந்திய
வளமொன்றுப ரங்கிரி வந்தருள் – பெருமாளே.
English
thanathanthana thanthana thanthana
thanathanthana thanthana thanthana
thanathanthana thanthana thanthana – thanathāna
kanakanthiraL kindRape rungiri
thanilvandhutha ganthagan endRidu
kadhirminjiya cheNdaie Rindhidu – gathiyOnE
kadaminjia nanthavi dhampuNar
kavaLanthanai unduva Larndhidu
kariyindRuNai endrupi Randhidu – murugOnE
panaganthuyil kindrathi Rampunai
kadalmunbuka daindhapa ramparar
padarumpuyal endravar anbukoL – marugOnE
palathunbamu zhandruka langiya
chiRiyanpulai yankolai yanpuri
bavamindruka zhindhida vandharuL – purivAyE
anaganpeyar nindRuru Lunthiri
puramunthiri vendRida inbudan
azhalunthana kunthiRal koNdavar – pudhalvOnE
adalvandhumu zhangiyi dumpaRai
dududuNdudu duNdudu duNdena
adhirgindRida aNdane rindhida – varusUrar
manamunthazhal chendRida andRavar
udalungkuda lungkizhi koNdida
mayilvendRanil vandharu Lungana – periyOnE
madhiyumkadhi rumthada vumpadi
uyargindRava nangaLpo rundhiya
vaLamondRupa rangiri vandharuL – perumALE.
English Easy Version
thanathanthana thanthana thanthana
thanathanthana thanthana thanthana
thanathanthana thanthana thanthana – thanathāna
kanakan thiraLkindra perungiri
thanilvandhu thagan thagan endridu
kadhirminjiya cheNdai eRindhidu – gathiyOnE
kadaminji anantha vidham puNar
kavaLanthanai undu vaLarndhidu
kariyin thuNai endrupi Randhidu – murugOnE
panaganthuyil kindra thiRampunai
kadalmunbu kadaindha parampar
padarumpuyal endravar anbukoL – marugOnE
palathunbam uzhandru kalangiya
chiRiyan pulaiyan kolaiyan
puri bavamindru kazhindhida vandharuL – purivAyE
anagan peyar nindru uruLunthiri
puramunthiri vendrida inbudan
azhaluntha nakunthiRal koNdavar – pudhalvOnE
adalvandhu muzhangi idum paRai
dududuNdudu duNdudu duNdena
adhirgindrida aNda nerindhida – varusUrar
manamunthazhal chendRida andRavar
udalung kudalung kizhi koNdida
mayilvendRanil vandharu Lungana – periyOnE
madhiyum kadhirum thadavumpadi
uyargindRa vanangaL porundhiya
vaLamondRu parangiri vandharuL – perumALE.
திருப்புகழ் 11 கனகந்திரள்கின்ற (திருப்பரங்குன்றம்) – விளக்கம்
அருணகிரிநாதர் அருளிய “கனகந்திரள் கின்றபெ ருங்கிரி…” என்று தொடங்கும் இத்திருப்புகழ், முருகப்பெருமானின் அளப்பரிய வீரத்தையும், அவரது தெய்வீகப் பின்னணியையும் போற்றி, திருப்பரங்குன்றத்தின் வளத்தை வர்ணிக்கின்ற அற்புதமான பாடலாகும். உலக மாயைகளில் உழலும் தன் பாவங்களைப் போக்க வேண்டி அருணகிரிநாதர் இறைவனைப் பணிந்து பாடும் இப்பாடலின் ஆழமான விளக்கத்தை எட்டுத் தலைப்புகளின் கீழ் காண்போம்:
1. மேரு மலையில் செண்டாயுதம் வீசிய வீரம்
பொன் மயமான, பெரும் திரட்சியாக அமைந்த மேரு மலையின் மீது, ‘தகன் தகன்’ என்று தகதகவெனச் சூரியனைப் போலப் பேரொளி வீசும் ‘செண்டு’ என்னும் ஆயுதத்தை வீசியெறிந்த ஒப்பற்ற ஆற்றல் கொண்டவனே! முருகப்பெருமான் தனது செண்டாயுதத்தால் மேரு மலையைத் தாக்கிய வீரதீரச் செயல் பாடலின் தொடக்கத்திலேயே சிறப்பித்துக் கூறப்படுகிறது.
2. ஆனைமுகனின் அன்புத் தம்பி
மத நீர் பெருகும் யானை முகம் கொண்டவரும், பெருமளவில் பலவிதமான உணவுகளைக் கவளமாக விருப்பத்தோடு உண்டு வளரும் பேராற்றல் கொண்டவருமான முழுமுதற் கடவுள் விநாயகப் பெருமான். அத்தகைய பெருமை வாய்ந்த கணபதிக்குத் துணையாக, அவருக்கு அன்புத் தம்பியாகப் பிறந்த முருகப் பெருமானே!
3. பாற்கடல் கடைந்த திருமாலின் மருகன்
ஆதிசேஷன் என்னும் பாம்பின் மீது பள்ளிகொண்டவரும், முற்காலத்தில் தேவர்களுக்காக அமுதம் வேண்டிப் பாற்கடலைக் கடைந்த பரம்பொருளும், கார்மேகம் போன்ற கறுத்த நிறமுடையவருமான திருமாலின் (விஷ்ணுவின்) அன்புக்குரிய மருமகனே! திருமால்-சிவன் என்ற இருபெரும் தெய்வங்களின் உறவுப்பாலமாக முருகன் விளங்குவது இங்குப் போற்றப்படுகிறது.
4. பாவியான அடியேனின் பவம் தீர்க்க வேண்டுதல்
பலவிதமான உலகத் துன்பங்களில் உழன்று மனம் கலங்கியவனும், அறிவில் சிறியவனும், கீழான குணங்களை உடைய புலையனும், பல பாவங்களைச் செய்தவனுமான அடியேனின் பிறவித் துன்பங்கள் (பவம்) யாவும் இன்றோடு முழுமையாக நீங்கும்படி, நீ நேரில் வந்து எனக்கு உனது மேலான திருவருளைப் புரிய வேண்டும் என்று அருணகிரிநாதர் உருகி வேண்டுகிறார்.
5. முப்புரம் எரித்த சிவபெருமானின் புதல்வன்
எவ்விதக் குற்றமுமற்ற தூயவனும் (அனகன்), வானத்தில் பறந்து மனிதர்களுக்குத் துன்பம் தந்த திரிபுரங்கள் (மூன்று அசுரக் கோட்டைகள்) வெந்து அழியும்படி, தன் உதட்டில் ஓர் அழகிய புன்னகையைச் சிந்தி, அந்தச் சிரிப்பின் மூலமே நெருப்பை வெளிப்படுத்தி அக்கோட்டைகளை அழித்த வல்லமை கொண்டவனுமான சிவபெருமானின் திருக்குமாரனே!
6. அண்டம் அதிர வந்த அசுரர்களின் ஆரவாரம்
பாடலின் பிற்பகுதி போர்க்களக் காட்சியைக் கண்முன் நிறுத்துகிறது. போர் முனையில் வலிமையுடன் வந்து முழங்குகின்ற போர் வாத்தியங்களான பறைகள் “டுடுடுண்டுடு டுண்டுடு டுண்டு” என்று பேரொலி எழுப்பவும், அதனைக் கேட்டு அண்டங்கள் யாவும் இடிபட்டு நெரியும்படியும், போருக்கு வந்த சூரபத்மன் முதலான அசுரர்களின் வருகை மிகவும் பயங்கரமாக இருந்தது.
7. அசுரர்களை அழித்த வெற்றி மயில் வாகனன்
அத்தகைய கொடிய அசுரர்களின் மனதில் நெருப்புப் பற்றிக்கொள்ளும்படியும் (பயத்தால் மனம் வேவுபடியும்), அவர்களின் உடலும் குடலும் கிழிந்து சிதறும்படியும் போர்க்களத்தில் தன் வேலாயுதத்தால் அவர்களை வீழ்த்தியவன் முருகன். அசுரர்களை அழித்த வெற்றி பொருந்திய மயில் வாகனத்தில் ஏறி அடியார்களுக்கு அருள்புரிய வரும் மகா பெரியவனே!
8. சூரிய சந்திரரைத் தொடும் திருப்பரங்குன்றம்
வானத்தில் தினந்தோறும் வலம் வரும் சந்திரனும், சூரியனும் தங்கள் பயணத்தின்போது உரசிக் கொண்டு செல்லும் அளவுக்கு வானளாவ உயர்ந்து வளர்ந்துள்ள மரங்களைக் கொண்ட சோலைகள் பொருந்திய திருத்தலம் திருப்பரங்குன்றம். அத்தகைய இயற்கை வளங்கள் அனைத்தும் ஒருங்கே அமைந்த திருப்பரங்குன்றத்தில் வந்து வீற்றிருக்கும் சரவணப் பெருமாளே! எனக்கு அருள்புரிவாயாக.
சுருக்கம்
இத்திருப்புகழ் பாடல், முருகப்பெருமானின் வீரத்தையும், அவனது தெய்வீகப் பிறப்பின் சிறப்பையும், அடியார்களுக்கு அவன் அருளும் கருணையையும் ஒருங்கே விளக்குகிறது. பொன்மலையான மேருவின் மீது செண்டாயுதம் வீசிய வீரனாகவும், விநாயகரின் தம்பியாகவும், பாற்கடல் கடைந்த திருமாலின் மருமகனாகவும், திரிபுரம் எரித்த சிவபெருமானின் மகனாகவும் முருகனை அருணகிரிநாதர் போற்றுகிறார். அண்டம் அதிர ‘டுடுடுண்டு’ என்று பறை முழங்கப் போருக்கு வந்த சூரபத்மன் முதலான அசுரர்களின் உடல்கள் கிழிந்து சிதறும்படி மயில் மீது வந்து போர் செய்த முருகனின் வீரம் இப்பாடலில் சிறப்பாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. சூரியனும் சந்திரனும் உரசும் அளவுக்கு உயர்ந்த மரங்களைக் கொண்ட வளமான திருப்பரங்குன்றத்தில் உறையும் முருகப்பெருமான், பல துன்பங்களில் உழலும் பாவியாகிய தமக்கு நேரில் வந்து முக்தி அருள வேண்டும் என்பதே இப்பாடலின் சுருக்கமாகும்.
The Essence of Thiruppugazh 11 kanagandhiraLgindRa (thirupparangkundRam)
This song is a magnificent auditory experience. It is famous for its middle verse which uses powerful onomatopoeia (dududuNdudu) to recreate the sound of war drums. The song juxtaposes the supreme power of Murugan as a warrior with the desperate, humble plea of a devotee acknowledging his own sins.
1. The Breaker of the Golden Mountain
Arunagirinathar begins by addressing Murugan’s supreme valor. He describes the Lord as the one who hurled his weapon (Chendu or Vel) against the massive “Golden Mountain” (Kanaka Thiral Peru Giri). This refers to Mount Meru or the Krauncha mountain, symbols of ego and deep-seated illusion. By shattering this mountain, Murugan revealed his power. The poet addresses Him as Gathiyone—the ultimate Refuge. This establishes that the one who has the power to break mountains is the only one strong enough to be the refuge for a weak human soul.
2. The Brother of the Majestic Elephant
The poet highlights Murugan’s relationship with his elder brother, Lord Ganesha. He describes Ganesha vividly as the elephant (Kari) who is in a state of power and rut (Kadam Minjiya). This Ganesha joyfully consumes large balls of food (Kavalam) and possesses immense strength. Murugan is introduced here as the younger brother (Ilai) of this powerful deity. This description serves to show that Murugan is part of a family of immense power and abundance, reinforcing his capability to bless the devotee.
3. The Nephew of the Ocean-Sleeper
Arunagirinathar connects Murugan to Lord Vishnu to establish his cosmic lineage. He describes Vishnu as the one who sleeps on the serpent bed (Panagam) in the ocean. He recalls the legend of Vishnu churning the milky ocean (Kadal Munbu Kadaintha) to bring out nectar. Vishnu is also described as having the complexion of a spreading raincloud (Padarum Puyal). Murugan is addressed as the Marugone (Nephew) of this great Preserver, signifying that the protective aspect of Vishnu is inherent in Murugan as well.
4. The Confession of a Lowly Soul
In a moment of raw vulnerability, Arunagirinathar confesses his own spiritual state. He describes himself using three harsh terms: Siriyan (Small/Insignificant one), Pulaiyan (Lowly one), and Kolaiyan (Murderer/Sinner). He admits to wandering in confusion (Kalangiya) due to many sorrows. He begs Murugan, “Please come to destroy my Karma (Bavam) today.” This verse teaches that true prayer requires the shedding of ego and the honest admission of one’s flaws before the Divine.
5. The Son of the Tripuram Destroyer
The poet invokes the glory of Lord Shiva to further praise Murugan. He refers to Shiva as Anagan (The Sinless One). He recounts the legend of Tripuram, where three flying cities of demons were destroyed. Shiva, with a mere smile that turned into fire (Azhal Undhana), burned these cities to ashes. Murugan is the beloved son (Puthalvone) of such a powerful father who holds the strength (Thiral) to incinerate evil instantly. This implies that Murugan has inherited this fiery power to destroy the devotee’s sins.
6. The Sonic Fury of the Battlefield
This is the most distinctive section of the song. Arunagirinathar uses language to mimic the sound of war drums. The line “DududuNdudu duNdudu duNdena” is an onomatopoeia representing the rhythmic beating of the Parai (drums) on the battlefield. The sound is so intense that the entire universe (Andam) vibrates and shakes. This auditory imagery is meant to wake up the devotee’s spirit, symbolizing the shaking up of our consciousness when Divine Grace enters forcefully to fight our internal enemies.
7. The Destruction of the Demon Hordes
The scene of the battle is described in graphic detail. As the drums beat, the demons (Surar) approach, but they are met with the victorious Peacock (Mayil Vendran) of Murugan. The fear strikes the demons so hard that their minds burn (Manamum Thazhal Sendrida). Their bodies and intestines (Kudal) are torn apart. This gruesome description signifies the total eradication of the “demons” of ignorance and ego that plague the human mind. Murugan appears here as Periyone—the Great One who dominates the battlefield.
8. The Majesty of Thirupparankundram
The song concludes by praising the physical abode of the Lord. Thirupparankundram (Parangiri) is described as a fertile hill (Valam Ondru) that rises so high that it seems to touch the path of the Moon (Madhi) and the Sun (Kadhir). This imagery suggests that the temple is a meeting point between the earthly and the celestial realms. The poet surrenders to Perumale, the Lord who resides in this majestic hill to grant grace to all.
Summary
“KanakanthiraLgindRa” is a song that vibrates with energy. It combines the Thunder of War with the Whisper of Prayer. Arunagirinathar uses the sound “DududuNdudu” to transport the listener to the battlefield where Murugan crushes the demons, yet in the same song, he humbles himself as a “sinner and lowly man” seeking redemption. The song assures us that the same mighty Lord who shattered the Golden Mountain and commands the war drums is waiting at Thirupparankundram to wipe away our karma the moment we surrender.
Thiruppugal – திருப்புகழ்